Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Selka schreef:Nou zo vreemd vind ik dat niet. Mijn beesten staan ook op 1. Zij zijn afhankelijk van mij, mijn partner niet. Op het moment dat hij mij laat kiezen zou ik niet eens meer een relatie met zo’n man willen.
Maar gelukkig staat hij ruimschoots op 1 wat mensen in mijn leven betreft
Maar moest mijn vriend een ultimatum stellen of het ongelofelijk moeilijk maken met mijn dieren dan zal hij eerder de deur uit gaan dan mijn dieren. Selka schreef:Nou zo vreemd vind ik dat niet. Mijn beesten staan ook op 1. Zij zijn afhankelijk van mij, mijn partner niet. Op het moment dat hij mij laat kiezen zou ik niet eens meer een relatie met zo’n man willen.
Maar gelukkig staat hij ruimschoots op 1 wat mensen in mijn leven betreft
Selka schreef:Nou zo vreemd vind ik dat niet. Mijn beesten staan ook op 1. Zij zijn afhankelijk van mij, mijn partner niet. Op het moment dat hij mij laat kiezen zou ik niet eens meer een relatie met zo’n man willen.
Maar gelukkig staat hij ruimschoots op 1 wat mensen in mijn leven betreft

Selka schreef:Nou zo vreemd vind ik dat niet. Mijn beesten staan ook op 1. Zij zijn afhankelijk van mij, mijn partner niet. Op het moment dat hij mij laat kiezen zou ik niet eens meer een relatie met zo’n man willen.
Maar gelukkig staat hij ruimschoots op 1 wat mensen in mijn leven betreft
Ayasha schreef:Selka schreef:Nou zo vreemd vind ik dat niet. Mijn beesten staan ook op 1. Zij zijn afhankelijk van mij, mijn partner niet. Op het moment dat hij mij laat kiezen zou ik niet eens meer een relatie met zo’n man willen.
Maar gelukkig staat hij ruimschoots op 1 wat mensen in mijn leven betreft
Dat dus. Mijn man kan voor zichzelf zorgen. Mijn dieren zijn in hun gehele welzijn afhankelijk van mij.
) Bij de kampioenschappen ben ik doorgaans vaak pas na 21:00 thuis omdat je dan nog een uitgebreidde prijsuitreiking hebt, meestal heb ik dan tussentijds de knol al naar huis gebracht indien die niet meer in de prijsuitreiking moet zijn of als ik een paard van iemand mag lenen die 'm toch daar houdt.. Dit jaar is hij Sam komen halen op één kampioenschap zodat ik niet heen en weer moest rijden.
Toen ik 's avonds laat thuis kwam hebben we er samen nog om zitten lachen dat het een schoon zicht was.
(de buren waren al wakker en hebben uit kijk op onze tuin.
)
We waren toen een jaar samen en we lachen daar nog steeds om 7 jaar later.
Het jaar er na stond een vriend van hem in de keuken en ze waren aan het overleggen en het klonk alsof ze op weekend gingen. Dus ik zeg ineens "Eh, jonges, ik wil niet onderbreken maar waar gaan jullie eigenlijk heen en vooral, wanneer?" waarop de vriend ineens heel stil wordt en mijn man zegt "Had ik niet gezegd dat we vanavond een weekend naar Zweden gingen?" (ja, ze gingen in die periode veel naar Zweden omdat de auto van de piloot waar ze bij mee gaan uit Zweden kwam en ook daar regelmatig aan de computers moest enzo.)
Sinds heeft ie het me wel altijd een weekendje op voorhand gemeld als ie naar het buitenland trok voor meerdere dagen. 

WesternWay schreef:Hier geen probleem. Hij houdt van fitness en ik van paarden. Heel af en toe kan ie weleens klagen over het huishouden wat blijft liggen als ik drukker op stal ben dan thuismaar nooit echt serieus.
VogeltjeM schreef:Selka schreef:Nou zo vreemd vind ik dat niet. Mijn beesten staan ook op 1. Zij zijn afhankelijk van mij, mijn partner niet. Op het moment dat hij mij laat kiezen zou ik niet eens meer een relatie met zo’n man willen.
Maar gelukkig staat hij ruimschoots op 1 wat mensen in mijn leven betreft
Met een man die mij deze levensstijl niet zou gunnen, zou ik niet samen kunnen zijn. Dit omdat ik elkaar respecteren en steunen het allerbelangrijkst vind en mijn paarden een deel van mij zijn. De paarden zijn daarnaast afhankelijk, dus in praktische zin zijn ze er altijd en plannen we om de paarden heen.
Maar toch staan mijn paarden niet op 1. Als er iets zou zijn met mijn gezin waarvoor de paarden echt moesten wijken, dan is dat zo en zijn man en kind belangrijker. Dan gaan de paarden eruit. Maar wel pas in het alleruiterste geval natuurlijk.
Ik voel het oprecht zo. Maar zou het ook niet ethisch vinden (vooral voor mijn kind, maar ook voor mijn man) als ik de dieren boven hen zou stellen. Mijn kind natuurlijk sowieso. Maar ook mijn man verdient mijn liefde en steun net zo hard als ik die van hem.

Maar dat probleem is ook opgelost sinds wij verhuisd zijn en de paarden aan huis staan

Ik ben daar echt super makkelijk in
ik ging toen trouwens 3x per week in de avond naar de paarden, de rest van de dagen had ik een verzorgster. Hij reageerde trouwens hetzelfde als ik met vrienden of vriendinnen wat wou gaan drinken oid. Achja, hij is niet voor niks een ex zeg maar... hij bleef altijd wel, maar nadat hij was vreemdgegaan met de reden "je bent er nooit voor mij en altijd bij die kl*te knollen, daarom heb ik het gedaan" heb ik hem eruit geknikkerd en veel succes gewenst met zijn verdere leven en zijn afwijking om een vrouw 110% te willen bezitten. Want welke vrouw pikt dat nog tegenwoordig. Laatste wat ik gehoord heb is dat hij getrouwd is nu met zo'n stille ja-knikker, maar ook met paarden
ik wens zijn vrouw veel sterkte en mijn ex vooral heel veel wijsheid en inlevingsvermogen, iets wat hij bij onze relatie duidelijk niet had
Selka schreef:Ik zou geen enkele situatie kunnen bedenken waarin mijn dieren moeten wijken voor mijn partner. Toen er spraken was van een tijdelijke verhuizing naar het buitenland heb ik altijd gezegd "ik ga met je mee als mijn beesten ook mee mogen" en zo sta ik er in. Ik wil alles voor hem opgeven behalve de dieren. Dus mocht dan de keuze zijn geweest partner of dieren, nou sorry maar dan houdt het op. Andersom zou hij mij laten gaan als ik ga eisen dat hij meer thuis moet zijn.
Saul schreef:Ik heb niet het hele topic gelezen sorry, dus ik antwoord puur op de openingspost.
Mijn partner wist van te voren dat ik 2 pony's had en hoe belangrijk ze voor mij zijn.
Gelukkig is hij zelf een grote dierenvriend en zelfs thuis ook opgegroeid met paarden.
Rijden was echter nooit echt aan hem besteed.
Wel in de begin fase althans ging hij met mij overal mee naartoe, mee op de wagen, mee wandelen met de paarden, de paarden longeren en zelfs er op was niet te gek.
Helaas is dat aardig wegge-ept sinds dat we echt een vast setje zijn geworden![]()
Hij is knetter dol op mijn (inmiddels onze) pony's, wil ze voor geen goud missen. Ze staan daarom ook aan huis en hij voert ze ook gewoon iedere ochtend. En heeft het zelfs al over een derde gehad omdat we toch te veel gras hebben.
Echter, de laatste jaren heeft hij ineens minder vertrouwen in mij qua rijden.
Hij doet zo godsgruwelijk moeilijk als ik wil gaan rijden, en al helemaal als ik met de trailer weg wil.
Het liefst heeft hij dat ik gewoon vanaf een stoel naar ze kijk in plaats van dat ik er op zit.
Ik weet dat dit allemaal goed bedoeld is en (over)bezorgdheid is. Maar eerlijk? Ik word er inmiddels wel echt heel erg moe van.
Tegenwoordig is het ruzie als ik ergens heen wil met de paarden, hij haalt allerlei smoesjes uit de kast waarom ik het niet zou moeten doen.
Ik snap het niet.. echt niet. En ik ga mijn hobby niet voor hem opzij zetten.
Maar heb ook geen zin om iedere keer een discussie en een hoop gechagrijn te hebben![]()
Ok mijn merrie is niet altijd de makkelijkste dat klopt, maar in de 9 jaar dat ik haar heb ben ik er hooguit 4x afgevallen... 4x. Als ik er nu wekelijks naast zou liggen. Maar dat is dus niet het geval.
Zucht.
Sorry moest even mijn frustratie kwijt
.
.