joyce2 schreef:Dat lijkt me heel lastig, omdat je dus niet volledig voor 1 geloof gaat en doordat je soms voor het ene gaat (bijv. de alcohol), de regels van het andere geloof overtreed.
Naja, aan de andere kant natuurlijk ook heel makkelijk, omdat je gewoon kiest wat jou op dat moment goed uitkomt. Maar ik kan me wel voorstellen dat mensen die hun geloof erg serieus nemen, niet zo blij zijn met iemand die (waarschijnlijk in hun ogen) maar wat doet.
Dan vraag ik me af: waarom niet gewoon leven zoals je dat zelf wilt, waarom wil je perse bij beide geloven horen? Ik leef zelf op een manier waar ik me fijn bij voel. Ik steel niet, moord niet, ik sta open/heb respect voor mensen die anders in het leven staan dan ik, probeer mensen te helpen waar dat kan, geloof in het goede van de mens, heb alleen sex in mijn monogame huwelijk, probeer niet te liegen (ja sorry, leugentje om bestwil gebeurt hier wel eens) en probeer goed voor de natuur te zorgen. Maar ik hang geen geloof aan!
Ik vind het ook heel leuk om bij een geloof te zijn . Buitenstaanders zien alleen maar de meer of minder strenge regels,maar je krijgt er veel voor terug.Het geloof geeft mij psychische steun bij moeilijkheden,en ook heb je dan een soort familie,nl. je geloofsgenoten.En ik heb een leidraad in het leven.Dat was toch ook de eigenlijke vraag van ts die op zoek is gegaan ?