Bokt.nl

**Geplaatst**: Vandaag, 11:03

Geplaatst: Vandaag, 11:03

Ik herken dit deels ook wel. Wij hebben een dochter, ik werk 50% dus heel logisch dat ik meer doe. Daarnaast heb ik een paard. Maar het is wel al die ballen in de lucht houden, met ook veel kleine dingen, wat wel eens opbreekt. Gymspullen mee, een cadeautje voor een partijtje, spullen voor paasontbijt, in het hoofd hebben welke boodschappen er gedaan moeten worden, schone kleren in de kast, inpakken voor vakantie of een dagje weg, kind naar sport/dokter/tandarts, een afspraak op school, etc, etc, het stapelt wel enorm op.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:11

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 11:11

TS, het is denk ik vooral een kwestie van, kunnen jullie tevreden met elkaar zijn en je relatie, als je wat beter leert communiceren met elkaar.

Want heel veel dingen staat of valt daarmee. Jij zegt dat je al 3 stappen vooruit bent, kan je leren dat te beheersen in je communicatie, en geef je daardoor hem de ruimte? En neemt hij dan die ruimte ook om dingen op zijn manier en tempo op te pakken?

Dat soort vragen komen bij gesprekken met een psycholoog prima naar voren. Wij liepen helemaal in het begin ook vast hier op, beide gewend om veel zelf op te lossen en daardoor de ander het gras voor de voeten weg aan het maaien. Paar sessies gehad met een systeemtherapeute en daarmee veel beter ons zelf leren kennen en elkaar.
Dit was voor ons voldoende om elkaar net wat meer die ruimte te kunnen bieden en samen door te kunnen.

Ik denk dat een systeem of relatie therapeut prima hier kan helpen. Met het uitgangspunt dat je graag verder wil met elkaar, maar er samen even niet uitkomt. En is dan uiteindelijk het zo, dat je na een aantal sessies de conclusie moet trekken, dat de verschillen te groot zijn, is dat altijd nog beter dan doormodderen zoals nu en beide straks ontevreden met een kindje in een koophuis te zitten die onder water staat (worst-kaas-scenario)

**Geplaatst**: Vandaag, 11:20

Geplaatst: Vandaag, 11:20

J0anieke schreef:
Ik las de titel, en dacht, goh, had een topic van mij kunnen zijn. Ik herken ook veel van wat je schrijft. Zelf kan ik veel nuanceren en een plekje geven. Hij is zo als hij is, ik ben zoals ik ben. Soms vind ik het lastig dat ik dat gevoel heb, maar eerlijk is eerlijk, ik hou er zelf ook van om controle te hebben. Als hij wat moet/gaat/zou gaan (? ) regelen, dan zou ik dat ook moeten gaan loslaten. Ik bemoei graag.
Inmiddels een huis gekocht, kids gekregen. En t gaat gewoon goed.

Ik dacht exact hetzelfde

Ik had deze reactie kunnen schrijven.

Ik trek dus ook eigenlijk de kar, zakelijk, privé, kids.. Hij is nu eenmaal zo en ik ben een control freak, zo hebben we ieder onze rol. Is onze relatie perfect, nee, maar dat is het nergens. Zonder wrijving geen glas.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:30

Geplaatst: Vandaag, 11:30

Even getwijfeld om hier te reageren..

Ik ben het met velen eens, maar anderzijds.. weet niet of dit hier iets mee te maken kan hebben hé, dat weet alleen TS.

Mijn partner is ook iemand die net zoals TS haar partner is, waarbij ik veel zelf moet aankaarten als ik 'moet' verwachten dat hij die taak op zich neemt. Maar dat is niet omdat hij lui, laks of gepamperd is. Maar wel omdat hij ASS heeft en hierdoor zulke dingen er echt uitschieten, niet in hem opkomen omdat ze niet tot zijn dagdagelijkse dag in-uit structuur behoren. Ik daarintegen heb ook ASS (incl NAH), maar voor mij lukt dit makkelijker omdat er maatschappelijk meer druk ligt op de vrouw dan de man, zeker als het gaat om huishouden/dingen regelen..al denk ik daar zelf anders over.

Anderzijds als ik een partner had die hier bewust 'misbruik' van zou maken, dan zou ik ook wel goed nadenken of ik hier toekomst in zou zijn.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:50

Geplaatst: Vandaag, 11:50

Miran schreef:
Ik herken dit deels ook wel. Wij hebben een dochter, ik werk 50% dus heel logisch dat ik meer doe. Daarnaast heb ik een paard. Maar het is wel al die ballen in de lucht houden, met ook veel kleine dingen, wat wel eens opbreekt. Gymspullen mee, een cadeautje voor een partijtje, spullen voor paasontbijt, in het hoofd hebben welke boodschappen er gedaan moeten worden, schone kleren in de kast, inpakken voor vakantie of een dagje weg, kind naar sport/dokter/tandarts, een afspraak op school, etc, etc, het stapelt wel enorm op.

Hierin lees ik toch echt wel veel dingen die je met communicatie en overleg toch ook aan je partner kunt overlaten?

**Geplaatst**: Vandaag, 12:02

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 12:02

Wat een verschillende reacties en logisch ook, dit is een ontzettend persoonlijk onderwerp en gaat meer over gevoel dan ratio.

Bij ons thuis ben ik de kostwinnaar met dure hobby. Mijn werk stelt mijn man de kans om parttime een baan te doen die hij leuk vindt. Ik regel alle financiën, de was

, het paard, afspraken met en voor onze dochter (van inmiddels 12) en onthoud hoe alle agenda's lopen. Hij doet (buiten de was om) het complete huishouden, tuinonderhoud en kookt. Daarnaast regelt hij zaken met aannemers etc nu we aan het verbouwen zijn.

Uit die test kwam een hele scheve verhouding en vooral mentaal doe ik kennelijk meer. Maar voor mij voelt dat niet zo. Ik ben heel blij met onze verdeling en doe het hier goed op, voor ons werkt het, voor een ander misschien niet.

En dan kom ik dus op TS, als dit voor jou niet werkt, maar als een last voelt, dan moet je er wat aan doen. Kijk naar je eigen aandeel, ga in therapie of coaching en groei. Dan kan je daarna zien of als jij kan loslaten, hij gaat oppakken of dat het niet samen past. Keuzes kan je daarna altijd nog maken.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:46

Geplaatst: Vandaag, 12:46

Popstra schreef:
Suzanne F. schreef:
Er wordt inderdaad een steeds groter wordende groep single vrouwen verwacht omdat ze geen man meer nodig hebben voor het inkomen of voor zekerheid. Vrouwen kunnen goed voor zichzelf zorgen en zitten steeds minder vaak te wachten op een man die ze moeten verzorgen, waar ze voor moeten koken, wassen, regelen etc. Ze willen geen 2e moeder zijn maar zoeken steeds vaker diepgang, interesse, een emotionele toevoeging in hun leven. En veel mannen hebben dit niet te bieden.

Ja enkel de lusten en niet de lasten want poeh hey, je zal maar voor elkaar moeten zorgen...

Wat een kul.

Ik zorg graag voor mensen, ben nota bene mantelzorger.
Maar een relatie? Nee dank u.
Ik hoef ook de lusten niet.

Als ik ooit wel open sta voor een relatie dan is mijn partner gelijkwaardig.
Er is niks mis met de handjes of het hoofd van de vriend van TS.

Zorgen doe je omdat iemand dat nodig heeft. Niet omdat hij er geen zin in heeft en het wel makkelijk vindt.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:49

Geplaatst: Vandaag, 12:49

Chickyy schreef:
Miran schreef:
Ik herken dit deels ook wel. Wij hebben een dochter, ik werk 50% dus heel logisch dat ik meer doe. Daarnaast heb ik een paard. Maar het is wel al die ballen in de lucht houden, met ook veel kleine dingen, wat wel eens opbreekt. Gymspullen mee, een cadeautje voor een partijtje, spullen voor paasontbijt, in het hoofd hebben welke boodschappen er gedaan moeten worden, schone kleren in de kast, inpakken voor vakantie of een dagje weg, kind naar sport/dokter/tandarts, een afspraak op school, etc, etc, het stapelt wel enorm op.

Hierin lees ik toch echt wel veel dingen die je met communicatie en overleg toch ook aan je partner kunt overlaten?

Of aan je kind zelf

ligt aan de leeftijd natuurlijk. Maar gymspullen moeten ze hier vanaf groep 3 meenemen, en denken ze zelf aan. Is altijd op dezelfde dagen, en vergeten ze het; jammer dan. Gymmen ze maar op de sokken en in de gewone kleren.
Spullen voor paasontbijt; ze horen in de klas wat ze mee moeten nemen, en dat pakken ze zelf en leggen ze klaar zodat ze het niet vergeten. Als ik of mijn man er aan denk op de dag zelf noemen we het en daarna eigen verantwoordelijkheid. Dit gaat ook prima vanaf groep 3 ongeveer.
Inpakken voor vakantie: hier krijgt iedereen een tas. Alles wat erin past mag mee, meer niet, en je neemt je eigen kleren mee. Bij de kids controleer ik even of ze voldoende kleding hebben ingepakt. Bij m’n man niet.
Dagje weg: iedereen eigen eten en drinken klaarzetten op het aanrecht, dan stop ik het in de rugzak.

Mijn kinderen zijn 6 en 9 en we doen dit eigenlijk al wel een tijdje zo. Ze worden steeds zelfstandiger en verantwoordelijker.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:40

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 13:40

Het is wel interessant om eens naar je eigen aandeel te kijken hierin. Ik haal niet uit je verhaal of je dit al een keer met hem hebt besproken, dat zou altijd stap 1 moeten zijn.
Daarnaast zou je kunnen beginnen met gewoon niet meer alles voor hem te regelen. Je bent zijn partner, niet zijn moeder. Je hebt een afspraak in het ziekenhuis? Succes ermee, ik hoor het wel hoe laat en wanneer je me waar verwacht. Geen kadootje voor jouw kant van de familie? Heb ik niet geregeld, maar jij ook niet. Klinkt heel kinderachtig, maar mijn punt was hierdoor ineens heel duidelijk en dit was veel effectiever dan er steeds over in gesprek gaan.

Mijn ervaring is wel dat dit echt een karakter ding is. Je kunt je eigen gedrag veranderen, communiceren, ruzie maken, maar als hij anders zou willen had hij het wel anders gedaan. Iemand die van nature liever achterover hangt en wacht tot het geregeld is zal nooit een partner worden die pro-actief van alles regelt. Je kunt een vierkantje niet door een randje duwen.
Uiteindelijk heb je dus 2 opties; 1) je blijft en accepteert dat de mental load in jullie relatie (grotendeels) bij jou ligt of 2) je vertrekt.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:58

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 13:58

Ik lees dat er ook een kinderwens is... reken dan maar dat die (mentale) last ook op jouw schouders komt. Nu hebben moeders die neiging sowieso al wel sneller, maar dat is ook nog wel een behoorlijke last naast wat je nu al allemaal doet.

Ik zou toch eens gaan zitten om te bekijken hoe je taken eerlijker kunt verdelen. Maar dan ook genoegen nemen met de manier waarop hij ze uitvoert en het niet dan alsnog zelf gaan doen. Misschien kunnen jullie samen wel een weekplan maken van dingen die moeten gebeuren. Dat initiatief zal vast bij jou liggen, maar dan is voor hem wel duidelijk wat er van hem verwacht wordt.

Een iets minder scheve verdeling lijkt me hier wel op z'n plek, gelijk je relatie beëindigen is wel heftig, maar denk wel goed na voordat je aan kinderen begint, want daar wordt de boel alleen nog maar schever van.

**Geplaatst**: Vandaag, 14:56

Geplaatst: Vandaag, 14:56

Ik heb een relatie gehad waarbij ik aan een dood paard moest trekken en ik heb nu een relatie waarbij ik af en toe de teugels zachtjes aan moet trekken wegens enthousiasme (en hij bij mij).

Never ever meer dat ik nog mezelf in een relatie zou laten zijn die niet gelijkwaardig voelt.

Ook in mijn huidige relatie ben ik de regelaar. Maar daar staat tegenover dat hij heel veel dingen voor mij doet, zeker als het mij niet lukt. Ik voel me gezien, gehoord en af en toe verrast op een goede manier. Ik zou echt niet meer anders willen.

**Geplaatst**: Vandaag, 15:05

Geplaatst: Vandaag, 15:05

Vanillia schreef:
Mijn ervaring is wel dat dit echt een karakter ding is. Je kunt je eigen gedrag veranderen, communiceren, ruzie maken, maar als hij anders zou willen had hij het wel anders gedaan. Iemand die van nature liever achterover hangt en wacht tot het geregeld is zal nooit een partner worden die pro-actief van alles regelt. Je kunt een vierkantje niet door een randje duwen.
Uiteindelijk heb je dus 2 opties; 1) je blijft en accepteert dat de mental load in jullie relatie (grotendeels) bij jou ligt of 2) je vertrekt.

Ik pluk dit stukje er even tussenuit, want hier ben ik het niet mee eens. Ik heb ook zo'n relatie gehad, veel erger nog, er was namelijk nul waardering voor het solo draaiende houden van een duo huishouden met hond (wat ik anders met liefde had gedaan, omdat ik nog revalideerde en studeerde en partner meer dan full-time werkte). Maar mijn ex is enige tijd na de breuk wel teruggekomen op alle verwijten en gebrek aan waardering, omdat er ingezien werd toen ik er niet meer was, dat ik toch wel heel erg veel deed. En dat hoewel ik tegen het einde van de relatie al veel maar op z'n beloop ben gaan laten, omdat ik het niet meer trok. Gaat het daar nu zoals ik het zou doen, nee dat ook niet (maar daar heb ik gelukkig niks meer mee te maken), dat is misschien wel een verschil in karakter, maar diegene is wel degelijk veel meer zelf gaan oppakken en verder ontwikkeld. Dus ik denk wel dat iemand kan veranderen en in dit geval de crux zat in het nooit eerder solo gewoond te hebben. Ik weet niet hoe het zit bij de partner van TS, maar als die ook van een gemaakt bedje thuis is doorgerold naar samenwonen, dan heeft hij wellicht ook nooit geleerd wat het inhoudt om op zichzelf te staan en wat daar allemaal bij komt kijken. Maar dat wil niet zeggen, dat hij dat niet nog kan leren.

**Geplaatst**: Vandaag, 15:20

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 15:20

Bij veel mannen is het ook gemakzucht.
Ik zou er maar heel goed over nadenken, of je met hem kinderen wil.
Want die zorg gaat waarschijnlijk ook voor jouw opdraaien

Nomineer dit bericht ×