Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-10-12 12:57

Geplaatst: 05-10-12 12:57

Ook ik heb nooit "leren leren". Op mijn (basis)school werden voldoende mogelijkheden geboden voor kinderen die "beter" presteerden dan anderen, echter ook ik heb ten eerste nooit moeite hoeven doen (en blonk desondanks uit) en ten tweede was mijn school van mening dat ik "zelf had moeten vragen" om extra werk/een hoger niveau. Daar heb ik nooit naar gevraagd, gezien ik ook zonder extra uitdaging al buiten de groep viel omwille van mijn intelligentie en geen aansluiting vond bij klasgenoten... Met als gevolg dat ik uiteindelijk met veel pijn en moeite de Havo heb gedaan, maar wel zonder er óóit (letterlijk) voor te leren.

Extra handicap, achteraf, bleek dat ik bovendien ADHD heb. Dat maakt dat ik in extreme mate ook altijd last heb gehad van het (hier in het topic al eerder genoemde) "je alleen kunnen zetten tot zaken die je interessant vindt". Daarnaast zorgt de combinatie er bij mij voor dat ik bijzonder weinig verdraagzaam ben naar mensen met een (extreem) laag IQ. Ik vind dat van mezelf heel vervelend en niet aardig, maar mijn lontje is er simpelweg te kort voor.

VWB mijn mening over speciale groepen/klassen voor hoogbegaafde kinderen: enerzijds snap ik het "probleem" van sociale integratie, anderzijds kan dat er wel voor zorgen dat dergelijke kinderen zich niet 12-14 lange schooljaren lang enooooorrrmmm eenzaam hoeven te voelen - zoals bij mij wel het geval was...

**Geplaatst**: 05-10-12 12:58

Geplaatst: 05-10-12 12:58

Lielle schreef:
MirandaFuego schreef:
Schaken is m.i juist top om je kind te prikkelen en bezig te houden, ze moeten er echt wel voor nadenken hoor!

maar je daagt ze opnieuw uit in iets waar ze al goed in zijn, namelijk nadenken. Je maakt het wel moeilijker (ik zei ook dat het in mindere mate voor schaken geldt) maar het is niet een heel ander soort uitdaging.

Je hebt trouwens tegenwoordig een nieuw spel, laser schaak, is ook heel leuk.
Maar het is ook om ze bezig te houden, als je bedoelt dat ze op andere vlakken niet uitgedaagd worden, dan is dat bij ons niet zo, m'n dochter zit ook gewoon op karate en zingt in een koor en leert daarbij noten, haar stem goed gebruiken en natuurlijk mega veel liedjes in alle talen.
Maar wat lastig is, is om wat te vinden wat ze ook echt uitdaagt, vaak vinden ze het maar zo-zo en dan is er geen motivatie en werkt het niet.
En je wil het positief aanpakken, anders wordt het een gedwongen toestand en willen ze het al helemaal niet meer.
En je kan iemand die moeite heeft met structuur niet dwingen of leren niet meer chaotisch te zijn, wel handvatten geven en verbeteren maar een chaoot blijft een chaoot...
Leren leren is idd ook iets waar je aan moet werken (vind ik erg belangrijk) maar ik denk toch dat dat dus de nadelen blijven van hb, het snel verveeld zijn en dus moeilijk te porren voor 'saaie' dingen die ze wel nodig hebben.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:01

Geplaatst: 05-10-12 13:01

Precies mijn verhaal Nouks, op de Havo letterlijk nooit geleerd en toch met prima cijfers geslaagd. Ook ik heb ADHD, dat zorgt erbij ook voor dat ik me alleen in kan zetten voor iets wat ik interessant vind. Erg lastig.

Ik denk -net als fiffil- dat ik er zeker baat bij zou hebben gehad als ik had geleerd om te leren en plannen. Ik zie dat mijn zusje daar zoveel profijt van heeft, daar kan je gewoon bijna niet omheen.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:04

Geplaatst: 05-10-12 13:04

Pantykous schreef:
Precies mijn verhaal Nouks, op de Havo letterlijk nooit geleerd en toch met prima cijfers geslaagd. Ook ik heb ADHD, dat zorgt erbij ook voor dat ik me alleen in kan zetten voor iets wat ik interessant vind. Erg lastig.

Ik denk -net als fiffil- dat ik er zeker baat bij zou hebben gehad als ik had geleerd om te leren en plannen. Ik zie dat mijn zusje daar zoveel profijt van heeft, daar kan je gewoon bijna niet omheen.

Maar is het niet gewoon een eigenschap die je hebt?
Want mijn man kan heel goed plannen, maar er aan houden is weer wat anders, dat is juist het probleem, niet dat hij het niet kan, maar dan komt dat chaotische om de hoek kijken...
Dus ik denk niet dat je dat totaal kan veranderen.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:05

Geplaatst: 05-10-12 13:05

Daar hadden ze inderdaad op de basisschool al mee moeten starten

. Ik werd altijd maar vrij gelaten en mocht zo'n beetje doen waar ik zin in had, maar dat mocht de rest toch ook niet? Daar werden ook gewoon 'inspannings' eisen aan gesteld hoor! Wij hadden bijv 2 meisjes in de klas die niet het kennisniveau konden halen maar als ze genoeg hun best hadden gedaan waren ze 'klaar', ongeacht of de som gelukt was. Zo had ik ook echt wel meer tot mijn grenzen gepusht kunnen worden.

Ik heb nu geaccepteerd dat ik sommige dingen heel goed kan, maar ook dat sommige dingen niet voor mij weg gelegd zijn (dat accepteren was nog best lastig, want ik had wel zoiets van 'dat moet ik toch mákkelijk kunnen!!!'). Ik heb geleerd en ben eraan gewend dat ik veelal anders denk en beredeneer dan anderen en dat ik mijn manier niet te veel op mag dringen. Das nog best lastig, want ben echt heel eigenwijs en schuw een goeie discussie ook niet

. Wellicht dat ik dat over nog een 25 jaar al wat meer los gelaten heb haha!

**Geplaatst**: 05-10-12 13:06

Geplaatst: 05-10-12 13:06

Ach, uiteindelijk vindt een ieder zijn weg wel. Ik vind dingen ook vrij snel niet meer interessant en haak af, grote groepen mensen vind ik ook een drama en mij concentreren op saaie dingen gaat ook niet lukken. Als je eenmaal volwassen bent vind je daar je weg wel in en kun je grotendeels dingen doen die wel bij je passen. Als kind of jongere heb daar alleen nog ets aan, je moet nog naar school en kan nog niet je eigen weg bepalen.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:08

Geplaatst: 05-10-12 13:08

MirandaFuego schreef:
Pantykous schreef:
Precies mijn verhaal Nouks, op de Havo letterlijk nooit geleerd en toch met prima cijfers geslaagd. Ook ik heb ADHD, dat zorgt erbij ook voor dat ik me alleen in kan zetten voor iets wat ik interessant vind. Erg lastig.

Ik denk -net als fiffil- dat ik er zeker baat bij zou hebben gehad als ik had geleerd om te leren en plannen. Ik zie dat mijn zusje daar zoveel profijt van heeft, daar kan je gewoon bijna niet omheen.

Maar is het niet gewoon een eigenschap die je hebt?
Want mijn man kan heel goed plannen, maar er aan houden is weer wat anders, dat is juist het probleem, niet dat hij het niet kan, maar dan komt dat chaotische om de hoek kijken...
Dus ik denk niet dat je dat totaal kan veranderen.

Plannen kan ik inderdaad als de beste, maar me er dan aan houden is een tweede. Op het Luzac leer je beide, en dan wordt het zo'n onderdeel van je werkwijze dat je er niet meer over nadenkt/tegen vecht. Dat bedoelde ik eigenlijk meer. Ik denk dat zoiets, zeker naarmate je ouder wordt, steeds moeilijker is om te veranderen.

Precies Remember, op de middelbare school bijvoorbeeld zat ik altijd, echt altijd, te lezen in de les. De leraren vonden dat uiteindelijk prima omdat de cijfers ook prima waren. Maar eigenlijk ben ik daar geen fiets mee op geschoten natuurlijk.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:08

Geplaatst: 05-10-12 13:08

dat herken ik dus volkomen. ik heb een leuke baan, voldoende uitdaging en collega's waar het mee klikt, en verder doe ik genoeg andere leuke dingen

**Geplaatst**: 05-10-12 13:16

Geplaatst: 05-10-12 13:16

Pantykous schreef:
Precies Remember, op de middelbare school bijvoorbeeld zat ik altijd, echt altijd, te lezen in de les. De leraren vonden dat uiteindelijk prima omdat de cijfers ook prima waren. Maar eigenlijk ben ik daar geen fiets mee op geschoten natuurlijk.

Herkenbaar....
Heb wel eens flink aan de stok gehad met docenten omdat ik volgens hen niet oplette. Toen ze het eenmaal opviel dat ik de stof toch wel snapte en goede cijfers haalde, kregen ze er minder moeite mee. Met enkele docenten had ik zelfs een dusdanige verstandshouding dat ik aan het begin van de les naar ze toe kon gaan met de mededeling: "meneer, ik heb dit uur eigenlijk wel wat beters te doen dan uw les bij te wonen, vindt u het goed dat ik nu (.....) ga doen?". De meest beruchte (strenge) wiskundedocent van school, stuurde mij aan het eind van het schooljaar op een warme dag met geld naar de supermarkt. "[***], ga jij ijsjes halen voor de hele klas?" :')

**Geplaatst**: 05-10-12 13:17

Geplaatst: 05-10-12 13:17

Lielle schreef:
dat herken ik dus volkomen. ik heb een leuke baan, voldoende uitdaging en collega's waar het mee klikt, en verder doe ik genoeg andere leuke dingen

Hier idem

!

Ik haal enorm veel voldoening uit dingen die niet direct met presteren of intelligentie te maken hebben, en die voldoening maakt me gelukkig. Hier op mijn werk wordt zeker wel opgemerkt dat alles me makkelijk af gaat, maar ik word dan ook op een 'natuurlijke' manier meegenomen in allerlei dingen die buiten mijn functie vallen. Ik heb niet de behoefte om een flinke carrière te maken, al worden die mogelijkheden me wel geboden. Sommige collega's begrijpen dat niet, 'waarom ga jij dat niet doen, kun je makkelijk en stapje hoger!', willen altijd maar meer maar ik ben erg blij met de rust en acceptatie die ik hiermee heb.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:18

Geplaatst: 05-10-12 13:18

Nouks schreef:
Pantykous schreef:
Precies Remember, op de middelbare school bijvoorbeeld zat ik altijd, echt altijd, te lezen in de les. De leraren vonden dat uiteindelijk prima omdat de cijfers ook prima waren. Maar eigenlijk ben ik daar geen fiets mee op geschoten natuurlijk.

Herkenbaar....
Heb wel eens flink aan de stok gehad met docenten omdat ik volgens hen niet oplette. Toen ze het eenmaal opviel dat ik de stof toch wel snapte en goede cijfers haalde, kregen ze er minder moeite mee. Met enkele docenten had ik zelfs een dusdanige verstandshouding dat ik aan het begin van de les naar ze toe kon gaan met de mededeling: "meneer, ik heb dit uur eigenlijk wel wat beters te doen dan uw les bij te wonen, vindt u het goed dat ik nu (.....) ga doen?". De meest beruchte (strenge) wiskundedocent van school, stuurde mij aan het eind van het schooljaar op een warme dag met geld naar de supermarkt. "Anouk, ga jij ijsjes halen voor de hele klas?"

Leuk!

**Geplaatst**: 05-10-12 13:24

Geplaatst: 05-10-12 13:24

Ah, gewoon voor jezelf mogen lezen in een spannend / interessant boek is echt een verademing, vergeleken met het aan moeten horen van allerlei gehakkel en gedoe, en moeten wachten tot iedereen eindelijk zijn sommen of andere opdracht had opgeschreven, dan nog langer wachten omdat iedereen ze nog moest maken, vervolgens weer een ellenlange uitleg aanhoren....en maar wachten totdat de dag voorbij was -O-

En dan wil ik mezelf niet HB noemen want dat zal ook wel weer meevallen

, maar alles was gewoon zo gruwelijk suf vermoeiend simpel $:\$

Wel leuk dat ik veel herken, ook dat nooit hebben leren leren, enorm zonde is dat. Ik "leerde" vanaf de basisschool altijd al alles door in de middagpauze thuis even alle stof door te lezen....en dan woonde ik nog een kwartier van school af

Heel slecht dat ik daarmee weg kwam.....

Had dan ook niks met leren en al die stoffige materie, werd wel verplicht om VWO te doen en pas toen ik echt dwars ging liggen en na de 3e klas naar 4 HAVO wilde werd school eindelijk een beetje leuker want toen wist ik dat ik nog maar 2 jaar hoefde

Laatst bijgewerkt door pmarena op 05-10-12 13:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-10-12 13:24

Geplaatst: 05-10-12 13:24

Ook dat herken ik weer Remember. Ik heb jarenlang op zaterdag op de markt gestaan. Daar hoef je helemaal niet slim voor te zijn maar ik haalde heel veel voldoening uit het contact met klanten en gewoon simpelweg hard werken.

Ik zit nu op kantoor voor m'n stage en de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik erg gelukkig ben met bokt. Een uitdaging is het namelijk totaal niet.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:27

Geplaatst: 05-10-12 13:27

Ze hebben mij tijdens de diploma uitreiking voorgesteld aan de klas, omdat ik er zelden was in het examenjaar :')

Met de leraar Engels kon ik het heel goed vinden, maar ik was geloof ik de enige. Vrijdagsmiddag het 7e hadden we Engels na 2 tussenuren, pauze en een uur gym. Ik kwam dus nooit, maar als ik hem tegenkwam op de gang riep hij altijd 'Van Dam, vrijdag het 7e ben je er hè, want ik schrijf je op!' . En hij dééd inderdaad altijd alsof hij me opschreef, dat hoorde ik dan weer van mijn zenuwachtige klasgenootjes op maandag. Maar ik hoefde me nooit te melden bij het afdelingshoofd O:)

. Week voor de examens kwam hij naar me toe, 'je denkt toch wel aan mijn gemiddelde!' en na de examens was het 'Bedankt!', want ik had een 9.7 gescoord op het examen en Engels afgesloten met een 9 }:0

**Geplaatst**: 05-10-12 13:31

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 05-10-12 13:31

Hihi, mijn Engelse leraar was ook een toffe peer, een poosje na de examens kwam ik die tegen in het voorbijgaan ergens in een gang, en siste die tegen me iets in de trant van "GVD, jij hebt dat examen beter gemaakt dan ik" want ik had 1 fout en hij 2 ofzo

**Geplaatst**: 05-10-12 13:31

Geplaatst: 05-10-12 13:31

Remember schreef:
Lielle schreef:
dat herken ik dus volkomen. ik heb een leuke baan, voldoende uitdaging en collega's waar het mee klikt, en verder doe ik genoeg andere leuke dingen

Hier idem !

Ik haal enorm veel voldoening uit dingen die niet direct met presteren of intelligentie te maken hebben, en die voldoening maakt me gelukkig. Hier op mijn werk wordt zeker wel opgemerkt dat alles me makkelijk af gaat, maar ik word dan ook op een 'natuurlijke' manier meegenomen in allerlei dingen die buiten mijn functie vallen. Ik heb niet de behoefte om een flinke carrière te maken, al worden die mogelijkheden me wel geboden. Sommige collega's begrijpen dat niet, 'waarom ga jij dat niet doen, kun je makkelijk en stapje hoger!', willen altijd maar meer maar ik ben erg blij met de rust en acceptatie die ik hiermee heb.

Dit heeft mijn man dus niet, die gaat als ie tijd over heeft toch weer wat halen uit de bieb om te studeren, de mafste dingen, als hij maar van die 'kriebels' af is...
Hij doet nu een deeltijdstudie aan de RUG via z'n werk...hij is wel heel tevreden over z'n baan, maar dat heeft wel te maken met de vrijheid en uitdaging die hij daar heeft, een strak georganiseerde baan van 9 tot 5 op kantoor houdt hij niet vol, boring...

**Geplaatst**: 05-10-12 13:33

Geplaatst: 05-10-12 13:33

ik ben nu hiermee bezig
http://www.conted.ox.ac.uk/ de online cursussen

heb net afgelopen zomer gehaald
http://www.conted.ox.ac.uk/courses/deta ... ?id=L100-2

en deze is woensdag begonnen
http://www.conted.ox.ac.uk/courses/deta ... ?id=L100-9

Laatst bijgewerkt door Lielle op 05-10-12 13:36, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-10-12 13:35

Geplaatst: 05-10-12 13:35

Ieder mens heeft zijn zwakheden, ook hoogbegaafde kinderen/mensen.
Vaak hebben die bv meer moeite met het omgaan met lijf/sport/emoties/relaties ed, misschien wel omdat verstand vaak belangrijker wordt geacht. Je ziet ook vak dat als er een probleem is, dit verstandelijk wel wordt begrepen maar niet doorleefd wordt.

Beter om naar de mens te kijken en te zien waar die extra ondersteuning nodig heeft.
Als iemand zoveel tijd overhoud, zou je dus kunnen zien welke lastige taak je die kunt geven.

Ik spijbelde bij de vleet, haalde goede cijfers, zelfs als ik de stof niet eens had gezien.
Maar op het gebied van omgaan met moeilijke situaties, had ik best wat hulp kunnen gebruiken.
Ik was enorm onzeker.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:38

Geplaatst: 05-10-12 13:38

Ik ben even benieuwd of jullie dit ook herkennen;

Ik kan geen 'regeltjes' leren, ik moet iets 'zien'.
Engelse grammatica op de middelbare school deed ik ook altijd op gevoel.
Bij wiskunde moest ik echter voorbeelden hebben, de uitleg snapte ik gewoon niet, het kwam niet logisch op mij over. Ik zocht een logica die niet te vinden was.

Soms stel ik ook vragen tijdens een college die mijn docenten niet snappen.
Ben dan in mijn hoofd al verder gaan denken en de vraag die ik stel heeft dan niet direct, maar indirect met het vraagstuk van de docent te maken.

Of zeg iets, vervolgens moet ik het uitleggen en dan weet ik niet meer wat ik precies zei.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:42

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 05-10-12 13:42

Ik herken dat in ieder geval wel, ik moet dingen aanvoelen inderdaad. Van al die regeltjes zo als bij de Duitse Naamvallen en het Frans, met uitzondering op uitzondering op uitzondering, krijg ik nu nog de kriebels in mijn nek

Ik heb die vakken dan ook laten vallen zodra dat kon...zal ook wel weer voort komen uit dat nooit hebben leren leren.

En inderdaad dat iemand iets uitlegt en dat daar dan vragen door opborrelen die wel verder weg zijn dan 2 zijsporen eigenlijk

maar die je dan toch echt eerst beantwoord wilt hebben omdat je anders de rest van het "plaatje" (of gevoel, inzicht....ik weet er geen goed woord voor eigenlijk) niet op kunt bouwen in je hoofd.

Maar ik vind dat veel van die zaken waar je tegenaan loopt als je wat sneller van begrip bent blijkbaar, ook heel erg terugkomen in kenmerken van ADHD.

Zou dat vaak met elkaar gecombineerd zijn ofzo?

**Geplaatst**: 05-10-12 13:48

Geplaatst: 05-10-12 13:48

pmarena schreef:
maar die je dan toch echt eerst beantwoord wilt hebben omdat je anders de rest van het "plaatje" (of gevoel, inzicht....ik weet er geen goed woord voor eigenlijk) niet op kunt bouwen

Als ik een vraag heb wil ik hem ook het liefst DIRECT beantwoord hebben.
Anders klopt mijn 'verhaaltje' inderdaad niet meer.

Of ADHD er iets mee te maken heeft weet ik niet.
Ik en mijn broertje hebben het iig niet.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:51

Geplaatst: 05-10-12 13:51

Pion schreef:
Ik ben even benieuwd of jullie dit ook herkennen;

Ik kan geen 'regeltjes' leren, ik moet iets 'zien'.
Engelse grammatica op de middelbare school deed ik ook altijd op gevoel.
Bij wiskunde moest ik echter voorbeelden hebben, de uitleg snapte ik gewoon niet, het kwam niet logisch op mij over. Ik zocht een logica die niet te vinden was.

Soms stel ik ook vragen tijdens een college die mijn docenten niet snappen.
Ben dan in mijn hoofd al verder gaan denken en de vraag die ik stel heeft dan niet direct, maar indirect met het vraagstuk van de docent te maken.

Of zeg iets, vervolgens moet ik het uitleggen en dan weet ik niet meer wat ik precies zei.

Dat komt denk ik omdat je een fotografisch geheugen hebt, dat je iets moet zien?
Mijn man kan bijv. een kaart bekijken, dan kent hij het direct uit zijn hoofd en ziet het van boven af, zo rijdt hij er dan meteen naar toe.
Je hebt ook een andere manier van denken, er zijn verschillende manieren om iets op te lossen, jij gebruikt een andere manier.

Idd is adhd en add prima samengaand.
Ik denk dat als je heel slim bent je gewoon ook snel ongeduldig bent, je weet al wat een ander gaat zeggen en bent alllang met het volgende bezig.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:51

Geplaatst: 05-10-12 13:51

Interessante discussies hier!

Bij mij hadden ze op de basisschool ook het vermoeden dat ik hoogbegaafd was, ik zat in een combinatieklas , groep 3/4, die omstebeurt les had en zelfstandig werken, ik was vaak echter al klaar met mijn werk en dan ging ik antwoord geven op de vragen die aan groep 4 gesteld werden, want ik snapte niet waarom de andere kinderen het antwoord niet gaven (in die klassen is dat nog heel stoer/leuk om te doen), zij snapten het echter gewoon niet

. De school wilde dat ik een klas zou overslaan maar dat wilden mijn ouders nadrukkelijk niet, ik was al de jongste van de klas en sociaal niet zo heel erg handig. De rest van de bassischool gewoon fluitend doorlopen, hoge cijfers en niet gepest, en ondertussen mezelf vermaakt door toen ik 10 was de Harry Potter boeken vanaf deel 5 in het engels te lezen (de Nederlandse kwamen niet snel genoeg uit vond ik, engels had ik al behoorlijk opgepikt van de tv) , en verder nog heel veel andere boeken, kinderboeken en ook volwassen boeken, heb heel de aardkinderen-reeks verslonden.

Op de middelbare school ben ik wat meer in het sociale leven gedoken de eerste jaren, maar kon niet echt goed aansluiting vinden, had wel vriendinnen maar die waren gewoon met hele andere dingen bezig, haar, uitgaan, make-up etc. Ik heb in de onderbouw ook nog alles boven de 8 gehouden, in de bovenbouw kreeg ik echter een paard waar ik elke dag volop mee bezig was en kwam ik erachter dat ik zonder huiswerk maken en leren ook nog 7-ens haalde, ben vervolgens heel fanatiek de wedstrijdsport in gegaan, en ook op zoveel mogelijk manieren uren geskipt op school, ook daar ooit gepest ofzo gelukkig, maar deed daar toch niet veel en vond het ook niet echt leuk of uitdagend. Uiteindelijk wel in 6 jaar mijn gymnasiumdiploma gehaald met een 7,3 gemiddeld, met twee vakkenpakketen (alle exacte vakken)

. Wel mijn sociale vaardigheden beter ontwikkeld door veel mensen van verschillende leeftijden te leren kennen in de paardensport, wat ik als een zeer positieve ervaring beschouw, ook al ben ik nog steeds geen sociaal hoogtepunt.

En nu de universiteit, daar voel ik me helemaal thuis, eerst een jaar kunstmatige intelligentie gedaan, voor het eerst wat meer moeten werken aan school maar dat bevalt goed, haalde mijn vakken met nette cijfers maar vond de studie te praktisch, leerde programmeren e.d. heel interessant, maar ik wil juist nieuwe dingen bedenken, verbanden vinden, weten "waarom" en zelf dingen onderzoeken. Ben dus dit jaar begonnen met psychologie, klinkt waarschijnlijk als een gekke switch voor een bèta-type, maar is voor mij precies wat ik zoek, ben geïnteresseerd in "waarom mensen doen wat ze doen" omdat ik uit ervaring weet dat iedereen en ik ook anders ben, en ben ook in het bijzonder geïnteresseerd in de hersenen, de meer biologische/scheikundige kant dus. Ik merk wel dat de studie hele andere mensen aantrekt, over het algemeen een stuk minder intelligente en gemotiveerde mensen dan bijvoorbeeld ki, maar er vallen er nog ook veel af dit jaar en er zitten el heel gezellige mensen bij.

Ik denk dat het best nuttig kan zijn om hoogbegaafden extra verdieping te geven, maar niet alleen school is belangrijk, ook juist bijvoorbeeld sport in mijn geval (voor anderen weer kunst/dans/toneel/muziek/vul-in) om zich op andere gebieden te ontwikkelen en ook sociale contacten te leggen met mensen met dezelfde interesse's. Ik denk dat labeltjes plakken als "hoogbegaafd"en klassen overslaan niet de juiste manier is, en ben ook heel blij dat mijn ouders dat niet gedaan hebben. Ja leuk dan had ik op mijn 16de naar de uni gekund, maar dan is het helemaal lastig om aansluiting te vinden als niet zo heel erg sociaal persoon, om over op kamers gaan nog niet te spreken. Ik ben nu 19, woon op kamers en heb naast een studie een paard waarmee ik fanatiek wedstrijden rij, leuke vrienden/vriendinnen bij mijn studie en in de paarden en ben heel tevreden over het mens dat ik nu ben. En ik ben wel zo fanatiek dat ik deze studie met een 8 gemiddeld en een honours-programma wil gaan halen, omdat dit precies is wat ik wil en ik weet dat ik de onderzoeks-kant op wil en dat daar erg belangrijk is, maar daarnaast heb ik ook een leuke kamer, sport, werk en vrienden

.

edit: Ik leer ook door te "zien", kijken naar voorbeelden en dan het verband zien .

Laatst bijgewerkt door Eef_Bam op 05-10-12 13:53, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-10-12 13:52

Geplaatst: 05-10-12 13:52

MirandaFuego schreef:
Dit heeft mijn man dus niet, die gaat als ie tijd over heeft toch weer wat halen uit de bieb om te studeren, de mafste dingen, als hij maar van die 'kriebels' af is...
Hij doet nu een deeltijdstudie aan de RUG via z'n werk...hij is wel heel tevreden over z'n baan, maar dat heeft wel te maken met de vrijheid en uitdaging die hij daar heeft, een strak georganiseerde baan van 9 tot 5 op kantoor houdt hij niet vol, boring...

Ik kan ook gerust midden in de nacht op internet gaan om iets uit te zoeken

. Ben altijd wel ergens mee bezig, maar heb absoluut de drang niet (meer) om me te bewijzen met diploma's en certificaten. Ik zoek ergens meer informatie over op tot ik het voldoende vind en dan komt er weer iets anders op m'n pad. Toen ik bijv een trailer ging kopen heb ik daar bijna een studie van gemaakt haha, voer voor m'n paard is helemaal uit gepuzzeld, interesseer me enorm in (sport)fysiologie en zoek daar dus ook veel over op. Het moet op m'n pad komen en me bezig houden, ik vermaak mezelf redelijk ad-hoc dus.

**Geplaatst**: 05-10-12 13:52

Geplaatst: 05-10-12 13:52

Pion schreef:
Ik ben even benieuwd of jullie dit ook herkennen;

Ik kan geen 'regeltjes' leren, ik moet iets 'zien'.
Engelse grammatica op de middelbare school deed ik ook altijd op gevoel.
Bij wiskunde moest ik echter voorbeelden hebben, de uitleg snapte ik gewoon niet, het kwam niet logisch op mij over. Ik zocht een logica die niet te vinden was.

Soms stel ik ook vragen tijdens een college die mijn docenten niet snappen.
Ben dan in mijn hoofd al verder gaan denken en de vraag die ik stel heeft dan niet direct, maar indirect met het vraagstuk van de docent te maken.

Of zeg iets, vervolgens moet ik het uitleggen en dan weet ik niet meer wat ik precies zei.

Het heeft heel lang geduurd voordat ik begreep waar bijvoorbeeld wortel3 voor stond en wat je ermee kun doen (niks dus eigenlijk). Maar bij economie schreef ik zo de sommen op zonder al te veel info.

Nomineer dit bericht ×