Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
JoellaLoves schreef:Hallo ik ben M,
Ik was toch eens benieuwd wat er allemaal is gespeculeerd over mij dus ik ben er maar voor gaan zitten.
Mijn inmiddels super lieve en sterke vriendin staat nog ingelogd dus ik geef mijn verhaal even vanuit haar account.
Allereerst begrijp ik heel goed dat het grootste gedeelte van de lezers TS wilde beschremen en hebben geadviseerd mij te laten vallen. Maar wat ben ik blij dat ze voor mij heeft gevochten!
Om ook even uit te leggen wat in het topic vaak onduidelijkheid over was:
Het is niet zo dat na 4 weken bijna dagelijks gebruik direct lichamelijke verslaving ontstaat.
Als je lange tijd verslaafd bent aan GHB dan kom je er zeer moeilijk van af vanwegen de helse afkick verschijnselen. Zoals Axel_Valerie vaak heeft gezegd was dat bij mij nog niet aan de orde. Na 4 weken kunnen er wel afkickverschijnselen ontstaan maar dat pakte zich bij mij vooral uit in koud-zweed, op willekeurige momenten. Ik denk dat ik net optijd gestopt ben want het had vanaf hier veel moeilijker geworden.
Ik zal proberen mijn drugs gebruik van afgelopen zomer te beschrijven.
Het begon natuurlijk allemaal met een xtc pilletje af en toe en ik ging daar al gauw bij snuiven. Toen mijn contract niet werd verlengd en ik ineens zeeen van tijd had ging iknsteeds vaker gebruiken (nog geen GHB) en midden in de zomer ging ik ook doordeweeks nachten door. Op een dag kwam natuurlijk in datsoort vriendengroepen GHB om de hoek kijken en ik probeerde het. Ik was indie tijd zeer ongemotiveerd en een misstap als deze was ook wel te verwachten. Dat eerste dopje (dosis GHB) smaakte naar meer en begon ik het al snel vaker te gebruiken, eerst om de paar dagen en aan het eind bijna elke dag.
Ik sprak TS best wel vaak en telkens ging het natuurlijk over GHB, ik heb haar geloof ik 3 keer opnieuw beloof NU STOP IK. Ik wilde ook, maar dat gevoel veranderde in schaamte en een rotgevoel, dat ging maar op 1 manier weg....
Steeds meer echte vrienden zag ik niet meer en ik bleef een beetje achter met het zelfde ghb groepje. Plannen voor de toekomst stopte ik weg dus het werd uitzichtloos. Alleen TS probeerde mij te helpen maar ik had mijn twijfels. Zoals eerder verteld door TS had ik toen dertijd al gevoelens voor haar en iknwas ook op de hoogte van hoe zij over mij dacht. Pas toen het fout ging met mijn auto schrok ik. Ik dacht dit kan zo niet verder. En van hier uit ben ik in nuchtere toestand weer aan me toekomst gaan denken. Ik ben echt blij dat ik niet meer afkick verschijnselen had want in mijn hoofd stond ik er toen volledig achter.
De lichamlijke verslaving kun je redelijk snel vanaf komen alhoewel het geen pretje is.
Maar een (ex)-ghb verslaafde zal naar mijn idee nooit van de geestelijke verslaving af komen.
Ik ben er nu een tijdje vanaf en ik ben nu ook niet bang dat ik terugval
Maar het spookt toch altijd nog rond in je hoofd en bij een tegenslag moet je echt heeel heel sterk zijn wil je dan niet naar de ghb grijpen.
Ik ben blij dat jullie haar hebben gesteund in die tijd, bedankt.