Geplaatst: 26-07-15 13:01 Focussed schreef:Ik heb gelukkig wel wat leuke dingen gepland staan. Haal ook veel steun uit m'n paardjes, daar vergeet ik een hoop gelukkig.
Ben ook gewoon teleurgesteld in hem. Hij is jaren met ons mee op vakantie geweest... De mooiste locaties, de meest exotische reizen, allemaal op kosten van mijn ouders. Van cruise naar de Bahama's tot safari in Zuid-Afrika. En hij heeft mijn ouders niet eens even bedankt daarvoor. Voel me daar ook echt heel schuldig over t.o.v. mijn ouders.
Ik heb niet alles helemaal doorgelezen hoor, maar wou ten eerste hier even op reageren. Dat soort gevoelens blijven nog wel even (ik heb zo veel voor hem gedaan, waarom zet hij me nu dan aan de kant?) maar het is het beste om toch te proberen dat van je af te zetten. Het is rottig voor je ouders, natuurlijk, maar zij hebben ook een bewuste keuze gemaakt door hem mee te nemen en alles voor hem te betalen. Het lijkt me niet dat hij zichzelf daarvoor heeft uitgenodigd. Natuurlijk was het netter van hem geweest als hij een mailtje ofzo had gestuurd naar ze, maar blijkbaar is het geen nette jongen en ben je hem dus ook maar beter kwijt dan rijk.
Ik weet hoe het is als je hart in 1000 stukjes gescheurd wordt en ik weet ook hoe rottig het kan voelen als mensen goedbedoeld dingen zeggen als 'probeer je gewoon te focussen op de leuke dingen'. Voor mij waren de leuke dingen niet eens leuk toen ik uit elkaar ging met mijn relatie destijds, en wij waren nog niet eens in buurt van zo lang samen als dat jullie samen waren. Mijn advies is daarom om gewoon te blijven leven. Zorg goed voor jezelf, eet goed, zorg dat je genoeg beweging krijgt, niet al te veel alcohol drinken (daar ga je je alleen maar rotter van voelen) want geloof mij, je gaat je heil niet vinden in het zoeken van afleiding hiervan. Je kan wel gelijk gaan daten met iemand anders maar dat gaat je alleen maar meer opbreken, is het niet direct dan gebeurt het na een tijdje wel, en je kan wel eindeloos met vriendinnen naar terrassen gaan en films bekijken en zo veel mogelijk geluk forceren, maar uiteindelijk gaat het alleen maar leger voelen als je wel weer alleen bent.
Dus, zorg goed voor jezelf. Eet gezond en lekker, begin met een nieuwe sport om je helemaal in te storten (bijvoorbeeld boksen, geweldige outlet voor agressie en verdriet) en zorg dat je genoeg slaapt, al dan niet meer dan genoeg. Als je zo veel verdriet hebt dan is het makkelijk om over te gaan in een patroon van alleen maar chocola eten, dronken worden en huilen, maar als je je focust op voor jezelf zorgen merk je ook snel genoeg dat je eigenlijk een super sterk persoon bent die het allemaal super goed in d'r eentje kan en die het ook gewoon gaat redden. Op een dag komt de realisatie dat je beter af bent zonder hem, en dan kan je terugkijken op een periode van verdriet, maar wel een periode van verdriet waar je jezelf zo hard mogelijk doorheen hebt geslagen.
Oh en krop het huilen niet op. Daar word je verbitterd en alleen maar depressiever van. Komen de tranen? Laat ze lekker vloeien. Of dat nou thuis op bed of op je werk is, geef gewoon aan dat je het even moeilijk hebt en dat je ook niet getroost hoeft te worden. Paar dagen bij je ouders gaan vertoeven (tenzij je nog bij je ouders woont) kan ook een wereld van verschil maken.
Dacht je over hem heen te zijn. Niet dus. 
Maar hij heeft ook eerlijk gezegd dat hij het vrijgezellen leven voor nu heel leuk vindt. Maar dat hij me ook vreselijk mist. Dus hij weet niet wat ie wil. En ik ook niet. 
Dus tot zover the battle of the mind and heart. 
