muntdrop schreef:Best erg eigenlijk. Al van jongs af aan wordt er aangeleerd hoe het 'hoort'. Zo stom eigenlijk.
Nu is het volgensmij maatschappelijk wel meer geaccepteerd dat een vrouw mannendingen leuk vind dan een man die vrouwendingen leuk vind. Een vrouw die mannendingen doet is stoer en dat wordt door de maatschappij toch wel als positief gezien. Een man die vrouwendingen doet is 'gayyyy' en daar zit dan vaak weer een negatieve lading aan.
Nu merk ik wel dat het vooral op de basisschool heel erg is. Bij mij was het in ieder geval dat de jongens en meisjes appart van elkaar omgingen etc. Op de middelbare school ook eigenlijk, pas in de bovenbouw raakte de boel wat meer gemixt. Maar op de basisschool speelden de meisjes ook echt de meisjesdingen met elkaar en de jongens de jongensdingen om het maar zo te zeggen. Als jonge kinderen al aanleren dat het zo 'hoort' dan blijft dat er gewoon inzitten, wat in principe ook weer logisch is. Maar zo blijft de rolverdeling wel bestaan.
Nu moet ik wel zeggen, dat als ik tegen mensen zeg dat ik af en toe lekker game, een sigaar rook en liever naar een actiefilm ga dan naar een romantische film, mensen (in mijn omgeving) vaak positief reageren. Als mannen zouden zeggen dat ze af en toe een romantische komedie kijken terwijl ze een borduurwerkje maken krijgen ze denk ik meer banketstaaf reacties.
Oke, ik denk hier te diep over na en ik kan het allemaal niet duidelijk ooschrijven. Maar het is inderdaad heel raar eigenlijk dat we (de maatschappij) dit doen.
Edit: overigens kocht ik laatst maandverband in een zwarte verpakking. Was iets met zijde en 6 andere "technologien" waardoor het helemaak hip en geweldig was voor mn vaijayjay. Want actipearls (?!?) zijn precies wat elke ongestelde vrouw nodig heeft.
Nope, is niet raar, dat zit deels zelfs in de genen! Wat jij beschrijft: in het opgroeien van kinderen, zie je die scheiding ontstaan en weer verdwijnen, dat zit gewoon in het wezen van de mens en wordt alleen wat meer of minder ondersteunt door de cultuur. Je kunt het wel anders willen, zo zit onze hormoonhuishouding nu eenmaal in elkaar.
Dat is een deel van het probleem dat wat wij allemaal onder "cultuur" scharen, voor een groot deel gewoon bepaalt wordt door hoe wij vanuit onszelf reageren. Hormonen dus, niks cultuur en "achterlijke" opvattingen.