Bokt.nl

Little_Gift schreef:

Zonet afspraak gemaakt bij de dierenarts om bloed te trekken van mijn oude Rottweiler vriendje... Ondertussen ruim 9 jaar... Mag er niet aan denken dat het een slecht resultaat is

Muronia schreef:

Ik zit een beetje met mijn ziel onder mn arm op dit moment. Ik zit al ruim 2 jaar in de medische molen door heftige rugproblemen. Het begon met een hernia in 2017 en een operatie daaraan. Lang verhaal kort kreeg ik 2 jaar geleden opnieuw herniaklachten met bijbehorende uitstralingsklachten in mn linkerbeen. Dit bleek nu van artrose te komen die is ontstaan op de plek van de operatie. In 2 jaar allerlei ziekenhuizen, chirurgen, pijnpoli en noem maar op gezien. Zeer beperkt in mijn kunnen, rijden op moeten geven, werk op moeten geven en elke dag van s ochtends tot s avonds (en ook in de nacht) pijn, pijn en nog eens pijn. Ondanks 15 pillen met zware pijnstillers per dag. Oftewel, dat is gewoon al piep genoeg zou ik zeggen. De afgelopen maanden komen er steeds meer problemen bij omdat ik mn lichaam verkeerd belast (zeg gerust, kats kreupel), dus zomaar op allerlei andere plekken in mn lichaam pijn en overbelasting en gedoe. Goed, ik ben doorverwezen naar revalidatie door de huisarts omdat die naar het complete plaatje kijken en ze mij hopelijk nog iets mobieler gaan krijgen. 28 januari mag ik op intake en dus weer hoopvol dat er misschien iets mag verbeteren.

Tot dit weekend. Dik pak sneeuw, vorst en paarden (en allerlei andere dieren) aan huis. Een hoop extra werk door afgesloten waterleiding, sneeuw voor de stallen weg halen en gewoon het lopen door de sneeuw is al veel zwaarder dan gewoon lopen. Hoort erbij en normaal geen probleem, maar het heeft mij nu genekt. Sinds vrijdagavond heb ik e-norme lage rugpijn. Het bonkt en klopt en doet, maar daarbij ook hele fikse uitstralings/zenuwpijn naar mijn rechter (normaal mn goede) been. Ik kan niet zitten, staan, amper lopen en doe op bed geen oog dicht want ik kan niet op mn rug liggen en nu op mn beide zijdes doet vreselijk pijn. Hoe moet je dan nog liggen?? Ik ga nu de derde nacht in waarbij ik maar zo lang mogelijk op mn sta-op-stoel in de kamer blijf om de tijd door te komen, maar dit is geen doen. Ik ben bekaf. Morgenochtend bel ik de huisarts, zo gaat het niet. Maar ik ben heel bang dat ik er nu nog een hernia bovenop heb, want zo voelt het precies. Ik weet me geen raad hoe het dan verder moet.. de artrose is niet te behandelen, alleen pijnbestrijding. Dat is heftig, maar ik doe mn best om positief te blijven. Maar met dit er nu bij, trek ik het niet. Nog meer zenuwpijn, en nu in mn beide benen..

Sorry, het is toch lang geworden. Ik was al bang voor mn toekomst, maar nu helemaal.

Zonnehoed schreef:

Wat een vreselijk nieuws, maar wel goed dat je er zo vroeg bij bent! Zo'n operatie is altijd heel spannend. Veel sterkte de komende tijd!

8nnemiek schreef:

Wat een vreselijk nieuws. Fijn dat je er vroeg bij bent inderdaad.
Mijn teefje heeft op 10,5-jarige leeftijd nog een heel zware operatie gehad waarbij drie melklijsten volledig zijn verwijderd, en daar is ze ook goed uit gekomen. Dat was ook enorm spannend, maar ik ben heel blij dat ik dat toen heb laten doen.
Sterkte!

Muronia schreef:

Little_Gift bah wat naar. Vaak zit je gevoel goed met dat soort dingen. Dan nu maar zo snel mogelijk eruit daarmee en hopelijk is hem daarna nog een mooi en lang leven gegund.

Floooo amitriptyline heb ik al en daar ben ik ook wel tevreden over. 2 x 25 mg 's avonds om de nachten wat door te kunnen slapen, anders word ik continue wakker tussendoor van de pijn.

Ik heb voor 3 februari een afspraak voor een botdichtheidsscan. Daar zal denk ik (hoop ik) niks uit komen maar het is wel goed om te weten.

Op dit moment weer moeilijke dagen omdat de waterleiding weer is afgesloten bij de paarden (en geiten en kippen) dus het is weer water sjouwen en dat voel ik echt.

Cayenne schreef:

Heel veel sterkte Little_Gift Vaak zit je gevoel wel goed bij dit soort zaken. Hopelijk zijn ze er idd op tijd bij!

Muronia: Ik snap dat je met je gevoel in de knoop zit! Ik hoop dat je snel pijnvrij bent en ook weer lekker pijnloos kunt mennen!

Muronia schreef:

Op dit moment weer moeilijke dagen omdat de waterleiding weer is afgesloten bij de paarden (en geiten en kippen) dus het is weer water sjouwen en dat voel ik echt.

Zebrastreep schreef:

Even van mij afschrijven. Een van mijn beste vriendinnen moet plots afscheid nemen van een familielid. Ik had aangeboden om haar te brengen en weer naar huis te brengen.

Helaas was de situatie alleen maar verslechterd en ik vond het zo verschrikkelijk voor mijn vriendin. Ik ben bij haar gebleven totdat er meer familieleden waren.

Vriendin en ik schelen behoorlijk wat in leeftijd en ze is echt iemand waar ik een beetje tegenop kijk en mijn rots in de branding. Om iemand dan zo emotioneel te zien is heel moeilijk. Ik heb haar gelukkig veel kunnen vasthouden en troosten en er voor haar kunnen zijn. Vond het toch lastig om weg te gaan. Ook al vond ze zelf ook dat ik moest gaan en rusten omdat ik nog midden in een burnout zit.

Ik ben dankbaar dat we op tijd waren en ze nu rustig afscheid kan nemen van familielid. Maar ik vond het zeer verdrietig. Heb er net een traan om gelaten en zit de hele middag al met een brok in mijn keel. Wat kan het leven toch hard zijn....

Vorig jaar was februari ook ontzettend banketstaaf en heftig voor mij persoonlijk. Dat een goede vriendin daar nu ook door moet is vreselijk....

Sychess schreef:

Zebrastreep schreef:

Even van mij afschrijven. Een van mijn beste vriendinnen moet plots afscheid nemen van een familielid. Ik had aangeboden om haar te brengen en weer naar huis te brengen.

Helaas was de situatie alleen maar verslechterd en ik vond het zo verschrikkelijk voor mijn vriendin. Ik ben bij haar gebleven totdat er meer familieleden waren.

Vriendin en ik schelen behoorlijk wat in leeftijd en ze is echt iemand waar ik een beetje tegenop kijk en mijn rots in de branding. Om iemand dan zo emotioneel te zien is heel moeilijk. Ik heb haar gelukkig veel kunnen vasthouden en troosten en er voor haar kunnen zijn. Vond het toch lastig om weg te gaan. Ook al vond ze zelf ook dat ik moest gaan en rusten omdat ik nog midden in een burnout zit.

Ik ben dankbaar dat we op tijd waren en ze nu rustig afscheid kan nemen van familielid. Maar ik vond het zeer verdrietig. Heb er net een traan om gelaten en zit de hele middag al met een brok in mijn keel. Wat kan het leven toch hard zijn....

Vorig jaar was februari ook ontzettend banketstaaf en heftig voor mij persoonlijk. Dat een goede vriendin daar nu ook door moet is vreselijk....

Ik ben zelf vorig jaar mijn vader verloren en ik kan je zeggen: jouw aanwezigheid en steun doet jouw vriendin zo ontzettend goed. Meer dan je zelf denkt en voelt. Het voelt heel machteloos, en nooit genoeg, maar geloof mij... het helpt echt ontzettend. Zo'n vriendin is goud waard. Wees trots op wat je voor haar hebt kunnen betekenen.

Little_Gift schreef:

Zonet afspraak gemaakt bij de dierenarts om bloed te trekken van mijn oude Rottweiler vriendje... Ondertussen ruim 9 jaar... Mag er niet aan denken dat het een slecht resultaat is

Little_Gift schreef:

Het heeft even geduurd... Bloedresultaat was ontzettend goed... Tumormarkers voor prostaat waren woensdag eindelijk bekend en waren meer dan prima... Tumormarkers voor teelbalkanker kwam helaas vandaag binnen en blijkt wel degelijk dus kanker...

Ik wist het gewoon! Voelde het gewoon in mijn binnenste... Ik ben ook naar de 1ste afspraak gegaan met de woorden dat ik denk dat hij teelbalkanker heeft... En ja hoor...

Maar ze zijn nog maar licht gestegen dus we zijn er ontzettend vroeg bij... De rest van zijn bloedwaarden en organen zijn echt prachtig qua beeld en waarden dus ondanks zijn hoge leeftijd zou hij geen hoger risico moeten hebben voor de narcose gezien hij anders echt kerngezond blijkt... Maar toch...

Hij wordt dus dinsdag 3/2 onmiddellijk geopereerd om beide teelballen te verwijderen.

Hij werd al 2 jaar chemisch gecastreerd omwille van een goedaardig vergrootte prostaat en gezien zijn leeftijd en zijn forse bouw een operatieve castratie niet aan te raden was maar ja, nu hebben we helaas geen keuze meer, nu moeten ze er wel degelijk af gezien de kanker alleen maar zal uitbreiden en uitzaaien anders... Gezien de bloedwaarden en de beelden van de overige organen is het nu vrijwel uitgesloten dat er al uitzaaiingen zijn momenteel, ook gezien we er zo snel bij zijn...

Maar het blijft natuurlijk wel een operatie dus ik zal nu wel een tijd heel gestressed zijn en de dag zelf echt op zijn van de zenuwen... Ik blijf bij hem tot hij slaapt en zorg dat ik er ben als hij wakker wordt zodat hij niet alleen is...

Zonnehoed schreef:

Wat een opluchting, LG!

Amber_anne schreef:

Wat super fijn LG!!!

Telpeva schreef:

Ahh wat goed, en wat lief van die bokker die ook nog een pb'tje had gestuurd