Bokt.nl

Avalanche81 schreef:

Oh nee, ik zou het niet accepteren. Waarom zou je berusten in iets waar je zoveel weerstand tegen hebt?
Spreek ze er maar op aan, hoor, niks mis mee. Je bent geen deurmat.

En qua trouwen: als ik nog eens trouw, hou ik gewoon mijn naam vlieg op met die onzin, je naam is deel van je identiteit, je geeft je identiteit ook niet op als je trouwt.

moonfish13 schreef:

Sorry maar als je die tent ziet weet je waar je aan begint, het is heel heeeeel duidelijk hoor.
Het is een unieke baan die prima te doen is voor een vrouw, tis geen bouwplaats of weet ik wat.
Ik ga daar hier doordat t nogal een uniek bedrijf is niet over uitwijden maar geloof mij maar.
En dat men dan moet veranderen dat mannen ook hun verantwoording nemen akkoord.
Maar als klein bedrijf met vier man personeel is dus een vrouw daar blijkt niet haalbaar.
Ze moesten er zowat en eigenlijk gewoon echt een man personeel voor bijnemen.
Het ging écht écht niet om niet haalbare taken deze vrouwen waren gewoon aardslui.
En met partners, laat die vent dan maar eens met zijn vuist op tafel slaan.
Zeg maar tegen je baas ik heb kinderen samen met mijn partner op de wereld gezet dus ook ik ben verantwoordelijk.
Het kan niet dat enkel mijn vrouw telkens weg moet van haar werk omdat zij ze toevallig uitgepoept heeft.

Verder ga ik ook niet in op verwijten naar dit bedrijf, ze doen er alles aan maar het gaat niet.
Dat vinden ze zelf ook enorm jammer, ze kunnen ook denken doei geen vrouwen meer en wij zitten er qua gelijkheid niet meer mee.
En dat doen ze dus niet.
En Shadow, laat jij je bedrijf lijden door veel extra kosten omdat je een vrouw aanneemt?
Daar gaat het hier om en dan moest ook om de haverklap een collega haar plek opvangen.
Anders kon de tent namelijk dicht..

Verder ga ik dit topic ook niet meer volgen, ik lees namelijk wat ik altijd zie:
Het zal wel aan de bedrijfsleider liggen die haar niet goed ingelicht heeft dus zijn zij ‘fout’.
Feminisme mijn reet echt waar..

Sizzle schreef:

Mijn man heeft overigens geen rijbewijs, hoe vaak hij daar al niet om gepest is, is ongelovelijk. Als je man bent dan MOET je immers ook autorijden.....toch?

Ik rij dus altijd alleen, ook de lange afstanden. Daar spreken mensen mijn man afkeurend over aan.
Ik heb dat omgekeerd nog niet meegemaakt dat het een probleem is

Helemaal grappig is het dan als je een auto gaat kopen en je niet autorijdende man wel meeneemt. Dan raakt menig verkoper vreselijk van de leg

Maar ach, als dat de ‚discriminatie‘ is waar ik mee te doen heb, dan heb ik naar mijn idee weinig te zeuren.

elnienjo schreef:

moonfish13 schreef:

Sorry maar als je die tent ziet weet je waar je aan begint, het is heel heeeeel duidelijk hoor.
Het is een unieke baan die prima te doen is voor een vrouw, tis geen bouwplaats of weet ik wat.
Ik ga daar hier doordat t nogal een uniek bedrijf is niet over uitwijden maar geloof mij maar.
En dat men dan moet veranderen dat mannen ook hun verantwoording nemen akkoord.
Maar als klein bedrijf met vier man personeel is dus een vrouw daar blijkt niet haalbaar.
Ze moesten er zowat en eigenlijk gewoon echt een man personeel voor bijnemen.
Het ging écht écht niet om niet haalbare taken deze vrouwen waren gewoon aardslui.
En met partners, laat die vent dan maar eens met zijn vuist op tafel slaan.
Zeg maar tegen je baas ik heb kinderen samen met mijn partner op de wereld gezet dus ook ik ben verantwoordelijk.
Het kan niet dat enkel mijn vrouw telkens weg moet van haar werk omdat zij ze toevallig uitgepoept heeft.

Verder ga ik ook niet in op verwijten naar dit bedrijf, ze doen er alles aan maar het gaat niet.
Dat vinden ze zelf ook enorm jammer, ze kunnen ook denken doei geen vrouwen meer en wij zitten er qua gelijkheid niet meer mee.
En dat doen ze dus niet.
En Shadow, laat jij je bedrijf lijden door veel extra kosten omdat je een vrouw aanneemt?
Daar gaat het hier om en dan moest ook om de haverklap een collega haar plek opvangen.
Anders kon de tent namelijk dicht..

Verder ga ik dit topic ook niet meer volgen, ik lees namelijk wat ik altijd zie:
Het zal wel aan de bedrijfsleider liggen die haar niet goed ingelicht heeft dus zijn zij ‘fout’.
Feminisme mijn reet echt waar..

Dan hadden ze maar een bewust kindvrije vrouw moeten aannemen. Persoonlijk werkte ik altijd het liefst met mannen samen. Al dat gemuts over kinderen vind ik verschrikkelijk!

Olympia96 schreef:

Haha oh fijn die berichten!

Was ik het aller aller beschamendste nog vergeten. Toen gingen echt alle stoppen eruit bij mij.

Heb al dik 30 jaar een rekening bij de ABN. Samen gingen we wat rekeningen openen voor gezamenlijk gebruik. Zegt die adviseur dat het handig is om mijn rekening als basisrekening te nemen. Nou prima wat mij betreft. Die werd dus gezamenlijk.

Tót de geprinte papieren getekend moesten worden. Stond míjn rekening ineens op zíjn naam. Niet zijn naam toegevoegd achter de mijne, nee hij was weer hoofdrekeninghouder. Zonder vragen, gewoon geregeld.

Zoals gezegd: alle stoppen eruit bij mij. Het jong keek me totaal verbijsterd aan. Begreep écht niet wat hij fout had gedaan. Lang verhaal kort: na ons bezoek denk ik niet dat hij in eenzelfde situatie, ongevraagd, dezelfde keuze zal maken

Shaggy09 schreef:

Alsof alle niet bewust kindvrije-vrouwen en moeders alleen maar lopen te beppen over de koters. Je kan ook te ver gaan hoor. Ik houd ook niet van kinderen maar het is totale bullshit om te zeggen dat als je een 'bewust kinderloze vrouw' had aangenomen je geen gedonder had gehad.

Sizzle schreef:

Moonfish, misschien zijn ze zelf niet zo goed met sollicitatie gesprekken voeren
Daarnaast is er gewoon zoiets als een proefperiode. Voldoet de persoon niet -> next.

Shaggy09 schreef:

Dat inderdaad en ik vind niet dat je stellig kunt zeggen dat vrouwen op het werk altijd maar over kinderen lopen te praten omdat jij dat bij op je werk zo ervaart.

Bij mijn vorige werkgever waren alle dames moeder, ik was de jongste en scheelde dik 30 jaar met de meeste collega's. Ik heb echt nog nooit gehad dat er veel over de kinderen werd gebabbeld. Hooguit dat als er iets bijzonders was als een diploma of een rijbewijs dat een collega dat deelde. En logisch ook. Maar verder nooit overdreven veel verhalen over de kids.

Avalanche81 schreef:

Elisa2 schreef:

Niet dat andere geloven of mensen heilig zijn, je hebt altijd de goede en de slechte in iedere cultuur/ ras/ religie etc.

Ehhhh ras? Leg eens uit, wat is bijvoorbeeld het slechte in blanke mensen?

Ik voor mij denk dat je goede en slechte mensen hebt, mensen die cultuur/religie/ideologie gebruiken om slechte dingen te doen, of goede dingen.

Maar ik geloof niet dat een geloof of cultuur inherent goed of slecht is. Een ideologie kan dat wel zijn.

Ailill schreef:

Sizzle schreef:

Moonfish, misschien zijn ze zelf niet zo goed met sollicitatie gesprekken voeren
Daarnaast is er gewoon zoiets als een proefperiode. Voldoet de persoon niet -> next.

Ja dat is lekker makkelijk

Moonfish heeft het over een bepaald type werk waar je vaak een bepaald type mens ziet werken. Heel wat jaren terug moest ik ook voor zulke bedrijven personeel zoeken, zodra de eigenaar/manager de vacature aan ons doorgaf, kregen wij al meermaals te horen: "Het is fysiek zwaar werk" of "Niet heel flexibel wat betreft vakanties" en "Let op, het is echt koud/warm werk" en ik besprak dit ook altijd, meermaals, met de kandidaten die tegenover mij zaten. Dus om nu te beweren dat de gesprekken misschien niet goed verlopen, vind ik persoonlijk wat flauw. Ik heb binnen die banen echt wel vrouwen kunnen plaatsen, ook voor langere tijd. Maar ik wist na het schudden van een hand vaak al of ze het werken zouden trekken of niet.

Overigens, het merendeel van die gesprekken worden door vrouwen uitgevoerd, dus aan wie ligt het dan

Wat mij hier binnen dit topic steeds meer op gaat vallen is dat het, volgens sommige van jullie, echt volledig aan de man ligt. Soms zelfs nog binnen een bepaalde groep mannen. Over discriminatie gesproken.

Jenara schreef:

Olympia96, héééél erg herkenbaar! Hoewel het bij ons ietsje anders gaat, mijn vriend heeft namelijk exact dezelfde opleiding gedaan als ik, maar hij is verbaal veel minder sterk, dus als er iets moet geregeld worden, schuift hij mij vanzelf naar voren als de contactpersoon. Is ook al wel eens grappig geweest als we ergens samen heen gingen, ze hem aanspraken en hij vervolgens naar mij kijkt om het woord te nemen.

Wat ik ook echt vreselijk vind en waar ik vroeger zo vaak voor op mijn tong heb gebeten, zijn seksistische grappen. En dan heb ik het niet over de flauwe mopjes, maar over echt seksistische opmerkingen die (vooral door mannen) dan grappig gevonden worden. Nu zeg ik het gewoon, ik durf de persoon in kwestie dan echt recht aankijken en vragen:" vond je dat nu serieus grappig? Ik niet."
Ik heb al wel eens opmerkingen gekregen dat ik "wat meer moet leren lachen" of dergelijke, maar als je recht in mijn gezicht een mop maakt die mijn geslacht of weet ik wat aan mij ronduit beledigt, belachelijk maakt of objectiveert, wees maar zeker dat ik je erop zal aanspreken.

Er is al een hoop vooruitgang verwezenlijkt hier in West Europa, maar er is ook nog veel werk aan de winkel. Ik draag al een aantal jaren geen kleedjes of rokjes en hakken meer in het openbaar of als ik ergens "officieel" heen ga, omdat ik anders totaal niet serieus genomen wordt en dat was ik grondig beu. Je wordt als (kleinere) vrouw echt nog zo vaak anders behandeld of er wordt op manieren naar je gekeken die echt niet fijn zijn, als mensen dan durven zeggen," maar hier is toch al gelijkheid", hebben ze echt geen idee waar je nog dagdagelijks tegenaan kan lopen en waar je als vrouw allemaal op moet letten opdat mensen je naar waarde zouden schatten.

Wat ik wel moet toevoegen is dat in mijn branche (architectuur) dat héél wat minder is, ik heb hier nog maar zelden discriminatie gevoeld of dat ik anders behandeld werd dan mannelijke collega's, ook niet op sollicitaties, er werden geen vragen gesteld die betrekking hadden op mijn geslacht en dan vind ik echt heel erg fijn. (Ik heb het uiteraard over de kantooromgeving, architecten onder elkaar en niet over de werf)

Olympia96 schreef:

Zo, de hele andere cultuur discussie achterwege latend:

Ik heb best vaak last van de feministe in mezelf. Herkennen meer vrouwen dat?

Ter illustratie (want de afgelopen maanden is het schering en inslag haha):

Ik ben (veel) hoger opgeleid dan mijn, inmiddels sinds een paar dagen, man, krijg qua salaris zeker 1/3 meer en had de zaken op financieel vlak beter voor elkaar (dan hij na zijn scheiding).

Totaal onverwacht zijn we voor een boerderij gevallen en hebben we de laatste twee maanden continu gewerkt aan plannen om de aankoop te realiseren.

En in die twee maanden loop ik mezelf zó ontzettend in de weg. Ik heb het gevoel dat ik me in een achtergesteld gebied bevind (jaja Drenthe) waarin zaken met de mán gedaan worden. Er worden dingen uitgelegd aan hem, gevraagd aan hem en er wordt gesproken tegen hem. Notaris, makelaars, adviseur, vage bekenden: het maakt niet uit. Allemaal doen ze het.

En ik zit erbij. Tot 5678 te tellen om niet in die bitchy rol te vervallen waar ik soms wat om bekend sta.

Ik begin me te storen aan simpele dingen als dat de hypotheekadviseur begint met zíjn persoonlijke gegevens en mij daarbij ‘logischerwijs’ als partner van de hoofdaanvrager noteert.

Zijn blik toen hij mijn loonstrook twee keer bekeek, maakte iets goed. Maar tóch; het frustreert me.

En echt, het lukt me niet om te berusten in de rol van ‘het vrouwtje van’. Te denken ‘ach, we weten zelf wel beter’.

Het is echt sterker dan ikzelf. Ik moet reageren, mijn mening geven (al dan niet gevraagd). Ik wil serieus genomen worden tijdens zo’n gesprek. En echt, ik heb zowaar echt wel zinvolle toevoegingen, vragen en correcties (zo moesten ze stuk voor stuk concluderen). Maar dit gevoel in mij lijkt alleen maar te verergeren en sterker te worden op zulke momenten.

En wat me pas écht frustreert is dat het er dan ook uit moet. Ik ‘moet’ er iets van zeggen. Om ze te laten merken dat ik die mannen op dat vlak onderontwikkeld vind. En echt, met een 50-50 grapje kun je die boodschap prima overbrengen, heb ik ontdekt. Maar toch: waarom moet ik zo nodig mijn punt maken? Het is me een raadsel.

Oh ja. Nog zoiets. We zouden gaan trouwen, ik hou van de traditie en ik hou van mijn vent. Heb nooit willen trouwen. Nu wel. Ook praktisch gezien vanwege de boerderij. Afgezien van mijn eigen moeder was iedereen verbaasd over het feit dat ik zijn naam niet voor de mijne wilde plaatsen, maar er achter (en zo is het ook gegaan ).
Vanwaar die verbazing? Ik begrijp het omgekeerde juist niet. Zo. Ontzettend. Raar.

Nou ja. Misschien heeft mijn collega gelijk. Hij zei: waar maak je je nou eigenlijk zo druk om. Doe maar niet. Dat maakt je leven makkelijker.
Tja.

Mars schreef:

Volgens mij vinden sommigen hier het eigenlijk wel leuk om onderschat te worden en dan aandacht/verbazing van de man te krijgen.
‘Ooh kijk mij eens een dikke salarisstrook hebben’
‘Ooh kijk mij eens uit een dure auto stappen dat verwachten ze nooooit hihihihi’

Zo’n houding hebben en tegelijk verwachten serieus genomen te worden Snap ik ff niet.