Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-10-15 22:50

Geplaatst: 23-10-15 22:50

Je bent echt machteloos. Want psychische mishandeling is geen mishandeling. Dat ze de kinderen meenemen mag dan natuurlijk weer niet. Als je een goede treft bij de politie kan je je verhaal kwijt. Kan je melding doen en als ze TIG meldingen hebben dan kunnen ze iets maar nog steeds niet veel.

**Geplaatst**: 23-10-15 22:53

Geplaatst: 23-10-15 22:53

Ts heeft deze mensen zelf als narcistisch bestempeld . het is dus helemaal niet gezegd dat dat ook echt zo is.. het is voor een persoon al een zeer zeldzame diagnose, laat staan dat er twee elkaar treffen én het ook nog eens zo lang met elkaar uithouden....

Je kan je beter op het gedrag an sich concentreren dan op een ziekte cq aandoening die niet door een ha of specialist is bevestigd.

**Geplaatst**: 23-10-15 22:55

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 23-10-15 22:55

Daarmee ben ik het eens, Sammie. Mijn vader heeft bv. wel echt de diagnose ooit gehad, maar is echt helemaal anders dan de ts beschrijft. Haar ouders klinken mij gewoon heel egoïstisch in de oren. Nu ja, idd, in welk hokje ze ook passen, het is hoe je ermee om moet gaan. Dat is het belangrijkste.

**Geplaatst**: 23-10-15 22:57

Geplaatst: 23-10-15 22:57

Sterkte TS.

Ik denk dat het slim is om sommig advies op te volgen.

Zorg voor de veiligheid vanjezelf en je gezin.
Laat je kindjes niet de dupe worden. Zij kunnen nog niet voor zichzelf opkomen. Dat moet een ouder voor zijn kindjes doen.Hoe moeilijk soms ook.

Ga wat doen aan je zelfvertrouwen leer voor jezelf opkomen.
Zorg dat jullie huis veilig is. Dat je ouders en broers niet meer binnen kunnen komen.
Praat met je wijk agend. Zorg voor jullie!!
Dit is geen leven. Maak je los van die mensen!
Ik wiljullie enorm veel sterkte wensen, moed en kracht.

**Geplaatst**: 23-10-15 22:59

Geplaatst: 23-10-15 22:59

Tieneke schreef:
Daarmee ben ik het eens, Sammie. Mijn vader heeft bv. wel echt de diagnose ooit gehad, maar is echt helemaal anders dan de ts beschrijft. Haar ouders klinken mij gewoon heel egoïstisch in de oren. Nu ja, idd, in welk hokje ze ook passen, het is hoe je ermee om moet gaan. Dat is het belangrijkste.

egoïstisch is ook een tak binnen het narcisme.
Narcisme kan ok zitten in meerdere persoonlijkheidsstoornissen.
De kans is best groot als mensen erg diep alleen aan zichzelf denken dat er een persoonlijkheidsstoornis is. En een diagnose stellen bij zulke mensen is heel lastig omdat ze dan toch zelf hulp moeten willen krijgen.

**Geplaatst**: 23-10-15 23:06

Geplaatst: 23-10-15 23:06

Wat een ongelofelijke rotsituatie!

Toch denk ik inderdaad, zoals Sammie al zegt, dat dit geen narcisme is. Ik heb zelf [naam] wat door de psycholoog gediagnostiseerd is, en het is echt heel anders dan veel mensen denken (als hier vragen over zijn, stuur me gerust een PB!

) Mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis weten dit dondersgoed van zichzelf, maar zullen deze stoornis niet gebruiken om iemand zo te behandelen zoals de ouders van TS doen. Daarvoor moet je gewoon een enorme kl**tzak zijn. TS heeft er zeker gelijk in dat dit zeker narcistische trekjes (eerder trekken) zijn die haar ouders vertonen, maar toch denk ik echt niet dat ze een vorm van [naam] hebben.

Ieder mens is weleens een beetje narcistisch (wat niet erg is, niets menselijks is ons vreemd), maar maar sommige mensen zijn gewoon een enorme kl**tzak.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-10-15 23:12

Geplaatst door de TopicStarter : 23-10-15 23:12

Bedankt allemaal voor de tips ga ermee aan de slag!

Ik wou even reageren op zoe_97 en tones.
Ik snap dat jullie het niet begrijpen. Ik wou er het liefste ook gelijk achteraan. Alleen zou ik het probleem nog groter hebben gemaakt. Ik heb twee jonge kindjes en die zouden op dat moment niet meer veilig zijn als ik stennis zou gaan maken. Hun veiligheid gaat voor mijn gevoel op dat moment. Bovendien nu leek het voor hen een natuurlijk uitstapje met oma en is ze heel wat trauma's bespaard gebleven. Vandaar mijn keuze, hoe zwaar dan ook

Zouden ze om half negen niet thuis zijn dan was ik er heen gereden met of zonder politie. Wat moet je doen in zo'n situatie wat is goed en wat is fout. Heb gewoon geprobeerd het beste te doen en dat is voor iedereen anders.

Of ze het wel of niet hebben, dat maakt me niet zo uit. Noem het eender wat.. ik weet alleen dat het niet goed is voor mij en mijn kids.

Even een linkje:
http://www.narcistischepersoonlijkheids ... he-ouders/
http://denarcist.nl/narcisme-kenmerken

Precies mijn vader (hierboven).Tja mijn moeder, is al 30 jaar met hem getrouwd. Wil wel weg maar kan niet weg. Ze heeft het zelf ongelofelijk zwaar met periodes. Zij heeft wel gevoel maar alleen denk ik dat ze soms niet meer goed weet wat normaal is. Waar de grenzen liggen of omdat ze soms geen zin heeft in strijd dus dan is meedoen makkelijker.

Edit: Stuk tekst toegevoegd.

**Geplaatst**: 23-10-15 23:21

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 23-10-15 23:21

Maar ga je nu ook zorgen dat dit niet nog een keer gebeurd?

Ik ben blij voor je dat ze veilig terug zijn, maar ik zou wel het zorgen dat je zo snel mogelijk weg komt uit deze situatie voordat deze weer en misschien erger escaleerd.
Dat hoeft niet binnen een dag, maar maak wel plannen want zolang jullie blijven zitten zal er niets veranderen en wordt het alleen maar erger. Dan maar lange reistijd naar werk, maar de veiligheid van mijn gezin zou toch echt boven alles gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-10-15 23:27

Geplaatst door de TopicStarter : 23-10-15 23:27

Zal straks even een modje een berichtje sturen om de titel te laten veranderen. Dat het niet gediagnosticeerd is dat staat vast. Dat is een feit en dat kan ik niet veranderen. Zie me pa al naar de huisarts of een psycholoog gaan

Die gaat naar een arts met mij onder zijn arm om te zeggen dat er met mij iets goed mis is, anders gaat ie niet.

Ja misschien is het binnen een dag of twee dagen wel weer geëscaleerd. Er spelen nog wat factoren mee die het moeilijker maken om zomaar weg te gaan. Die kan en wil ik niet zo open en bloot op internet zetten. Ik ga ermee aan de slag maar hoe of wat precies kan ik niet zeggen.

Welterusten iedereen, nogmaals bedankt voor de steun vandaag eb de vele tips.

**Geplaatst**: 23-10-15 23:45

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 23-10-15 23:45

Wat ik erg jammer vind, is dat je zegt dat je zo'n sterke man hebt die achter je staat en je helpt waar mogelijk. Maar waarom laat hij je dan elke keer zo afblaffen, kleineren en zelfs beetgrijpen, hij zou dus ook weleens wat meer mogen laten spreken...

Mag je familie nog zo groot zijn, maar als iemand dat bij me zou doen zou of mijn man hun grijpen, al moet hij er zelf aan onderdoor gaan of hij had de politie allang ingeschakeld.

Ik ben jarenlang gekleineerd door mijn ouders, misbruikt, geslagen etc. Ik heb 20 jaar geen contact meer gehad met ze tot 3 jaar geleden. Toen kwam ik mijn broertje weer tegen en na een jaar zei hij dat ze toch echt veranderd waren. Dus toch weer contact gezocht, maar na anderhalf jaar bleek dat ze dus nog steeds niet veranderd waren en hoe moeilijk ook, ik heb dus weer het contact verbroken. Ik heb zelf meerdere persoonlijkheidsstoornissen en het was dus ook erg moeilijk voor me. Maar soms moet je opstaan en zeggen dat je dit niet meer pikt, niet voor jezelf en al helemaal niet voor je kids die nu dus de dupe zijn en een moeder zien die dus niet eens voor ze op kan komen of voor zichzelf kan opkomen. Hoe denk je dat die dan hun jeugd door gaan komen met zo'n opa en oma?

Tijd om actie te gaan ondernemen, verhuizen of contactverbod aanvragen, sloten vervangen, ander telefoonnummer en tot die tijd gewoon niet meer op hun reageren. Zou de eerste zijn die bij me aan de deur staan om stennis te maken, want ik bel dus mooi de politie, familie of niet, boeit me echt geen reet.

**Geplaatst**: 24-10-15 08:43

Geplaatst: 24-10-15 08:43

Zorgenmaker schreef:
Zal straks even een modje een berichtje sturen om de titel te laten veranderen. Dat het niet gediagnosticeerd is dat staat vast. Dat is een feit en dat kan ik niet veranderen. Zie me pa al naar de huisarts of een psycholoog gaan

Die gaat naar een arts met mij onder zijn arm om te zeggen dat er met mij iets goed mis is, anders gaat ie niet.

Begrijp me niet verkeerd... En ik bedoel het niet vervelend maar.... Er is ook iets goed mis met je... Het is niet normal dat een volwassen vrouw zo over zich heen laat walsen... En notabene haar kinderen meegeeft aan mensen waaraan ze haar kinderen niet mee wil geven. Ik geef je overigens groot gelijk dat je je kinderen daar niet wilt hebben. Ik hoop echt van harte dat je hulp voor jezelf hebt of snel gaat zoeken ... Je bent sterker dan jezelf denkt, het moet alleen nog tot uiting gaan komen... Bescherm jezelf en jouw familie...

Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-10-15 09:46

Geplaatst door de TopicStarter : 24-10-15 09:46

Ik vat het ook niet verkeerd op hoor Neon. Het is goed dat iedereen er een ander licht op werpt.

Ik bescherm mijn familie ook zo veel als ik kan maar tegen drie mannen en een vrouw kon ik niet op. Mijn oudste gaat overigens heel graag naar oma alleen mijn kleinste vind het maar leuk voor heel even. Ze zijn ook nog nooit bij me weggeweest behalve dan als ik ga rijden dan zijn ze bij mijn man. Dit is de eerste keer dat dit gebeurd.

Zoals ik misschien al gezegd of niet gezegd heb was ik vroeger veel sterker. Ik had wel een woordje terug want ik ben behoorlijk mondig. Alleen als ze je geestelijk niet kunnen pakken dan word het fysiek. Met twee kids kan ik me dat niet permitteren. Langzaam aan ben ik ingebonden en er aan onder door gegaan.

Als ik thuis ben gaat het goed maar ben wel nerveuzer geworden. Heeft ook te maken met een ernstige ziekte die ik heb. Die zorgt ervoor dat je echt zwakker word. Heb het met mijn arts besproken maar die kon me niet verder helpen. Ik zit in een ander land en dat is nu soms wel ven moeilijk omdat van alles anders werkt dan bij jullie.

Slot word vandaag vervangen en hoop dat er iemand mij eventueel per pb wat op weg kan helpen met een contact verbod. Zal zometeen ook even het internet afspeuren. Ga nu even ontbijten.

**Geplaatst**: 24-10-15 10:53

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 24-10-15 10:53

Je kinderen zijn weer thuis, heel goed.
Sloten worden vandaag vervangen, ook slim.

Is er een mogelijkheid om een groot hek om je huis/erf te zetten.
Geeft jou inderdaad meer afstand en tijd als je familie langs komt.

Jouw familie neem de ruimte die jij ze geeft.
Als jij en je man ze afkappen kunnen ze niet zover komen.
Ik denk dat hulp voor jou best handig kan zijn.

**Geplaatst**: 24-10-15 11:10

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 24-10-15 11:10

Groot hek en een grote hond

**Geplaatst**: 24-10-15 11:30

Geplaatst: 24-10-15 11:30

Zorgenmaker schreef:
Ik vat het ook niet verkeerd op hoor Neon. Het is goed dat iedereen er een ander licht op werpt.

Ik bescherm mijn familie ook zo veel als ik kan maar tegen drie mannen en een vrouw kon ik niet op. Mijn oudste gaat overigens heel graag naar oma alleen mijn kleinste vind het maar leuk voor heel even. Ze zijn ook nog nooit bij me weggeweest behalve dan als ik ga rijden dan zijn ze bij mijn man. Dit is de eerste keer dat dit gebeurd.

Zoals ik misschien al gezegd of niet gezegd heb was ik vroeger veel sterker. Ik had wel een woordje terug want ik ben behoorlijk mondig. Alleen als ze je geestelijk niet kunnen pakken dan word het fysiek. Met twee kids kan ik me dat niet permitteren. Langzaam aan ben ik ingebonden en er aan onder door gegaan.

Als ik thuis ben gaat het goed maar ben wel nerveuzer geworden. Heeft ook te maken met een ernstige ziekte die ik heb. Die zorgt ervoor dat je echt zwakker word. Heb het met mijn arts besproken maar die kon me niet verder helpen. Ik zit in een ander land en dat is nu soms wel ven moeilijk omdat van alles anders werkt dan bij jullie.

Slot word vandaag vervangen en hoop dat er iemand mij eventueel per pb wat op weg kan helpen met een contact verbod. Zal zometeen ook even het internet afspeuren. Ga nu even ontbijten.

In welk land woon je?

**Geplaatst**: 24-10-15 11:59

Geplaatst: 24-10-15 11:59

Ik ben verbijsterd wat jou ouders flikken , niet meer toelaten in je huis een gebiedsverbod aanvragen met de psycholoog gaan praten wat je al doet voor je weerbaarheid. Zijn ze nou helemaal belazerd om jou te vertellen wat jij moet doen in jouw huis en anders mogen de kinderen niet thuis zijn bij jou maar bij hun. Het gore lef , ja sorry ik kan hier zo pist om worden. Jij waarschijnlijk ook maar je zit in een vreselijke situatie. Ik denk inderdaad dat breken met hun de beste oplossing is voor jou om weer jezelf te kunnen worden, en voor je gezin om eindelijk rust te hebben. Ik neem aan dat ze tegen de kinderen normaal doen. Ze onttrekken ze van de ouderlijke macht , die van jou. Het feit dat je in je gezicht bent gespuugd en weet ik niet wat nog meer is echt te erg voor woorden. Als ze aanbellen de politie bellen. Als jij niet wilt dat ze binnenkomen dan komen ze niet binnen . probeer dat voor elkaar te krijgen net zo lang tot ze het hopelijk ooit opgeven. meid dikke hug

**Geplaatst**: 24-10-15 12:23

Geplaatst: 24-10-15 12:23

Pffff, ik lees dit met afgrijzen, brrrr.
Ik herken het alleen staat het bij jouw een stuk dichterbij en zijn het meerdere personen.
Mijn oma is ook vreselijk narcistisch, zij is alleen, haar enige zoon (mijn vader) en haar man zijn gestorven.
Maar ze eist alles op, tot mijn laatste zenuw.
De beschuldigingen, het liegen, het eisenpakket, zin door drijven ik kon er niet meer tegen.
Al twee keer eerder gebroken met haar maar steeds me weer over laten halen ook met de gedachten dat ik haar zo niet achter kan laten, het schuldgevoel waar ze je al jaren in drijven breekt dan op.
En toch heb ik laatst besloten na er met ruzie te zijn weggegaan, nooit meer te gaan en dat heb ik ook gezegd.
Ze belt nog wel eens en probeert het via mijn zusje, maar ze kan echt de pot op.

Bij jouw ligt dat toch anders omdat het meerdere mensen zijn en ik denk dat ver weg verhuizen de enigste optie is.
Kies voor jezelf.
Narcisme of in ieder geval de personen die hieraan lijden kun je overbluffen en dit maakt het soms milder, maar het is een constante strijd die zich steeds weer herhaald en waarbij je steeds op je tenen loopt.
Het is niet voor niks een persoonlijkheidsstoornis.

Dus probeer te handelen dat je snel weg kan uit hun buurt ook voor de kinderen.

**Geplaatst**: 24-10-15 13:33

Geplaatst: 24-10-15 13:33

Niet ts hier, volgens mij wel ervaringsdeskundige.

Door dit topic ben ik me over narcisme in gaan lezen. Vooral via de reddit link ben ik meer te weten gekomen. Contact met mijn ouders is er op dit moment niet, maar dat ligt bij hun. Hoe is dit gekomen?

Ten eerste had ik een auto ongeluk in april. Hierbij werd ik door de andere partij afgewimpeld, maar juist daardoor ben ik meer voor mezelf op gaan komen. Uiteindelijk was het alleen ruitschade, waardoor de totale schade uiteindelijk maar €100 was. Destijds vond ik het al dat waard, want ik zag het als leergeld om eindelijk eens een keer voor mezelf op te leren komen.

Een paar maanden later vierde ik mijn verjaardag. Ons huis was een rommeltje en in de paar weken ervoor waren we druk bezig met alles schoon te krijgen. We hebben mijn familie uitgenodigd en mijn zusje, ouders en schoonmoeder kwamen. We vroegen of ze om half 2 wilden komen, mijn schoonmoeder was netjes op tijd, maar mijn ouders en zusje kwamen om 3 uur nog een keer aanzetten.. Tegen mijn schoonmoeder hebben we gezegd 2 uur want we wisten dat ze toch een half uur te laat zouden komen. 1½ uur te laat hebben we niet verwacht..

Ondanks alle moeite kregen we het huis net niet helemaal netjes en mijn moeder ging rondkijken in de badkamer en andere kamers waar ze niks te zoeken had zodat ze zag dat we niet helemaal bij waren met de was, vanwege een kapotte droger en vlak daarvoor was ook onze wasmachine kapot gegaan.
Mijn vader negeerde mijn schoonmoeder compleet, had overal commentaar op. Over hoe duur onze paarden was, dat [naam] zich aanstelt met haar ziekte en maar moest fietsen. Dat hij 'grappig' was door telkens rotpaarden en dat onze kat dik was te zeggen. Alles waar wij plezier aan hadden was hij aan het beledigen.

Mijn schoonmoeder moest naar huis om half vier vanwege medicijnen maar was er dus wel al 2 uur en daar maakten ze ook weer opmerkingen over omdat ze in hun ogen er maar een half uur was. Niks was goed en wat ik ook zeg er komt wel commentaar op.

Destijds had ik niet eens door dat dit gebeurde, maar toen ik daarna nog de paarden uit de wei moest halen merkte ik dat ik dat negatieve denken even overgenomen had. Ik dacht letterlijk "kom hier rotpaarden" in plaats van mijn normaal positievere "kom maar bij ons we gaan naar onze paddock en jullie krijgen weer lekker hooi".

Voor mij was dit een keerpunt, op deze manier wilde ik geen contact hebben met onze ouders. Vanaf dat moment merkte ik pas dat hun gedrag mij ook beïnvloedde en niet op een positieve manier. Een week erna hebben we een auto gekocht zodat we niet meer van hun afhankelijk waren voor vervoer.

We waren al op zoek naar een huisje en een paar weken later hebben we eentje gevonden. Mijn vaders eerste woorden waren: "Ga je daar wonen? Dat is wel een achtergebleven gebied zeg.", terwijl dat helemaal niet zo is. Het enige wat ik had willen horen was: "Wat fijn voor je, gefeliciteerd!" en wat meer interesse van hun kant.

Dit was voor mij de laatste druppel en toen we ze weer een keer tegen kwamen in de winkel deden ze heel raar. Mijn vader zag ons maar ging eerst naar mijn moeder toe iets in haar oor fluisteren en ging toen weer onze kant op. Hij zei niet eens eerst hallo. Hier confronteerden we hun mee aan de telefoon, maar hij wist niet waar we het over hadden en we moesten maar een keer langskomen.

Dit hebben we gedaan en we zeiden daarbij wat ons dwars zat en dat we alleen maar met respect behandeld willen worden. Meer vroegen we niet. Toen legde mijn vader uit dat hij niks tegen me zei omdat hij me anders zou fileren met woorden. Toen [naam] zei dat ze het vreemd vond dat hij zijn eigen zoon wilde fileren met woorden, snapte hij dat niet en zei hij "nou dan snap je dat maar niet". Daarna gedroegen ze zich weer op dezelfde manier als bij de verjaardag en ik had er na afloop weer last van.

Om deze reden hebben we hun een brief geschreven waar we dezelfde punten herhaalden. We vragen alleen maar om met respect behandeld te worden en dat ze een keer oprecht blij voor ons kunnen zijn en dat we anders geen contact meer wilden.

Hier reageerde mijn vader op met dat hij tijd nodig had om erop te reageren, maar dat is al weer 2 weken geleden.
Ondertussen hebben ze geprobeerd om iedereen uit mijn familie tegen me op te zetten zodat ik toch weer contact met hun opneem. Eerst via een oom met wie ik verder geen contact meer heb, daarna via mijn zus. Zij heeft aangegeven dat ze er niet tussen wilde staan.

Omdat we nog het huis van [naam] leeg moest halen voor de verhuizing vroeg ik mijn broertje om hulp. Hij zou buiten wachten en de telefoon bij zich hebben, maar natuurlijk wachtte hij tussen zijn ouders in de woonkamer zonder dat hij de telefoon opnam. Op die manier moest ik toch nog naar binnen en mijn ouders confronteren die net deden alsof er niks aan de hand was.

Een voorbeeldje van naar gedrag van hun kant:
Bij de overdracht van het huis hebben ze ons niet eens succes gewenst, terwijl we van te voren meerdere keren aan hun vertelden wanneer het was.

Ander voorbeeldje:
[naam] en ik willen in januari [***], maar dat was eerst op een andere dag in december. We willen dit heel besloten houden bij het gemeentehuis, maar in de zomer willen we een groot feest geven waar iedereen welkom is. We hebben dit heel duidelijk gemaakt maar ze waren het er niet mee eens en nodigden zichzelf uit. Zelfs na meerdere keren zeggen dat we dat niet willen en dat ze in de zomer welkom zijn. Mijn moeder zei toen zelfs tegen mijn zus dat ze die dag vrij moest houden en toen was mijn zus boos op mij dat we niet hadden verteld dat de datum was verschoven.

**Geplaatst**: 24-10-15 17:48

Geplaatst: 24-10-15 17:48

Toch ben ik wel benieuwd in hoeverre je dit echt gaat aanpakken.
Je hebt dit topic geopend in april dit jaar en we zijn nu een half jaar verder maar er is nog niks veranderd. Ook toen werd er al gesproken van contact verbod. Het is eigenlijk alleen maar erger geworden.

**Geplaatst**: 24-10-15 19:25

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 24-10-15 19:25

Heb t topic ook gevolgd al een poosje,maar ook ik ben t net mijn voorgangster eens,waarom laat je dit zover gaan?
En waarom laat je überhaupt je kids met je moeder mee gaan? Het zijn toch goddorie jouw kinderen? Sorry
Maar ik kan daar dus echt boos om worden,waar is jouw eigenwaarde en het beschermde deel tegen over je kids?

Ik heb helaas ook ervaring met narcisme en herken t verhaal van jou en maarten heel goed. Afgelopen zomer heb ik het contact ook tijdelijk verbroken met mijn ouders en sinds ik bevallen ben is t nog niet veel beter,hoe ik hier mee om moet gaan weet ik nog niet,maar in zo'n situatie komen als jou nee nooit!

Sorry.als dit hard over komt maar ik kan me niet voorstellen dat je niet voor je kinderen in t vuur springt en alles doet om ze te beschermen.

**Geplaatst**: 24-10-15 20:19

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 24-10-15 20:19

Jeetje, wat zijn we soms toch hard tegenover mensen.
TS, ik snap wel dat je geen verweer hebt tegen je ouders. Ze hebben je immers al zo lang voorgehouden dat jij degene bent waar alles fout aan is. De gevolgen van psychische mishandeling worden zo onderschat, mensen beseffen veel te weinig wat het met een ander doet als je al zo lang te horen krijgt dat je helemaal niets waard bent. Je los maken van je ouders en deze situatie zal helaas een langzaam proces zijn en hoe sterk je ook bent, je kan dit echt niet alleen. Je ouders hebben immers veel te veel macht over je, ze weten perfect hoe ze je onder de knoet kunnen houden, niemand kan en mag je veroordelen omdat je jezelf hieruit niet kan los maken. Ik denk niet dat iemand op bokt je kan helpen met de stap te zetten, we kunnen alleen maar luisteren. En niemand weet hoe hij of zij zou reageren moesten ze in je schoenen staan, want ze staan niet in je schoenen, ze leven jou leven niet. Het is net zoals al die mensen die zeggen dat ze zich nooit door hun partner zouden laten mishandelen, tot ze in zo'n situatie terrecht komen, de cijfers over partnergeweld zeggen genoeg denk ik.
TS, ik hoop dat er op dit moment mensen zijn, die je bij de hand nemen en je stap voor stap weg leiden uit deze moeilijke situatie.

**Geplaatst**: 24-10-15 20:53

Geplaatst: 24-10-15 20:53

Klinkt wel een beetje als mijn moeder, maar misschien lijkt mijn situatie ook wel zo omdat ik heel erg qua karakter met haar bots...

Op dit moment ben ik 21 en woon ik op kamers, beste keuze ooit. Tot die tijd (nu ook nog wel af en toe) probeerde ze vaak dat ik mijn leven naar haar wil ging leven, en als ik dat niet deed(of doe) had ik geen 'respect' voor haar. Naar mij idee moet dat wederzijds zijn en niet alleen vanaf mijn kant. Een tijd van veel ruzies die ik volledig opkropte en achter een masker zette. Nu ik op kamers woon en ik tips kreeg hoe beter op haar te reageren is er een knop omgegaan. Ik ga graag naar huis en op het moment dat het teveel wordt ga ik weer weg. Ik hou van mijn moeder, en heb er maar vrede mee met het feit dat wij nooit de moeder-dochter-bestevriendinnenband zullen hebben, maar ik ben moe van de manier waarop ik behandeld word (mijn zusje lijkt meer op haar en leeft zonder dat mam dat wil toegeven het betere leven).

Ik hoop dat het in mijn toekomst de betere kant opgaat, maar soms moet je je voor je eigen welzijn afvragen of het het wel waard is en hoe je ermee omgaat als je een bepaalde keuze hebt gemaakt. Het gaat natuurlijk wel om mensen die belangrijk voor je zijn. Heel veel succes in wat je ook gaat doen +:)+

**Geplaatst**: 25-10-15 09:36

Geplaatst: 25-10-15 09:36

obelix schreef:
Heb t topic ook gevolgd al een poosje,maar ook ik ben t net mijn voorgangster eens,waarom laat je dit zover gaan?
En waarom laat je überhaupt je kids met je moeder mee gaan? Het zijn toch goddorie jouw kinderen? Sorry
Maar ik kan daar dus echt boos om worden,waar is jouw eigenwaarde en het beschermde deel tegen over je kids?

Ik heb helaas ook ervaring met narcisme en herken t verhaal van jou en maarten heel goed. Afgelopen zomer heb ik het contact ook tijdelijk verbroken met mijn ouders en sinds ik bevallen ben is t nog niet veel beter,hoe ik hier mee om moet gaan weet ik nog niet,maar in zo'n situatie komen als jou nee nooit!

Sorry.als dit hard over komt maar ik kan me niet voorstellen dat je niet voor je kinderen in t vuur springt en alles doet om ze te beschermen.

Ik ben het hier eigenlijk mee eens.
Echter als iemand psygische problemen heeft o.i.d geest zijn sommige beslissingen moeilijk.
Dit verhaal zal een tweede kant hebben wat ts ook aangeeft dat ze dat niet allemaal kan vertellen.
Wat ergens jammer is want nu zitten veel mensen met het idee van tja waarom heeft het in godsnaam zo ver kunnen komen. Een bij geest gezonde moeder laat dit nooit gebeuren.
Ik zou met kinderen en al desnoods tijdelijk ergens anders wonen idd psygische hulp zoeken en eisen dat ouders dat ook deden en dan zodra zij hulp kregen langzaam aan het contact weer laten opkomen. Maar we weten niet wat er nog meer speelt. En ik denk dat de situatie voor t's daar gewoon niet naar was.

**Geplaatst**: 25-10-15 10:18

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 25-10-15 10:18

Het is makkelijk oordelen wat je zou doen als je het zo mee mag lezen. Zomaar ergens anders gaan wonen is niet zo makkelijk. Dat moet wel kunnen allemaal. Daarnaast is het heel erg moeilijk om zomaar de kont tegen de krib te gooien als je altijd al meegedraaid heb in het bepalende gedrag van je ouders.
Denk dat je het, het beste kan vergelijken met een stalkende ex... daar kom je niet 1,2,3 vanaf, die zijn soms verrekte hardnekkig. Zoiets als hier pas op bokt ergens aan de orde was, zelfmoordpoging en dan toch heen willen gaan terwijl je er juist vanaf wil. Zolang je het niet zelf overkomt, kan je niet zeggen wat je zou doen. Je kan denken wat je zou doen, maar daar houd t zo'n beetje bij op.

**Geplaatst**: 28-10-15 19:03

Re: Helemaal kapot door mijn narcistische ouders..

Geplaatst: 28-10-15 19:03

Wat een lastige situatie zeg.
Hoe gaat het nu met je TS?

Nomineer dit bericht ×