Elin_ schreef:Ik ben het eigenlijk met maximuss eens.
Misschien komt het hard over, maar in dit hele topic wordt een suïcidaal mens gegeneraliseerd.
Iemand met een hele lange lijdensweg. Het kan nooit in een opwelling e.d.
Mijn vader heeft vroeger als tiener een jongetje van 9 van het touw afgehaald (was helaas al telaat) deze jongen ging heel slecht op school en had een slecht rapport die dag meegekregen en was bang voor zijn vader.
Niet iedereen kan evenveel aan. Sommige die ik ken hebben een verleden waar je u tegen zegt,maar "dealen" ermee en hebben zoiets van gebeurd is gebeurd. Andere zijn een jaar werkeloos en breken dan al compleet.
Dus ieder suïcide mens een lange lijdensweg ? Nee denk het absoluut niet.
Als een kind bang is voor zijn vader dan is er IMO ook al e.e.a aan voor af gegaan. Kinderen zijn niet standaard bang voor hun ouders.

..
En ja ik heb nu nog wel eens momenten dat ik denk:" Ik hoop dat ik niet meer wakker word" of "ik zie het echt niet meer zitten".. Maar een echte poging heb ik niet meer gedaan.