Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-04-13 09:35

Geplaatst: 29-04-13 09:35

rea schreef:
Solo-ouder meldt zich : de vader van mijn dochter woont in het buitenland. Ik voed haar dus alleen op en enkel tijdens schoolvakanties kan dochterlief naar papa op bezoek (waarbij ik altijd moet meereizen, ze is nog te jong om alleen te gaan).
Het is geen aanrader : je staat altijd alleen in voor de zorg voor je kind, idem met verantwoordelijkheid over alles en nog wat. Je kan de leuke momenten nooit delen, enzovoort enzoverder.
Eigen vrije tijd kan je op je buik schrijven : overdag werken, 's avonds snel wat huishoudklusjes en tegen dan ben je te moe om nog wat "me-time" te gaan inplannen.
In de paardrijden-praktijk : ik ben gestopt met rijden toen ik 4 maanden zwanger was en af mijn nukkige merrie donderde (zomer 2004) en pas recent (januari 2013) rijd ik terug met enige regelmaat. Het enige wat ik in die jaren gereden heb, zijn wandelingen aan zee of Belgische Ardennen.
Ik heb nooit enig nut gezien in absoluut willen paardrijden en daarvoor mijn kind bij babysits te droppen. Tevens kon ik me geen gebroken armen of benen veroorloven, als alleenstaande, met een baby-peuter-kleuter.
Nu lukt dat wel. Dochter is in enige mate toch al zelfredzaam en kan mij een handje helpen moest ik wat voorhebben. Bovendien kan ik haar met een gerust hart laten spelen met de kinderen van de pensionhouder terwijl ik m'n paard betuttel of rijles heb.
Qua werk : ik ben zelfstandige, heb geen vaste werkuren, maar heb dus eigenlijk ook nooit 'gedaan'. Ook zaterdag ga ik naar kantoor. Dit is wel in de achtertuin van mijn ouders, zodat mijn kind vanaf geboorte steeds bij mij kon blijven (of bij mijn moeder in huis). Ik heb nooit opvang of iets dergelijks moeten regelen, da's wel een belangrijk voordeel.

Zo te horen heb jij het allemaal prima geregeld Rea. Concessies doen daar waar nodig zodat je kleine meid de optimale aandacht kan krijgen. +:)+

**Geplaatst**: 29-04-13 09:51

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 29-04-13 09:51

Dank je

't Is inderdaad goed gelukt, maar ik zou het nooit opnieuw doen. Je offert ontzettend veel op en moet constant op je hoede zijn om elke ergernis of wrevel (als het eens tegenzit) niet op je kind af te reageren.

**Geplaatst**: 29-04-13 09:54

Geplaatst: 29-04-13 09:54

Ik hoef niet zo nodig te rijden maar ik merk wel dat ik daar net dat tikje rust kan vinden dat ik vaak even nodig heb. Wil gerust een verzorger/bijrijder zoeken tegen dan ook maar wegdoen? Liever niet. Mede ook omdat ik 2 shetjes heb waar kindlief erg veel lol mee kan maken, ik heb mijn eigen stukje land en tegen dan is de hengst van nu bijna 5 alweer een paar jaar gecastreerd en qua karakter is hij gewoon perfect. Bomproof, houdt van lol maken maar toch de goeie kop voor wedstrijden, niet te groot en ik heb een erg sterk vermoeden dat hij gewoon ideaal ook gaat zijn als leerpaard. Heb 'm ook van veulen af aan (gekocht toen hij 8 maanden oud was), helemaal zelf opgevoed, zadelmak gemaakt en nu aan het doorrijden en er zit gewoon veel emotionele waarde aan dat dier.

Mijn vriend weet erg goed wat de paarden voor mij betekenen, maar het doet pijn dat hij het zo even eruit gooit alsof het over een paar schoenen gaat. Als je kiest voor kinderen moet dat met respect zijn naar beide in een relatie. Moet 1 persoon willens nillens alles omgooien en opofferen zonder respect van de tegenpartij als zijnde "het hoort zo" dan klopt het plaatje niet. Het moet zo zijn omdat je er beiden 100% voor kiest, niet omdat het moet.

Ik val er niet over dat kindlief papa dan weinig zal zien, daar staan ze als ze klein zijn toch niet zo bij stil. Ik val er eerder over dat hij zijn kindje dan zal moeten missen in zijn thuisperiodes. Hij doet er nu best luchtig over maar zo goed als ik 'm intussen ken weet ik dat hij het daar nog flink moeilijk mee zal krijgen.

**Geplaatst**: 29-04-13 09:55

Geplaatst: 29-04-13 09:55

rea schreef:
Dank je
't Is inderdaad goed gelukt, maar ik zou het nooit opnieuw doen. Je offert ontzettend veel op en moet constant op je hoede zijn om elke ergernis of wrevel (als het eens tegenzit) niet op je kind af te reageren.

Kan ik me heel goed voorstellen maar op dat moment was het die situatie waar je mee geconfronteerd werd en waar je het dus mee moest doen. En dan maak je dus de keuzes voor je kindje.

Ik vind het gewoon erg jammer en dat zie ik zowel hier terug als in mijn omgeving dat iedereen wel kinderen wil maar dat men daar dan geen aanpassingen voor wil doen in hun leven. Zet het kind maar in de opvang. Er zijn altijd keuzes maar het is wel een kwestie van aanpassen en je eigen doelen bijstellen.

Laatst bijgewerkt door lizy29 op 29-04-13 10:09, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-04-13 10:08

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 29-04-13 10:08

$_/-\o_$

Dus dame met de kinderjeuk : je weet welke offers je te wachten staan.

Maar wat je ervoor in ruil krijgt; een schat van een kind waarvoor je je leven zou geven, maakt het dat allemaal waard.

**Geplaatst**: 29-04-13 10:13

Geplaatst: 29-04-13 10:13

Als ik mijn huidige studie niet was gestart had ik het er ook niet zo moeilijk mee gehad. Op de plek waar ik toen werkte was er altijd wel wat te regelen geweest en dan was halftijds werken of loopbaanonderbreking voor de opvoeding ook helemaal geen issue. maar verpleegkunde gaan studeren, na je diploma 6 maanden aan de slag en dan met wat geluk snel zwanger, 6 maanden thuis en dan nog paar jaar thuisblijven? Da's gewoon je hele loopbaan om zeep helpen, want weinig werkervaring in dat vak en dan gelijk al een flinke tijd "out" + dat dat sterk aan het evolueren is... Dan kan ik erna gewoon niet meer mee vrees ik. Dan vind ik 3 jaar hard studeren wel zonde en weggegooid geld.

ik weet wel enkele leuke jobs als verpleegkundige die én me interesseren én die prima te regelen zijn met kleine kinderen, alleen zijn die plaatsen bij velen erg geliefd en is het knokken om eraan te geraken. Dat wordt nog afwachten hoe dat gaat aflopen. Lukt het me om er daar eentje te bemachtigen, dan is alles alweer een stuk eenvoudiger

Zowel qua planning voor mezelf als voor vriendlief als voor een toekomstig kleintje.

**Geplaatst**: 29-04-13 10:57

Geplaatst: 29-04-13 10:57

rea schreef:
$_/-\o_$

Dus dame met de kinderjeuk : je weet welke offers je te wachten staan.
Maar wat je ervoor in ruil krijgt; een schat van een kind waarvoor je je leven zou geven, maakt het dat allemaal waard.

ik kan het niet beter verwoorden dan je hebt gedaan Rea!!

**Geplaatst**: 29-04-13 22:34

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 29-04-13 22:34

ik ben ook iemand die ongelovelijke jeuk heeft naar kinderen. maar dat heb ik altijd wel gehad. vanaf kinds af aan. en ik heb nu wel een vriend. naja het is nog niet aan, maar het zit er zeker weten aan te komen. en echt al voordat ik hem in het echt had ontmoet was ik alweer aan het fantaseren over met hem kinderen krijgen. en ik ben nog maar 19.
nu ben ik dan wel zo iemand die denkt van nu zou het helemaal niet stabiel en eerlijk genoeg zijn tegen over het kindje. plus ik ben nog steeds een beetje van huis uit traditioneel dus eerst trouwen en dan kinderen maar als de situatie er is kan het van mij niet snel genoeg komen.

**Geplaatst**: 30-04-13 10:24

Geplaatst: 30-04-13 10:24

-kruipt uit achtergrondmodus-

Hier is het nog veel te vroeg om aan kindjes te beginnen (studeren beide nog) maar ooit komen die er wel.
Dat terzijde, wou ik op dit even reageren:

Sammie schreef:
Kinderen zijn aardig flexibel hoor. Argumenten als dan ziet ie zn vader zo weinig en dat is zielig. Kind weet niet beter en wordt heus geen halve psychoot later vanwege dat feit. Soms moet je roeien met de riemen die je hebt.

Als kind van een vader die ik door de week nooit zag, geen nood.
Mijn vader werkt op een vrij hoge positie en daar horen reizen bij.
Hij zit vaak genoeg in Duitsland-Frankrijk maar daar hoort even goed van zondagmiddag tot zaterdagmiddag Korea/China/India/USA/... bij.
Mijn vader is mijn beste maatje, we zijn twee handen op 1 buik (al kan het behoorlijk botsen) en ik ben géén halve psychoot.
Misschien 10% van mij is psychoot ofzo, maar da's goed te verbergen

-gaat terug in achtergrondmodus-

**Geplaatst**: 30-04-13 10:31

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 30-04-13 10:31

Ik ken iemand die kapitein was vroeger. Dus die was soms maanden weg.
Zonen en hij, hebben een supper goede band en veel respect na elkaar toe.
Dus het hoeft echt niet altijd negatief te zijn.

**Geplaatst**: 30-04-13 17:00

Geplaatst: 30-04-13 17:00

Ik kan me wel voorstellen dat die een hele goede band met hun vader hebben, die is er immers al snel vooral voor de lol... terwijl de moeder de dagelijkse opvoeding kan doen

Bij een situatie zoals Varekaj omschrijft vind ik vriendlief (sorry Y;(

) eerlijk gezegd best als een erg dominante, egoïstische eikel klinken -O-

HIJ wil graag kinderen, en V. moet daar maar helemaal in mee gaan en alles voor opzij zetten zodat hij zijn kroost maar krijgt samen met alle andere dingen die hij al heeft en waar hij niks voor op wil geven

Het zal in het echt vast wat genuanceerder liggen maar tenzij je als vrouw zelf dolgraag kinderen wil en daar zelf al alles voor opzij wil zetten, klinkt het eerlijk gezegd als een situatie die gedoemd is om te mislukken....alleen al vanwege het feit dat geen enkele vrouw hier heel erg warm van zal worden... zo'n houding van een man die jouw behoeftes totaal niet relevant vindt -O-

Daar wil je überhaupt al niet tegenaan kruipen, laat staan er kinderen mee krijgen... en als je er kinderen mee krijgt en hij blijft zich zo superieur opstellen, dan ga je het hem met een beetje pech nog kwalijk nemen ook dat hij jou met die zorg voor die kinderen opgezadeld heeft en je verder niks van jezelf gunt terwijl hij lekker alles blijft doen wat hij voorheen ook deed

Ik denk echt dat als hij zo graag kinderen wil, hij wel eens een toontje lager mag gaan zingen en zelf eens serieus na moet gaan denken hoe hij de situatie kan verbeteren....vind het echt tegen walgelijk aan dat hij een goed idee zoals de kleuterjuf-instructrice dan ook nog eens afkapt want dat is niet hoe meneer het in gedachten heeft...stel je voor dat het allemaal wat makkelijker voor Varekaj zou worden, dat moeten we niet hebben!

Wat een zak zeg >;)

**Geplaatst**: 30-04-13 17:04

Geplaatst: 30-04-13 17:04

Pmarena: amen $_/-\o_$

**Geplaatst**: 30-04-13 17:28

Geplaatst: 30-04-13 17:28

Sammie schreef:
Kinderen zijn aardig flexibel hoor. Argumenten als dan ziet ie zn vader zo weinig en dat is zielig. Kind weet niet beter en wordt heus geen halve psychoot later vanwege dat feit. Soms moet je roeien met de riemen die je hebt.

1 op de 100 kinderen schijnt een psychopaat te zijn / worden. (dat is een andere discussie).

Ik geniet er altijd van om door mijn 100+ facebook vrienden te bladeren en te fantaseren over wie gaat bevallen van het kleine psychopaatje.

**Geplaatst**: 30-04-13 17:32

Geplaatst: 30-04-13 17:32

Daar geloof ik echt geen drol van :')

Als ik al die lijstjes aan ziektes/aandoeningen e.d. moet geloven van al die instanties is iedereen ziek, zwak en misselijk en lijdt al jaren aan een ongenezelijke ziekte en/of gaat binnen nu en 5 a 10 jaar dood.

Je vraagt je op zulke momenten af hoe wij ooit met 6 miljard mensen zijn kunnen komen.

Maar idd dat is hele andere discussie

**Geplaatst**: 30-04-13 17:46

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 30-04-13 17:46

Ik denk wel dat vrijwel iedereen op een hele zieke manier door kan draaien, als het daar om gaat

Maar gelukkig worden de meeste mensen niet zo getergd dat dat getriggerd wordt

**Geplaatst**: 30-04-13 17:50

Geplaatst: 30-04-13 17:50

Ja maar dat doordraaien ligt toch echt niet aan een vader/moeder die doordeweeks werkt en alleen in de weekenden thuis is of x week/maand afwezig is en dan x week/maand aanwezig is.

En daar ging het in eerste instantie over.

Ofnou ja het ging over kinderjeuk..

**Geplaatst**: 30-04-13 18:06

Geplaatst: 30-04-13 18:06

Kwou net zeggen, we waren al eerder afgedwaald geloof ik

Tja...kinderjeuk....mijn schoonzus zeg maar, die is al ruim 20 weken alleen maar aan het kotsen....zelfs in het ziekenhuis gelegen een paar dagen vanwege uitdroging

mag wel een heel leuk en lief kindje worden om dat weer goed te maken :(:)

**Geplaatst**: 30-04-13 18:52

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 30-04-13 18:52

Pmarena : die kinderen zijn nu wel volwassen he, en hebben nooit als vervelend ervaren en het was wel beetje lang leven de lol maar wel binnen de perken hoor. Mochten ze extra ijsje ofzo, maar als er dingen waren die niet goed gingen kregen ze dat ook wel te horen hoor. Het zijn hele fijne mensen, zowel vader als de zonen.

**Geplaatst**: 30-04-13 22:34

Geplaatst: 30-04-13 22:34

Op vlak van kinderen is hij nogal duidelijk en ik denk, als ik blijf volhouden dat ik geen kinderen wil, dat ik 'm dan ook kwijtraak. Zou ik heel erg vinden maar tegelijk ben ik nog steeds nuchter genoeg om te beseffen dat het dan toch niet zo moest zijn. Tenzij ik geen kinderen kan/mag krijgen om medische reden. In dat geval wil hij ook kinderloos blijven, want hij houdt echt wel van me

Want voor kinderen kies je met 2 en je moet ook respect hebben voor de keuze van de ander. Zo respecteer ik het ook dat hij echt enorm graag papa wil worden, je ziet hem helemaal openbloeien als hij naar zo'n kleintje kijkt.
En hij draagt me op handen. Binnen de grenzen van het realistische doet hij alles voor me en dat toont hij ook gerust naar de buitenwereld. Qua vader zou een kind zich niet beter kunnen wensen denk ik.

Zelf ben ik opgegroeid bij mijn moeder, mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was. Ik zag papa in het weekend en ja, ik had daar ook een erg goede band mee en die is met de jaren alleen maar gegroeid. Mama zette ons altijd rond 6u30 's ochtends af bij de onthaalmoeder en 's avonds ging ik na school bij de buurvrouw, op woensdag bij m'n grootouders van mama's kant. Rond 18u was mama thuis. Hoewel ik ook daar eigenlijk alles kreeg wat ik wilde binnen normale grenzen, toch kan ik zeggen: ik heb mijn mama gemist. Niet dat ik er paranoia van ben geworden of een marginaal stuk mens in een vuile goot, maar het is toch iets wat me altijd zal bijblijven en dat wil ik mijn eigen kind niet aandoen.

Dat een kind er geen hinder van heeft, prima mogelijk. Ik denk eerder dat mijn vriend zélf zich daar schuldig over gaat voelen en ergens vind ik het gewoon zo doodzonde dat hij veel belangrijke momenten misschien moet missen. Zelfs als ik op punt van bevallen zou staan kan hij niet altijd gelijk naar me toe komen van de andere kant van de wereld. En om nou 9 maanden zwangerschap voor de helft alleen door te spartelen...

Diep vanbinnen wil ik erg graag een kindje, samen met hem. Mijn verstand zegt echter "how even" en zet alle praktische punten op een rijtje. Daar knelt het schoentje. We hebben gewoon de pech dat we beiden met een job zitten die sowieso al moeilijk te combineren is met een gezinsleven, en dan binnen een relatie is het helemaal een puzzelwerk.
We zullen er op termijn wel uitkomen, daar niet van, maar ik denk niet dat het laatste woord hierover tussen ons al gezegd is.

**Geplaatst**: 01-05-13 07:12

Geplaatst: 01-05-13 07:12

Maar jij doet je best tenminste nog om een weg te zoeken die voor alle partijen "werkbaar" is

Waarom, als hij het zo graag wil, moet jouw op zich prima idee van die lesgeefster / kleuterjuf dan zo nodig afgeschoten worden.... -O-

**Geplaatst**: 01-05-13 08:56

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 01-05-13 08:56

Als hij al zo in elkaar steekt door weg te gaan als jij geen kinderen wil, waarom zou hij je dan niet ‘makkelijk’ verlaten als jij 5 tot 10 jaar thuis zit voor de kids en hij is het zat of beu. Enig idee in welke situatie je dan zit?

**Geplaatst**: 01-05-13 09:00

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 01-05-13 09:00

Ik vind het wel logisch dat je uit elkaar gaat als de 1 echt wel kinderen wil, en de ander echt niet.
Dan pas je gewoon niet goed bij elkaar en kun je beter iemand zoeken die wel dezelfde behoeftes heeft

Ik vind het dan alleen raar dat hij niet lijkt te willen zoeken naar een "werkbare" oplossing....

Maarja aan de andere kant kun je dat ook scharen onder niet bij elkaar passen. Als hij per-sé een vrouwtje wil dat thuis bij de kinderen zit, de kinderen op het schooltje vlakbij, hij gewoon alles blijven doen qua werk / hobby / sport / sociaal en hij dus echt een vrouw zoekt die zich helemaal naar zijn wensen voegt... dan is dat op zich ook zijn goed recht om daar gewoon eerlijk over te zijn toch.

Als vrouw kun je dan zelf beslissen of je hierin wel of niet mee wilt gaan

**Geplaatst**: 01-05-13 09:22

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 01-05-13 09:22

Ik vind het niet logisch om iemand waar het goed mee gaat en die je kent te verlaten voor iets dat je niet kent of weet hoe het gaat. Enig idee hoeveel mensen achteraf alsnog alleen overblijven om dat ze zo krampachtig op zoek gaan naar een partner die kinderen wil? Dan ben je toch net een broedkip

Nee bedankt!

**Geplaatst**: 01-05-13 09:25

Geplaatst: 01-05-13 09:25

Sammie schreef:
Ik vind het niet logisch om iemand waar het goed mee gaat en die je kent te verlaten voor iets dat je niet kent of weet hoe het gaat.

Oneens. Als voor de ene partij de kinderwens groter is dan het houden van de partner of als het een blijvende kriebel is, dan kan dat een relatie in de weg gaan staan en zelfs tijdens ruzies een verwijt vormen. Iemand kan dan in gedachten denken of ''dit het wel is'' waar je je kinderwens voor opzij legt. Ik ken het niet

maar blijkbaar kan een kinderwens erg sterk zijn. Zo vervelend als ik het zou vinden als ik omwille van partner kinderen MOET zo vervelend kan het ook andersom zijn.

Mijn vriend zegt dat ie bij mij blijven belangrijker vind dan kinderen, maar wie zegt dat hij dat diep in zijn hart ook vindt en of dat zo blijft?

Sammie schreef:
Enig idee hoeveel mensen achteraf alsnog alleen overblijven om dat ze zo krampachtig op zoek gaan naar een partner die kinderen wil? Dan ben je toch net een broedkip Nee bedankt!

Eens.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-13 14:21

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-13 14:21

Raponsje schreef:
Sammie schreef:
Kinderen zijn aardig flexibel hoor. Argumenten als dan ziet ie zn vader zo weinig en dat is zielig. Kind weet niet beter en wordt heus geen halve psychoot later vanwege dat feit. Soms moet je roeien met de riemen die je hebt.

1 op de 100 kinderen schijnt een psychopaat te zijn / worden. (dat is een andere discussie).

Ik geniet er altijd van om door mijn 100+ facebook vrienden te bladeren en te fantaseren over wie gaat bevallen van het kleine psychopaatje.

ramptoerist... _O-

Nomineer dit bericht ×