Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
biancatjuh27 schreef:O wat een herkenning hier.
Mijn grootste ergenis tijdens mijn zwangerschap is wel geweest dat er dus een wildvreemde aan mijn buik ging zitten, toen mijn dochter bewoog. Madam was namelijk niet bepaald de rustigste (nog steeds niet overigens). Ik heb die vrouw toen een klap gegeven en heel duidelijk gemaakt dat ik daar niet van gediend was.
Verder idd de vragen, van was het gepland (nee), weet je wat het wordt ( ja). Zijn jullie last minute getrouwd omdat je zwanger bent (nee, bruiloft was al helemaal geregeld en het was alleen nog maar wachten op de dag)
En dan de opmerking bij het eten, neem nog maar wat extra. Je eet tenslotte voor 2.
Britta31 schreef:Ik gebruikte mijn dikke buik weleens als tafeltje.Handig om iets op te leggen als je zit.

En ga nog steeds over mijn nek als op de parkeerplaats van de lokale supermarkt een viskraam staat en ik parkeer aan de andere kant
Kan niet in de buurt komen van de slager, visboer, kaasboer, Douglas en ga zo maar door. Zelfs de Jamin is verschrikkelijk
Ik wil dan wel vaker wat koken wat ik daarna ook nog lekker vind om op te eten (dan dat ik vroeger had)

(ben 1.57).. gelukkig is t niet overal te zien behalve in mn onderkin 
FloMax schreef:Ja idd! De vermoeidheid was me eigenlijk niet eens zo opgevallen maar toen ze zei dat ik flink ijzertekort had en me dus vermoeid kon voelen, ging het lampje opeens branden.
Niet te vergeten dat mijn knieën en handen(cts) ook niet echt meewerken.
Vervelendst vind ik nog; Al ben ik zó moe... ik kom s'avonds maar niet in slaap
En dat is dan een cirkeltje dat zichzelf steeds herhaalt 
FloMax schreef:Nope, hooguit van die spalkjes voor s'nachts. Ze zijn ervan overtuigd dat het na de zwangerschap voorbij gaat, zo niet; dan kijken ze verder.
Mijn handen zijn momenteel zo opgezwollen dat ik s'avonds niet eens meer een vuist kan maken, en s'nachts word ik steeds wakker omdat ik het gevoel heb dat ik gestoken word door 1000 naalden tegelijk -_- Echt heel frustrerend.
Maar wie weet is het na de zwangerschap idd wel voorbij. Dat hoop ik tenminste.. Ik wou dat ik gevoel kon negeren, maar ik word er juist wakker van haha