Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-04-16 21:47

Geplaatst: 28-04-16 21:47

Cayenne schreef:
xLes schreef:
Mijn moeder is mij kost en inwoon verschuldigd tot mijn 18e, daarna niks meer... Ze ondersteunt me ook echt niet financieel, ieders halve kosten, vind ik ook niet meer dan normaal... Zou het niet anders willen.
Dat we nog steeds zo goed overeenkomen en graag samenzijn, beschouw ik als een zegen .

Ohja qua werk weet ik wat het is om alleen te wonen hoor. Mijn moeder heeft máánden in de kliniek gelegen met kanker. Kosten bleven hetzelfde, maar ik deed toen heel het huishouden natuurlijk (ook toen ze thuiskwam).
Vond de eenzaamheid maar niks. Elke dag thuis komen in een eenzaam huis... Ookal had ik huisdieren, dat verlichtte de eenzaamheid toch niet helemaal. Nee, alleen wonen is echt niks voor mij.
En dat heeft echt níks te maken met mijn paard. Zonder paard zou het nét hetzelfde zijn...

Niet om vervelend te doen, maar ik ga er vanuit dat jouw moeder helaas niet het eeuwige leven heeft.
Wanneer zij -hopelijk pas over heeeel lang natuurlijk ) er niet meer is, hoe pak je de eenzaamheid dan aan?

Ik ga er eerlijk gezegd vanuit dat ik zelf ook niet te lang zal leven. Ik heb een hartafwijking die momenteel vrij stabiel is, maar heel snel kan kantelen. Vrij lage levensverwachting ook. Dus ik hoop zowat gelijktijdig te gaan. Mijn moeder is gelukkig jong moeder geworden.

Als ze eerder gaat, zal ik met de eenzaamheid moeten leren leven. Ik wil echt geen vriend, kans dat ik die vind is zowat nihil (welke man gaat akkoord met een leven lang zonder seks?)
Maar door de legale afspraken die er gemaakt zijn, kan ik dat tenminste al aan een lage huurprijs in dit huis. Een grote zorg minder.

**Geplaatst**: 29-04-16 10:29

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 29-04-16 10:29

Je hebt gelijk hoor xles. Ik heb 42 jaar met mijn moeder gewoond en dat was heel gezellig. Moet nu ook aan de eenzaamheid wennen. Maar het gekke is dat went snel, je krijgt een andere invulling.

**Geplaatst**: 29-04-16 10:32

Geplaatst: 29-04-16 10:32

kohtje schreef:
Je hebt gelijk hoor xles. Ik heb 42 jaar met mijn moeder gewoond en dat was heel gezellig. Moet nu ook aan de eenzaamheid wennen. Maar het gekke is dat went snel, je krijgt een andere invulling.

Ik denk dit, mijn situatie is absoluut niet te vergelijken (ik ging op m'n 18e uit huis in een studentenstad wonen), maar dingen wennen heel snel. Ik vond mezelf juist altijd heel teruggetrokken en had moeite met op mensen afstappen. Maar toen ik dat ''moest'' om nieuwe mensen te leren kennen ben ik compleet uit m'n schulp gekropen

Dingen wennen sneller dan je denkt, en dat heb je niet helemaal door totdat je er echt ín zit

**Geplaatst**: 01-05-16 14:26

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 01-05-16 14:26

Ik ben bijna 20 en wil heel graag op mezelf. Omdat paard zelf gevoerd moet worden (heb maar een simpel weitje) moet ik wel in de buurt blijven. Thuis wonen is geen optie. Ik ga deze zomer beslissen wat ik wil. Verkopen zal hoogstwaarschijnlijk te zwaar vallen maar bruikleen of lease vind ik een mooie optie. Op mijn 21ste moet ik alles zelf betalen, dus zit nu ook met dilemma erbij. Beste keuze is nu: verkopen vlak voor ik 21 word/ bruikleen. Dus nu nog even genieten.

Het belemmerd mij wel in mijn keuzes. Een tussenjaar reizen kan ik niet kiezen. En in Utrecht of Amsterdam studeren zit er ook niet in. (Woon in Brabant)

**Geplaatst**: 02-05-16 13:57

Geplaatst: 02-05-16 13:57

Wat een "luxe paarden" hier

Zodra ik 18 werd moest ik me van mijn ouders inschrijven voor de woningbouw zodat ik in aanmerking zou komen voor een woning rond mijn 21e. Toen ik 21 werd moest ik het huis uit, ik werd letterlijk meegenomen door mijn vader om huizen te gaan bekijken.
Als ik geen geld meer had mocht ik bij m'n ouders komen eten. Ik reed een eigen auto, kon nog op stap en heb mijn erg lage budget altijd zo moeten afstemmen op mijn wensen en behoeftes. Soms maakte ik een wat verkeerde beslissing en moest ik even bij papa aankloppen

Met hangende pootjes want denk maar niet dat dat gemakkelijk ging. Maar zij hadden liever dat dan dat ik thuis bleef. Na mijn 18e heb ik trouwens gewoon kostgeld moeten betalen tot ik het huis uit ging.

Als je een beetje goed zoekt kun je gewoon prima huurhuizen vinden hoor

Mijn eerste woning was 40 m2 groot, midden in de stad. Het enige dat ik moest delen was het toilet. Daarna kon ik een stapje luxer maar was het alsnog niets groots. Ik kreeg beter inzicht in de kosten en verplichtingen, en inmiddels woon ik samen met mijn vriend. Mijn salaris is letterlijk 2x beter en we wonen midden in de stad, niet groot, vrij klein zelfs. We werken beide hard, leven luxe en kijken nu naar een grotere woning.

Als ik dan lees dat mensen thuis blijven wonen tot ze een huis met eigen weiland kunnen betalen

Jeetje, als ik mijn ouders dat had verteld had ik in een doos op straat mogen slapen geloof ik :')

Wat denk je nou?

Een paard hebben is natuurlijk hartstikke leuk, maar je houdt er toch hopelijk al wel rekening mee dat je ooit zelfstandig wil? Lijkt mij althans? Toen ik 17 was kon ik ook een pony kopen, ik werkte, woonde thuis dus ik had het breder. Maar ik heb het niet gedaan omdat ik niet wist hoe mijn toekomst, studie, woonsituatie eruit zag over 10 jaar en ik neem geen dier om het later weer weg te moeten doen.

Eenzaamheid heb je overigens wel zelf in de hand. Ik ben/was ook introvert en ik moet eerlijk zeggen dat ik wel houd van eenzaamheid. Ik zou een prima kluizenaar zijn. Als je toch zo druk bezig bent met je werk en je dieren heb je al nauwelijks tijd om iets te merken van eenzaamheid

En die gezellige stalgenoot wil vast wel eens bij je eten voor je samen gaat rijden o.i.d.

**Geplaatst**: 02-05-16 14:08

Geplaatst: 02-05-16 14:08

Lisitano schreef:
Als ik dan lees dat mensen thuis blijven wonen tot ze een huis met eigen weiland kunnen betalen Jeetje, als ik mijn ouders dat had verteld had ik in een doos op straat mogen slapen geloof ik Wat denk je nou?

Dat is toch iets dat vooral tussen ouders en kinderen speelt? Wat jullie keuze was hoeft niet de keuze van anderen te zijn. En de ene weg is ook niet fundamenteel beter dan de andere. Ik geloof niet dat mensen die vroeg uit huis gegaan zijn fundamenteel 'beter' (wat dan ook zijn moge) of gelukkiger zijn dan mensen die langer thuis wonen. In een aantal gevallen als er veel spanningen zijn thuis, zou ik wel hopen dat mensen liever uit huis gaan dan gebukt te blijven onder de spanning, maar zelfs dat is uiteindelijk toch iets waar iemand z'n eigen weg in moet vinden.

**Geplaatst**: 02-05-16 14:13

Geplaatst: 02-05-16 14:13

Lisitano schreef:
Wat een "luxe paarden" hier
Zodra ik 18 werd moest ik me van mijn ouders inschrijven voor de woningbouw zodat ik in aanmerking zou komen voor een woning rond mijn 21e. Toen ik 21 werd moest ik het huis uit, ik werd letterlijk meegenomen door mijn vader om huizen te gaan bekijken.

Wat een mazzel binnen 3 jaar een huis de wachttijd in mijn regio is 7 jaar.

Dus ben inderdaad met 25 uit huis gegaan, ik kreeg gewoon eerder geen huurhuis en kopen of particulieren huur was te duur.

**Geplaatst**: 02-05-16 14:18

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 02-05-16 14:18

Ik sta al 9 jaar ingeschreven en kan alleen een huis buiten mijn woonplaats krijgen.

**Geplaatst**: 02-05-16 14:22

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 02-05-16 14:22

En ik ga gewoon niet delen met anderen :')

Tjah, wat jij 'normaal' vind, vind ik vrij abnormaal en zie ik ook in deze omgeving niet veel hoor.. Ik vind het weer niet normaal dat jij zo ongeveer het huis uitgedonderd wordt. Ik ben helemaal voor het zelfstandig laten worden, mijn ouders ook, maar die zullen me nooit zomaar het huis uit kicken. En als je in het begin nog bij je ouders moet aankloppen voor eea, hoe zelfstandig ben je dan eigenlijk?

**Geplaatst**: 02-05-16 14:25

Geplaatst: 02-05-16 14:25

butengeweun schreef:
Lisitano schreef:
Wat een "luxe paarden" hier
Zodra ik 18 werd moest ik me van mijn ouders inschrijven voor de woningbouw zodat ik in aanmerking zou komen voor een woning rond mijn 21e. Toen ik 21 werd moest ik het huis uit, ik werd letterlijk meegenomen door mijn vader om huizen te gaan bekijken.

Wat een mazzel binnen 3 jaar een huis de wachttijd in mijn regio is 7 jaar.

Dus ben inderdaad met 25 uit huis gegaan, ik kreeg gewoon eerder geen huurhuis en kopen of particulieren huur was te duur.

Nee dat lukte me ook niet hoor, ik ben uiteindelijk voor een particulier huurhuis gegaan met mijn minimumloon. Ik heb heel vaak kromgelegen. Mijn avondeten na een dag werken en 2 paarden rijden was een bord Euroshopper aardappelschijfjes uit het vriesvak van Albert Heijn. Een kilo voor 92 cent, daar kon ik een paar dagen van eten. Dat is ook niet iets dat je wil. Maar ik denk wel dat ík die les nodig had.

Shadow0 schreef:
Dat is toch iets dat vooral tussen ouders en kinderen speelt? Wat jullie keuze was hoeft niet de keuze van anderen te zijn.

Zo beschrijf ik het ook niet, bij ons zou daar echt never ever nooit niet sprake van zijn geweest. Zo staat het er ook.
Ik vond het toen verschrikkelijk oneerlijk dat ik zo "snel" al het huis uit werd geduwd. Achteraf snap ik het en begreep ik ook wat mijn ouders me wilde leren. Dat heeft niets met beter of slechter zijn te maken.

**Geplaatst**: 02-05-16 14:32

Geplaatst: 02-05-16 14:32

Celiien schreef:
En ik ga gewoon niet delen met anderen

Tjah, wat jij 'normaal' vind, vind ik vrij abnormaal en zie ik ook in deze omgeving niet veel hoor.. Ik vind het weer niet normaal dat jij zo ongeveer het huis uitgedonderd wordt. Ik ben helemaal voor het zelfstandig laten worden, mijn ouders ook, maar die zullen me nooit zomaar het huis uit kicken. En als je in het begin nog bij je ouders moet aankloppen voor eea, hoe zelfstandig ben je dan eigenlijk?

Keuze dus

Als ik een verkeerde keuze had gemaakt, of een inschattingsfout, dan hadden mijn ouders liever dat ik bij hen aan zou kloppen dan dat ik een incassobureau achter me aan kreeg. Ik geloof dat dat juist een les is die zij mij wilde leren, omgaan met geld, verantwoordelijkheden, verplichtingen en wensen. Ik kon echt niet met opgehouden handje bij ze aankomen hoor, ik kreeg dan echt wel preken en elke cent moest zo snel mogelijk terugbetaald.
Zelfstandig worden moet je ook leren. Er is niet slechts één manier toch?

Ik ben overigens nooit zomaar het huis uitgedonderd. Ik ben er jarenlang op voorbereid dat ik rond mijn 20e het huis uit zou moeten. Ik ben de oudste thuis.
Toen mijn relatie uit ging en ik terug kwam uit het buitenland ben ik met open armen weer bij mijn ouders ontvangen. Binnen 3 weken had ik een baan en binnen 2 maanden zat ik weer in een eigen huurwoning. En mijn ouders zijn heel lief en gezellig. Ik denk dat het ook scheelt dat mijn jongere broer en zus ook nog thuis woonden. Als je enigst kind bent zou het misschien al anders zijn.

Inmiddels is mijn broer ook het huis uit en woont alleen mijn zusje (23) nog bij hen in. En het lijkt of niemand nu nog haast heeft iemand het huis uit te krijgen :')

**Geplaatst**: 02-05-16 14:34

Geplaatst: 02-05-16 14:34

Ghostattack schreef:
Misschien niet helemaal de situatie die je bedoelt, maar wil toch even reageren

Ik word dit jaar nog 21, studeer en werk in Amsterdam en ben grotendeels bij mijn ouders die in Tiel wonen. In Amsterdam heb ik dus wel een kamer, waar ik me echt scheel aan betaal, maar daar ben ik hooguit 3x per week. Waarom? Omdat mijn paard vlakbij mijn ouders staat. Ik heb hiervoor gekozen omdat de stalling hier goedkoper en veel paardvriendelijker is dan in Amsterdam. Mijn ouders hebben er geen enkel probleem mee dat ik zoveel thuis ben, ze hebben geen last van mij Het kost ze hooguit wat extra boodschappen. Ik betaal verder namelijk alles zelf en ben gewoon onafhankelijk en zelfstandig

Even offtopic: maar wat zonde dat jij een kamer hebt voor max 3 keer in de week in Amsterdam. Wat een geld dat dan niet kost... Kun je dan beter sparen.

Persoonlijk (!!!) vind ik het niet heel gezond als je klaar bent met studeren, fulltime werkt en dan nog gewoon bij je ouders woont. Zelfstandigheid is goed, als je daarin wordt belemmerd door bijvoorbeeld het hebben van een paard, tja, dan beperkt dat je eigen ontwikkeling wel.

**Geplaatst**: 02-05-16 14:38

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 02-05-16 14:38

Ach ik denk dat dat ongezonde wel meevalt.
Lijkt me ongezonder om jarenlang niets te doen, bij je ouders te blijven wonen en op hun zak te teren.
In de zin van dat programma "Het is hier geen hotel".

**Geplaatst**: 02-05-16 14:41

Geplaatst: 02-05-16 14:41

Josien_ schreef:
Ach ik denk dat dat ongezonde wel meevalt.
Lijkt me ongezonder om jarenlang niets te doen, bij je ouders te blijven wonen en op hun zak te teren.
In de zin van dat programma "Het is hier geen hotel".

Klopt, maar volgens mij is de discussie in dit topic afgestudeerd, fulltime werken, een paard hebben en dus thuis wonen?

De situatie die jij schetst vind ik inderdaad ook erger, maar denk dat daar ook een groot deel dan bij de ouders ligt.

**Geplaatst**: 02-05-16 15:57

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 02-05-16 15:57

Hoezo is dat zonde van mijn kamer? Ik heb hem met een reden, namelijk vanwege mijn werk. Op dit moment ben ik er heel weinig, maar dat is puur deze periode. Normaal ben ik er 4-5x in de week en weekend ben ik er sowieso niet. Het is echt niet zo dat ik krom moet liggen om die kamer te betalen, integendeel.. ik spaar nog steeds maandelijks een leuk bedrag. Dat bedrag is hooguit een paar tientjes meer als ik terug verhuis naar mijn ouders

**Geplaatst**: 02-05-16 16:03

Geplaatst: 02-05-16 16:03

MyHorseGirl schreef:
Ghostattack schreef:
Misschien niet helemaal de situatie die je bedoelt, maar wil toch even reageren

Ik word dit jaar nog 21, studeer en werk in Amsterdam en ben grotendeels bij mijn ouders die in Tiel wonen. In Amsterdam heb ik dus wel een kamer, waar ik me echt scheel aan betaal, maar daar ben ik hooguit 3x per week. Waarom? Omdat mijn paard vlakbij mijn ouders staat. Ik heb hiervoor gekozen omdat de stalling hier goedkoper en veel paardvriendelijker is dan in Amsterdam. Mijn ouders hebben er geen enkel probleem mee dat ik zoveel thuis ben, ze hebben geen last van mij Het kost ze hooguit wat extra boodschappen. Ik betaal verder namelijk alles zelf en ben gewoon onafhankelijk en zelfstandig

Even offtopic: maar wat zonde dat jij een kamer hebt voor max 3 keer in de week in Amsterdam. Wat een geld dat dan niet kost... Kun je dan beter sparen.

Persoonlijk (!!!) vind ik het niet heel gezond als je klaar bent met studeren, fulltime werkt en dan nog gewoon bij je ouders woont. Zelfstandigheid is goed, als je daarin wordt belemmerd door bijvoorbeeld het hebben van een paard, tja, dan beperkt dat je eigen ontwikkeling wel.

Hier ben ik het niet helemaal mee eens..
Misschien kunnen sommige ondanks ze een eigen paard hebben ja of nee, zelfs dan ook niet rondkomen mochten ze een koop of huurhuis nemen. Tegenwoordig in deze tijd kan dat zeker.
En hier kan dat ook niet altijd hoor.

Laatst bijgewerkt door Banyu op 02-05-16 16:08, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-05-16 16:07

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 02-05-16 16:07

Hier is dat zo stamper. Paard of niet, onbetaalbaar hier.

**Geplaatst**: 02-05-16 16:15

Geplaatst: 02-05-16 16:15

Ghostattack schreef:
Hoezo is dat zonde van mijn kamer? Ik heb hem met een reden, namelijk vanwege mijn werk. Op dit moment ben ik er heel weinig, maar dat is puur deze periode. Normaal ben ik er 4-5x in de week en weekend ben ik er sowieso niet. Het is echt niet zo dat ik krom moet liggen om die kamer te betalen, integendeel.. ik spaar nog steeds maandelijks een leuk bedrag. Dat bedrag is hooguit een paar tientjes meer als ik terug verhuis naar mijn ouders

Ah okee, dat is dan duidelijk! Sorry, het kwam in je eerste bericht namelijk anders over.

**Geplaatst**: 02-05-16 16:17

Geplaatst: 02-05-16 16:17

MyHorseGirl schreef:
Ghostattack schreef:
Hoezo is dat zonde van mijn kamer? Ik heb hem met een reden, namelijk vanwege mijn werk. Op dit moment ben ik er heel weinig, maar dat is puur deze periode. Normaal ben ik er 4-5x in de week en weekend ben ik er sowieso niet. Het is echt niet zo dat ik krom moet liggen om die kamer te betalen, integendeel.. ik spaar nog steeds maandelijks een leuk bedrag. Dat bedrag is hooguit een paar tientjes meer als ik terug verhuis naar mijn ouders

Ah okee, dat is dan duidelijk! Sorry, het kwam in je eerste bericht namelijk anders over.

Met het scheel betalen, bedoel ik natuurlijk gewoon de abnormaal hoge huur in Amsterdam

Niet dat ik het niet kan betalen gelukkig haha

**Geplaatst**: 02-05-16 16:37

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 02-05-16 16:37

Al had ik geen paard, zou ik het nog niet kunnen betalen om alleen te wonen.

**Geplaatst**: 02-05-16 19:30

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 02-05-16 19:30

Ik ben 22, heb nog geen vaste baan. Wel een vriend met vaste baan. En ik heb een paard. Wil zelf dolgraag uit huis en ben daarom ook hard opzoek. Paard gaat sowieso mee. Is het niet in de tuin dan is het wel op een stal.

Nu kunnen we kleine huisjes kopen waar nog wat aan gedaan moet worden, maar ook weer geen hele verbouwingen. Ik heb alleen een ander probleem. M'n vriend wil nog niet samenwonen. (Of op z'n eigen, hoe je t wilt noemen) dit is nu al zeker een jaar zo, en dat doet de sfeer niet ten goede.

gelukkig kan ik me in de tussentijd oriënteren op een leuk huisje. Veel bekijken op internet en langs rijden. En ondertussen wacht ik af tot dat het kwartje gaat vallen of ik voor mezelf kies.

**Geplaatst**: 03-05-16 12:42

Geplaatst: 03-05-16 12:42

Ghostattack schreef:
Met het scheel betalen, bedoel ik natuurlijk gewoon de abnormaal hoge huur in Amsterdam Niet dat ik het niet kan betalen gelukkig haha

Hahah aha! Je hebt scheel betalen en scheel betalen.

**Geplaatst**: 05-05-16 19:04

Geplaatst: 05-05-16 19:04

Lisitano schreef:
Een paard hebben is natuurlijk hartstikke leuk, maar je houdt er toch hopelijk al wel rekening mee dat je ooit zelfstandig wil? Lijkt mij althans? Toen ik 17 was kon ik ook een pony kopen, ik werkte, woonde thuis dus ik had het breder. Maar ik heb het niet gedaan omdat ik niet wist hoe mijn toekomst, studie, woonsituatie eruit zag over 10 jaar en ik neem geen dier om het later weer weg te moeten doen.

Dat is ook de reden waarom ik nooit een paard heb gekocht toen ik nog thuis woonde.

**Geplaatst**: 05-05-16 20:14

Geplaatst: 05-05-16 20:14

MyHorseGirl schreef:
Even offtopic: maar wat zonde dat jij een kamer hebt voor max 3 keer in de week in Amsterdam. Wat een geld dat dan niet kost... Kun je dan beter sparen.

Persoonlijk (!!!) vind ik het niet heel gezond als je klaar bent met studeren, fulltime werkt en dan nog gewoon bij je ouders woont. Zelfstandigheid is goed, als je daarin wordt belemmerd door bijvoorbeeld het hebben van een paard, tja, dan beperkt dat je eigen ontwikkeling wel.

Hier ben ik het dus totaal niet mee eens. Ik ben klaar met studeren, werk fulltime en woon bij m´n ouders. Ik betaal alles zelf, alles rondom het paard, auto, benzine, telefoon. Ik begrijp niet waarom je vindt dat dat iemand beperkt in zijn ontwikkeling. Ik ben hartstikke zelfstandig, kan prima voor mezelf zorgen, doe ook veel voor m´n ouders om ze te helpen thuis. De euries die ik over hou in de maand kan ik echt bij lange na geen huurhuis van betalen plus alle bijkomende kosten. Dus ik heb geen keuze om uit huis te gaan. Ben ook veel van huis, ben altijd aan het werk of bij m´n paard, beetje vrije tijd wat ik heb plan ik vol met leuke dingen met vrienden. Ik kan het heel goed vinden met m'n ouders dus we zitten mekaar totaal niet in de weg.

Ik voel me hartstikke rijk dat ik een paard kan houden. Natuurlijk kan ik niet naar die verre vakanties zoals veel mensen wel doen, maar dat is nou eenmaal zo. Ik zou nooit maar dan ook nooit m´n paard verkopen omdat ik liever op mezelf zou wonen... Ik ben ontzettend blij met het leven wat ik heb. Dus nogmaals ik snap je reactie niet want ik zie het zo in ieder geval niet

**Geplaatst**: 06-05-16 22:41

Re: "Ik woon nog thuis, want ik heb een paard"

Geplaatst: 06-05-16 22:41

Pebbs: niets aan toe te voegen

Ik ben blij, mams is blij. Wat gebeurt er moest ik weggaan? Mams die moet rondkomen met een pak minder geld en hulp (terwijl ze met haar kanker hulp goed kan gebruiken...) en ik in een ministudio met geen nagel om aan mijn gat te krabben. Zonder paard trouwens.
Dan liever béide comfortabel leven, huishoudelijke klusjes delen en beiden nog een beetje kunnen sparen en 1 paard kunnen onderhouden. En moest ik die ooit wegdoen, ga ik nog steeds niet uit huis dusja.

En ja, ken de verantwoordelijkheid van het alleen wonen. Maanden alleen gewoond toen mijn mama in het kliniek lag... Ook 2 maand inwonend voor een toenmalige vriendin gezorgd toen die geen stap meer kon verzetten. Beiden geen probleem. Dus ik weet wat het is.

Nomineer dit bericht ×