Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-05-08 21:28

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:28

Runningkwa, ik had ook altijd nog een beetje de hoop dat alles op een dag gewoon weer zo zou zijn zoals het was. Die eerste tijd was echt zo vreemd.

En Britt, teveel vertellen doe je zeker niet. Als iemand het telang vind of wat dan ook kan diegene het toch gewoon niet lezen of niet verder op in gaan.

Ik ervaar het wel als prettig om met lotgenoten over alles te praten en dan herkenning te zien bij elkaar.

Ik heb mijn moeder nog wel gezien toen ze al overleden was, heb haar zelf nog een kusje gegeven en ik kan me nog herinneren dat ik die begravenisondernemer vroeg of haar tenen er nog aanzaten. (vraag me ook niet hoe ik erbij kwam Clown

) Iig heb ik toen ook nog haar tenen gevoeld, mijn zus vond het maar niks, maar ik vond het juist wel prettig om op die manier toch nog zo dicht bij mijn moeder te zijn.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:28

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:28

Pel schreef:
Brittje: als ik jou verhaal lees, is het net alsof ik het zelf heb getypt..bijna ieder detail.
ik heb 6 maand de tijd gehad om afscheid te nemen, ietsje korter dus, en ik was 13 ipv 18 maar verder..hoe jij het beschrijft heb ik het ook ervaren

behalve dan dat mijn vader thuis is overleden en ik hem daar heb gezien. hij lag er een paar dagen, totaan de crematie, op een ijsplaat. vreem idee eigenlijk.

Begrijp ik heel goed dan dat je het zelfde heb ervaard. Denk dat heel veel mensen het op deze manier in die situatie toch wel ervaren.
Ja hij was die dag naar het ziekenhuis gegaan van de buikpijn. Niemand was gebeld dat hij weer opgenomen was omdat hij alleen voor die buikpijn ging. Alleen me broer dat hij de hond moest komen ophalen. Ze hadden tegen hem gezegt dat ze op dit moment gewoon niks meer konden doen en dat hij alleen pijnstillers kon krijgen. Op dat moment brak hij gewoon en zei tegen zn vriendin dat hij op was en niet meer kon. Hij had nog gevraagd of ze hem naar huis wou brengen maar dat was al te laat. Ze hadden hem een pilletje geven waarvan hij rustig zou worden en een beetje zou slapen. Hij viel in slaap is wel vredig gestorven dus. Vond het alleen heel jammer dat ik niet hoorde dat hij opgenomen werd.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:29

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:29

ik denk idd dat het iets van deze tijd is..(hoewel mijn vader nu 7 jaar geleden is overleden)
ik vind het wel een mooi idee. heb het toen nauwelijks mee gemaakt omdat ik het gewoon niet zag, maar het lijkt me voor familie en kinderen erg prettig om de overledene gewoon in huiselijke sfeer te hebben..ik weet dat mn moeder geregeld naar beneden ging om te praten en te rouwen.. heb het zelf 1 keer gedaan, maar toen kwam mn moeder me achterna en heb ik even wat water gedronken en ben ik weer naar boven gelopen..ik wou alleen zijn.
ik heb geen zelfmoord neigingen gehad omdat mn vader is overleden, wel heb ik dingen gedaan die niet goed zijn (beschadigen e.d.) maar dat was omdat niemand me leek te begrijpen, niemand luisterde naar me en niemand zag me staan. ze waren zo ontzettend met zichzelf bezig, dus ik als kleintje (vergeleken met mn broers en moeder) viel gewoon niet op.
ik was ook zo ontzettend boos op de wereld en op alles. hoe durfden ze?! waar haalden ze het recht vandaan?! waarom nou hij?

**Geplaatst**: 10-05-08 21:30

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:30

brittje88 schreef:
Pel schreef:
Brittje: als ik jou verhaal lees, is het net alsof ik het zelf heb getypt..bijna ieder detail.
ik heb 6 maand de tijd gehad om afscheid te nemen, ietsje korter dus, en ik was 13 ipv 18 maar verder..hoe jij het beschrijft heb ik het ook ervaren

behalve dan dat mijn vader thuis is overleden en ik hem daar heb gezien. hij lag er een paar dagen, totaan de crematie, op een ijsplaat. vreem idee eigenlijk.

Begrijp ik heel goed dan dat je het zelfde heb ervaard. Denk dat heel veel mensen het op deze manier in die situatie toch wel ervaren.
Ja hij was die dag naar het ziekenhuis gegaan van de buikpijn. Niemand was gebeld dat hij weer opgenomen was omdat hij alleen voor die buikpijn ging. Alleen me broer dat hij de hond moest komen ophalen. Ze hadden tegen hem gezegt dat ze op dit moment gewoon niks meer konden doen en dat hij alleen pijnstillers kon krijgen. Op dat moment brak hij gewoon en zei tegen zn vriendin dat hij op was en niet meer kon. Hij had nog gevraagd of ze hem naar huis wou brengen maar dat was al te laat. Ze hadden hem een pilletje geven waarvan hij rustig zou worden en een beetje zou slapen. Hij viel in slaap is wel vredig gestorven dus. Vond het alleen heel jammer dat ik niet hoorde dat hij opgenomen werd.

de situatie was wel volkomen anders, maar de manier waarop je beschrijft hoe je je voelde en hoe je ermee om ging/gaat doet me heel erg aan mezelf denken..

**Geplaatst**: 10-05-08 21:31

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:31

Wat een verhalen weer hier. Tis wat allemaal...

Ik heb mijn vader zien sterven... Vanaf het moment dat hij die rust had en dat ook uitstraalde, had ik niets meer met het lichaam. Alleen dat ik het nog met veel respect wilde behandelen. Ben bijv. meegereden in de lijkwagen, op weg naar het crematorium. Maar het was papa niet meer. Sowieso, hij zag er de laatste weken en zeker de laatste dagen zo schokkend slecht uit. Zó ontzettend oneerlijk. Echt heel verdrietig...

Ik praat hier eigenlijk nooit over. Scheve mond

**Geplaatst**: 10-05-08 21:32

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:32

Ik was eerder altijd heel boos op de dokters in het ziekenhuis, dat die niet even wat beter hun best hadden gedaan. Tenslotte had ik mijn moeder nog zo hard nodig en het was ook allemaal zo oneerlijk.

Laatste tijd word ik ook steeds sneller emotioneel als ik erover praat of erbij stilsta, dit had ik eerder nooit zo erg eigenlijk.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:33

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:33

Hebben jullie nog iets tastbaars van je overleden vader/moeder?

Ik heb een pijpekrul van haar haar in een doosje. Dat is wel heel speciaal voor me want dat is nog écht iets van haar...

@ Toeki: wat knap dat je het toch vertelt hier. Ach gut

Moet echt vreselijk zijn om je vader te zien sterven... Scheve mond

**Geplaatst**: 10-05-08 21:34

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:34

Er nooit over praten is echt het slechtste wat je kunt doen Toekie, klinkt hard maar daarmee maak je jezelf echt kapot. Het is juist zo belangrijk om je verdriet te delen en om zo je verdriet op een goede manier te verwerken.

Mijn zus (1,5 jaar ouder), kroptte alles ook ontzettend op en afgelopen jaar (zo'n 10 jaar na de dood van mijn moeder), ging het echt slecht met haar, simpelweg omdat ze het nooit goed verwerkt heeft.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:34

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:34

Ik heb van mijn beide ouders hun stemmen nog op het bandje van mijn antwoordapparaat. Verder heb ik van mijn vader nog zijn portemonnee, die ruikt nog lekker naar hem.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:35

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:35

ik heb helemaal niets..ze hebben zijn as verstrooid..ik was 13 en had geen idee wat ze ermee wouden doen..maar had achteraf graag iets in een kettinkje gehad.
het enige wat ik heb is de steen die in de kist lag tijdens het cremeren..met nummers erop (misschien kent iemand die?)..die heb ik gekregen en bewaard. verder heb ik zijn favoriete stropdas bewaard, die ligt voor een foto.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:35

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:35

Oja!!
Ik heb nog een bandje waarop mijn moeder mij voorleest voor het slapen gaan...ik was haar stem vergeten en toen ik dat bandje vond heb ik echt heel lang zitten huilen....

**Geplaatst**: 10-05-08 21:36

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:36

Ik zat dus op school bij een groepje met nog meer leerlingen die ook een ouder waren kwijtgeraakt en toen werd me dus ook gevraagd wat dierbaars mee te nemen. Eigenlijk had ik niet echt wat speciaals, behalve veel fotos en ook veel videos. Mijn vader heeft me toen haar ketting gegeven die hij nog had, ik vond het toch wel heel bijzonder om echt iets van mn moeder te hebben. Eigenlijk wilde ik ketting heel graag gewoon even omdoen, maar op 1 of andere manier durfde ik dat ook weer niet zo goed.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:37

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:37

Ik heb niet echt iets wat echt van mijn vader was, behalve alle uiterlijke kenmerken en karakereigenschappen die ik geerfd heb. Maar iets wat echt van hem was, niet.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:37

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:37

Ik heb van mijn mama een kruisje met haar as erin als aandenken. En ik heb een maand of twee geleden van mijn papa haar ketting gekregen die ze altijd omhad hartje met allemaal diamantjes erin. Daar ben ik erg blij om want ik moet er bijvoorbeeld niet aan denken dat mijn broer ze krijgt en die ze aan zijn vriendin geeft. Daar zou ik helemaal niet tegen kunnen.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:37

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:37

Confronterend is dat he. Zo heb ik laatst de liturgie van de begrafenis en de verhalen die er toen verteld werden weer eens gelezen. Ik schoot ook echt helemaal vol toen.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:38

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:38

Ik heb wel sierraden die van haar waren ja, sommige dingen doe ik ook echt nooit weg. Het zijn toch kleine stukjes van je overleden moeder...zo is ze toch nog een beetje bij me..

**Geplaatst**: 10-05-08 21:38

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:38

Ik heb voor de rest ook nog de trouwring die mijn moeder droeg toen zij stierf. Mijn vader had kort tevoren zijn trouwring verloren en heeft toen die van mijn moeder gedragen. Ook hij had hem om toen hij stierf. Nu draag ik deze ring altijd.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:38

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:38

Seraphim schreef:
Ik heb niet echt iets wat echt van mijn vader was, behalve alle uiterlijke kenmerken en karakereigenschappen die ik geerfd heb. Maar iets wat echt van hem was, niet.

Dat is toch echt al iets om ontzettend trots op te zijn, je draagt toch altijd nog erg veel van in jou geval je vader mee.

Mijn vader zegt ook vaak tegen me dat ik zo op mijn moeder lijk, dat vind ik altijd wel heel mooi om te horen Lachen

**Geplaatst**: 10-05-08 21:39

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:39

Ik heb ook niks..vind ik ook niet echt leuk...

Toeki, ook hier het advies om er toch wat over te praten of te schrijven. Ach gut

Ook ik heb dat nooit gedaan en kreeg veel later ook de klap nog.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:39

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:39

ik heb mijn oma zien overlijden..we waren er met de hele familie omdat ze het aan zagen komen, maar ze leefde nog toen we er waren. iedereen nam alvast afscheid. ze was niet bij (wel wakker, maar afwezig, zoals mijn vader dat ook was). toen we met de familie weg wouden gaan kwam ik er achter dat mijn sjaal nog in haar kamertje lag..ik haalde hem op keek mn oma aan. ze stak haar hand op richting mij, blies haar laaste adem uit en ging heen.
heel apart..ik stond stokstijf stil. mn nicht kwam toevallig achter me aan en schakelde de rest van de familie in. het was mn vaders moeder.
een ontzettend taai mensje, die haar man al vroeg aan kanker verloor (zelfde als mn vader) haar zoon op zn 16e toen hij verdronk (mijn opa, haar man dus, was toen politie agent en moest zijn eigen zoon uit het ijs halen), haar andere zoon door een zelfmoord (was ook pijnlijk ziek) en mijn vader weer door kanker..ze overleefde hen allemaal maar werd met de dag verbitterder..heb enorm respect voor het vrouwtje, maar heb haar helaas nauwelijks gezien.
wij waren geen hechte familie en gingen nauwelijks op bezoek.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:41

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:41

Pel schreef:
ik denk idd dat het iets van deze tijd is..(hoewel mijn vader nu 7 jaar geleden is overleden)
ik vind het wel een mooi idee. heb het toen nauwelijks mee gemaakt omdat ik het gewoon niet zag, maar het lijkt me voor familie en kinderen erg prettig om de overledene gewoon in huiselijke sfeer te hebben..ik weet dat mn moeder geregeld naar beneden ging om te praten en te rouwen.. heb het zelf 1 keer gedaan, maar toen kwam mn moeder me achterna en heb ik even wat water gedronken en ben ik weer naar boven gelopen..ik wou alleen zijn.
ik heb geen zelfmoord neigingen gehad omdat mn vader is overleden, wel heb ik dingen gedaan die niet goed zijn (beschadigen e.d.) maar dat was omdat niemand me leek te begrijpen, niemand luisterde naar me en niemand zag me staan. ze waren zo ontzettend met zichzelf bezig, dus ik als kleintje (vergeleken met mn broers en moeder) viel gewoon niet op.
ik was ook zo ontzettend boos op de wereld en op alles. hoe durfden ze?! waar haalden ze het recht vandaan?! waarom nou hij?

Ja had het ook eigenlijk over de situatie ervoor Lachen

Ik zelf had ook geen zelfmoord neigingen, ik ben serieus doodsbang geworden van de dood. Ik rookte eerst en riep altijd we gaan allemaal een keer dood de een alleen wat eerder dan de ander. toen me vader ziek was rookte ik ook nog steeds, kan begrijpen dat dat voor hem echt erg moet hebben geweest zijn. Toen hij overleed ben ik kort daarna ook gelijk gestopt. Wou er niks meer mee temaken hebben omdat ik zo bang werd.
Ik was ook net als jij heel boos op alles en iedereen. Me moeder en haar nieuwe vriend konden alleen maar ruzie met me maken dat ik lui was, dat ik naar school moest en dat ik me vader alleen maar als reden gebruikte. De vriendin van me vader liep alleen maar overzichzelf te ratelen en zadelde de mensen die al verdriet hadden ook nog is met haar verdriet op. Met me broer heb ik net zo'n slechte relatie als die ik met me vader had. Alleen me andere broer leek me te begrijpen, die miste ik ook enorm om me heen steeds omdat hij al opzichzelf woonde.

Het geen van ik nog van me vader heb is een poezie gedicht. Daar ben ik eigenlijk heel blij mee omdat hij daarin eigenlijk zei wat hij eigenlijk nooit vaak tegen me zei. Voorderest alleen maar foto's en brieven van vroeger toen ik bij mn moeder woonde.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:41

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:41

Jeetje Pel...dat is ook heftig... Scheve mond

Je oma heeft dan echt heel veel meegemaakt...snap het wel...

**Geplaatst**: 10-05-08 21:41

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:41

heb trouwens wel een kruisje laten maken met op de voorkant zijn naam en achternaam en op de achterkant zijn sterf datum..die doe ik noooooit af. die is echt heel belangrijk voor mij.
tis een mooi, bescheiden kruisje. zal er eens een foto van maken

**Geplaatst**: 10-05-08 21:41

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:41

Denica schreef:
Seraphim schreef:
Ik heb niet echt iets wat echt van mijn vader was, behalve alle uiterlijke kenmerken en karakereigenschappen die ik geerfd heb. Maar iets wat echt van hem was, niet.

Dat is toch echt al iets om ontzettend trots op te zijn, je draagt toch altijd nog erg veel van in jou geval je vader mee.

Mijn vader zegt ook vaak tegen me dat ik zo op mijn moeder lijk, dat vind ik altijd wel heel mooi om te horen

Ja, ik vind het ook leuk dat ik schijnbaar zoveel op hem lijk. Qua uiterlijk zie ik het ook wel, dezelfde ogen en neus enzo. Maar ik weet helemaal niet wat voor man mijn vader echt was, omdat ik 7 was toen hij het ongeluk kreeg en ik heb nooit de kans gekregen heb echt te leren kennen. Daarom vind ik het ook leuk als bijv. mijn moeder (en zelfs mijn stiefvader!) zegt dat ik in een bepaald iets erg op hem lijk.

**Geplaatst**: 10-05-08 21:43

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 10-05-08 21:43

Ik kijk laatste tijd wel vaak videos van vroeger, mijn vader heeft alles voor ons op dvd gezet zodat ik wanneer ik maar wil rustig op mijn kamer gewoon even herinnering op kan halen en kan genieten van hoe geweldig mijn moeder was.
Op 1 filmpje zegt ze dan ook op een verjaardag tegen mn zus "dit is je laatste verjaardag in dit huis" (kort daarna gaan we namelijk verhuizen). Zo raar om dat te horen, want ik weet nu gewoon dat het ook haar laatste verjaardag was met mijn moeder erbij. Zó raar om dat dan weer te zien.

Na afloop van dat filmpje voelde ik me ook ontzettend verdrietig.

Nomineer dit bericht ×