Youknowme schreef:Sentido; Toch vind ik dit fijner dan toen hij alleen in het weekend thuis is, zoals tinkertje zegt moet je alles dan in het weekend plannen en uiteindelijk is hij er veel vaker dan alleen het weekend.
Al is die regelmaat wel weer fijner, je weet iig wanneer en hoelang hij thuis is
Maf hoe verschillend iedereen er in staat. Maar goed, we hebben wel duidelijke afspraken dat weekend ons-tijd is. Eerder was hij bijvoorbeeld elke zondag de hele dag kwijt met voetbal. Dat gaat hij nu niet meer doen, een enkele keer is natuurlijk prima maar als vaste afspraak niet meer. Ik snap het probleem van niet doordeweeks kunnen afspreken alleen niet helemaal. Als ik jullie verhalen zo lees dan is dat vor jullie ook hartstikke lastig met al die onregelmaat, correct me if i'm wrong hoor. Zelfde hoor ik ook van mn schoonzusje, die heeft 3 keer een afspraak met de notaris voor samenlevingscontract af moeten zeggen omdat hij plots weg moest. Bij ons is dat een kwestie van vrij vragen en dan is hij ook echt wel thuis. Maar dat geldt voor een normaal huishouden ook. Daarbij komt het ook wel voor dat hij op de zaak moet werken en dus plots wel een week savonds thuis is.
En wat zijn nou dingen die je perse doordeweeks moet doen met z'n tweeen? Het enige wat ik kan bedenken zijn afspraken met de bank of een andere zakelijke instantie. Maar als dat meer dan eens per jaar voorkomt is het veel en ook die kunnen steeds flexibeler inplannen. Daarbij werk ik ook gewoon fulltime dus zoveel doe ik dan verder ook niet meer erbij. Maar goed, voor een ieder is dat anders natuurlijk. Ik ben in ieder geval heel content met mijn situatie haha 
Wel enorm vervelend van je schoonouders. Zou gewoon echt duidelijk maken dat jij daar met hem woont en het dus ook jou huis en je, je daar zo niet thuis voelt in je eigen huis.
En wt moet dat zeer gedaan hebben dat hij aangeeft je niet te vertrouwen
Wat Tinkertje zegt vind ik wel een goede. Je kunt niet alles doordeweeks opkroppen om er hem er dan in het weekend ( of wanneer hij thuis is) mee te overladen. Dat is voor jou niet goed en voor hem niet leuk. Maar dat vind ik eerlijk gezegd ook voor hem, als hij die gevoelens heeft van je missen en je niet vertrouwen en dus zo met zichzelf in de knoop zit, ook dat moet hij kunnen uiten. Tuurlijk doet dat zeer om te horen maar als het er uit is kun je er wat mee doen.
Tinkertje: ik vind het wel knap dat je de kinderen eigenlijk helemaal zelf hebt opgevoed. Werkte jij daarnaast ook nog of ben je thuis gebleven? Misschien had je dat wel gezegd maar ik weet het zo niet meer.