Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Luckystory schreef:Om de dingen wat meer in persectief te plaatsen; mijn lief is afkomstig van Gaza. Hij is dus opgegroeid onder het beleid van Hamas. En toeristen in badkleding op een strand zoals in andere toeristische Moslimlanden, is iets waar hij nooit mee geconfronteerd is. Zijn referentiekader ligt echt mijlenver verwijderd van het ‘onze’.
Ik overdrijf dus niet, als ik zeg dat hij meermaals in de gevangenis heeft gezeten omdat hij met een meisje sprak of op straat met haar gezien werd. En dat gaat uiteraard ook verder dan alleen het overheidsbeleid. Cultureel en binnen de familie is zoiets ook echt not-done. Zo is hij als jonge twintiger ooit door zijn zussen, moeder en tantes zwaar aangepakt omdat ze erachter waren gekomen dat hij met meisjes sms-te.
Dat heeft toen wel indruk gemaakt, want hij heeft mij dat verhaal al meermaals verteld.
Met homo’s heeft hij geen probleem.
Hij ligt blijkbaar heel goed in de markt bij homo’s. ( krijgt vaak berichtjes enzo via fb) En hij vindt dat dan wel grappig.
In de Arabische cultuur gaan mannen onderling ook heel anders met elkaar om. Veel vrijer. Tot een niveau zelfs, dat wij als westerlingen er misschien bedenkingen bij krijgen. Maar voor hen is dat normaal. Ze trouwen zelden uit liefde, als ze überhaupt hun vrouw al kennen voor het huwelijk. Contacten tussen meisjes en jongens zijn vanaf een bepaalde leeftijd ook niet aanvaard. Vrienden zijn dan ook veel belangrijker voor hen. Ze zoeken eerder betekenisvolle relaties in hun vriendenkring dan in hun huwelijk.
Mijn vriend is inderdaad nu 3 jaar in België. De redenen om uit Gaza te vertrekken, lijken logisch. Raketten op je hoofd krijgen is daar een dagelijkse realiteit. En economisch is het sterk achteruit aan het gaan sinds Hamas aan de macht is en de import zeer sterk gelimiteerd werd door Israël.
Voor hem persoonlijk was het gebrek aan bewegingsvrijheid de reden om te vertrekken. Het is een openluchtgevangenis. Maar hij zit nog steeds tussen 2 werelden hoor. En dagelijks heeft hij heimwee.
Ik vind die ‘aanpassen of oprotten’- retoriek dus indredaad wel pijnlijk voor hem. 3 jaar is helemaal niet lang. En waarom zou hij moeten assimileren? Integratie heeft toch niets te maken met het achterlaten van je eigen cultuur?
Maar dit is the bigger picture uiteraard. Mijn vraag gaat er natuurlijk over hoe je zulke verschillende achtergronden binnen een relatie past zonder dat één van ons beiden zichzelf verliest.
Luckystory schreef:Ik denk trouwens niet dat hij vreest dat ik hem zou bedriegen ofzo. Dat is de reden niet.
Ik ben eigenlijk veel jaloerser dan hij.
De precieze reden kom ik niet zo goed achter. Ik twijfel of hij het wel duidelijk heeft voor zichzelf.
waar ligt de grens van prive vlees en openbaar vlees. Luckystory schreef:DeMolenhoek schreef:Vriend gaf toen ook aan dan maar naar de bergen te gaan. Nogal extreem om te vermijden dat ts een tankini draagt
Dat is natuurlijk half grappig bedoeld, om zijn punt een beetje te maken.
Zonnen zonder jurkje en zodra ik opsta iets erover heen dragen, doe ik eigenlijk sowieso. En dat stelde ik ook zo voor. Maar hij zei dat dat geen verschil maakte voor hem. Als ik in bikini naast hem lig te zonnen, vindt hij dat nog steeds niet leuk.
Gini schreef:TS, het feit dat jouw vriend zijn gevoelens open en eerlijk met jou durft te bespreken maakt hem al meer openminded dan veel Bokkers die jou nu al in een boerkini zien rondlopen.
Doe wat hij met jou deed: praten. Aangeven hoe jij je erbij voelt en wat jij prettig dan wel onprettig vindt. Jij bent je eigen persoon, dat klopt, maar het klopt ook dat je onderdeel bent van een relatie. Daar ga je een evenwicht in moeten zien te vinden (dat doet iedereen hoor, het is alleen omdat het nu om een moslim gaat dat er opeens krampachtig gedaan moet worden).

Luckystory schreef:Hij is een schatje![]()
Hij zei eens “dat hij er vroeger altijd van droomde om een vriendin te hebben, om te kunnen tonen hoe graag hij haar zag. En dat hij steeds bedacht hoe hij dat zou doen en hoe het zou zijn en voelen.“
En heel cliché misschien, maar dat is precies hoe ik het ervaar.
Zo’n houding is ook heel ontwapenend.
Ik ben meer ‘ervaren’ dan hij als het op relaties aankomt. En ouder ook. Maar probeer maar eens pragmatisch te blijven als je partner er zo in staat. Good luck!![]()
Ik kan perfect voor mezelf zorgen. Ik heb in principe niemand nodig en kan perfect gelukkig zijn. Ik zie een relatie als een extra, geen noodzaak.
Dus ja, ik haal in mijn relatie een groot stuk voldoening uit het feit dat mijn lief blij is. Ik geniet ervan als ik kook en hij vindt het lekker. Of wanneer ik een nieuw kleedje aan heb en hij vindt het mooi. Maar zoiets is wederkerig. Ik denk dat dat voor hem evengoed geldt.
En als we op vakantie gaan wil ik uiteraard zelf ook van het strand en de zon genieten. Maar dan wil ik dat hij ook geniet. Ik vind het wel een probleem eigenlijk, om te weten dat hij zich ongemakkelijk voelt door die bikini.
En moet ik het wel willen om hem te pushen er ok mee te zijn?
Ik had hem die link van die jurkjes getoond.
Dat vond hij blijkbaar wel ok. Het zal dan toch dat bikinibroekje zijn wat hem het meeste stoort...
. ClauH schreef:Of anders gezegd, vind jij die jurkjes leuk?
Luckystory schreef:ClauH schreef:Of anders gezegd, vind jij die jurkjes leuk?
Ik weet het niet goed. Ik vrees een beetje dat het erg warm kan worden in het zuiden.
Dit jaar zullen we blij moeten zijn als we binnen Europa ergens heen kunnen.
Maar volgend jaar willen we graag naar Thailand. Dat is toch nog iets tropischer qua klimaat...
Die dingen zijn blijkbaar wel figuur-corrigerend. Daar kan ik de voordelen wel van inzien
.
.