Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-17 11:59

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-17 11:59

Dank! Ik ben me ervan bewust dat ik minder zal moeten gaan werken, maar ik hoop dat dat financieel gecompenseerd kan worden door mijn moeder zelf (ze heeft een goed pensioen) en een pgb.
Ik verdien nog geen half modaal inkomen, dus de compensatie zal meevallen.

Wat betreft die camera; dat was op basis van een verzoek van mijn moeder zelf. Zodat we konden zien of alles wel okay was en of er geen vreemde mensen in huis zijn; iets wat ze soms denkt.

**Geplaatst**: 11-05-17 12:16

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 11-05-17 12:16

Ik heb een poosje meegelezen, maar ik reageer toch ook even.

Dementie is een grillige ziekte en achteruitgang wordt niet meer gecompenseerd door een stukje verbetering. De lijn zal omlaag blijven lopen. Het kan heel langzaam en geleidelijk gaan en soms gaat iemand ook ineens keihard achteruit.

Wat je ook doet, zorg wel dat je iets achter de hand hebt. Als je besluit om haar in huis te nemen en het gaat op een gegeven moment echt niet meer, dan wil je ook niet dat je moeder alleen maar een crisisopvang locatie tot haar beschikking heeft. Van dat soort locaties word je over het algemeen niet blij. En de wachtlijsten van tehuizen kunnen lang zijn, verkijk je daar niet op.

Nu valt het misschien nog mee en kun je nog relativeren. Maar het gaat moeilijk worden, heel moeilijk. Hoe ga je het zelf ervaren als 24/7 met je neus op de feiten wordt gedrukt, als je je moeder ziet aftakelen? Als ze je straks niet meer herkend, maar ook als ze met alles geholpen moet worden, als ze incontinent wordt. Als ze 's nachts gaat dwalen. Als je niet meer met haar kunt redeneren, als de logica in haar hoofd wegebt. Als ze in paniek raakt omdat het besef er nog is dat het fout gaat met haar. Als het eigenlijk niet meer veilig is om haar alleen te laten en als werken dus ook geen optie meer is. Als je moeder straks je kind wordt en jij geen kind meer bent maar een verzorgster...

Op zich vind ik het wel een ontzettend mooie gedachte om je moeder te gaan verzorgen. Heel veel sterkte met je beslissing.

**Geplaatst**: 11-05-17 14:15

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 11-05-17 14:15

Ik snap gewoon echt heel goed dat je dit wilt en dat het moeilijk is dat dit met je moeder gebeurt.

Waarom vraag je niet of ze binnenkort een keer een weekendje wil komen logeren? Kijk het dan eens een beetje aan hoe ze echt 24/7 bij je is.

En overleg met je broer. Ik geloof niet dat ik buitengesloten zou willen worden als ik hem was, dus bespreek dit ook met hem. Hij wil misschien ook dingen met zijn moeder doen of voor zijn moeder doen. Jullie zitten hier samen in.

**Geplaatst**: 11-05-17 14:29

Geplaatst: 11-05-17 14:29

Beste TS

Ik heb mijn demente moeder 14 jaar (2001 -2015) in huis gehad. Zij was de laatste jaren zwaar dement, problemen met eten, drinken, vallen. Zelfs bekenden herkende ze niet meer. Zelf werk ik en we hadden 3 maal per dag thuis zorg en ik werkte gedeeltelijk vanuit thuis.
Ze was incontinent. op een gegeven moment liet ze zich niet meer wassen, wilde niet douchen en werd zelfs agressief. Mentaal terug naar vroeger, 3 jaar oude in het verleden.
Ze verdwaalde buiten etc.

We hebben beneden bij ons twee kamers opgeofferd en er een woon zit slaapkamer van gemaakt, maar op een gegeven moment zag ze ook mensen die er niet zijn, probeerde zichzelf op te sluiten etc.

Uiteindelijk het laatste jaar i.o..m. de dementie coordinator, huisarts, regio coordinator is toch besloten om haar naar een kleinschalig wonen tehuis te doen omdat ook gedeeltelijke dag opvang niet goed ging.

Het heeft heel veel impact gehad op ons gezin, we zijn ook al die jaren nooit meer op vakantie geweest.

Als ze uiteindelijk dan toch weg moet als er geen keus meer is, is het nog moeilijker dan als ze relatief nog aanspreekbaar zijn.

Ik wens je veel sterkte en wijsheid, maar gebaseerd op mijn ervaringen, zou ik zeggen kies voor je gezin.

Groetjes

Jinks

**Geplaatst**: 11-05-17 14:55

Geplaatst: 11-05-17 14:55

Ik heb niet alles gelezen, maar ik heb wel ervaring met een oma met dementie.

In de beslissing om haar ergens te laten plaatsen, omdat het alleen wonen steeds moeilijker werd, heeft ook het "kunnen wennen" erg meegewogen.
Door haar daar te plaatsen toen ze nog relatief goed was, heeft ze daar nog wel echt goed kunnen wennen en kan/kon ze nog redelijk haar weg vinden in het complex waar ze nu zit.

Verder zit mijn oma nu al een tijdje in dat complex en wat haar daar geboden word, dat hadden wij haar nooit kunnen bieden. In de periode daarvoor zorgde mijn moeder en haar broers voor haar, echter vergis je niet in de belasting die dit geeft zowel mentaal als in de tijd die je eraan kwijt bent. Wij wonen allemaal dicht op elkaar dus waren zo bij haar oude appartement. Maar vergis je niet in de belasting die veroorzaakt wordt door iemand met dementie op je leven, zeker als ze achteruit gaan.

De beslissing om haar in een complex te plaatsen heeft mijn oma, de familie en hun relatie echt goed gedaan. De zorg taken komen nu op het personeel van het complex aan zodat de familie echt tijd kan besteden aan mijn oma. Zoals samen eten ,rondjes buiten gaan lopen, kaart spelletjes doen etc.

**Geplaatst**: 11-05-17 15:03

Geplaatst: 11-05-17 15:03

Wat betreft het kiezen voor je gezin...

Je moet ook bedenken dat je een aantal jaar gewoon helemaal niets voor je kinderen kunt betekenen, want oma heeft altijd alle aandacht nodig. Het zou zelfs kunnen dat ze niet meer graag bij je komen of zelfs maar bellen, omdat je geen fatsoenlijk gesprek kunt voeren en jij je aandacht er nooit 100% bij hebt. (Nog even afgezien van het feit dat ze er misschien niet altijd op zitten te wachten om met demente oma om te gaan.)

Ik zou als kind mijn moeder wel gaan missen in zo'n situatie, en andere plekken gaan zoeken voor aandacht en advies. Misschien niet eens bewust, maar dingen groeien gewoon zo. En je kunt er niet vanuit gaan dat als oma overleden is, dit allemaal zomaar weer herstelt.

**Geplaatst**: 11-05-17 15:54

Geplaatst: 11-05-17 15:54

Hevonen schreef:
Ik kan geen week bij haar in huis. Woon veel te ver weg, heb mijn werk en een hele schare dieren die verzorgd moeten worden. Ik weet denk ik vrij goed hoe ze is. Er hangt (met haar medeweten) al een hele tijd een wificam in de woonkamer zodat we kunnen zien of alles goed is en verder houden hulp, thuiszorg en mijn broer (die daar wekelijks een nachtje slaapt en een dagdeel is) me behoorlijk op de hoogte.
Ik besef heel goed dat het anders is als je 24/7 voor iemand moet zorgen. Daarom ben ik ook aan het informeren (o.m. hier, en ben heel blij met alle feedback). Als ze hier zou komen, ik zeg heel duidelijk ALS, zou ze een eigen appartement krijgen in ons huis. Zij is zelf op privacy gesteld en ik ook. Maar ja, ik heb al begrepen dat dat stadium misschien ook voorbij gaat.

Hoe doe je dat dan met werk en dieren als ze bij jou woont ?

**Geplaatst**: 11-05-17 16:54

Geplaatst: 11-05-17 16:54

anjali schreef:
Ik kwam vroeger veel op de gesloten afdeling van een verpleegtehuis,waar dus zwaar demente bejaarden verbleven. Nou soms werd er echt wel gelachen hoor.Je hebt natuurlijk diverse vormen van dementie en als iemand de agressieve vorm heeft dan is er niet veel meer te lachen. Maar er zijn ook patienten die juist heel lief worden.Die zou je dus wel zelf kunnen verzorgen misschien,maar degenen die agressief worden,daar moet je professioneel voor zijn of heel dapper.

Wat jij zegt komt een beetje over als mensen met Downsyndroom zijn echt heel schattig. :))

Terwijl je de echte mensen met Down en gedragsproblematiek niet ziet.

Ook al is/ word je moeder wel vriendelijk of aardig, dit kan je niet voorspellen en ze kunnen nog zo lief zijn, het volgende moment schelden ze je helemaal verrot.

Er is gewoon geen peil op te trekken, ook mensen die agressief zijn kunnen lief zijn.

**Geplaatst**: 12-05-17 07:31

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 12-05-17 07:31

Zorg ieder geval dat je er hulp bij hebt. Want hoe mooi ook het is zwaar. Mijn moeder was ziek en de thuiszorg die ik gaf heeft mij mentaal en fysiek ook gesloopt. We woonde samen en een bedrijf aan huis. Van huishouden kwam vaak niets als ze slecht was. Dan was het dieren verzorgen en verder kwam ik tot niets.
Ik zou het zo weer doen maar dan wel anders. Het is echt moeilijk om aan goede hulp te komen. Daarbij komen ritjes naar de dokter enz.
Ik hield zoveel van mijn moeder en zag dat ze kapot ging in een verzorgingshuis daarom heb ik het thuis gedaan. Je zal veel onbegrip en tegenwerking krijgen. Ik heb moeten vechten voor zoveel dingen.
Al kan je het maar voor een paar jaar doen dan is dat al meegenomen.

**Geplaatst**: 12-05-17 08:10

Re: Demente moeder in huis nemen?

Geplaatst: 12-05-17 08:10

Als ik jou verhaal zo lees zou ik je ook afraden om voor je moeder te zorgen. Ze klinkt alsof ze toch al behoorlijk verstoorde dagen heeft.

Je zou niet meer voor je eigen dieren kunnen zorgen, niet meer kunnen werken, geen tijd voor jezelf over houden.

Ik zou op zoek gaan naar een geschikte woonvorm voor jou moeder. En of dat nu bij jou in de buurt is, of bij je broer. Ik denk dat dat weinig uit maakt. Leuk gaat ze het in het begin niet vinden. Zeker omdat ze zo wantrouwig is.

Wat je misschien zou kunnen doen is k kijken of je moeder eerste lijns oogenomen kan worden in een revalidatiecentrum. Daar kan bekeken worden hoe de situatie voor jou moeder op dit moment is. Van daaruit kan er wat zinnigs gezegd worden over de hulp die jou moeder werkelijk nodig heeft.

Het klinkt namelijk alsof je zelf niet inzichtelijk hebt wat ze precies wel en niet kan en wat ze precies nodig heeft.

**Geplaatst**: 12-05-17 08:41

Geplaatst: 12-05-17 08:41

Onali schreef:
anjali schreef:
Ik kwam vroeger veel op de gesloten afdeling van een verpleegtehuis,waar dus zwaar demente bejaarden verbleven. Nou soms werd er echt wel gelachen hoor.Je hebt natuurlijk diverse vormen van dementie en als iemand de agressieve vorm heeft dan is er niet veel meer te lachen. Maar er zijn ook patienten die juist heel lief worden.Die zou je dus wel zelf kunnen verzorgen misschien,maar degenen die agressief worden,daar moet je professioneel voor zijn of heel dapper.

Wat jij zegt komt een beetje over als mensen met Downsyndroom zijn echt heel schattig.
Terwijl je de echte mensen met Down en gedragsproblematiek niet ziet.

Ook al is/ word je moeder wel vriendelijk of aardig, dit kan je niet voorspellen en ze kunnen nog zo lief zijn, het volgende moment schelden ze je helemaal verrot.

Er is gewoon geen peil op te trekken, ook mensen die agressief zijn kunnen lief zijn.

Ook in het tehuis van mijn vader was het heel verschillend hoor. Er waren mensen bij die best aardig en lief waren, alleen wisten ze van voren niet dat ze van achteren bestonden zeg maar. Er waren ook mensen bij die heel opdringerig waren (mevrouw met een babypop waar je gewoon niet vanaf kwam) en mensen die vaak boos of agressief waren. Mijn vader behoorde helaas tot de laatste categorie en die agressie uitte zich ook naar ons. En dan nog de mensen die bedlegerig waren, die zag je dus nooit, die hoorde je alleen maar.

Mijn zus en ik hebben een poosje bij een soort praatgroepje gezeten van mantelzorgers van mensen met dementie. Daar hebben we best wel wat aan gehad. Er zaten ook mensen bij die al langer met dit bijltje hakten en hun ervaringen waren soms erg moeilijk om te horen, maar ook erg verhelderend. Misschien ook iets voor jou?

**Geplaatst**: 02-06-17 12:49

Geplaatst: 02-06-17 12:49

TS, hoe gaat het nu met jou en met je moeder?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-17 10:15

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-17 10:15

Nog steeds geen definitieve beslissing. We hebben besloten eerst op zoek te gaan naar geschikte 'tehuizen' en haar daar ook in te schrijven. Mocht er dan iets gebeuren dan kan ze in elk geval ergens terecht. Als dat rond is, ga ik eens goed bekijken wat ik allemaal aan hulp kan 'inkopen', wat voor verbouwing mogelijk is, etc.

at tehuizen zoeken is ivm haar wensen erg lastig. We hebben er al veel gezien en gesprekken gehad, wel wat gevonden, maar het ideale is er nog niet bij. Door de afstand kost het me steeds een hele dag en daardoor kom ik nogal in de knel met mijn werk. Dus het tempo ligt niet zo hoog als zou kunnen als ik niet hoefde te werken.

**Geplaatst**: 05-06-17 23:15

Geplaatst: 05-06-17 23:15

Heel veel succes met de zoektocht! Het blijft een lastige situatie :(:)

Nomineer dit bericht ×