Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-01-13 09:10

Geplaatst: 09-01-13 09:10

Citaat:
Ik ben aan de ene kant blij dat hij me niet heeft aangeraakt en dat ik die woorden kon zeggen, aan de andere kant is de drempel naar bijvoorbeeld de politie een stuk lager als ik in elkaar getimmerd ben. Nu overheerst er een gevoel van haat, haat naar mijn vader, naar mijn moeder, naar X, en vooral naar mezelf.

Volgens mij is het eerder machteloosheid waar je last van hebt. Machteloosheid om de situatie te veranderen.
Ook jouw vader voelt zich machteloos; jij doet immers niet slaafs wat hij wil, dat is een van de redenen waarom hij zo reageert. Maar jij MOET ook helemaal niet doen wat hij wil, jij moet doen wat jijzelf wilt... Het is jouw leven ook.
Ik denk dat jouw vader vastgeroest zit in een patroon (zoals de meeste mensen). Het is voor hem heel moeilijk om anders te reageren dan voorheen, want dat werkte. Die manier van reageren is dus steeds 'beloond'.

Jij hebt geen schuld aan deze situatie. Zoals veel slachtoffers van geweld, heb je het gevoel dat je het zelf uitlokt of een deel van de oorzaak ervoor bent. Dat is niet zo en dat ben je niet. Het enige wat speelt is de agressieve ander en het patroon waar mensen nu eenmaal steeds in vervallen; m.a.w. als jij A zegt, zegt hij B enzovoort. Omdat het al zo vaak is gebeurt loopt het steeds weer zo.

Voor jouzelf zou het echt veel beter zijn als je ergens anders heen ging. Van een afstandje kun je alles echt veel rustiger zien en eindelijk eens tot rust komen.

Sterkte!

**Geplaatst**: 09-01-13 09:36

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 09-01-13 09:36

Balen zeg dat dat zo ging :(:)

Maar weet je wat het is....allereerst, wat ik hierna ook ga zeggen, onthoud goed dat in het verhaal zoals jij het hier schrijft, JIJ wel degene bent die gelijk heeft, absoluut! +:)+

Maar.... gelijk hebben en gelijk krijgen, zijn 2 heel verschillende dingen.

Ik vind het heel dapper van je dat je steeds zo tegen je vader in gaat, en probeert de ogen van je vader en je moeder te openen in een poging om de thuissituatie voor iedereen beter te krijgen.

Maar even realistisch...wat levert dit je nu eigenlijk op?

Volgens mij ga je hiermee niet bereiken wat je wilt, dat iedereen liever voor elkaar (voor jou) is, maar is het gevolg juist het tegenover gestelde: dat er alleen maar veel meer onrust in huis komt, en dat iedereen dus vindt dat jij degene bent die het uitlokt. Omdat je moeder en broertje vinden dat het "wel mee valt" met je vader, als je hem maar niet in de weg zit en boos maakt.

En jij maakt hem boos waardoor er weer herrie in huis is, waar jij dan op aangekeken wordt :(:)

Deze situatie lijkt me een typisch gevalletje van: als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan.

Ofwel: jij kunt de anderen niet veranderen, maar wel jezelf, hoe je er mee om gaat en hoe je het ervaart wat er om je heen gebeurt. Je kunt inderdaad zelf een knop omzetten waardoor je vader en de hele situatie minder macht over je hebben

Ik denk echt dat je er goed aan zou doen om gewoonweg te accepteren dat de situatie in huis is zoals hij is. Die veilige, warme, liefdevolle sfeer die je zoekt, die is er gewoon niet en gaat er ook niet komen door steeds de knuppel in het hoenderhok te gooien.

Als je accepteert dat het is zoals het is, en je gewoonweg schikt naar de regels in huis, met het idee dat je daar "te gast" bent en nog maar een paar maanden uit hoeft te zingen, dan kun je die paar maanden tenminste in relatieve rust doorbrengen.

Dan hoef je je niet kwaad te maken over het onrecht dat je aangedaan wordt, je hoeft het alleen maar langs je heen te laten glijden en te denken: ze weten niet beter, ik sta er boven en ik ben hier over een poosje weg en dan wordt het allemaal veel leuker.

Hou je gewoon aan de regeltjes, verbaas je over rare zaken, denk desnoods: die is echt niet wijs 8)7

maar laat het je niet boos maken, denk gewoon: hij weet nu eenmaal niet beter, ik ben hier over een poosje weg en gelukkig zie IK wel dat dit gedrag niet normaal is

Sluit hij je op in je kamer? Prima joh, je weet dat die deur dicht zit, dus hoef je er niet aan te gaan trekken want daarmee laat je alleen maar zien dat hij macht over je heeft. Laat je niet uit je tent lokken, probeer je rust te vinden in het idee dat je in huis te gast bent, je hebt te schikken aan de regeltjes, de anderen nu eenmaal niet beter weten en het alleen maar gezeik oplevert als je probeert om ze de ogen te openen...dus laat het lekker langs je heen glijden en bewaar je rust zodat jij toe kunt werken naar een beter leven

Bovenstaande aanpak is niet leuk, het is niet zoals het hoort of zoals je het graag zou zien in je gezin, maar het is wel de realiteit waar je mee te maken hebt en waar je op deze manier denk ik met de minste herrie en gedoe uit kan komen.

Ga er niet in mee, laat het je niet raken, sta er boven en kijk en werk naar de toekomst.

Je bent niet van hen afhankelijk, wel van de woonruimte

Als je maar eenmaal op jezelf bent (met een goede start inderdaad zonder allerlei schulden!) dan zal het sowieso makkelijker zijn om te leren accepteren dat die mensen nu eenmaal niet perfect zijn en niet beter weten...want dan heb je er zelf niet zo'n last meer van omdat je niet meer in hun huis onder hun regeltjes hoeft te leven

**Geplaatst**: 09-01-13 12:35

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 09-01-13 12:35

pmarena, ik ben het eigenlijk heel erg met je eens. Zeker als de periode dat het nog duurt te overzien is, is dat misschien wel de beste oplossing voor TS

**Geplaatst**: 09-01-13 12:49

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 09-01-13 12:49

Ik ben het ook heel erg met pmarena eens

**Geplaatst**: 09-01-13 13:20

Geplaatst: 09-01-13 13:20

Wat RosiePosie schrijft over dat ingesleten gedragspatroon wat beloond wordt... is zo waar he??
Moeilijk om je eigen gedragspatronen te doorbreken, per slot werkte het altijd en je voelt je dus veilig in z'n patroon.
Er is voor je vader geen enkele reden om het te veranderen, of het patroon nu goed of fout is.

Verder ben ik het ook eens met wat pmarena schrijft. Als je dit kunt TS... dus proberen om flink afstand te nemen en de situatie gewoon te accepteren als een tijdelijk 'lastig' iets waar je nu even mee zult moeten leven.... denk ik dat het gemakkelijker voor je wordt.
Het levert je idd. helemaal niets op als je (in de ogen van je ouders) dwars gaat liggen.

Kies voor jezelf meis....

**Geplaatst**: 09-01-13 13:41

Geplaatst: 09-01-13 13:41

Pff sterkte meid! :(:)

Omdat je zegt dat je dichtklapt zodra je het aan iemand verteld, zou het dan misschien een idee zijn om je OP mee te nemen? En die juist te laten zien aan een pyscholoog?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-13 01:33

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-13 01:33

pmarena, je hebt weer helemaal gelijk. Wat een verstandige, slimme mensen zitten er toch in dit topic... Ik ga het zeker proberen, het lijkt me inderdaad de fijnste manier voor het hele gezin.

De focus ligt nu op school (ik blijk al één vak opgehaald te hebben!) en het vinden voor een baantje in de zomer. Ik ga proberen zo veel mogelijk te werken, zodat ik in de herfst of winter met een van de vriendinnen die het weet een paar dagen weg kan (en zodat ik zo min mogelijk thuis ben). Een andere vriendin stelde al voor om een paar dagen naar zee te gaan om even uit te waaien, dat hoeft ook niet duur te zijn.
Maar eerst een baantje, dan pas plannen.
Afgelopen zomer ben ik met mijn moeder en X op vakantie geweest, maar dit jaar gaat mijn vader weer mee. Ik heb al aangegeven tegenover mijn ouders dat ik niet mee ga en ze deden er niet moeilijk over, maar dat kan de dag dat er geboekt moet worden nog makkelijk veranderen... Ik had al bedacht om zodra het gesprek op 'vakantie' komt telkens aan te geven dat ik niet mee ga, maar heeft iemand anders nog tips om mijn ouders aan dat idee te laten wennen? Ik zie mijn moeder al zeggen dat ze niet meer gaat omdat ze het gezin toch compleet wil hebben en mijn vader doordraaien omdat ik hun vakantie heb verpest...
Het smoesje 'voor het huis en de dieren zorgen' zal er niet in gaan, want ik geloof niet dat ze denken dat ik dat kan.

Rijsa, ja, dat vind ik een heel goed idee!

**Geplaatst**: 10-01-13 10:56

Geplaatst: 10-01-13 10:56

Hee super dat het met 1 vak al wat beter gaat, goed gedaan joh +:)+

Jouw reden om niet mee te willen is natuurlijk vooral dat je geen zin hebt om nog dichter op je vader te zitten en verplicht gezellig te moeten doen.

Maar zeg dat nou niet, want dan heb je de poppen weer aan het dansen

Ga gewoon voor de standaard versie: je bent inmiddels op een leeftijd dat het niet tof meer is om met je ouders op vakantie te gaan. En je gaat liever met een vriendin. En daarom ga je ook werken en ben je vaker weg

Prima uitleg, heel normaal en standaard, dit zullen ze vast ook wel veel makkelijker begrijpen en slikken

En dan heb je meteen een niet-frustrerende-verklaring voor zowel vakantie als werk, en je geeft er ook op een volwassen manier mee aan dat je je wat los aan het maken bent van je ouders, wat wellicht ook weer een gunstige uitwerking heeft. Meeste ouders vinden het toch positief dat een kind de verantwoordelijkheid op zich neemt van een baan en sparen voor een eigen vakantie

Als ze dwars liggen: probeer het echt gewoon bij het standaard verhaaltje te houden van liever met een vriendin op vakantie gaan, en niet de frustratie-put open te trekken van jullie persoonlijke situatie

Ik neem aan dat zowel je vader als je moeder best kunnen begrijpen dat een kind op een gegeven moment niet meer met de ouders mee op vakantie wil, zo gaat dat bij vrijwel iedereen en wellicht ook bij hen zelf vroeger

Dus daar hoeven ze dan ook helemaal niet boos om te worden :)*

Je kunt er dan nog als extraatje bij zeggen dat het dan meteen makkelijker is omdat jij dan voor de dieren en planten enzo kunt zorgen.

En hou achter de hand dat je dan bvb. in die vakantietijd moet werken omdat er dan personeel tekort is omdat iedereen op vakantie gaat waardoor jij goed kunt sparen voor een vakantie / studie, of dat je nog wat in moet halen met leren of een thuisstudie ofzo, dat soort dingen klinken al heel anders dan wanneer je zegt dat je gewoon geen zin hebt om mee te doen aan die poppenkast

Zeg desnoods dat je "deze keer" niet mee gaat, om de boel niet op de spits te drijven. De volgende vakantie zie je dan wel weer hoe je er onderuit komt O:)

**Geplaatst**: 10-01-13 12:26

Geplaatst: 10-01-13 12:26

Zeg gewoon tegen je ouder...

Ik zou het voor jullie zo leuk vinden, dat jullie met zn 3en gaan. Want ik ben al op leeftijd dat ik ook zelf op vakantie kan en dat wil ik dit jaar graag proberen.
Zou voor jullie ook leuk zijn om misschien wel met zn 2 (pap en mam) lekker uit eten...Misschien dat X daar ook wel een leuke dame tegenkomt.

Niet geheel zo....maar in die richting, klinkt niet bot. Maar is wel waar.

En ik ga helemaaaal mee met de reactie boven me.

Want het is wel waar..... Als je werkt, dan moet je ook natuurlijk in de vakantie werken

**Geplaatst**: 10-01-13 20:44

Geplaatst: 10-01-13 20:44

Meisje,

Je moet daar wat mij betreft zo snel mogelijk weg. Besef dat hoe langer je in die situatie zit, hoe langer het later zal gaan duren voor je alles verwerkt hebt. Zorg nu voor jezelf. Voor iedere maand die je je niet veilig heb gevoeld kun je een maand nemen die het langer duurt tot jij je weer fijn zal voelen.

Volgens mij zijn er nog andere mogelijkheden zoals een begeleid wonenproject waarbij je wel financieel ondersteund zou kunnen worden. Er zijn financieel meer mogelijkheden dan je nu denkt!

Ga anders voor een second opinion naar een andere huisarts als je deze niet vertrouwd. En vraag deze jou met dit probleem te helpen.

Maar kies voor jezelf!

**Geplaatst**: 11-01-13 00:13

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 11-01-13 00:13

Ik heb mezelf weer eventjes bijgelezen en ben het met veel dingen eens wat de mensen hier zeggen. Zoals jij zelf al aangeeft, er zitten hier soms hele slimme mensen tussen, die je een ander inzicht kunnen geven.

Zoals pmarena zegt; het accepteren zoals het is, weet dat dat niet over een dag ijs gaat, dus wordt ook niet boos op jezelf als je dingen niet altijd even goed naast je neer kan leggen. Het is je familie, je geeft om ze, je weet dat het anders hoort en zou het fijn vinden om de dingen te zien veranderen. Dat is waarom familie situaties lastiger zijn dan een ruzie met een vriendin of iets. Het is geen band die zomaar verdwijnt, hoe graag we dat soms ook zouden willen.

Verandering, hoe graag we soms ook anders geloven, kunnen we niet bij een ander teweeg brengen of opdringen. Je kan geinspireerd raken door iemand, getriggerd om iets aan te passen, maar de verandering komt altijd uit jezelf. Dat is waarom je vader zo moeilijk te veranderen zal zijn, net zoals je moeder. Ze hebben beide een standaard rol in de relatie, waar ze in zitten vastgeroest en het wel best vinden. Je moeder houdt zich rustig en klaagt niet, waardoor je vader koest blijft. Als er dan iets gebeurd wat hij niet kan controleren, gaat hij uit zijn plaat, omdat hij weet dat de mensen uit zijn omgeving dan zullen stoppen om erger te voorkomen. Dus wordt het inderdaad beloond (zoals hierboven iemand schreef). Hij ziet niets verkeerds in hoe hij doet, dus zal hij zonder hulp nooit veranderen.
Onthoud, JIJ bent NIET de persoon die deze verandering in kan zetten. Ik schat je vader in als een persoon die alles en iedereen onder controle wilt houden, zijn kaarten dicht bij zijn borst houd en zelden een andere emotie laat zien dan woede/ boosheid. Naar wat woorden van zijn dochter zal hij (als hij in een goede bui is) luisteren, maar hij zou niet weten wat hij er mee aan moest, waardoor het voornemen weer verdwijnt en het oude gedrag de plaats overneemt.

Het ergste vind ik nog om te horen hoe je aan jezelf twijfelt. De schuld op je neemt, de reden voor de ruzie bij jezelf neerlegd. Knoop alsjeblieft in je oren dat jij niets gedaan hebt waardoor je dit ''verdiend''. Jij bent geen probleemkind of lastig opvoedbaar, je bent juist wijzer in je gedrag en verstand en jouw adviezen ziet hij als kritiek aan. Als hij iemand is die slecht tegen kritiek kan (wat ik vermoed) dan is dat de reden dat hij zo heftig reageert. Maar de fout ligt bij hem, wat jij geeft geen kritiek. Je geeft advies, je mening, probeerd iemand te inspireren een betere vader te zijn.

Ik begrijp maar al te goed in wat voor tweestrijd je staat. Aan de ene kant wil je er klaar mee zijn, stappen ondernemen en zorgen dat de situatie in beweging komt/ zich oplost, maar aan de andere kant wil je gewoon graag een goed woord van je vader, erkenning, een complimentje. Het hoeft niet iets groots te zijn, maar je wilt weten dat hij om je geeft. Het gebrek daaraan zorgt ervoor dat je denkt dat je niet goed genoeg voor hem bent.
Maar geloof me, het is andersom.
Je bent een prachtig persoon in een moeilijke situatie, maar je doet er veel aan om er bovenop te komen. Dat maakt jou mooi en stralend, met een kracht die van binnenuit komt. Probeer minder aan jezelf te twijfelen en beloon jezelf als je vindt dat je iets goed gedaan hebt, in plaats van jezelf alleen maar af te straffen als je iets gedaan hebt wat in je ogen minder goed is.

Heel veel sterkte,
mijn mailbox staat altijd open!

**Geplaatst**: 11-01-13 00:17

Geplaatst: 11-01-13 00:17

Super dat je je verhaal lucht, ik ben bang dat ik geen advies kan geven omdat ik geen psycholoog ben

Misschien dat je een van je vrienden/vriendinnen er -misschien in een omweg- over kunt vertellen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-01-13 17:24

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-13 17:24

Weer veel wijze woorden hier...
Dat op vakantie gaan gaat nog lastig worden, mijn ouders zullen namelijk wat heftiger reageren dan gemiddeld omdat ik dan alweer een probleem maak en ondankbaar ben. Ik denk ook niet dat mijn ouders mij in staat achten om op het huis, de planten en de dieren te passen. Ik ga proberen het bij het standaard verhaaltje te houden.

Ik probeer me zo goed mogelijk aan te passen, maar het is lastig. Ik heb wel ontdekt dat het helpt als ik na een schreeuwuitbarsting van mijn moeder een paar uur wegga, dan is haar bui over zodra ik terugkom en is er de rest van de dag niets aan de hand.
Verder ga ik een autorijbewijs halen. Het moet wel, ik mag niet alleen fietsen in het donker, mijn moeder heeft er een hekel aan om mij ergens heen te brengen en de bus komt niet overal. Misschien dat ze dan inziet dat ik geen profiteur wil zijn.
Mijn ouders betalen mijn rijlessen, dat vind ik wel weer heel erg fijn en dat waardeer ik ook enorm.

De vader van mijn vader blijkt uitgezaaide kanker te hebben zonder kans op genezing, dus moet ik extra oppassen met mijn vader. Hij heeft geen broers of zussen en hij is totaal geen prater, dus zullen zijn emoties er op een andere manier uitkomen.
Mijn vader is inderdaad een perfectionist die zichzelf heel intelligent vindt en denkt dat alles wat hij zegt correct is. Hij denkt ook dat wij dom zijn en laat dat regelmatig merken.

Mijn moeder en X zijn nog steeds heel close, ze doet alles voor hem en helpt hem met alles, terwijl ze tegen mij zegt dat ik me van haar moet losmaken en ik in haar ogen niets goed kan doen. Jaloezie is een slechte eigenschap...
Mijn vader hoef ik niet eens trots te maken, ik heb het liefst zo min mogelijk met hem te maken en hij is totaal niet geïnteresseerd in mijn leven en wordt boos als ik eens vraag hoe het op zijn werk was, omdat hij alweer een rotdag had.

Ik zit mijn hele leven al in deze situatie, dus die paar maanden erbij zullen me waarschijnlijk niet verder beschadigen. Als ik nu wegga, veroorzaak ik alleen nog ergere ruzie. Mijn ouders zijn in staat om de hele familie tegen me op te stoken, zeker omdat mijn moeder ervan overtuigd is dat ik op zijn minst een heel grote oorzaak van haar problemen ben. En dat ben ik ook, want ik ben voor haar geen goede dochter. Het probleem is dat ik niet weet hoe ik dat wel moet zijn. Als ik zeg dat ze gelijk heeft, is het namelijk ook niet goed, als ik hulp in het huishouden aanbied, wil ze die niet...

Allemaal weer heel erg bedankt voor het reageren, ik waardeer jullie reacties enorm.

**Geplaatst**: 13-01-13 20:50

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 13-01-13 20:50

Heb je geen vriendin -iemand waarin jouw ouders kennelijk wel vertrouwen hebben - die met jou samen 'op het huis kan passen'?

Ik denk dat jouw vader een heel onzeker iemand is die zichzelf beter wil voelen door anderen 'omlaag te trappen'.
Jouw moeder zoekt gewoon een zondebok en alles wat jij doet versterkt kennelijk haar indruk dat ze gelijk heeft in haar mening over jou... mensen zijn soms erg simpel.

Wat een rotsituatie voor jou. Probeer het te zien als een product van de omstandigheden, niet van een echte mening over jou... over een poosje is alles anders hoor... beter... veel beter.

Heel veel sterkte

**Geplaatst**: 18-01-13 10:30

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 18-01-13 10:30

Hoe gaat het nu met jou?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-01-13 20:21

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 26-01-13 20:21

Sorry, ik heb het nogal druk en ik heb helaas nog meer slecht niets gekregen en daarom reageerde ik even niet meer.

Over de vakantie is geen ruzie gekomen. Mijn moeder gaat met X op vakantie en mijn vader gaat met X op vakantie. Mijn moeder wil mij er niet eens bij hebben. X kiest beide vakanties uit.
Hoewel het fijn is dat er geen gezeur over is, ben ik opeens jaloers geworden. Ik paste me altijd aan aan de vakantie die de rest wilde, terwijl X er nu gewoon twee mag kiezen...
Ik snap mezelf echt niet en ik probeer me maar voor te houden dat het toch niet gezellig wordt als ik mee ga.

Verder had ik het idee om met mijn ouders en X gezellig uit eten en naar de film te gaan. Daar werd enthousiast op gereageerd, ze wilden naar een van hun favoriete restaurants, maar toen ik voorstelde om alvast te kijken wat er draaide, was het enthousiasme weg en zeiden ze dat ze dat nu zeker niet gingen kijken en het nog wel zagen. Dat is de manier van mijn ouders om duidelijk te maken dat het uitje uiteindelijk toch niet doorgaat.

Ik probeer me maar op school te concentreren en me op opleidingen te focussen. Over iets meer dan een week heb ik weer een heel belangrijke toets en daar gaat alle aandacht nu naar.

**Geplaatst**: 26-01-13 22:03

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 26-01-13 22:03

God wat een ellende. Ik heb oprecht met je te doen. Misschien is toch het proberen waard om je meer "af te sluiten" van hen. Plaats jezelf in je gedachten buiten hun kringetje. Wie weet kun je dan beter omgaan met je jaloerse gevoelens over de vakantie en word je ook niet meer zo teleurgesteld als jij goed bedoeld een leuk avondje wilt organiseren voor ze/met hun. Wat was er voor slecht nieuws? Of wil je daar liever niet over schrijven in dit topic? Veel succes met je toets. Dat is toch ook weer een ijkpunt in je weg naar van hun loskomen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-01-13 02:01

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 27-01-13 02:01

Ik wil liever niet in dit topic praten over het slechte nieuws, want het is nogal een lang verhaal en het heeft niets met mijzelf te maken. Het helpt me er wel aan herinneren dat ik geluk heb dat ik gezond ben en de mogelijkheid heb om wat van mijn leven te maken, en dat het probleem zakken of slagen heel relatief is.

Ik probeer mezelf al buiten het gezin te plaatsen in gedachten, maar het is zo moeilijk... Ik had laatst een feest en dankzij de dresscode bevroor ik zowat. Toen ik thuiskwam, lag er een warme kruik in mijn bed op me te wachten. Door zulke dingen lukt het me niet om die gedachte vast te houden en word ik later toch 'teleurgesteld'. Ook als er bijvoorbeeld 's avonds iets op televisie komt en ik voorstel om dat met het gezin te kijken. Nee, dan kijken ze liever iets anders wat ik niet leuk vind. Ze begrijpen denk ik gewoon niet dat ik het fijn zou vinden om een activiteit met het gezin te ondernemen. Met kerst had ik ook iets gevraagd voor het hele gezin en dat heb ik gekregen, maar mijn moeder heeft al een keer of drie benadrukt dat ze het helemaal niet erg vindt als ik dat met vriendinnen doe.

Ik wil mijn moeder eigenlijk meenemen naar open dagen van opleidingen, zodat ze kan zien wat mij interesseert, maar de vorige keer schoof ze het op mijn vader af nadat ze had gevraagd of ik niet met vrienden kon gaan, dus ik denk dat ik het deze keer niet eens meer ga vragen.

X heeft overigens twee sociale activiteiten ondernomen en over een tijdje gaat hij op reis met school, voor het eerst langer dan één nachtje weg van huis en zonder computer, om dit berichtje positief te eindigen.

**Geplaatst**: 27-01-13 19:26

Geplaatst: 27-01-13 19:26

Jemig meid, wat moet jij je afgewezen voelen door vooral je moeder. Ik vind haar gedrag echt onbegrijpelijk en wil je heel erg op het hart drukken dat het niet jouw schuld is. Geen enkel kind zou zich zo moeten voelen als jij...

**Geplaatst**: 28-01-13 00:59

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 28-01-13 00:59

Diablo, ik ben het helemaal met je eens. Echt hartverscheurend om te lezen hoe je je voelt TS. Wie heeft dan die kruik in je bed gelegd? Ik kan me voorstellen dat zo'n gebaar je dan erg raakt. En dat het dan dubbel zo zeer doet als je weer afgewezen wordt. Veel sterkte.

**Geplaatst**: 28-01-13 01:31

Geplaatst: 28-01-13 01:31

Hartverscheurend inderdaad....ik heb drie dochters en ze zijn me zó lief. Natuurlijk hebben wij ook wel woorden en soms zelfs een flinke ruzie, maar wat ik hier lees....nee, dat kan niet. Ik vind dat je een kind nooit de schuld mag geven van de problemen die bij TS spelen, daar mág je een kind gewoon niet mee opzadelen. En je mag ook zeker niet zeggen dat je kind geen goede dochter is. TS, dat moet je echt niet geloven hoor, een dochter is geen slechte dochter, nóóit. Mijn moederhart doet echt zeer bij jouw verhalen.
Een moeder mag haar kind gewoon nooit zo afwijzen. Ik heb echt met je te doen TS, ik zou je zo graag een knuffel willen geven....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-13 23:17

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-13 23:17

Mijn moeder zal die kruik in mijn bed hebben gelegd. Ze is ook geen demoon of een slecht mens of een slechte moeder, want ik weet dat ze van me houdt en ze kan ook trots op me zijn. Doordat ze dat niet vaak laat merken, zijn die momenten me des te dierbaarder. Ik zoek daarom de fout ook bij mezelf, want ze doet niet zonder reden zo tegen me. Op de een of andere manier kwets ik haar en ik moet leren om dat te zien en ik moet leren om me beter in anderen te verplaatsen, zodat we allebei gelukkiger worden.

Verder ga ik ook wat andere psychologen benaderen die wat verder weg zitten. Het duurt nu wel heel erg lang.

Heeft iemand trouwens enig idee of het mogelijk is om, wanneer je zakt, je eindexamenjaar op een andere school over te mogen doen?

Om een bericht weer positief af te sluiten: een van mijn beste vriendinnen gaat deze zomer ook alleen maar werken en dan gaan we na de zomer met (een deel van) ons verdiende geld iets doen wat we altijd al wilden doen. Daar kijk ik echt enorm naar uit. Dat is ook veel beter dan een uitgebreide vakantie net na de examens, want daar zou ik toch niet van kunnen genieten als ik het heb verpest.

**Geplaatst**: 29-01-13 15:24

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 29-01-13 15:24

Zíj moet beter leren zich in anderen te verplaatsen. En dan met name in jou. Je kan het ook omdraaien: die lieve dingen doet ze niet omdat jij je dan beter gedraagt, maar omdat zij zich schuldig voelt over haar eigen wangedrag naar jou. Omdat ze ergens ook wel weet dat ze tekort schiet, want kom op, iedereen kan verzinnen dat het níet tof is om je ene kind 2 vakanties te geven en de ander niet eens mee te willen.

Jouw moeder schiet tekort. Ze doet vast haar best, ze houdt van je, maar dat doet niets af aan het feit dat jij vreselijk veel tekort komt. Dat is haar fout, niet de jouwe.

**Geplaatst**: 29-01-13 16:02

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 29-01-13 16:02

Ik ben het niet met DaniBanani eens. Ik denk dat je moeder die lieve dingen wel degelijk doet omdat ze van je houdt.
Maar jij moet de fout niet bij jezelf zoeken. Dat is heel logisch en natuurlijk om te doen, maar het klopt niet. Ten eerste niet omdat ouders zich niet zo mogen gedragen dat jij je onveilig gaat voelen; op je ouders moet je eigenlijk altijd kunnen vertrouwen, er altijd van op aan kunnen dat ze echt het beste met je voorhebben en altijd voor je zullen opkomen. Uiteraard zijn ouders ook maar mensen en allesbehalve volmaakt, maar dat idee moet er wel zijn.
Ten tweede hoeft het echt niet zo te zijn dat jij schuld hebt aan een verstoorde verstandhouding. Het kan zelfs zijn dat het niemands schuld is (al denk ik dat het bij jou thuis een ongezonde situatie is, waar de ouders iets aan zouden moeten doen, zowel ter wille van zichzelf als ter wille van (vooral) de kinderen).

Ik had altijd ruzie met mijn vader. Ik wist dat hij van me hield, maar ik werd vaak wanhopig van de eeuwige boze buien. Nu weet ik hoe het kwam 1. we leken te veel op elkaar, 2. Hij had enorm veel stress op zijn werk en 3. Hij reageerde op mij af wat hij eigenlijk op mijn moeder wilde afreageren, maar niet durfde.
Vanaf het moment dat ik uit huis ben gegaan hebben we nooit meer echte problemen gehad. Natuurlijk deed hij nog weleens moeilijk, maar daar kon ik veel gemakkelijker overheen stappen, omdat ik zelf vrijheid had.

Ik wens je (alweer) heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 30-01-13 16:09

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 30-01-13 16:09

Eh, dat is precies wat ik zeg. Lijkt me logisch dat als je níet van iemand houdt je ook niet uit schuldgevoelens iets goed wil maken, en even later schrijf ik letterlijk "ze houdt van je". Niet om 't één of ander..

Nomineer dit bericht ×