Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Rationeel de keus gemaakt om alles achter te laten maar dat was niet de beste keus, het heeft lang geduurd voordat het huis voor mij ook als thuis aanvoelde. Vooral als mensen dan opmerkingen gingen maken van 'Goh, je kunt wel zien dat er hier een vrouw woont!' en ik dan moest zeggen dat alleen die ene plant in de hoek en de kussens op de bank van mij waren
Dus mijn tip: lekker samen de inrichting gaan doen. Je hoeft niet een compleet nieuwe inboedel te kopen, maar een beetje geven en nemen kan geen kwaad. Pas toen m'n lief erkende dat er eigenlijk niks van mij in huis terecht was gekomen en dat ik het daar toch moeilijk mee heb gehad, was het voor mij goed.
dus zal bij menig ander persoon wel wat makkelijker gaan.
fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. Ik mag inderdaad zijn huisje wel inrichten, heb wel laatst m'n eigen kleding kast daar neergezet, nieuw laminaat uitgezocht, ook neem ik inderdaad wel spullen mee van m'n eigen uitzet. Ik denk dat het bij mij voorral de eerste weken heel erg wennen zal worden. Vind het nog steeds lastig om zo maar wat te eten te pakken. En ik heb nog al de tik om om 11 uur savonds een piza te eten ofzo
hij begrijpt me gelukkigwel goed.
sportschool, manege, hobby's die je leuk vind
zo leer je ook wat mensen kennen inderdaad.. ik verhuis ook 1 dorp verder. Valt reuze mee, maar ook ik ben van plan om daar wat te gaan dien. Met honden naar hondenschool, sportschool ect. Mijn paarden blijven staan waar ze staan. Is wel even ietjes verder rijden. Maar wil ze zeker niet verhuizen! 
. Het is eigenlijk ''vanzelf'' gegaan: hij was al uit huis en stuitte op een leuk (huur) appartement (ik was overigens mee wezen kijken & spullen kopen bij de Ikea: bleek dat we dezelfde smaak hadden: top!). Ik was op een gegeven moment veel meer bij hem dan bij mijn ouders, en er kwamen ook steeds meer spullen mee...Na een paar maanden kreeg ik iedere keer dat ik weer naar huis ging het gevoel van: ''Ik wil eigenlijk helemaal niet naar huis, ik wil jou hier niet alleen achter laten: ik wil bij jou zijn!'' en toen hij op een gegeven moment zei: ''Waarom blijf je niet gewoon?'' tsja, toen was het duidelijk
.
.
(jaja ook toen hij er woonde
)
spottedponie schreef:He Cayenne, net nu ik juist wegga uit Den Bosch, ga samenwonen in Berkel Enschot... (Wonen nu al samen, maar dan koophuis).

Wonen nu bijna een jaar samen en gaat hartstikke goed
Hij de grote boodschappen en ik de kleintjes tussendoor.. Werkt tot nu toe nog prima 

Maar in de praktijk zit ik 5 dagen bij hem, en hij de rest van de week bij mij. We wonen dus al praktisch samen, alleen officieel nog niet. We hebben ook al ruim een jaar een kat samen, dus het voelt al een klein beetje als huisje, boompje, beestje 