Bokt.nl

Goof schreef:

Love12, ik vind jou enorm naief en ik hoop dat jij goed geholpen en begeleid wordt als je kind er is.
Uitgaan van een gemeente en instanties die altijd maar voor je klaar staan en scholen met wie je wel iets kan regelen gaat je nog hard tegenvallen.
Als dat je uitgangspunt in dit (nieuwe) leven is....

Ontopic: pfff voor je 21e een kind. Ik ben nu 30+ en heb nog nooit een seconde een kinderwens gehad, voor mij is het onbegrijpelijk dat mensen ze al willen op zo'n jonge leeftijd.
Als ik naar mezelf kijk op die leeftijd zie ik iemand die volop aan het reizen was en die zelfs nog een studie moest beginnen omdat genieten van het leven voorop stond (enn staat!!!).

_lautje_ schreef:

Love: ik snap best dat jij het beste wil voor je kindje. De vraag is kan je dat wel geven. Geen opleiding, geen huis, geen vast inkomen, geen relatie.
Een aantal hele belangrijke randvoorwaarden voor succesvol een kind zijn afwezig.

En dan kunnen er nog zoveel familieleden voor je klaarstaan, het feit is dat jij (persoonlijk) het niet voor elkaar hebt. En ik denk dat Goof dat bedoeld met naïef zijn.

Ik mag het misschien niet zeggen, ik ben zelf ook zwanger dus weet alles van hormonen, maar ik zou in jou geval het niet willen laten komen. Hoe moeilijk en verdrietig die keuze ook js.

Het is niet alleen de beslissing die he nu neemt voor jezelf, met je eigen verdriet maar ook een kind wat je de wereld in gooit wat begint met een achterstand.
Wat het begint met een achterstand.

Givisa schreef:

Ik ben bewust jong moeder geworden. Ik was net 17 toen mijn zoon geboren werd. Mijn man is wat ouder dan ik en we hadden alles prima voor elkaar. Op mijn 19e kwam de 2e en op mijn 23ste de 3e. Alle 2 zijn we hbo geschoold, we hebben een goed inkomen en ook nog eens een leuk huis.
Ik had het niet anders willen doen.

_lautje_ schreef:

Ik neem aan dat je bij je ouders woont. Dat is niet een huis hebben.

En je bent 17 dus natuurlijk heb je, je leven niet voorelkaar om een gezin te stichten. Dat zou pas abnormaal zijn. Maar ga dan niet doen alsof je het wel voorelkaar hebt. Daarmee toon je, je naïviteit.

En verlof als je op een opleiding zit? Nog nooit van gehoord. Ken geen school die aan verlof doet. Verlof heb je alleen als je een baas hebt die je aanmeld bij het UWV waardoor je zwangerschapsverlof krijgt.

_Dominique schreef:

Givisa schreef:

Ik ben bewust jong moeder geworden. Ik was net 17 toen mijn zoon geboren werd. Mijn man is wat ouder dan ik en we hadden alles prima voor elkaar. Op mijn 19e kwam de 2e en op mijn 23ste de 3e. Alle 2 zijn we hbo geschoold, we hebben een goed inkomen en ook nog eens een leuk huis.
Ik had het niet anders willen doen.

Wow hoe? Een kleine hebben (2) en hbo kunnen afstuderen? Diep respect voor.

_love12_ schreef:

_lautje_ schreef:

Love: ik snap best dat jij het beste wil voor je kindje. De vraag is kan je dat wel geven. Geen opleiding, geen huis, geen vast inkomen, geen relatie.
Een aantal hele belangrijke randvoorwaarden voor succesvol een kind zijn afwezig.

En dan kunnen er nog zoveel familieleden voor je klaarstaan, het feit is dat jij (persoonlijk) het niet voor elkaar hebt. En ik denk dat Goof dat bedoeld met naïef zijn.

Ik mag het misschien niet zeggen, ik ben zelf ook zwanger dus weet alles van hormonen, maar ik zou in jou geval het niet willen laten komen. Hoe moeilijk en verdrietig die keuze ook js.

Het is niet alleen de beslissing die he nu neemt voor jezelf, met je eigen verdriet maar ook een kind wat je de wereld in gooit wat begint met een achterstand.
Wat het begint met een achterstand.

Achja, zo zal iedereen zijn/haar mening erover hebben. Wij hebben de keuze gemaakt het te houden en gaan er ook voor. Een huis heb ik gewoon, zou prima hier kunnen blijven wonen, wil ik alleen zelf niet omdat het voor mij teveel onrust geeft hier en ik die onrust niet op m'n kindje over wil brengen. M'n opleiding ga ik na m'n verlof gewoon mee verder en ga ik gewoon af maken.
Het komt bij mij echt niet door de hormonen hoor.
Waar baseer jij op dat m'n kindje gaat beginnen met een achterstand? Heb alles wat ik nodig heb gewoon en kan m'n kindje een prima leven bieden.

Nogmaals: Iedereen heeft r wel een mening over maar wij staan beide achter de keuze om het te houden dus daar hoef ik ook geen verder commentaar op.

_lautje_ schreef:

Misschien. Ga ik er El zo over door omdat het mij heel veel doet. Ik ben zelf zwanger van mij ben eerste kind. En het raakt mij dat een kind een kind krijgt.
Ik weet wat het kost, ben bewust van de impact op ons leven, onze relatie, het kind en dat is nogal wat. Ook als je het wel super voorelkaar hebt zoals wij en dan is het echt iets waarvan ik denk wow we zijn straks verantwoordelijk voor iemands leven...
Laat staan hoe de impact is als je niet alles perfect voorelkaar hebt.
Ik kan daar niet bij en het gaat mij gewoon duizelen.

Huisje is leuk, maar waar betaal je dat van. Je zal ongetwijfeld heel veel aanspraak kunnen maken op poets en subsidies. Maar moet je dat willen. Je wil toch niet afhankelijk zijn

tita schreef:

Oja

Gewoon allemaal zwanger worden want de gemeente en staat betalen wel.
Goede uitgangspunt

En dan liefst van 3 verschillende mannen om zo inteelt te voorkomen...top

_lautje_ schreef:

Verootjoo: als je er achter komt en maakt dan de beslissing voor er zelfs sprake is van hartslag kan je dat abortus noemen?
Er is dan feitelijk gezien nog geen sprake van leven. Dat is gewoon een overtijd behandeling.

Nu sta ik hier vrij zakelijk in, dat besef ik. Ik heb overtuigd ongelovig en zeer van de ratio.

En ik denk dat het soms best wel een kwestie is van kiezen tussen twee kwaden. Als jij een kind weinig tot niks kan bieden wat is dan erger. Als ik idd 4 handen op 1 buik zie denk ik echt wel eens van soms Zou abortus bijna verplicht mogen worden bij bepaalde mensen....