Bokt.nl

Sammie schreef:

Nah dan heb je pech lijkt mij? Dat zijn dingen die je meeneemt in je beslissing, maar of het nu een reden zou moeten zijn om wel aan kinderen te beginnen, want stel dat je spijt krijgt.. Je kan dan ook spijt krijgen dat je er wel aan begonnen was en dan heb je nog meer pech.. want terug stoppen dat wordt lastig zeg maar Dan heb je ze de rest van je leven.

Rudina schreef:

Interessant topic!

Mijn man en ik riepen altijd dat wij geen kinderen wouden, natuurlijk waren wij dan ook nog jong maar met andermans kinderen hadden wij gewoon niks.
Uit eindelijk kreeg ik toch rammelende eierstokken en begon er met mijn man over te praten een eigen kind zou ons toch heel anders lijken dan de koters van andere.
We wouden er voor gaan, een jaar lang zonder resultaat we begonnen al te twijfelen aan onze vruchtbaarheid tot ik afgelopen 25 augustus een positieve zwangerschapstest had.. We waren net getrouwd het leek wel een sprookje!
We waren heel erg blij, met 8 weken hadden wij het hartje zien kloppen!
6 oktober was ik 10 weken en 1 dag, we hadden een echo en daar kregen wij vreselijk nieuws. Het kindje leefde niet meer!
Vandaag was ik 11 weken en 2 dagen geweest, en ik wacht de miskraam nog af.

Door dit hele gebeuren heb ik een hele andere kijk, het kindje was hartstikke welkom maar ik zie nu ook ineens een leven zonder voor. Gewoon lekker ons eigen luxe leventje lijden, doen waar wij zin in hebben etc. Maar ergens is die kinderwens ook aanwezig en we hebben het prille geluk tevens al mee mogen maken.
Ik sta er op het moment zo dubbel in, mocht ik wel weer zwanger worden ben ik zo bang dat dit zich weer gaat herhalen.

dorientjuh schreef:

Ja oke, voor beide kanten is wat te zeggen. Maar ik bedoel maar te zeggen dat je de beslissing niet eindeloos voor je uit kunt blijven schuiven.

nikilover schreef:

Is dit een reactie op mij?

friesam schreef:

Ik was/ben absoluut geen meisje/meisje. Heb niks met andermans baby's.

Maar als het zelfs voor mij geldt..van jezelf is anders. De eerste weken zo'n heel hulpeloos babytje was niet echt mijn ding. Al hou je er heel veel van.

Maar nu hij 4 maanden is en ook daadwerkelijk op je reageert en speelt en wat kan was het de beste keuze van mijn leven.

aldus een twijfel moeder

KellyR schreef:

Met niemand om me heen die van me houdt en het beste met me voor heeft. Iemand die een goed woordje voor je doet tegenover iedereen.

Sammie schreef:

Gek is dat eigenlijk dat je ergens diepdown weet dat kinderen janken, schreeuwen, je wakker maken midden in de nacht, je tijd opvreten tot de laatste seconde, hun luiers compleet vol weten te schuiten, etenswaren over hun hele gezicht uitsmeren en je tot waanzin drijven met driftbuien en sloopbuien, maar als je even snel aan baby’s denkt dat het eerste beeld in je hoofd meestal zo’n schone lachende kwijlerd is Dan spelen die eierstokken toch een vuil spelletje… En de tv-reclames en filmmakers doen daar keihard aan mee.

Kwanyin schreef:

KellyR schreef:

Met niemand om me heen die van me houdt en het beste met me voor heeft. Iemand die een goed woordje voor je doet tegenover iedereen.

En toch zitten er zoveel ouderen in het rusthuis die geen bezoek krijgen van die kroost omdat het teveel moeite is of omdat ze door familievetes het vertikken langs te komen...kinderen geven bijlange na niet de zekerheid dat er iemand voor je is op je oude dag, dan ben je soms beter af met een goede buur om je verder te helpen.

Sammie schreef:

Gek is dat eigenlijk dat je ergens diepdown weet dat kinderen janken, schreeuwen, je wakker maken midden in de nacht, je tijd opvreten tot de laatste seconde, hun luiers compleet vol weten te schuiten, etenswaren over hun hele gezicht uitsmeren en je tot waanzin drijven met driftbuien en sloopbuien, maar als je even snel aan baby’s denkt dat het eerste beeld in je hoofd meestal zo’n schone lachende kwijlerd is Dan spelen die eierstokken toch een vuil spelletje… En de tv-reclames en filmmakers doen daar keihard aan mee.