Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-06-16 09:27

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 16-06-16 09:27

Ik heb mijn schoonmoeder nog niet gezien sinds de sterilisatie...
Ik moet haar nog vertellen dat haar eerstgeboren zoon (mijn man) écht geen papa zal worden,
althans toch niet in dit huwelijk :')

Aan mijn kant van de familie is het enkel mijn oudste zus die mijn keuze niet snapt, mijn ouders zijn echter dolgelukkig (hebben zelf 7 kinderen).
Aan mijn man zijn kant zijn er al enkelen die het ook weten (die geen contact hebben met schoonmama), en die waren ook allemaal superenthousiast :')

Het wordt beter aanvaard door mensen die dicht bij ons staan dan door de huidige generatie vrienden die allemaal zwanger zijn. Hun probleem, niet dat van mij zal ik maar denken?

**Geplaatst**: 16-06-16 09:30

Geplaatst: 16-06-16 09:30

Mijn ouders riepen altijd dat ze graag kleinkinderen wilden. Mijn zus en ik riepen dan steevast dat ze die maar moesten kopen of zo.
Ik weet niet wanneer bij mij het omslagpunt kwam of wat de aanleiding ervoor was. Een kinderwens heb ik wel gehad maar wist niet wanneer in mijn leven dat dan moest gebeuren. Dus het heeft wel even geduurd.

**Geplaatst**: 16-06-16 09:31

Geplaatst: 16-06-16 09:31

Ik ben nu 18 en kinderen krijgen lijkt me heerlijk. Ik heb een heel leuk achternichtje, nu een peuter, echt geweldig meisje is dat

Daarnaast heb ik sinds een paar maanden een geweldige vriend, hou zoveel van hem, en hij wil later echt een gezin. Stiekem fantaseer ik soms hoe kinderen eruit zouden zien van ons... Zou ik nog meer van zo'n kind houden? Daar ook zo verliefd op worden?
Maar goed, ik krijg van hopelijk te horen dat ik geslaagd ben en dan ga ik een universitaire studie doen. Zal dus nog een jaar of 6 duren voor er kinderen komen, en als ze komen, hopelijk met mijn huidige vriend!

Het lijkt me leuk om voor mijn dertigste moeder te worden, maar dat zie ik tegen die tijd wel weer.

**Geplaatst**: 16-06-16 09:33

Geplaatst: 16-06-16 09:33

plutolover schreef:
Maar ik merk wel stiekum dat ik kinderen vanaf jaar of 2/3 steeds leuker ga vinden. En dat beangstigd mij wel soms omdat ik geen kinderen wilt.

Maar waarom? Dat is ook een leuke leeftijd, ze zijn over het algemeen zinnelijk, er loopt geen kwijl meer uit hun mond en ze willen nog wel eens luisteren zonder problemen en zijn verder zo eerlijk als de pest dus ze flappen er van alles uit. En als ze vervelend worden stuur je ze lekker terug naar pa of ma.

Ik vind dat een leukere leeftijd dan dat pasgeboren grut met een veel te groot hoofd, waar de komende maanden uit bijna elk gat wel iets 'loopt' :))

**Geplaatst**: 16-06-16 09:36

Geplaatst: 16-06-16 09:36

2/3 een leuke leeftijd? Ik was zoooo blij dat de peuterpuberteit voorbij was :')

vind haar nu eerlijk gezegd veel leuker, je kan gesprekjes voeren, samen knutselen. Ze stelt (vind ik) hele intelligente vragen, komt zelf met leuke dingen die ze wil gaan doen. En niet elke nee van mamma of papa mondt uit in een driftbui

**Geplaatst**: 16-06-16 09:55

Geplaatst: 16-06-16 09:55

Inmiddels ga ik richting de 26, nooit kinderen gewilt. Mijn schoonzusje gaat over een maandje bevallen (enfin, ze is over een maandje uitgerekend.). Ik vind het prachtig voor haar/hun en vind het mooi hoe zij er naar toe leven. Maar het triggert verder niks in me.

Het wordt mijn nichtje en mijn man wordt peter, ik ben oprecht geïnteresseerd in hoe de zwangerschap loopt enz. De kleine is hier ook van harte welkom op voorwaarde dat ze me er niet alleen mee laten zolang ie niet kan lopen en ietwat kan praten en eigenlijk liefst pas als ie haar plan een beetje kan trekken. Ik heb nl. geen ide hoe ik er voor moet geen zorgen straks en bovendien zijn er nog wat medische redenen van mijn kant waarom ik dat niet wil. Ik ga bovendien ook geen pampers verversen enz. :')

Ik wil ook nooit meter worden. Manlief doet daarmee wat hij wil maar ik wil die verantwoordelijkheid niet. (in mijn mening is een peter/meter niet gewoon een suikeroom maar effectief iemand die de zorgen voor het kind op zich zal nemen zou er iets gebeuren met de ouders).
Ik kan dat ook niet aan overigens.

Maar ondanks dat ik het dus helemaal leuk vind voor hen en voor mijn man (die ook enthousiast is over zijn peterschap wat schattig is) triggert het verder niks in me.

Ik moet er niet aan denken om zelf zwanger te zijn en kinderen te krijgen...
(wat maar goed is ook trouwens gezien ik het sowieso niet mag.

) Ik ben dol gelukkig met mijn partner, op mijn medische toestand na hebben we het eigenlijk prima voor elkaar voor kinderen maar we willen allebei niet. Hem maakte het weinig uit in die zin;: het moest niet maar als ik er wilde dan kon hij daar mee leven. Maar inmiddels hebben we zo'n rust bij elkaar gevonden dat we allebei gewoon dit leven willen... Geen kids, gewoon wij samen.. En tel daar mijn toestand bij op (ik houd het nogal eens spannend.

) en dan is de optelsom betreffende kids of geen kids simpel genoeg dat een baby 'm kan maken.

Ik vind andermans kinderen/zwangerschappen nog steeds niet boeiend overigens. Nu met mijn schoonzus interesseert het me omdat ik vrij close ben met mijn schoonbroer en zus...

(lees; we hebben een aantal maanden samen gewoond en op een of andere manier zijn we een soort gezin gaan vormen...)

Laatst bijgewerkt door Ayasha op 16-06-16 10:09, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-06-16 10:01

Geplaatst: 16-06-16 10:01

Ik heb altijd geroepen geen kinderen te willen, vond er niks aan...
Nu een vriend en een "bonus"-dochter, heb het nog wel eens moeilijk met haar, niet om haar, maar ze is niet "echt" van mij, ook al hoort ze al bijna 5jr bij me en praat ik over haar alsof ze mijn dochter is, mijn gevoel zegt soms toch wat anders...

dus nu krijg ik wel kriebels... of eigenlijk kun je het geen kriebels noemen, ik wil liever nu zwanger zijn dan over 2jr... vriend is nog sceptisch, omdat ik nog studeer (deeltijd) dus voorlopig zit het er nog niet in...

**Geplaatst**: 16-06-16 10:05

Geplaatst: 16-06-16 10:05

Ik ben 24 en heb bijna 7 jaar een relatie.
Als het per ongeluk gebeurt is het welkom, maar we hebben beide op het moment geen kinderwens. Ik ben net klaar met school en heb wel werk maar niet iets wat ik de rest van mijn leven wil doen. We zijn druk aan het sparen voor een andere auto, een hond en daarna nog een "normaal" huis ipv flatje waar we nu wonen.

Overigens vind ik kinderen t/m anderhalf wel leuk. Daarna kunnen ze teveel zelf en een weerwoord geven en vind ik schijt irritand hihi

**Geplaatst**: 16-06-16 10:13

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 16-06-16 10:13

Mijn vader roept al 2 jaar (sinds ik een vriend heb), "Binnen nu en 5 jaar ben je zwanger, ik weet het zeker!" Niet dat mijn vriend en ik zo onverantwoordelijk zijn, maar hij is vijf jaar ouder (25) en papa is er van overtuigd dat ik zo dol ben op kinderen dat ik mee ga in de kinderwens van mijn vriend...

Niets is minder waar.. Ik haat kinderen :')

Ik kan totaal niet goed met kinderen, van baby tot 10 jaar oud, ik weet niet wat ik er mee aan moet. Daarnaast vinden kinderen mij ook niet leuk dus dat komt mooi uit. Daarnaast vind ik het zelf geen prettig idee om in een maatschappij vol terreur, crisis en bezuinigingen een kind te hebben, ik zou me gek maken van zorgen.

Dus nee, 20 jaar en nogsteeds geen kinderwens. En mijn vriend heeft precies hetzelfde. Hij heeft een oudere collega zonder kinderen en zegt ook elke keer "als ik zie wat hij allemaal kan doen van het geld wat je normaal besteedt aan kinderen.."

Dus we hebben nu afgesproken dat we eerst alles gaan doen wat we willen en daarna misschien aan kinderen gaan denken, maar ik weet bijna zeker dat ze er nooit zullen komen.

**Geplaatst**: 16-06-16 13:22

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 16-06-16 13:22

27 jaar en niet echt een kinderwens. Met m'n ex leek zo'n liefdesbaby ons op den duur wel romantisch, maar nu het over is ben ik maar wat blij dat ik niet met een kind zit. Zo nodig hoeft het niet..
Misschien begint over een paar jaar de klok wel te rammelen, voor nu koop ik eerst een nieuwe puppy en daar ben ik voorlopig helemaal zoet mee.

**Geplaatst**: 16-06-16 14:05

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 16-06-16 14:05

Ik had al gereageerd maar nu er meer reacties zijn een aanvulling. Mijn stokken zijn denk ik nooit geimplanteerd of ze hebben de rammeltjes eruit gehaald dat kan ook. En vanwege gezondheid was het ook niet aan geraden trouwens, specialist op mijn 25 e echt heel voorzichtig dat het niet heel slim zou zijn zwanger te worden. De man zat echt te zweten maar voor niets dus.

Wel een best aantal pubers onder hoede gehad tijdelijk voor kortere of langere tijd als onofficiele pleeg heropvoed pubers. Of in huis of op de dag alleen sturen en uitlaatklep zijn die thuis in en sh it situatie zaten of door medische dingen thuis af en toe beter weg konden. Met liefde gedaan altijd, zie het net als de heropvoed honden die hier rondlopen.

Mijn ouders maar vooral mij vader vindt het heel erg want ook mijn zus heeft geen nageslacht omdat ze partner pas relatief laat is tegengekomen. En mijn vader duikt echt in elke kinderwagen, of koetsie koetsie kinderen aandacht geven. Desnoods ten koste van alles. Brrrrr zie dat vaker bij mensen. Ben je in gesprek komt er een k aandachts jengel kind voorbij en je kunt nog net niet dood neerstorten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-06-16 14:21

Geplaatst door de TopicStarter : 16-06-16 14:21

Ik zeg ook altijd dat ik het "koetsjiekoetsjie" gen mis . Ik zie dat hier ook en ik heb ook zoal Ayasha zegt, maar matige interesse in zwangerschappen van anderen of andermans kinderen. Collega van mij was zwanger en bevallen, en als ze met haar baby binnenstapt veranderen alle vrouwelijke collega's plots in een of andere ahblieblieblablabloeeee-personen die als hongerige wolven rond een vers stuk vlees gaan staan met alle ooooh'tje en "aaaah"tjes als hij durft niezen.
En ik zit er dan zo op een afstandje van....eh ja, leuk dat je binnenspringt, leuk dat het goed met je gaat! :))

Ik zei ook al tegen mijn vriend dat ik mezelf ook nooit zo zie doen tegen mijn eigen kind :')

. Ik kan dat nu ook niet tegen mijn neefje. Ik zal zeker geen serieuze zuurpruim zijn en hem ook vrolijk willen houden, maar dat overdreven gekoetsjie wat sommige vrouwen hebben zit bij mij toch wel héél diep verstopt :')

.

Mijn (schoon)ouders hebben er gelukkig ook geen problemen mee als ik geen kinderen had gewild. Mijn schoonhouders zouden het misschien iets meer jammer hebben gevonden, omdat zij in tegenstelling tot mijn eigen ouders geen kleinkinderen hebben en er nergens anders kunnen krijgen. Maar als het is dan is het zo. Voor hetzelfde geld ben je onvruchtbaar en lukken behandelingen niet, dan blijf je ook kleindkindloos als grootouder.

**Geplaatst**: 16-06-16 14:25

Geplaatst: 16-06-16 14:25

Mijn paps heeft nog net niet zitten pushen hoor. Dat ik niet wist wat ik miste enz. En kijk eens hoe lief, aandoenlijk, schattig enz De gebruikelijke blah blah. :')

Gewoon genant als je er bij staat. Ex schoonouders hadden er al heel veel maar ja daar voor was de afstand naar een kind met een kleinkind veel kleiner dan die naar ons zonder. Maar ook daar klein kind in beeld en je kunt net zo goed weggaan omdat je vergeten wordt.

Maar idd de vergelijking met wolven is wel heel passend. Ik denk altijd meteen aan gieren die rondcirkelen boven een karkas.

Maar ik duik ook niet op puppies of veulens, ja lief om te zien (die wel

) maar heb niet de neiging er aante gaan zitten plukken,

**Geplaatst**: 16-06-16 14:33

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 16-06-16 14:33

Hier al van jongs af aan een kinderwens, inmiddels 23 en een vriend, maar kinderen zitten er helaas nog even niet in. Ik ga aankomend schooljaar nog 4 jaar studeren, wonen samen bij mijn ouders in huis en m'n vriend is ook nog bezig met school. Geloof dat dat niet de beste start is die je kunt maken

Dus hopelijk over een jaar of 4-5 wel! Ik had altijd gezegd voor m'n 25e de eerste, maar dat wordt wel een uitdaging.

**Geplaatst**: 16-06-16 14:46

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 16-06-16 14:46

Ik ben nu 24, en tot vorig jaar riep ik heel hard geen kinderen te willen. Vond de kinderen van mijn zussen best leuk, maar vond het ook erg leuk als ik ze weer terug kon geven

. Tot ik vorig jaar mijn huidige vriend tegen het lijf Tinderde, die een zoontje van 2 heeft. Ineens werden luiers, middagslaapjes en autostoeltjes onderdeel van mijn leven. Eerst was dat even wennen, later ging ik het tot mijn grote verbazing wel een soort van leuk vinden. Het zoontje van mijn vriend is een ontzettend leuk mannetje, en het is gewoon heel gezellig om zo'n kleintje te hebben rondlopen. Dus tsja, nu roep ik niet meer zo stellig dat ik nooit kinderen wil. Ik weet ook nog niet zeker of ik ze wél wil, ik hang er nu ergens tussenin. Ik denk dat dat voorlopig ook nog wel even zo zal blijven. En wat dan uiteindelijk de uitkomst zal zijn, dat zien we dan wel weer

.

**Geplaatst**: 16-06-16 14:57

Geplaatst: 16-06-16 14:57

Ik ben net 32 geworden en heb -voorlopig- nog geen kinderwens. Met de tijd zal het misschien wel leuk zijn om een kindje te krijgen, maar op dit rammelt er nog helemaal niks. Ik heb wel een vriend, die overigens wel heel graag een kindje op dit moment zou willen krijgen. Ik vind zelf mijn basis nog niet goed genoeg: het huis is te klein en werk zit niet mee (kan weer nieuwe werk gaan zoeken, weer geen vast contract). Maar velen zeggen dat je daar niet naar moet kijken, dat alles zich vanzelf weer aanpast naar de situatie.

Kinderen trekken me dus (nog) niet zo aan. Vooral baby's vind ik niet zo leuk. Maar babydieren daarentegen wel, zooo schattig

Laatst bijgewerkt door Nath010 op 16-06-16 14:59, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-06-16 14:59

Geplaatst: 16-06-16 14:59

@TS: Ik heb ook geen koetchikoetchi gen

Babys? Niks voor mij, toen ik nog kort wat had met mijn huidige man, gingen we op kraamvisite/familiebezoek en kreeg ik zijn neefje in de armen. Nou, ik wist niet wat ik ermee moest en hij had de grootste schik daarover. Brr, nee ik zeg vaak dat het een schattig kind is, dan zeg je niks en niks verkeerds

En nu heb ik zelf 3 kids (want eigen kids wilde ik wel op gegeven moment) en heb ik nog steeds niks met andermans baby’s. Ren nog steeds niet op andermans baby’s af en als hij lekker op bedje/maxi-cosi/arm van iemand anders ligt… lekker laten liggen.

Dat wil niet zeggen dat ik niet gek op mijn eigen kids ben en geniet bij hen van elk moment. Dus het kan echt los van elkaar staan.

**Geplaatst**: 16-06-16 15:03

Geplaatst: 16-06-16 15:03

Ik heb tot mijn 31/32e geen kinderwens gehad. Dat kwam niet zozeer omdat ik echt geen kinderen wilde, bij nader inzien, maar omdat ik echt geen toekomst met kinderen met mijn toenmalige relatie zag zitten. Ik had het gevoel dat alles op mij terecht zou komen, terwijl ik juist zo hard had gewerkt om ook een leuke carrière en eigen leven op te bouwen. De relatie was niet gelijkwaardig en uiteindelijk is de relatie overgegaan na heel wat jaren. Een van de punten waardoor ik ben wakker geschud is de gedachte, ik wil wel kinderen maar niet op deze manier. Inmiddels 33 jaar en er begint steeds meer beweging in mijn stokkies te komen.

Na het beëindigen van de relatie heb ik het moeilijk gehad met het idee; is het dan wel voor mij weggelegd/ misschien is het te laat. Ik verwacht namelijk niet dat ik nu heel snel zwanger ga worden ofzo. Maar ik heb dat idee maar even geparkeerd, eerst maar eens genieten van wat ik wel in mijn leven heb!

**Geplaatst**: 16-06-16 19:19

Geplaatst: 16-06-16 19:19

Wij hebben dus twee kindjes, van inmiddels 5 en 6. Een van mijn beste vriendinnen is afgelopen januari bevallen van haar eerste en echt, she drives me nuts

Haar baby is de àllermooiste, slimste, leukste, beste en het ligt er zo dik bovenop dat ik me niet kan voorstellen dat ze zelf niet doorheeft hoe irritant ze aan het opscheppen is. En ik vraag me dan af of ik zelf ook zo was. Waarschijnlijk wel :')

Kan me wel voorstellen dat mensen zonder kinderwens echt niet zitten te wachten op van die nonstop updates. Ja, hij kan zelf zitten. Nou èn

**Geplaatst**: 17-06-16 03:44

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 17-06-16 03:44

Ik heb zelf ook niet zoveel met kinderen van een ander, zelfs niet met met neefjes en nichtjes.
Nu mijn dochter 5 jaar is en vriendjes en vriendinnetjes mee naar huis neemt, moet ik echt even flink omschakelen. Ik ben er gewoon niet zo handig in.

**Geplaatst**: 10-07-16 20:07

Geplaatst: 10-07-16 20:07

ik word in september 25jr en heb denk ik de eerste 22 jaar altijd geroepen nooit kinderen te willen....3 jaar geleden begon dat langzaam te veranderen in ''misschien'' en ''ik adopteer ze wel'' tot ik vlak voor dat mijn huidige schoonzus zwanger werd een droom had over een baby in mn buik en dat het been uit mn buik stak (klinkt als een nachtmerrie, maar het was zo mooi!) toen is mijn klok begonnen met tikken, nu ongeveer een jaar in versnelling 2

Whoopster schreef:
33 inmiddels en nog steeds geen klapperende eierstokken...nooit gehad en verwacht ook niet dat dat ooit nog komt. Ook ik kreeg vaak genoeg te horen dat dat nog wel zou komen...mooi niet dus.

Gisteren en morgen op kraamvisite en dat zie ik echt als beleefdheid, zo'n baby op schoot maakt bij mij niets los.

mijn jongste neefje is nu bijna 1 maand oud (woont bij mij in huis) en heb hem nog steeds niet ''op schoot'' gekregen, ze zijn f#cking territoriaal en ik ben opgehouden met hopen en wachten.... want dit doet mij verschrikkelijk veel pijn...

ik heb de dochters van mn broer (wonen ook bij mij in huis) nu 9 en 10 jaar vanaf de eerste dag in mn armen gehad, zo ook de 3 kids van mn zus en de zoon van mn nichtje (noemen me allemaal trots 'Tante Max') en hier heb ik echt een superband mee, ik ben de gekke tante die elk jaar voor de verjaardagen de kinderen mee neemt naar de bioscoop, of wat ze ook willen. vind het geweldig, ben supertrots op ze... en als ik naar ze kijk begin ik te janken van hoe vol liefde ik zit voor deze kleine mensjes... de oudste van mn zus is nu 12 (wordt alweer 13 in nov) en als ik met haar op pad ga deze zomer (waarschijnlijk een stedentrip binnen NL) is het bijna alsof ik met een vriendinnetje op pad ga, zo zelfstandig, slim en gezellig is het dan, haar hoef ik niets meer uit te leggen (ohja mn half-broer en zus zijn 13 en 14 jaar ouder dan dat ik ben), ik ben alleen een chapperonne haha.

Kortom ik ben gek op die kinderen, en wilde graag dezelfde band opbouwen met het nieuwe neefje, maar inmiddels, na 4 weken hopen en loze beloftes is mijn interesse in hun leven weggeraakt, ze zoeken het maar uit, het is graag of niet. erg jammer!
toen ik hem voor het eerst zag smolt ik helemaal, mn bioklok is naar versnelling 4 gegaan... ik wil er nu voor mijn 30e aan beginnen, want dan heb ik hele rits leuke nichtjes en neefjes voor ze die prima op mn kids kunnen passen voor een zakcentje

ik heb nog geen vriend (val ook voornamelijk op vrouwen, maar wil het op de natuurlijke manier doen) en als ik die dan nog niet heb (en wel een financieel, stabiele omgeving heb gecreerd) dan wordt ik wellicht Bewust Ongehuwd Moeder via een Tinderdate ofzo als het me zo uitkomt...

Heb al meer dan eens te horen gekregen, bijv van de BFF van mn nicht die ook moeder is, dat als ze mij met de kids bezig zien, dat ze vinden dat ik een geboren moeder ben... en elke keer als ik dat hoor begin ik te janken, net als met zielige reclames; ''als leren zo geweldig is, waarom zou je dan stoppen?'' & ''je bent geliefd, nu is er iets dat je laat voelen op hoeveel manieren je geliefd bent'' om maar wat te noemen... en ik ben nooit een huilebalk geweest, werd eerder HARD genoemd, huilde nooit en was recht voor zn raap... ik ben echt totaal veranderd

**Geplaatst**: 10-07-16 20:19

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 10-07-16 20:19

Komt wel joh , de hormonen gieren nog door .

Ik heb steeds vaker rammelende stokjes , maar helaas de wens is er nog steeds niet. Dus lijf je krijgt echt geen koter

**Geplaatst**: 10-07-16 20:40

Geplaatst: 10-07-16 20:40

Maximus91 schreef:
dan wordt ik wellicht Bewust Ongehuwd Moeder via een Tinderdate ofzo als het me zo uitkomt...

Mag hopen dat je die Tinder date wel verteld wat je van plan bent..

**Geplaatst**: 11-07-16 08:07

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 11-07-16 08:07

Ah.. Ik was dus niet de enige die dat ietwat opvallend vond..

**Geplaatst**: 11-07-16 08:18

Geplaatst: 11-07-16 08:18

Volgende maand word ik 29 en ik geloof dat het 'moeder gen' bij mij gewoon afwezig is :')

Zie nog steeds geen enkel voordeel aan kinderen, zou eerder een enorme beperking zijn qua vrijheid etc.

En blije mama's die zeggen 'oooh maar wij kunnen ook nog steeds leuke dingen doen hoor!!!' die kijk ik dan meewarig aan... Nee hoor, niks voor mij dat grut, gelukkig wil mijn man ze ook niet.

Jij had wel/geen kinderwens..

Nomineer dit bericht ×