Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-01-15 15:04

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 15:04

Mergee, je zei "dat je er dan maar beter niet aan kunt beginnen", als je allebei fulltime werkt. Dat vind ik persoonlijk echt niet netjes en ook nergens op slaan. Er bestaan best veel gelukkige en gezonde mensen waarvan de ouders fulltime werkten als kind. Vandaar vond ik je uitspraak echt heel kort door de bocht.

Dat ik zelf zal thuisblijven na de geboorte, is gewoon een persoonlijke keuze, ik wil het liever zelf doen. Maar ik sta net zo goed achter de keuze om niet thuis te blijven, soms heb je als ouders ook gewoon geen andere keuze.

**Geplaatst**: 21-01-15 15:07

Geplaatst: 21-01-15 15:07

_lautje_ schreef:
Berekening klopt echt hou nog geen 500 over. Zou voor drie dagen opvang bij ons 980€ kwijt zijn per maand. Krijg 180,- opvang terug. Dus zou een 470 over houden.

Mijn man kan beslist niet minder werken. Hij heeft een heel groot familiebedrijf en rijdt continu van en naar de locaties bij ons in de buurt naar de locaties elders in er land. Een dergelijk bedrijf vereist dat hij er 6dagen in de week is van 07:00 tot 19;00 en in de avond vaak nog vergaderingen.

Sorry dat ik zo binnen kom vallen, maar hij krijgt toch OOK een kind ?!
Ik begrijp nooit zo goed waarom er alleen van de vrouw verwacht wordt dat ze opoffert en een stap terug doet.
Wij hebben beiden een stap terug gedaan toen de jongste geboren werd (tweede relatie, groot leeftijdsverschil en oh wat was ik blij dat ik mijzelf kon bedruipen toen mijn relatie na elf jaar met twee kids van 3 en 5 op de klippen liep).
En op deze manier (want een kind slaapt s avonds vroeg) zal jouw kind zijn/haar papa dus alleen op zondag zien ? (Wie is die man die op zondag het vlees komt snijden ?).
Lijkt me niet echt een balans in zorg en werk op deze manier, een kind heeft net zo hard een vader als moeder nodig thuis.
Meid, je hebt er geen idee van hoe zwaar het is om alles in je uppie te moeten doen, terwijl je vent s avonds neer ploft uit zijn werk en niets meer hoeft, behalve dat jij dan ook van 07.00-19.00 in touw geweest bent met zo een uk, gaan jouw taken gewoon door (gebroken nachten, als ze ziek zijn, enz.) Want manlief werkt hard en jij zit thuis, dus hij heeft zijn nachtrust nodig.... Maar geloof me, wat jou te wachten staat (met weinig hulp als hij nooit thuis is) is veel zwaarder als wat hij doet !
Nu mijn derde ook vier is geworden en naar de kleuterschool gaat werken we beiden weer een paar uur meer.
Mijn moeder (die stopte met werken toen ze trouwde en kinderen kreeg) heeft altijd tegen ons gezegd, wat er ook gebeurd, zorg ervoor dat je financieel niet afhankelijk wordt van een kerel, al blijf je maar twee dagen werken, het is goed voor je sociale contacten want je wereldje wordt erg klein als je niet meer werkt.
Ik heb haar advies altijd ter harte genomen. Ik was altijd blij dat ik na mijn zwangerschapsverlof weer aan de slag kon, ik zou er geen leukere moeder van worden door fulltime thuis te zijn. Op mijn werk was ik weer even mijzelf en geen mama, politieagent, rechter of whatever. Ik kwam serieus waar op mijn werk tot rust.
Met een jong kind moet je je namelijk volledig schikken naar het ritme van zo een kind. Het eerste jaar zit je sws erg gebonden aan huis.
Als je op pad wil moet je ruim van te voren dingen regelen, even naar je paard is er vaak niet bij, het wordt plannen, plannen, plannen.
Ik zou er nog even heeeeeeel goed over nadenken, voor je je onafhankelijkheid volledig overboord gooit !
En vreselijk zonde ook van je dure studie, het is zooo moeilijk om weer bij te komen als je er een paar jaar uit geweest bent.

**Geplaatst**: 21-01-15 15:09

Geplaatst: 21-01-15 15:09

Robin_S schreef:
Mergee, je zei "dat je er dan maar beter niet aan kunt beginnen", als je allebei fulltime werkt. Dat vind ik persoonlijk echt niet netjes en ook nergens op slaan. Er bestaan best veel gelukkige en gezonde mensen waarvan de ouders fulltime werkten als kind. Vandaar vond ik je uitspraak echt heel kort door de bocht.

Dat ik zelf zal thuisblijven na de geboorte, is gewoon een persoonlijke keuze, ik wil het liever zelf doen. Maar ik sta net zo goed achter de keuze om niet thuis te blijven, soms heb je als ouders ook gewoon geen andere keuze.

Je hebt altijd een keuze, helaas is het vaak zo dat iemand gewoon "alles" wil en dat kan nou eenmaal niet altijd.....

**Geplaatst**: 21-01-15 15:10

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 15:10

Lautje, hij kan toch 50% meebetalen aan de opvang? Dat het niet alleen van jouw salaris af gaat?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-15 15:14

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-15 15:14

Zoals al meerdere keren aangegeven komt het toch van de grote hoop, maar gaat het ons om de verhoudingen.
Mijn man vindt het best als ik blijf werken, maar het is wel dat we beide zeggen financieel levert het ons niks op per maand.
Blijf je dan werken voor jezelf als dagbesteding of vul je het anders is.

**Geplaatst**: 21-01-15 15:16

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 15:16

jawel financieel brengt het bijna 500 euro op. en je pensioen opbouw. en belasting voordeel voor werkenden.

Maar dat is aan jou of je dat "loon" accepteert, of dan toch liever niet die 500 euro en leuke dingen doen. (mits dat dan kan wat maandelijkse inkomsten betreft.)

**Geplaatst**: 21-01-15 15:17

Geplaatst: 21-01-15 15:17

_lautje_ schreef:
Zoals al meerdere keren aangegeven komt het toch van de grote hoop, maar gaat het ons om de verhoudingen.
Mijn man vindt het best als ik blijf werken, maar het is wel dat we beide zeggen financieel levert het ons niks op per maand.
Blijf je dan werken voor jezelf als dagbesteding of vul je het anders is.

Dan is het simpel, doen wat je zelf het prettigste vind.

**Geplaatst**: 21-01-15 15:19

Geplaatst: 21-01-15 15:19

_lautje_ schreef:
Zoals al meerdere keren aangegeven komt het toch van de grote hoop, maar gaat het ons om de verhoudingen.
Mijn man vindt het best als ik blijf werken, maar het is wel dat we beide zeggen financieel levert het ons niks op per maand.
Blijf je dan werken voor jezelf als dagbesteding of vul je het anders is.

Ik denk dat er ook een verschil zit in beleving van je baan en hoe je thuissituatie is. Je baan vind je niet 100 % geweldig en jullie hebben een eigen bedrijf thuis, dan zou ik ook kiezen voor thuisblijven, dit maakt het voor de partner(die waarschijnlijk weken van 60 of meer uren maakt) ook gemakkelijker om een band met het kind op te bouwen.
Bij ons was het simpel, diegene die de beste baan had bleef werken, toen was dat mijn man en daar baalde hij best wel van. Nu heb ik het over de tijd dat parttime werken not done was dus de keuze was simpel.

**Geplaatst**: 21-01-15 15:19

Geplaatst: 21-01-15 15:19

Dat zou ik zelf niet weten, het enige dat ik weet is dat ik beide opties respecteer. Het is voor geen enkele mama makkelijk haar kleintje amper te zien, daar zal wel over nagedacht zijn dan.

**Geplaatst**: 21-01-15 15:21

Geplaatst: 21-01-15 15:21

Lau: ik denk dat jij je dagbesteding prima zelf in kunt delen...
Ik zou willen dat ik kon stoppen met werken, heb alleen (voorlopig) geen kinderwens :')

**Geplaatst**: 21-01-15 15:29

Geplaatst: 21-01-15 15:29

emil01 schreef:
TS; ik ben gestopt met werken, omdat het echt niet te combineren viel met o.a. een autistisch kind thuis. Op het werk dacht ik aan thuis en thuis was ik bezig met het werk. Ik werkte parttime, en regelmatig de druk of ik niet ook op andere dagen kon komen werken. Ik had de oppas geregeld met oma en manlief (werkte 4 dagen 36 uur en 1 dag thuis), die dagen kon ik niet even wisselen, maar dat kan ook niet bij de opvang. Werd er op het werk wel voor aangekeken, dat ik niet flexibel was. Doordat ik voor mijn gevoel eigenlijk alles maar half deed, en naar mijn mening je prioriteit bij je kinderen hoort te liggen, heb ik ontslag genomen. Ik heb hier nog geen dag spijt van gehad. Er is veel meer rust, plezier en stabiliteit in het gezin en ik houd ook ruimte over voor mijn hobby. Naar mijn mening hoort je prioriteit bij de kinderen te liggen als je voor kinderen kiest. Als je het kunt combineren; prima, als je hierover twijfelt, probeer het, lukt het niet, stoppen ermee.

Maar als je SAMEN voor kinderen kiest behoor je beiden dezelfde prioriteit te hebben, toch ?
En uit het verhaal van TS willen ze beiden dolgraag kinderen, waarna zij alles aan de kant moet gooien en hij gewoon op dezelfde voet door kan gaan....
8)7

**Geplaatst**: 21-01-15 15:32

Geplaatst: 21-01-15 15:32

Pfieuw... de meeste reacties heb ik maar overgeslagen..
Ik heb bij nr 1 nog parttime gewerkt. Inkomen hadden we nodig, kind had het goed bij de gastouder etc. Maar stressen was het vaak wel.
Een jaar na de geboorte van nr 2 ben ik volledig gestopt met werken. Tweede kind bleek toch veel meer aandacht en zorg nodig te hebben, plus zeer veel afspraken rondom deze zorg.. Dit bleek echt niet te combineren met mijn werk.
Inmiddels gaat nr 3 al bijna naar school en 'zit' ik nog steeds thuis.. Heerlijk! Niet meer die stress, geen gedoe meer met oppas en alle tijd en aandacht voor m'n kinderen.
Het is een mooi plan om te werken (en als je moet werken voor de financiën , dan snap ik dat volkomen), maar als je een kind krijgt dat extra zorg nodig heeft, dan is het echt heel, heel, heel erg fijn om er voor je kind te zijn.
Nu hebben wij de mazzel dat mijn man inmiddels al een aantal jaar een eigen bedrijf heeft, we dus een zeer ruim inkomen hebben, hij minimaal twee dagen thuis werkt, we veel leuke dingen kunnen doen met de kinds etc.
Of ik weer ga werken straks? Misschien... maar dan moet die baan wel verschrikkelijk leuk zijn. Mijn inkomen zal altijd een prutloontje zijn in vergelijking met dat van mijn man. Wil ik daarvoor weer aan het werk? Tsja...

**Geplaatst**: 21-01-15 15:46

Geplaatst: 21-01-15 15:46

sandyjorgen schreef:
_lautje_ schreef:
Berekening klopt echt hou nog geen 500 over. Zou voor drie dagen opvang bij ons 980€ kwijt zijn per maand. Krijg 180,- opvang terug. Dus zou een 470 over houden.

Mijn man kan beslist niet minder werken. Hij heeft een heel groot familiebedrijf en rijdt continu van en naar de locaties bij ons in de buurt naar de locaties elders in er land. Een dergelijk bedrijf vereist dat hij er 6dagen in de week is van 07:00 tot 19;00 en in de avond vaak nog vergaderingen.

Je kunt het ook anders bekijken................je man betaald de kinderopvang
waarom zou jij voor de totale kosten op moeten draaien? tis maar net hoe je het bekijkt.

Ik zou t eerst proberen om toch te blijven werken. Opzeggen kan altijd nog als het niet bevalt.

Het gaat natuurlijk om de verhoudingen

Uiteindelijk komt alles toch van de grote hoop.

Voor afstompen ben ik niet bang. Ik ben altijd bezig en kan niet stilzitten. Daarnaast ga ik vaak naar musea. Neem de kinderen van m'n zus mee naar musea/activiteiten/strand/op avontuur/etc.

Ben er van overtuigd dat als je thuis blijft je er wel een actieve invulling aan moet geveb. Aangezien ik op een redelijk niveau paard rijd (soms van woensdag tot zondag op concours, ja ik ben echt niet lui dat ik maar 24uur werk, geef gewoon een andere invulling aan het leven

) zal ik veel bezig zijn.

Mijn moeder kreeg mijn zus toen ze 19was en is gescheiden toen ze 23was. Toen heeft ze haar alleen opgevoed en gewerkt en had een leuke carrière.
Tien jaar later leerde ze mijn vader kennen, kreeg mij en mijn broertje en is gestopt. Nooit spijt van gehad!

Ze zegt zelf beide was niet erg als je het maar invult.
Zelf zie ik ook kinderen van vriendinnen die kapot van de opvang worden gehaald (of ik haal ze een keertje) en dan denk ik echt wel agossie... Dat zou ik niet willen[/quote]

Van woensdag tot zondag op parcours kun je op je buik schrijven met (een) jong(e) kind(eren). Wie gaat er oppassen dan ?
Jouw leven zal (zeker de eerste jaren) volledig in het teken staan van je kind, een beetje vrijheid krijg je pas weer wanneer ze hele dagen naar school gaan.
Echt meid, je stelt je het thuisblijven voor de kinderen wel erg rooskleurig voor.
Als jouw kind een rotdag heeft of er gewoon niet van houdt en een keel opzet, is het overal mee naar toe slepen ook geen feest en zit je alsnog aan huis gebonden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-15 16:07

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-15 16:07

Dat op concours gaan wil hetzelfde doen als verschillende vriendinnen het ook doen: kind mee. En anders wil oma oppassen.
Ik rij eventing en wij eventers denken niet zo moeilijk.

zeker op meerdaagse wedstrijden nemen genoeg mensen kinderen en baby's mee.

**Geplaatst**: 21-01-15 16:19

Re: Stoppen met werken vanwege kinderen

Geplaatst: 21-01-15 16:19

Oké ... wow ik vind het nu al een onderneming om met onze kleine van nu elf maanden oud op pad te gaan. Let wel: als ouder pas jij je aan je kind aan, niet andersom.

**Geplaatst**: 21-01-15 16:25

Geplaatst: 21-01-15 16:25

Mijn man is ook zelfstandig ondernemer en ik werk in de gezondheidszorg met wisselende diensten ( dag-avond-nacht /weekend/feestdagen*

Toen onze dochter zes jaar geleden geboren werd ben ik 24 uur gaan werken en dat doe ik nog steeds.
Ik werk ook twee weekenden per maand en mijn ouders passen al zes jaar lang op de zaterdagen op.
Toen ze nog niet schoolgaand was, hadden we eenmaal per week opvang bij een kleinschalige opvang.
Dat was een flexibele dag, omdat ik onregelmatig werk kon ik die dus op wisselende dagen inzetten.
Op de maandag is het bedrijf van mijn man dicht en dan is het ' zijn ' dag.
Ik heb besloten mijn paard te verkopen, maar de maandag is nog steeds mijn paardendag, al is het een verzorgpaard en geen eigen paard meer.

Heb je al informatie ingewonnen over gastgezinnen? dit kan je veel scherper inplannen met uren.
Daarbij heb je ook steeds meer mannen met een 'papa dag' hoor

**Geplaatst**: 21-01-15 16:26

Geplaatst: 21-01-15 16:26

Ook dat zijn keuzes natuurlijk! Mijn kinderen die nu wat ouder zijn willen natuurlijk niet altijd mee met wat papa en mama willen doen. Ze hebben niet altijd een keuze, soms is het niet anders. Maar ik heb mijn eigen sport zeker een stapje opzij gezet voor de kinderen. Familie van ons werkt door de week, maar wil daarnaast ook enkele avonden sporten en in het weekenden heeft ze competitie, voor hem hetzelfde. Nu willen de kinderen onderhand speelafspraakjes maken en sporten, maar dat komt dan in hun agenda niet uit. Dat vind ik dan persoonlijk wel heel sneu. Mijn kids gaan dan wat dat betreft voor mij, maar ik waak wel dat er ook leuke dingen voor mezelf overblijven, zo is het dan ook weer niet. Iedereen moet zijn eigen balans er in vinden, al vind ik wel dat er heel snel gezegd wordt, dat het kind het allemaal wel fijn vind. Vaak op de opvang etc, maar let wel, een kind past zich aan in die leeftijd en heeft zelf geen stem. Voor hen is dat normaal, maar dat wil niet zeggen dat het ideaal is. Mijn ideaal dan ook niet, al heb ik er geen moeite mee dat mensen parttime werken en dan opvang nodig hebben, maar fulltime heb ik meer moeite mee (al wanneer het financieel niet anders kan, is het natuurlijk zo). Ik zie dan als voorbeeld in mijn nabije omgeving dat die kinderen erg veel op de opvang zitten en daarnaast de vrije tijdsindeling van ouders voor gaan en het kind wederom naar opa en oma, andersoortige opvang gaat.

**Geplaatst**: 21-01-15 16:27

Geplaatst: 21-01-15 16:27

Ik heb niet alles gelezen, maar ik wil je wel vertellen hoe mijn situatie is.

Ik heb inmiddels drie kinderen. Ten tijde van kind 1 ben ik afgestudeerd. Zij ging toen ook 3 dagen per week naar de opvang, en ik werkte. Die baan was niet fijn en ik nam ontslag. Toen bleek ik zwanger van kind #2. Een nieuwe baan vinden bleek lastig (want werkgevers wilden me 40u en dat wilde ik zelf niet).

Uiteindelijk hebben we deze oplossing: partner en ik zijn beiden zelfstandigen (geworden). Kind #3 gaat 1 dag per week naar opvang, de oudsten gaan 3,5/4,5 dag per week naar de basisschool, waarvan 1 dag (de dag dat #1 naar opvang gaat) naar de BSO. We hebben 1 dag om buitenshuis/rustig te werken. De rest van de week werken we met 1 of meer kinderen om ons heen.

Ik heb 3 paarden, die 24/7 buiten lopen en waar ik niet dagelijks heen hoef (staan met nog 2 paardjes in een kudde en we delen de zorg). Voorheen reed ik fanatiek en ook wedstrijden, nu is dat wel een stuk minder geworden. Mijn behoefte aan presteren is minder groot geworden. Paardentijd is voor mij nu me-time. Daar heb ik dus wel een stap terug in gedaan. (Al neem ik mijn kinderen ook zeker mee naar de paarden, en kunnen zij rijden wanneer ze zin hebben).

Ik vind deze situatie heerlijk. Ik werk op mijn niveau. Niet omdat ik het anders 'zonde' vind, of men om mij heen daar iets van vindt, maar omdat ik daar zin in heb (ecologisch onderzoek). Daarnaast geef ik workshops (o.a. knuffelworkshops

) in persoonlijke ontwikkeling, en wanneer ik zin heb pak ik af en toe mijn eerste zelfstandigen-werk als energetisch therapeut (Quantum Touch) erbij.

Daarnaast heb ik een zeer rijk sociaal leven, ga ik graag dansen, wandelen, met vrienden afspreken, etc.

Mijn dagelijkse leven is zeer gevarieerd, en net zo druk als ik zelf creëer. Dat voelt heel fijn en rijk!

Laatst bijgewerkt door Knuffeldier op 21-01-15 16:29, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-01-15 16:28

Geplaatst: 21-01-15 16:28

_lautje_ schreef:
Dat op concours gaan wil hetzelfde doen als verschillende vriendinnen het ook doen: kind mee. En anders wil oma oppassen.
Ik rij eventing en wij eventers denken niet zo moeilijk. zeker op meerdaagse wedstrijden nemen genoeg mensen kinderen en baby's mee.

Hoe doe je dat dan als ze op school zitten/ziek zijn/zelf gaan sporten of, want dat kan ook nog, doodsbang zijn voor paarden en de boel bij elkaar gillen
Maar oma wilde toch niet een paar dagen per week vast oppassen ?
En als er dan iets met jou of je paard gebeurd waardoor medische zorg of vervoer ad hoc nodig is kun je ook onderling op elkaar rekenen ?
Mijn jongste was erg eenkennig, die had ik echt niet een half uur bij iemand anders kunnen laten (behalve zijn vader of opa/oma).
Weet je, het is uiteindelijk jouw eigen keuze, maar in de praktijk zijn niet alle kinderen even makkelijk en stellen veel aanstaande ouders het allemaal veel rooskleuriger voor dan dat het achteraf blijkt te zijn.
Veel ouders vallen voortijdig van hun roze wolk omdat ouder zijn in de praktijk een zeer zware en tijdrovende bezigheid blijkt te zijn, de meeste scheidingen vinden ook plaats bij ouders van (zeer) jonge kinderen en niet zonder reden, het hebben van jonge kinderen heeft een enorme impact op je relatie niet zelden in negatieve zin. Hierdoor is ook mijn eerste relatie naar de knoppen gegaan. Gelukkig was ik in die periode een opleiding in gegaan (blijven werken al die tijd maar leren om hogerop te komen) en kon ik daarna onze koopwoning op mijn naam krijgen waardoor de kinderen in hun ouderlijk huis konden blijven.
Als ouder gaat in eerste instantie al je tijd in je kinderen zitten, zeker het eerste jaar. Daarna bedenk je, oh ja, ik was er zelf ook nog en probeer je weer langzaam aan je eigen ding op te pakken. Hopelijk kun je dan ook af en toe weer iets leuks doen met je partner.
In ons geval brengt mijn werk ons ook gespreksstof, mijn werk vind ik erg leuk en het is fijn om thuis je werkdag met elkaar te kunnen bespreken.
En nogmaals, ik vind het doodzonde van je dure opleiding !
Tijd zal leren of je de juiste beslissing neemt, maar zoals al eerder gezegd, stoppen kun je altijd nog.... Later weer een baan van hetzelfde niveau vinden kan lastiger worden als je er een poos uit geweest bent.

**Geplaatst**: 21-01-15 16:33

Geplaatst: 21-01-15 16:33

millennium schreef:
Oké ... wow ik vind het nu al een onderneming om met onze kleine van nu elf maanden oud op pad te gaan. Let wel: als ouder pas jij je aan je kind aan, niet andersom.

Precies dit ! $_/-\o_$ alles draait in eerste instantie om het ritme van je kind
Voorbeeld als je met de auto op vakantie gaat, als ze slapen rij je door, wanneer ze de luier vol hebben, honger hebben of blèren, stop je bij de dichtstbijzijnde benzinepomp. Ook als je 10 minuten daarvoor al gestopt was om te tanken. Het kind bepaald en jij past je leven daarop aan. Voor dat je een kind hebt, kun je je dit moeilijk voorstellen , maar het is heus waar.
Pas als ze groter worden, veranderd dit....

**Geplaatst**: 21-01-15 16:34

Geplaatst: 21-01-15 16:34

_lautje_ schreef:
Zoals al meerdere keren aangegeven komt het toch van de grote hoop, maar gaat het ons om de verhoudingen.
Mijn man vindt het best als ik blijf werken, maar het is wel dat we beide zeggen financieel levert het ons niks op per maand.
Blijf je dan werken voor jezelf als dagbesteding of vul je het anders is.

Maar hoe wil je dat doen dan?

Je hand ophouden als je lekker wil shoppen? Je auto laten betalen door je man? Moeten vragen als je een avondje uit wilt?

Ik snap zoiets nooit. Ik doe graag met mijn geld wat ik wil, moet er niet aandenken om dan naar een man toe te gaan voor geld

**Geplaatst**: 21-01-15 16:35

Geplaatst: 21-01-15 16:35

Mag ik even de knuppel in het hoenderhok gooien?
Ik mis in dit verhaal de offers die je man gaat brengen.
Als ik het zo lees ben jij diegene die het hebben van een kind en alle bijbehorende problemen (financieel dan wel wel werken/niet werken) oplost.
Waar is je hubbie in dit verhaal.

**Geplaatst**: 21-01-15 16:38

Geplaatst: 21-01-15 16:38

Sorry hoezo hand ophouden? Als jij als vrouw stopt met werken, is het geld wat de man binnenbrengt toch echt van beide hoor! Als vrouw stop je zodat je man verder kan ontwikkelen. als jij als vrouw dat niet doet, en manlief moet dan dus ook minder werken. Kan hij niet verder ontplooien. (of minder inkomsten) Toen ik stopte met werken was dat OOK zodat mijn man fulltime kon blijven werken. Dat thuis zijn bij de kinderen en het huishouden enz... Dat was dan mijn "werk" kortom we verdienden samen zijn Salaris!
Dus niet hij verdient en jij mag zakgeld enz..

**Geplaatst**: 21-01-15 16:41

Geplaatst: 21-01-15 16:41

wendyenbram schreef:
Als jij als vrouw stopt met werken, is het geld wat de man binnenbrengt toch echt van beide hoor! Als vrouw stop je zodat je man verder kan ontwikkelen. als jij als vrouw dat niet doet, en manlief moet dan dus ook minder werken. Kan hij niet verder ontplooien.

Uhh en je eigen ontwikkeling en ontplooing?
Stoppen zodat je man zich kan ontwikkelen (en jij dus niet) lijkt me nogal een jaren-'50-gedachte en niet de juiste motivatie om te stoppen met werken.

**Geplaatst**: 21-01-15 16:43

Geplaatst: 21-01-15 16:43

Hatsjie schreef:
Mag ik even de knuppel in het hoenderhok gooien?
Ik mis in dit verhaal de offers die je man gaat brengen.
Als ik het zo lees ben jij diegene die het hebben van een kind en alle bijbehorende problemen (financieel dan wel wel werken/niet werken) oplost.
Waar is je hubbie in dit verhaal.

Dat heeft ts al eerder uitgelegd, paar pagina's terug.
Hubbie kan echt niet anders dan doen hoe hij het nu doet :roll:

Mijn hubbie had een kind op zijn buik kunnen schrijven als hij zelf geen stap terug had willen doen, wel de lusten maar niet de lasten :wave:

Nu hebben wij ook geen traditionele rolverdeling, wij verdienen, werken, zorgen en doen het huishouden gelijkwaardig.
En ik vind het heerlijk, hij ook.
Ondanks dat we beiden (nu weer) fulltime werken hebben we toch maar drie dagen oppas nodig (nu de jongste ook op school zit is het maar een paar uurtjes). Dit komt omdat ik 24 uur maak in twee dagen en we beiden 1x in de vier weken of op zaterdag werk (ik) of hij dienst heeft in het weekend.
Dan is het alleen puzzelen met de voetbal, het paard en straks zwemles...

Nomineer dit bericht ×