Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-09-14 21:31

Geplaatst: 10-09-14 21:31

Om eerlijk te zijn kan ik de dochters van je man ook wel begrijpen. Het is nooit fijn als je ouders scheiden en vaak is het toch wel erg wennen als je vader/moeder een nieuwe partner vindt.
In jullie geval is hun vader thuis gekomen met een vrouw die qua leeftijd een zus had kunnen zijn. Als mijn vader dat zou doen, zou ik daar toch best even moeite mee hebben. Dat wilt niet zeggen dat ik er nooit een fijne band mee op zou kunnen bouwen, maar in de eerste instantie zou het erg vreemd voelen dat mijn vader met zo'n jong ding thuis komt.
En als mijn vader al twee volwassen kinderen heeft zou ik toch wel even van slag zijn als hij nog een nakomertje zou willen.

Wat jouw man betaald voor zijn dochters is iets waar jij je niet mee zou moeten bemoeien in mijn ogen. Het is zijn geld en niet het jouwe wat hij aan zijn dochters geeft. Dat moet hij dus zelf weten. Zelf heb je ook geen inkomen en ben je afhankelijk van je man. Het is dus niet zo dat het mede jouw verdiende centjes zijn die naar zijn dochters gaan.

Ik denk dat jij ook zult moeten beseffen dat kinderen altijd op nr. 1 komen te staan. Daar zal je je bij neer moeten leggen. Het is geven en nemen en je zult je op bepaalde vlakken ook moeten aanpassen. Want op een ordinaire vechtpartij met de dochter van je man ingaan, vind ik niet getuigen van volwassenheid. Ik vind dat eerlijk gezegd best schokkend.
Natuurlijk mag jij in huis bepaalde regels hebben waar zijn dochters zich aan moeten houden.
Maar besef wel dat jij in zijn huis ingetrokken bent en het huis van jouw man en dus hun vader is. In dat huis voelen de dochters zich ook thuis. Ik kan me dan goed voorstellen dat ze jou op bepaalde punten als indringer zien.

Het lijkt mij het meest verstandige om je niet te bemoeien met wat je man voor zijn kinderen koopt en betaald. En net als met zo'n abbo en het dreigement dat hij haar kwijt raakt .... maak je daar niet druk om! Dat is tussen hem en zijn dochters. Laat dat van je af glijden, want het zorgt toch alleen voor irritatie en onbegrip.

**Geplaatst**: 10-09-14 21:31

Geplaatst: 10-09-14 21:31

Eigenlijk doet jouw man te weinig in jouw ogen om het gedrag van de meiden te corrigeren en gaat te makkelijk om met de verzoeken van hun kant. Daar zou mijn focus nu eerder op liggen dan op de meiden, want het is aan je man om het tij te keren als hij dat wil.

Enne, ook hij is volwassen; laat hem lekker bellen de volgende keer, anders leert hij het nooit natuurlijk

**Geplaatst**: 10-09-14 21:33

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 21:33

Mwa ik doe hier ook wel telefoontjes en mails enz voor mijn man. Hij is er gewoon niet handig mee en voor mij is het geen moeite. Daar zie ik het slechte niet van.
TS: en waar is jouw man in deze hele situatie: zoals als O zegt dat je niets moet zeggen dat je niet meent wanneer je jouw excuses aan biedt?

**Geplaatst**: 10-09-14 21:42

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 21:42

Is ook niet perse slecht, maar als het om zijn kind gaat lijkt mij het wel handig dat hij tenminste een poging onderneemt zelf te bellen.

**Geplaatst**: 10-09-14 21:44

Geplaatst: 10-09-14 21:44

Ik schrik wel een beetje dat de reactie van de dochters zo vaak word "goedgepraat"
Toen ik 15 was had mijn vader opeens een vriendin van 20 jaar.
Idd in eerste instantie even slikken, zeker als je volop aan t puberen bent, maar ik kan niet zeggen dat daar ooit oorlog over gevoerd is. Mijn vader was gelukkig met haar en daar was t voor mij klaar mee. Wat absoluut niet wil zeggen dat ik t er makkelijk mee had. Ze heeft zich wel nooit bezig gehouden met mijn opvoeding maar was er gewoon.
Ik heb nu een betere band met haar als met mijn vader. En wat mooi is, mijn eigen vriend is ouder als mijn stiefmoeder. :')

Wat heeft leeftijd nu te maken met hoe je met elkaar omgaat? Ik veronderstel dat je als 20 jarige geen stiefmoeder meer zoekt..

**Geplaatst**: 10-09-14 21:45

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 21:45

Kan mij wel voorstellen dat als er mogelijk kinderen bij komen, het voor de volwassen kinderen wel even slikken is als je al niet met je stiefmoeder door 1 deur kan en je bang bent je vader te verliezen aan een nieuw 'project'.

**Geplaatst**: 10-09-14 21:55

Geplaatst: 10-09-14 21:55

wiebke schreef:
zo.. wat een hoop reacties!

Ik ben vergeten te vermelden dat ik O na deze situatie nog aan de telefoon heb gehad, ze wilde vertellen wat ze 'zuur van me vond' . We hebben toen een redelijk gesprek gehad waarin ik duidelijk mijn excuses heb gemaakt. Het antwoord daarop was: 'als je iets zegt waar je toch geen zak van meent, houdt dan beter je mond'

Ik vind het niet erg als ze iets vragen en het echt nodig hebben, het is dan logisch dat ouders hun kind steunen.. maar een nieuwe jas terwijl er hier nog twee aan de kapstok hangen vind ik persoonlijk niet ok. Een telefoonabonnement die ze netjes iedere maand zou betalen.. gebeurt ook niet, terwijl het abonnement zonder zijn weten op zijn naam is afgesloten. Na 2 jaar betaald te hebben (á 130 per maand) liep het abonnement af en heeft J deze met 2 jaar verlengd zonder dit te melden. Het is maar dat ik erachteraan ben gegaan anders zaten we er nog steeds aan vast

Als vader nee zegt tegen een verzoek om geld krijgt hij dingen te horen zoals: 'op deze manier raak je me echt kwijt hoor pa, je snapt er ook niks van he?!' In mijn ogen is dat chantage en vind ik dat niet kunnen.. hier houdt ik verder altijd mijn mond over.

Ik stimuleer vader om zijn dochters meer aandacht te geven, ga een avondje bij O langs voor een spelletje en nodig J ook uit, ga met ze naar de bioscoop, ga met ze naar de Ikea voor mijn part... toch gebeurt dit niet. Ik kan hem moeilijk met een tasje + spelletje in de auto zetten naar zijn kinderen toe.

Ook begrijp ik heel goed dat het moeilijk is voor die meiden, ik ben hier 'ineens' , het onderwerp kinderen hebben wij 7 jaar lang kunnen bespreken en krijgen die meiden ineens op hun bordje.. ik begrijp dat dat moeilijk is voor ze, alleen weten die meiden niet dat ik ze begrijp ondanks dat ik dit regelmatig tegen ze zeg.

Ik vraag me af wat er van het telefoon verhaal klopt.. bij welke provider is dit? Ik zit bij kpn en officieel staat het abbo op moeders naam.. maar bij belangrijke dingen als een nieuwe telefoon of verlengen moet mijn moeder hier toch echt bij zijn met legitimatie. Misschien is dat bij een andere provider anders. Bovendien als het op zijn naam staat, wat let hem dan om het gewoon op te zeggen?

Verder zie ik in de telefoontjes ook de rol van jouw man slecht. Als het mede zijn beslissing is dan vind ik dat hij vanuit de vader rol moet bellen. Even vanuit mijzelf, ik was 16 toen de vriendin van mn vader me belde dat ik teveel geld koste. Ze wilde dat mijn alimentatie werd stopgezet en ze zei dat dat ook vanuit mn vader kwam. Nou was het geld stop zetten juridisch gezien niet mogelijk sowieso. Maar ik ben erg lang verdrietig geweest dat als mn vader al vond dat ik te duur was.. Hij daar zelf een mond voor heeft gekregen. Ik zeg niet dat het bij jullie ook zo is. Maar het kan extra aanvallend en bedreigend overkomen als zulke belangrijke veranderingen Door de nieuwe partner worden verteld.

**Geplaatst**: 10-09-14 22:02

Geplaatst: 10-09-14 22:02

Nou sorry maar een andere vent die over mijn kinderen gaat lopen bemoeien? Kan gelijk opdonderen!!! Het zijn mijn kinderen, gelukkig zit ik niet in zo' n stadium en zal dat ook niet gebeuren. Maar mocht het ooit wel gebeuren ben ik zelf wel heel direct en een die altijd maar dan ook altijd bij mijn standpunt blijft.

Ik kom zelf uit een gezin van gescheiden ouders (vechtscheiding), en nog wel heel veel meer maar ga dat niet alles zo open en bloot neergooien hier op openbaar forum.

**Geplaatst**: 10-09-14 22:02

Geplaatst: 10-09-14 22:02

En toch blijf ik de dochters in dit verhaal begrijpen.
Een halfjaar geleden gingen wij ook in een groepstherapie. Mijn vader, vriendin en ik. Dat heeft nog minder uitgepakt. Ik ging er dubbel en dwars tegenin omdat ik niet met haar door 1 deur WIL. Als iemand zeg "leer ermee leven" word ik echt woest... T valt niet mee als je ouders op je 19e ineens de knoop doorhakken, kerst ineens anders is en families je de rug toekeren... Er veranderd veel, heel veel. En als je vader dat gelukkig is met iemand anders, ergens anders, en jij nog bij mam woont die nog alleen is en er nog 'last' van heeft, gun ik mijn 'stiefmoeder' t licht in d'r ogen nog niet eens... Gewoon omdat ik niet kan accepteren dat zij nu ren hoofdrol speelt bij mijn vader en mijn plaats probeert in te nemen. En dat klinkt misschien heel stom, maar slapeloze nachten, tranen met tuiten, waarom zij en ik niet vragen blijven toch rondspoken. Misschien moet je je dure woordenboek eens aan de kant zetten en gewoon erin meegaan dat die meiden zo zijn en dat jij daar nu geen verandering in gaat brengen. Leven en laten leven en vooral niet gaan bepalen.

**Geplaatst**: 10-09-14 22:08

Geplaatst: 10-09-14 22:08

Als ze na zeven jaar (waarvan drie jaar samen) nog zo'n moeite er mee hebben wordt het sowieso wel eens tijd om hulp te zoeken voor hun eigen bestwil lijkt me.

**Geplaatst**: 10-09-14 22:14

Geplaatst: 10-09-14 22:14

van de telefoon kan echt niet, ik heb mijn abbo op mijn vriend zijn naam staan , omdat ik zelf bijna nooit een id mee heb , maar als ik iets wil veranderen verlengen moet hij mee met zijn legitimatie bewijs ,.. dus dat kunnen de meiden echt niet alleen doen ..

verder is voor beide partijen wat te zeggen :

jij , jeetje , dit had je voor het huwelijk toch kunnen bespreken ?
hoe jij dacht over de geld kraan , die in dit verhaal papa genoemd word.. maar ook de mama in dit verhaal heeft hier dus een rol in , waar is zij ? accepteert ze dit? accepteert ze jou ? het is natuurlijk lastig om een an te ontmoeten waar je zo voor valt, mee trouwt, maar de dochters krijg je erbij is voor jou wellicht moeilijk, aanpassen en slikken , maar het is wel zijn leven , voor jou geweest,
als hij de meiden dus anders had geleerd met normen en waarden dan had je nu wellicht minder problemen gehad, maar dit draait niet alleen om geld, dit is een kwestie van acceptatie, dit is voor jou moeilijk en begrijpelijk ..

de meiden : jij komt hun leventje inwandelen, via hun vader, het leven van voor jou , ze hadden het leven qua geld krijgen , alles krijgen waar ze om vroegen, en niks hoeven doen , dreigen en schreeuwen en schelden hoort bij hun leven (niet goed , maar wel wat ze geleerd hebben blijkbaar)
in de afgelopen 7 jaar dat jullie samen zijn is dit waarschijnlijk ook vaker voorgekomen, dat ze geld kregen voor nutteloze dignen, waarom heb je het er toen niet over gehad , met je man ? met hun ?

De vader: die heeft een heel leven gehad voor jou , waaruit de meiden zijn voortgekomen , waarin hij de meiden met een andere vrouw heeft opgevoed,alleen wss de normen en waarden vergeten is , of hij zijn dochters wou blijven zien , en paaien en dt door middel van geld heeft gedaan en alles gegeven heeft wat ze wouden , puur om bang te zijn ze kwijt te raken , en daar maken ze nu misbruik van en je man kan en wikl hier denk ik geen tegengas in geven , bang ze kwijt te rakenv , het zijn wel zijn meiden ..

het is voor alle partijen moeilijk , lastig frustrerend maar dit moet en kan je denk ik alleen met elkaar oplossen , desnoods ook met de ma , eerst is opschrijven wat je nu dwars zit, ook aan je man eens vragen of hij op wil schrijven wat hij vind en denkt dat anders moet ,en kan om alle partijen tevreden te houden ,
vergelijk het is met elkaar zonder verwijten .. dan 1 voor 1 de meiden laten komen , lees het voor en leg het uit per dochter , maar probeer het zo kalm mogelijk doen en probeer eruit te komen .. met zijn allen , want met zijn allen moeten jullie door ...

ik kan alleen maar zeggen ik snap alle partijen , maar dit had voor een huwelijk en het melden van een kinderwens eigenlijk al uitgesproken moeten worden ..

sterkte

**Geplaatst**: 10-09-14 22:16

Geplaatst: 10-09-14 22:16

michelle___ schreef:
En toch blijf ik de dochters in dit verhaal begrijpen.
Een halfjaar geleden gingen wij ook in een groepstherapie. Mijn vader, vriendin en ik. Dat heeft nog minder uitgepakt. Ik ging er dubbel en dwars tegenin omdat ik niet met haar door 1 deur WIL. Als iemand zeg "leer ermee leven" word ik echt woest... T valt niet mee als je ouders op je 19e ineens de knoop doorhakken, kerst ineens anders is en families je de rug toekeren... Er veranderd veel, heel veel. En als je vader dat gelukkig is met iemand anders, ergens anders, en jij nog bij mam woont die nog alleen is en er nog 'last' van heeft, gun ik mijn 'stiefmoeder' t licht in d'r ogen nog niet eens... Gewoon omdat ik niet kan accepteren dat zij nu ren hoofdrol speelt bij mijn vader en mijn plaats probeert in te nemen. En dat klinkt misschien heel stom, maar slapeloze nachten, tranen met tuiten, waarom zij en ik niet vragen blijven toch rondspoken. Misschien moet je je dure woordenboek eens aan de kant zetten en gewoon erin meegaan dat die meiden zo zijn en dat jij daar nu geen verandering in gaat brengen. Leven en laten leven en vooral niet gaan bepalen.

Soms is het ook tijd om volwassen te worden en een ander zijn geluk te gunnen, en door te gaan met een eigen leven in plaats van te verdrinken in zelfmedelijden

**Geplaatst**: 10-09-14 22:28

Geplaatst: 10-09-14 22:28

Jezus wat een verhaal en een discussie van iedereen eromheen..... ik vind: zijn kinderen, zijn zorgen. Als hij het kan betalen waarom zou hij ze dan geen nieuwe jas of telefoonabbo cadeau doen? Ik heb tot mij 29e ook gretig gebruik gemaakt van mijn vaders goedheid wat mijn vader weer met plezier deed. Wat is dan het probleem. Ik wil niet veel zeggen maar je scheeld 3 jaar met O en 7 jaar met J. Denk je nou echt dat ze je serieus nemen?! Ik zou het iig niet doen als ik in hun schoenen stond.Ik vind het ook echt werkelijk waar absurd dat je ze aanvliegt als ze je (volwassen) man (die dus zelf voor zich op kan komen maar het niet doet) 'chanteren'. Laat je man zijn eogen boontjes doppen en bemoei je er niet mee. Ik zal je vertellen als je mijn stiefmoeder was geweest had je allang buiten de deur gelegen, daar had ik wel voor gezorgd.
Je hebt al zoveel verprutst bij die meiden ik denk niet dat je die band kunt verbeteren. Praat gewoon op hun niveau en ga je niet beter voordoen door dure woorden te gebruiken. Ga lekker met ze mee shoppen op pappa's /je mans kosten en bemoei je vooral niet met pappa en de meiden. Die meiden kennen hun vader al veel langer als jij hem kent en voelen zich bedreigd door je. Ze moeten de aandacht van hem met je delen en als er een kleine bijkomt blijft er voor hun niks meer over geen geld en geen quallity time....(dit schetst de situatie zoals de meiden het zullen zien) ja en daar ga je natuurlijk ten volle tegenin....
Ik heb vooral medelijden met de meiden (mochten eerst alles van pappa en nu heeft hij een nieuwe vervelende jonge vrouw die ook nog eens een kind van hem wil en nu word alles ineens aangescherpt)
Verder heb ik medelijden met je man en dan niet omdat hij het te ver heeft laten komen met de meiden, nee omdat hij tussen 2 vuren zit. De meiden kregen voorheen alles, nu wil zn vrouw dat niet en word het aangescherpt omdat hij zn vrouw graag gelukkig ziet en krijgt maar wil ook zn dochters niet tekort doen doordat hij een nieuwe vrouw heeft.
Verder heb ik met jou hoe hard het ook klinkt geen medelijden. Jij wist hoe de situatie was voordat je in beeld kwam en die situatie heb je voor gekozen destijds. Als je die nu aan wilt passen ja dan kom je in de situatie die je nu creëert. ..
Succes!

**Geplaatst**: 10-09-14 22:34

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 22:34

Echt, er wordt in dit topic over die Meiden gesproken alsof ze vijf zijn en niet beter weten. Ze zijn verdorie 20 en ouder!

**Geplaatst**: 10-09-14 22:41

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 22:41

Klopt ayasha. Maar die meiden weten niet beter... die zijn altijd zo verwent en dan is het niet makkelijk als dat opeens niet meer zo is. Ook als je 20+ bent. Je mist dan toch een stukje 'inkomsten'

**Geplaatst**: 10-09-14 22:44

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 22:44

Dus omdat ze altijd verwend zijn geweest, moet je het zo maar laten?
Niet gemakkelijk, moeilijk gaat ook. t leven is niet altijd gemakkelijk, ooit moet men eens leren dat het niet allemaal zo gemakkelijk gaat, moeilijk gaat ook.

**Geplaatst**: 10-09-14 22:44

Geplaatst: 10-09-14 22:44

Misschien heb ik er overheen gelezen hoor, maar is het huis waarin jullie wonen ook het ouderlijk huis van de dochters?

**Geplaatst**: 10-09-14 22:45

Geplaatst: 10-09-14 22:45

chanel1985 schreef:
Dus omdat ze altijd verwend zijn geweest, moet je het zo maar laten?
Niet gemakkelijk, moeilijk gaat ook. t leven is niet altijd gemakkelijk, ooit moet men eens leren dat het niet allemaal zo gemakkelijk gaat, moeilijk gaat ook.

Maar dat is de zaak van hun vader. Niet zijn vriendin.

En als papa het kan betalen en er geen problemen mee heeft (als hij dat had had hij er zelf wel een stokje voor gestoken!!!).

**Geplaatst**: 10-09-14 22:49

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 22:49

IK zou daar toch ook niet mee kunnen lachen, ik zou als gezin ook willen sparen voor dingen en als dat niet gaat omdat al het extra geld naar de dochters gaan voor onnodige dingen en dan nog voor volwassen mensen die even goed kunnen werken/ bijverdienen zou ik dat niet tof vinden. Zeker niet als het erop zou aankomen dat ik alleen van mijn geld kan sparen voor een gezamelijk doel of ik de volle pot rekeningen zou moeten betalen en hij zijn geld geeft aan rotverwende kinderen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-14 22:50

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-14 22:50

'als papa het kan betalen' is een goeie... want vaak kan het eigenlijk niet

Het huis waar we in wonen, daar heeft het 'oude gezin' een paar jaar in gewoond, ze zijn gescheiden toen de meiden 6 en 10 waren

**Geplaatst**: 10-09-14 22:52

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 22:52

Pff, ze zijn dus al zo'n 14 jaar uit elkaar. En dan je vader geen nieuwe liefde gunnen..
Kijk, ik zou het als dochter in het begin ook even pittig vinden. Ook omdat ik echt papa's meisje ben. Maar ik wil als dochter ook dat mijn vader gelukkig is en niet eenzaam.
Maargoed. Wat weet ik ervan. Ben gezegend met ouders in gelukkig huwelijk.

**Geplaatst**: 10-09-14 22:53

Geplaatst: 10-09-14 22:53

wiebke schreef:
'als papa het kan betalen' is een goeie... want vaak kan het eigenlijk niet

Klinkt misschien heel hard, maar dan is er dus ook geen geld voor 'jouw' kind. Besef je dat wel?

**Geplaatst**: 10-09-14 22:53

Geplaatst: 10-09-14 22:53

Dat bedoel ik dus, dat er dingen niet kunnen doordat hij de rekeningen van de dochters moet betalen. Wat dus wel impact heeft op ts haar leven.

Nu, zal hij wel de enige zijn die dat kan oplossen. Hij zal is nee moeten zeggen en zijn dochters hun plan laten trekken.

Laatst bijgewerkt door dromertje2 op 10-09-14 22:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-14 22:54

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-14 22:54

een kind staat ook niet bovenaan het lijstje

**Geplaatst**: 10-09-14 22:54

Geplaatst: 10-09-14 22:54

Slina schreef:
Pff, ze zijn dus al zo'n 14 jaar uit elkaar. En dan je vader geen nieuwe liefde gunnen..
Kijk, ik zou het als dochter in het begin ook even pittig vinden. Ook omdat ik echt papa's meisje ben. Maar ik wil als dochter ook dat mijn vader gelukkig is en niet eenzaam.
Maargoed. Wat weet ik ervan. Ben gezegend met ouders in gelukkig huwelijk.

En je hoort het verhaal van een kant. En wie zegt dat ze hun vader geen nieuwe liefde gunnen?

Nomineer dit bericht ×