Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-09-15 22:56

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 09-09-15 22:56

Mijn vriend heeft mazzel gehad denk ik. Hij heeft deze zomer een prachtig huis kunnen kopen, wel veel tuinonderhoud en de muren zijn roze, maar dat hindert niet. Mijn appartement houd ik nu gewoon aan voor erbij, ligt midden in de stad dus in de zomer en in het weekend is het een fijne plek om te vertoeven. (plus, als het uitgaat hoef ik niet bij mijn ouders te kamperen.)

**Geplaatst**: 10-09-15 17:26

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 10-09-15 17:26

Ik heb zojuist een appartement in een nieuwbouwproject aangeboden gekregen. Super leuk.

Binnenkort horen we welke woning we krijgen, en dan vertrekken we eindelijk na 5 jaar dromen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-15 17:33

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-15 17:33

Peelie schreef:
Ik heb zojuist een appartement in een nieuwbouwproject aangeboden gekregen. Super leuk.

Binnenkort horen we welke woning we krijgen, en dan vertrekken we eindelijk na 5 jaar dromen

Gaaaaf!!! Spannend zeg!

Wij hebben vanmiddag meubels gekeken. :')

Ik weet al aardig wat ik wil.
Nu nog een huis _O-

**Geplaatst**: 11-09-15 13:11

Geplaatst: 11-09-15 13:11

Ik snap niet waarom er soms zo negatief wordt gedaan over lang thuiswonen... ikzelf heb het niet echt veel meegemaakt direct naar mij toe, maar wel opmerkingen van bv vrienden over andere mensen; en hij woont nog thuis ook!! - uh, ik ook?? - ja maar jij bent anders.....

Inmiddels niet meer overigens. Maar ik ging pas op mijn 28e het huis uit. En van mij hoefde het niet eens. Sommige mensen worden gillend gek van hun ouders, ik niet. En andersom als het goed is ook niet. Waarom ik zolang thuis heb gezeten? Vanwege kosten. En omdat ik geen geschikte woning kon vinden. Ja, daar ben ik wel een beetje kritisch over geweest, want op een appartement was ik echt niet happy geworden. En als je dan geen vaste baan hebt, is de stap ook lastig vind ik. Mede vanwege mijn paarden. Als ik lees hoeveel uit huis gaanders hun paarden weg hebben gedaan krijg ik gewoon echt de zenuwen. Dat was en is voor mij echt geen optie. Als het zo zou lopen, zou ik om die reden nog terug gaan naar mijn ouders ook nog (liever niet!!! eenmaal eruit....) .Ik wist daarnaast dat mijn baan tijdelijk was, er was een harde deadline. Waarom dan de gok wagen, en dan mogelijk in het schuitje komen te zitten van dat je je beesten niet kan houden....

Overigens zit ik nu wel in dat schuitje, maar beesten gaan er niet uit. Ik eet zelf op een houtje, en eet om die reden 1x in de week bij mijn ouders. Wat kosten besparend. Ik ben enkel het huis uit gegaan, omdat ik mijn droomhuisje en unieke kans om te huren tegen kwam. Geen appartement wat in de lage klasses vaak te vinden zijn, maar een echt klein arbeidershuisje met tuin. Toen heb ik het toch maar gegokt. Inmiddels werkloos en het is absoluut niet makkelijk... ik las hier in het topic iets over 1600 bruto en prima kunnen rondkomen. Ik krijg het nog niet voor elkaar hoor

Maar mogelijk heeft diegene ook gewoon geen paard in pension staan.

Anders vind ik overiges van die figuren die geen werk hebben, de hele dag achter hun computer zitten, en daarom thuis bij hun ouders zitten. Volop opzoek en willen werken, maar niets kunnen ivnden is wat anders, maar je hebt er ook 'luie donders' bij zitten, en dat vind ik wel een beetje raar. Of mensen die een vast contract hebben en fulltime baan. Dan zou ik zelf eerder het huis uit zijn geweest, maar goed, misschien dat diegene ook wachten op een mooier en beter huisje om te wonen ipv te pakken wat je pakken kan en in een woning terecht komen waar je niet gelukkig in wordt...

Gewoon thuis blijven wonen als het goed voelt. Zal misschien niet meewerken aan realties, zou dat de reden zijn dat ik nog vrijgezel ben

**Geplaatst**: 11-09-15 13:17

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 11-09-15 13:17

Ik meld me ook... 25 en nog thuiswonend. Ben op mijn 18e begonnen met studeren, heb een eigen paard en een eigen auto. Ben nu nét afgestudeerd en heb het financieel nooit gered om op mezelf te gaan wonen. Wel jaren geleden een tijd bij mijn toenmalige vriend gewoond. Ik ben ondertussen hard op zoek naar (vast) werk omdat ik graag op mezelf wil wonen. Ondanks dat ik fantastische ouders heb, vind ik het soms wel lastig soms om nog thuis te wonen. Mijn vriend woont ook nog thuis, dus heel vreemd voelt het voor mij niet om gewoon thuis te wonen.

**Geplaatst**: 11-09-15 13:46

Geplaatst: 11-09-15 13:46

Het ligt er denk ik ook aan wat je eisen zijn. Onze eerste bovenwoning zat het toilet en douche in de keuken. Deur kon niet dicht als mijn vriend met zijn lange benen op de wc zat. Je moest via de keuken door onze slaapkamer naar de woonkamer. Zo hebben we een aantal jaren gezeten. Geld gespaard en direct na ons huwelijk een huis gekocht. Was het ideaal, nee, maar we hadden een eigen plek. Jets duurders was onbetaalbaar in A' dam waar we overigens vanuit Groningen naartoe zijn verhuisd om een baan te vinden.

**Geplaatst**: 11-09-15 13:57

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 11-09-15 13:57

Ik heb niet perse eisen, ik heb alleen geen geld.

**Geplaatst**: 11-09-15 14:14

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 11-09-15 14:14

Ik ben op mijn 18e het huis uit gegaan en bij mijn vriend (nu al 15 jaar man

) ingetrokken. Puur financieel zou ik nu weleens willen dat ik het anders had gedaan. Ik heb nooit kunnen sparen en de eerste jaren is het echt wel lastig geweest.

**Geplaatst**: 11-09-15 14:17

Geplaatst: 11-09-15 14:17

Pantykous schreef:
Ik heb niet perse eisen, ik heb alleen geen geld.

Je verdient meer dan mijn man en mij samen

hoezo geen geld?

**Geplaatst**: 11-09-15 14:22

Geplaatst: 11-09-15 14:22

Ik ben het er wel mee eens dat je pas echt op je eigen benen leert staan als je op jezelf woont. Dat je na je studie een aantal jaar thuis blijft wonen om te sparen, helemaal prima. Maar daar na, hup!

Maar waarschijnlijk ligt dat ook aan je opvoeding/thuis situatie. Mijn zus ging met 20 jaar naar het buitenland verhuizen, ik ging met 21 jaar samenwonen (woon ik nu overigens alleen) en mijn zusje ging op haar 20e op kamers in België.

Ik hoop ik hiermee niemand kwets/beledig maar ik zou me persoonlijk best wel schamen om op latere leeftijd (>30) nog thuis te wonen. (afhankelijk van situatie uiteraard)

**Geplaatst**: 11-09-15 14:39

Geplaatst: 11-09-15 14:39

vuurneon schreef:
Pantykous schreef:
Ik heb niet perse eisen, ik heb alleen geen geld.

Je verdient meer dan mijn man en mij samen hoezo geen geld?

Wellicht heeft ze geen spaarpotje die toereikend genoeg is? Wellicht omdat ze pas kort deze baan heeft en nog niet een dusdanige buffer heeft dat het verantwoord is? Een huis kopen en een (huur) huis inrichten kost ook genoeg dus wat dat betreft...

Je kunt niet bij een ander in de portemonnee kijken.

**Geplaatst**: 11-09-15 14:56

Geplaatst: 11-09-15 14:56

Dat zeg ik ook niet, maar als je een inkomen hebt, hebt je geld

'geen geld' gaat dus niet op. 'Te weinig geld voor wat ik wil' is een ander verhaal natuurlijk.

En met een dergelijk inkomen kun je ook prima anti kraak wonen en alles bij de kringloop weg (of gewoon oproepen plaatsen op internet, altijd wel mensen met spullen over) halen bij wijze van, als je écht 0,0 eisen (dus ook niet qua woonplaats) hebt; is er altijd wel iets te vinden op vrij kort termijn

Door haar verbroken relatie had ze ook amper spullen (moesten nog verdeeld worden). Maakte voor haar niets uit dat ze op een oud matras van mij op de grond lag.
Je kan dan zelfs nog uit huis gaan en een bijstand uitkering+toeslagen aanvragen als er geen werk is.

Het is alleen de vraag; wat heb je ervoor over? Mijn schoonzus maakte niet uit waar ze zat en had als enige eis; als ik maar niet thuis hoef te wonen (betekende voor haar ook dat ze moest lenen, omdat ze geen werk had). Dus die vond binnen no time een plek. Wij hadden hogere eisen en spaarden liever door en namen thuis wonen maar voor lief

Wij hadden eerder uit huis kunnen gaan, als wij geen enkele eis hadden. Maar ja, wij moesten zo nodig wensen hebben :')

Je maakt altijd voor jezelf een afweging immers

en de 1 wil koste wat het kost huis gaan en de ander heeft daar geen haast mee.

**Geplaatst**: 11-09-15 16:00

Geplaatst: 11-09-15 16:00

Ik hoef het huis niet uit, dat is 1. Ik heb ook geen spaargeld, dat is 2.

Kijk, als de nood hoog is dan ga je op sinaasappelkistjes als het moet. Maar waarom zou ik op een oud matras op de grond gaan als dat niet nodig is? Ik heb pas net financieel de boel op gang, maar ik zou graag het huis uit gaan met wat spaargeld. Ik heb voorlopig ook nog vrij hoge maandlasten dus heel veel blijft er niet over. In de tussentijd spaar ik wel de uitzet bij elkaar, dat wel. Dus doe net als jullie Vuurneon, ik spaar liever nog wat.

Wel eens dus, als het ECHT zou moeten dan zou het waarschijnlijk wel kunnen. Maar het MOET niet echt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-09-15 16:10

Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-15 16:10

Brrrrr anti kraak, ik moet er niet aan denken! En dan hals over kop er uit moeten, omdat de gemeente heeft besloten dat je er hals over kop uit moet. Je hoeft er niet eens moeite voor te gaan doen om het pand je eigen te maken, er een huis van te maken. Ik woon toch wel graag in een huis dat ook als thuis voelt.

Ik heb wel een spaarpotje, maar mijn studielening moet daar ook nog vanaf en ik wil wel graag een nieuwe (andere uiteraard) auto straks... Dus wat heb je er uiteindelijk aan?

**Geplaatst**: 11-09-15 18:30

Geplaatst: 11-09-15 18:30

_Dribbel schreef:
Ik ben het er wel mee eens dat je pas echt op je eigen benen leert staan als je op jezelf woont.

Maar nogmaals: hoezo?

Om het even concreet te maken:
Voor ik alleen ging wonen, wist ik al welke maandelijkse rekeningen (gas, stroom, tv, gsm etc etc..) je kon verwachten en hoeveel die ongeveer konden zijn.
Ik wist welke verzekeringen jaarlijks terugkwamen.
Ik wist welke belastingen je allemaal kon hebben.
Ik wist hoe een gemiddeld huishoudelijk budget is en waar je op moest letten om goedkoper te kunnen winkelen.
Ik wist hoeveel je best overhield "in geval van nood". Ik wist ook hoe ik mijn eigen inkomen kon indelen om voldoende over te houden per maand.
Ik wist hoe ik een lamp moest vervangen.
Ik wist hoe ik moest koken
Ik wist hoe ik moest wassen
Ik wist hoe ik moest poetsen
Ik wist hoe ik moest strijken
Ik wist waar ik moest zijn als er ergens iets mis was met het een of ander in huis en ik kon het zelf niet oplossen.
...

omdat mijn ouders mij nooit dom hebben gehouden en ik altijd gewoon heb moeten meedraaien met het huishouden, ondanks het niet op mijn kosten was. Toen ik het huis uit ging heb ik geen dag gehad "hé, dit is echt wel een verschil, ik voel nu pas wat het is om op je eigen benen te staan". Ik wist heel goed hoe het ging voelen. Voor mij was het gewoon de theorie nu volledig toepassen in de praktijk. En ik denk dat ik in mijn jaren thuis heel wat meer zelfstandigheid heb verworven dan de broer van een vriendin, die al "jaren alleen woont", maar elke week de was en strijk naar zijn ouders brengt, zijn moeder het huis laat poetsen en meer dan de helft van de week nog iemand voor hem laat koken ook.
Dus waar zit dan dat grote essentiële verschil dat je het pas leert als je alleen bent, op voorwaarde dat je thuis niet met een pamper om liep?

Nomineer dit bericht ×