meggiemeg schreef:Ja en nee Maura, in mijn ogen gezien dan hé! Natuurlijk is mijn schoonzus verantwoordelijk voor haar eigen gedrag, alleen vond ik op dat moment dat mijn broer had in moeten grijpen en niet ik. Het is zijn vrouw die onredelijk te keer aan het gaan is tegen zijn moeder. Hij en hun zoon stonden er echt zo bij van oké gaan we weer..... Dus dit is gedrag wat zij kennelijk heel gewoon vinden en ik ben van mening dat dat niet door de beugel kan, maakt niet uit tegen wie.
Jij vind het onredelijk en volgens jou vind je broer het normaal, als hij het normaal vind is het toch niet zo gek dat hij niets zegt? Als jij je er aan stoort is het aan jou om iets te zeggen. Je ergeren aan dat een ander niets zegt kun je doen natuurlijk, alleen heb je daar niemand mee dan jezelf (die ander valt het misschien niet eens op). Bovendien is het alleen maar gezond dat hij zijn vrouw niet op haar nummer gaat zetten met zijn familie er bij, dat hoefde mijn man bij mij tenminste niet te proberen.
Citaat:
Ik ben niet de persoon van het uitlokken, ik onthoud het. De tip van een vaste zin klaar hebben vind ik een goede en ga daar zeker eens over nadenken welke van toepassing kan zijn! Ik laat me ook niet van mijn punt af brengen en als ik geen antwoord krijg op een vraag die ik stel zeg ik dat ook gerust. Want ik wil dan graag iets uit de wereld hebben zeg maar.
Wat is het doel van alles onthouden dan precies? Om later een heel lijstje te hebben met wat de ander fout doet in jouw ogen? Daar bereik je toch geen consensus mee bij een man? Bovendien vind ik uitlokken nog iets anders dan je grenzen aangeven en die op een assertieve manier bewaken.