Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
SusanH
Lid Bezwaarcommissie

Berichten: 38136
Geregistreerd: 27-06-07
Woonplaats: In het midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:23

O wat vreselijk.....

__PSM__

Berichten: 6603
Geregistreerd: 24-03-05
Woonplaats: ......

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:23

Ochjee wat erg voor die ouders :(

Rende het kind zomaar de straat op? Hopelijk heeft je broer een niet al te groot schuldgevoel, hij heeft het tenslotte vast niet expres gedaan :(:)

verootjoo
Berichten: 37823
Geregistreerd: 19-10-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:28

Ja, hij reed 40 en het was een weg waar je 50 mag. Best wel grote drukke weg vooral in de spits en onoverzichtelijk omdat er veel auto's aan de kant van de weg geparkeerd staan. Hij heeft het kind niet gezien en had dit ook niet kunnen zien aankomen is uit het politieonderzoek gebleken. Ineens hoorde hij een klap en zag de moeder tegen zijn auto aankomen maar het kindje lag er blijkbaar voor... Het kind is heel plots zo vanachter een auto de weg op gerend. Echt seconde werk, was ze een seconde eerder had hij kunnen remmen, was het een seconde later was hij al voorbij met de auto :\

Hij is er echt kapot van.

vuurneon
Berichten: 50066
Geregistreerd: 17-10-03

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:34

Afschuwelijk! Heel veel sterkte ook voor je broer!

Je hebt voor peuters ook een rugzak met een handvat erop. Ik vind tuigjes prima, veiligheid voor alles als een kind dat nodig heeft

Goof

Berichten: 33035
Geregistreerd: 12-05-05
Woonplaats: Thuis

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:35

Kahawa schreef:
Goof schreef:


Dit is voor mijn vriend en mij echt DE reden om geen kinderen te willen. Wij willen dat ons leven om ons draait, we leven maar 1x en willen daar optimaal van genieten zonder aanpassingen, slapeloze nachten, kostenposten, vergane spontaniteit etc.

Ik kan me ook niet inleven in bovenstaande uitspraak, waarom zou je jezelf opofferen en wegcijferen?


Het engste vind ik zelf nog dat we biologisch zo geprogrammeerd zijn dat de kans groot is dat je na het uitpoepen daar daadwerkelijk helemaal in meegaat. :o


Gewoon voorkomen dat je er 1 uitpoept dus :+

verootjoo
Berichten: 37823
Geregistreerd: 19-10-03

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:36

Nee hoor, je krijgt er ook zoooo veel voor terug :+ :P

Chasey

Berichten: 10701
Geregistreerd: 27-10-10
Woonplaats: Winterswijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:47

*knip, vind dit toch iets te persoonlijk voor op het forum, wie het al gelezen heeft geef niet :) * ik schreef het vanuit een opwelling.

Majabeestje
Berichten: 4296
Geregistreerd: 07-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:53

Verschrikkelijk! Echt afschuwelijk dat soort verhalen, dat is echt mijn grootste angst.. Ik kan er echt van wakker liggen dat er iets met mijn kinderen kan gebeuren. Of met mij.. wat moeten ze zonder mij? Moet je echt niet over nadenken.
Dat vind ik ook direct het aller aller zwaarste van het moederschap.. Je bent nooit meer zorgeloos. De kinderen zitten altijd in mijn hoofd. Niet als ik aan het werk ben of met vriendinnen uit of op het paard zit, maar toch ben je altijd (on)bewust van het feit dat de kinderen er zijn, misschien iets nodig hebben, niet lekker zijn, hoe laat je ze weer moet ophalen, of ze wel gezond eten etc. Daar moet je je echt af en toe bewust los van maken, dus tijd voor jezelf maken (en voor je relatie ;) ). Maar poeh, het is niet makkelijk. En helemaal als ze nog jong zijn (baby, peuter) is tijd voor jezelf zien te creëren een dagtaak op zich. Ik ben echt blij dat ze wat 'ouder' zijn inmiddels (nu 5 en 8).
Toen ze nog zo klein waren vond ik het echt bijna niet te doen en heel eerlijk.. als ik dat allemaal had geweten van te voren was ik er niet aan begonnen. Beide kinderen sliepen pas na een paar jaar een beetje door, mijn dochter bleek een voedselintolerantie te hebben waardoor veel lichamelijke klachten en dan de 'gewone' kinderziektes er nog naast. Om de beurt de kinderen verkouden, buikgriep, een of andere 5e of 6e of weet ik veel hoeveelste ziekte, waterpokken, oorontsteking, keelontsteking etc. Ik ben in die periode ook gestopt met werken, ben er met een burn out uit geknald. Ondanks dat mijn man ontzettend veel op zich nam en we de taken verdeelden.
Ik zie het nu bij vriendinnen met baby en peuter ook, ze gaan er bijna aan onderdoor en in sommige gevallen inclusief de relatie.
Nou ben ik sowieso nooit dol geweest op kinderen ( :') ) en ik ben ook niet zo'n 'zorger' of dol op kinderen entertainen. Ik was dolblij dat ze naar de crèche en peuterspeelzaal konden zodat ze daar konden knutselen, hoefde ik het niet te doen :') Ik ben dus maar gaan kijken naar wat ik wel leuk vond en de kinderen ook. Lekker naar buiten met de hond, kinderboerderij, eendjes voeren en in huis was het soms echt overleven :Y) (voor mij dan he, de kinderen kwamen/komen niets te kort hoor :D ).
Maar die balans tussen tijd voor jezelf en de kinderen om je heen is hier nog steeds wat zoeken. Zoals vandaag, ze hebben een dagje vrij van school en spelen nu even samen maar slaan elkaar het grootste gedeelte van de dag de hersenen in ~~}> En dan vandaag de balans zoeken tussen de kinderen vermaken, huishouden, kinderen zelf spelen (en dus ruzie) en ook even tijd voor mezelf blijft een uitdaging (heb me nu dus even verstopt achter de pc, ze mogen het even uitzoeken met elkaar nu :+ ).
Ondanks dat je wel hoort dat het zwaar is, kinderen krijgen en opvoeden dacht ik altijd toch iets van 'Ach, ik kan wel zonder een uurtje minder slaap en dat opvoeden kan ik ook wel' (toen nog in functie als gezinscoach in multiproblem gezinnen dus ach, hoe erg kan het zijn?) Nou, inmiddels zijn we zelf nog net geen multiproblem gezin.. _O-
Nee hoor, het valt best mee maar poeh, het is echt bikkelen. Mijn 'moeder-vriendinnen' plannen regelmatig borrels met elkaar. Lekker samen zeiken en wijntjes drinken *\o/* (en 'je krijgt er zoveel voor terug'.. wij vragen ons elke keer weer af wat dat nou precies is..)
En ondertussen, je wil ze voor geen goud missen.. die kleine hooligans <3

pmarena

Berichten: 52747
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:54

Achjee, wat erg dat het kindje overleden is! Wel heel fijn dat broer nog zachter reed dan toegestaan en hem geen enkele schuld aangerekend kan worden, dat moet toch enorm kunnen schelen in het schuldgevoel :(:)

Oh dan zal ik mijn reactie er ook even afhalen Chasey :)

Majabeestje
Berichten: 4296
Geregistreerd: 07-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 11:55

verootjoo schreef:
Ja, hij reed 40 en het was een weg waar je 50 mag. Best wel grote drukke weg vooral in de spits en onoverzichtelijk omdat er veel auto's aan de kant van de weg geparkeerd staan. Hij heeft het kind niet gezien en had dit ook niet kunnen zien aankomen is uit het politieonderzoek gebleken. Ineens hoorde hij een klap en zag de moeder tegen zijn auto aankomen maar het kindje lag er blijkbaar voor... Het kind is heel plots zo vanachter een auto de weg op gerend. Echt seconde werk, was ze een seconde eerder had hij kunnen remmen, was het een seconde later was hij al voorbij met de auto :\

Hij is er echt kapot van.


|( |(
Nogmaals, echt afschuwelijk..
Heel veel sterkte voor je broer..

pmarena

Berichten: 52747
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:04

Majabeestje: jeetje dat klinkt toch best wel heftig, mag je wel mee oppassen zulke uitspraken want dan wordt je nog net niet aangemeld bij de kinderbescherming als ontaarde / depressieve moeder door sommige bokkers :P

Ik vind het wel gewoon eerlijk :j

Natuurlijk hou je heel veel van je kinders en wil je ze puntje bij paaltje niet meer missen, maar soms is het ook wel even lekker om niet de leuke kanten te benoemen maar het even over de minder leuke kanten te hebben :j

Wat jij omschrijft van die kinders die als ze samen spelen elkaar de hersens in slaan...dat is voor mij de strohalm zeg maar waarmee ik mijn schuldgevoel naar onze kleine goedpraat dat ik niet nog een keer zwanger wil worden :o

Ik vind het echt een rot-idee voor hem dat hij enig kind zal blijven en had zelf tot een week of 2 voor de geboorte nog het idee dat we zouden mikken op een gezinnetje met 3 kinderen.

Maar ik wil gewoon ècht niet nog een keer door dat hele circus heen :=

En dan zal je zien als je het toch doet, dat je niet een leuk broertje / zusje voor je eerste spruit krijgt waar die veel steun en plezier aan heeft...maar wordt het er 1 waar eigenlijk iedereen alleen maar "last" van heeft omdat het te druk wordt en ze toch niks aan elkaar hebben omdat ze maar ruzie lopen te zoeken en ze elkaar eigenlijjk alleen maar in de weg zitten :=

En dan nog het risico van een kind met een handicap...daar zit ik gewoon echt helemaal niet op te wachten dat de babytijd zeg maar eeuwig gaat duren :o

_Nadia_

Berichten: 2832
Geregistreerd: 06-11-08

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:15

Oh Verootje wat erg!

Hier ook tuigjes hoor, ik ga echt niet met 7 kinderen door London lopen en op goed geluk hopen dat ze bij me blijven. 2 tot 3 in de buggy en de rest (op de oudste, die is 8 na) aan een rugzakje met lijn. Ja ook mijn 7 jaar oude zoon, met zijn autisme is het levenslink om hem los te laten lopen, helemaal in een drukke stad.

HiFive5

Berichten: 1088
Geregistreerd: 25-10-15
Woonplaats: Oost-Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:16

Door alle verhalen die ik lees heb ik nu nog minder zin om te stoppen met mijn pil :')

Majabeestje
Berichten: 4296
Geregistreerd: 07-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:17

Haha, pmarena.. Ik heb zelf bij jeugdzorg gewerkt.. geloof me, daar is wel meer voor nodig :D
Maar ik schrijf echt even vanuit de 'moeilijke kant' idd, ik vind het moederschap gewoon heel zwaar, ondanks het geluk van je eigen kinderen zien opgroeien en de liefde die je voor ze hebt.
Toch ben ik er ook van overtuigd dat mijn kinderen niks te kort komen. Ik hou zielsveel van ze, net als mijn man. We zijn een hecht gezin, mijn man en ik zijn echt een team, de kinderen komen niks tekort qua liefde, er zijn regels en er worden grenzen geboden, we leren ze normen en waarden en het allerbelangrijkste: ze mogen zijn wie ze zijn, ze voelen elke dag dat we van ze houden en er wordt hier heel wat af geknuffeld :+
Want ondanks dat IK het zwaar vind, hoeven mijn kinderen daar niet onder te lijden. Zij hebben er niet voor gekozen om geboren te worden en wij willen ze toch wel enigszins en met liefde en een goede basis deze maatschappij insturen. En dat is hard werken. En dat maakt het zwaar, maar is wel de taak van een ouder.

Goof

Berichten: 33035
Geregistreerd: 12-05-05
Woonplaats: Thuis

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:18

_Nadia_ schreef:
Hier ook tuigjes hoor, ik ga echt niet met 7 kinderen door London lopen en op goed geluk hopen dat ze bij me blijven. 2 tot 3 in de buggy en de rest (op de oudste, die is 8 na) aan een rugzakje met lijn. Ja ook mijn 7 jaar oude zoon, met zijn autisme is het levenslink om hem los te laten lopen, helemaal in een drukke stad.


Even een oprechte vraag;
kun jij op die manier zelf genieten van een uitje of vakantie?
Als ik in London ben kan ik genieten van alles wat ik doe en zie en beleef, ik vraag me af of jou dat ook lukt of dat je alleen maar met je kinderen bezig bent?

Majabeestje
Berichten: 4296
Geregistreerd: 07-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:21

Trouwens, pmarena... Broer en zus slaan hier regelmatig de hersenen in maar hebben ook ontzettend veel aan elkaar en zijn stiekem heel dol op elkaar. Als we ergens zijn wat ze niet kennen pakken ze elkaars hand en gaan er samen op af. Of ik zie ze ineens op de bank zitten met zijn tweetjes, maakt zus kleine staartjes in het haar van haar broertje :D
Het heeft echt 2 kanten. Maar als je twijfelt over of je kind wat te kort komt dat hij wel of geen broertje of zusje krijgt.. Geen goede reden om er voor te gaan vind ik. Een kind 'alleen' is niet zielig.

_Nadia_

Berichten: 2832
Geregistreerd: 06-11-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:22

Ja hoor, en ja natuurlijk ben je constant met je kinderen bezig, maar juist dat zorgt dat je door hun ogen de wereld ziet, en dat is nog veel mooier.
Nu woon ik hier natuurlijk, en ga ik niet de stad in voor de bezienswaardigheden, we gaan zeer regelmatig naar de musea hier, of spelen in de parken, maar ik ga echt niet naar Oxford street ofzo met de kinderen, dat is zelfmoord! :+

Britta31

Berichten: 14405
Geregistreerd: 26-11-13
Woonplaats: Naast Britt,Nappie,Aag en Sasa en Max.

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:23

Ach,ze kunnen niet met en niet zonder elkaar.

Goof

Berichten: 33035
Geregistreerd: 12-05-05
Woonplaats: Thuis

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:32

_Nadia_ schreef:
Ja hoor, en ja natuurlijk ben je constant met je kinderen bezig, maar juist dat zorgt dat je door hun ogen de wereld ziet, en dat is nog veel mooier.
Nu woon ik hier natuurlijk, en ga ik niet de stad in voor de bezienswaardigheden, we gaan zeer regelmatig naar de musea hier, of spelen in de parken, maar ik ga echt niet naar Oxford street ofzo met de kinderen, dat is zelfmoord! :+


Nee dat begrijp ik haha, maar ik neem aan dat je wel eens op pad gaat, dagje weg, vakantie etc.

_Nadia_

Berichten: 2832
Geregistreerd: 06-11-08

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:41

Nee, op vakantie gaan we niet, dat is niet te betalen. We gaan wel regelmatig naar het museum, af en toe naar het strand, 2 tot 3 keer per week naar het park / bos, dus we doen genoeg, maar geen grote dingen zeg maar.
We proberen 1 keer per jaar een paar dagen naar Nederland te gaan, maar dat is vooral stressen ja, je moet alle familie af, alles in een paar dagen proppen dus daar is geen genieten aan (maar dat was het ook niet met minder kinderen)

Op de dagen dat we weg gaan is mijn man natuurlijk mee dus dan zijn we met zn tweetjes en wisselen we elkaar af.
Ik denk dat je er in groeit, ik vind het niet moeilijker met 7 dan met 2 (maar dat komt omdat mijn tweede klassiek autisme heeft, dus dat is sowieso een verhaal apart)

SusanH
Lid Bezwaarcommissie

Berichten: 38136
Geregistreerd: 27-06-07
Woonplaats: In het midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 12:41

verootjoo: krijgt je zwager ook slachtofferhulp? Hoop dat het lukt voor hem om het een plekje te geven.

Tuigje had ik bij onze dochter echt niet om gekregen. Ik maakte altijd de afspraak met haar, in de wagen en dan op de terugweg altijd vast punt eruit. Scheelt dat wij aan een woonerf wonen op loopafstand van de winkels. Als we op de terugweg de weg waren overgestoken mocht ze altijd zelf terug naar huis lopen. Andersom deed ik ook wel eens (je mag lopen tot...) maar dat is meestal drama omdat ze dan de wagen in moest en het eigenlijk niet wilde. Peuter met driftbui terug de wagen in frotten valt niet mee. Maar ja ze ging ook vaak mee naar stal of op wedstrijd en dan mocht ze toch echt niet de hele tijd rond blijven lopen.

_Nadia_

Berichten: 2832
Geregistreerd: 06-11-08

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 13:06

http://www.amazon.co.uk/LittleLife-Todd ... B003D744F4
Wij hebben deze rugzakjes, ze mogen er allemaal eentje uitkiezen zodra ze niet meer in de buggy zitten en ze dragen ze eigenlijk maar wat graag. Zodra het kan klik ik gewoon de lijn er af, en kunnen ze spelen zoveel ze willen, maar met 4 ASS kinderen zijn er gewoon niet zoveel afspraken te maken, ze zien geen gevaar dus voorlopig is het nog even aan de lijn.

HiFive5

Berichten: 1088
Geregistreerd: 25-10-15
Woonplaats: Oost-Vlaanderen

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 13:19

Nadia, die vind ik ontzettend cool ! Had ik kinderen gehad, ze kregen een nieuwe tas :')

pmarena

Berichten: 52747
Geregistreerd: 09-02-02

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 13:24

Die rugzakjes heb ik half jaartje geleden ook al naar zitten kijken, denk dat het zoiets maar moet worden....of gewoon een tuigje, zie weinig meerwaarde aan het rugzakje :P

SusanH
Lid Bezwaarcommissie

Berichten: 38136
Geregistreerd: 27-06-07
Woonplaats: In het midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-04-16 14:22

Die rugzakjes zijn wel heel mooi!