Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-07-15 12:22

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 09-07-15 12:22

Ik ben bang dat je wegloopt voor zaken, en waarschijnlijk zaken die bij jou liggen. Niet bij je man of N. Je lost niets op door van de een naar de ander te gaan (tenzij het écht je grote liefde is..dat soort gevallen komen wel eens voor maar zijn zeldzaam). Waarom ben je in eerste instantie met je man getrouwd? Wat was er zo geweldig aan hem, en wat mis je nu?

Ik kan me vanuit zijn kant heel goed voorstellen dat hij chagrijnig thuis komt. Hij voelt zich opzij gezet. Werkt hard, en is er gelukkig blij mee, hij zorgt voor de kinderen. Terwijl jij ondertussen langzaam van hem weg drijft. Straks is hij de kinderen (deels) kwijt, zijn stabiliteit kwijt. Het is nogal wat, wat je hem aan doet. Als je écht van hem houd (of om hem geeft, op zijn minst) moet je daar ook aan denken. Je bent met hem getrouwd. Dat moet je eerst op zien te lossen, voor je eventueel aan een andere relatie begint.

Ik zie dat je al schrijft dat de kinderen N kennen en hij goed met honden om kan gaan, dat hij er twee kinderen bij krijgt. Zo werkt het niet meid. Je beschrijft het zo romantisch. Die kinderen zijn van jouw man, niet van N. N zal hooguit een extra verzorger kunnen zijn. Je zit denk ik teveel met je hoofd in de wolken (of in het zand) om helder te kunnen nadenken.

Ik gun je het allerbeste dus ik hoop dat je hier uit komt, maar je moet wel helder beginnen na te denken. Wat je nu doet is niet goed. Voor niemand.

**Geplaatst**: 09-07-15 12:59

Geplaatst: 09-07-15 12:59

JumpingRider schreef:
piezze schreef:
Zo te lezen moer je je man koesteren. Hij gunt je zelfs een 2e vriend. Ts open je ogen, voor je het weet is het te laat.

Mooi gezegd, dit is precies wat ik dacht toen ik je openingspost las.
Daarnaast ben ik heb met Dreamybol eens dat je voor je kinderen echt alles geprobeerd moet hebben met je man.

Ik zou het leven wat je hebt niet zomaar opgeven.

Is het geen optie om je contact met N. voorlopig even helemaal te verbreken?
Als je gevoelens voor hem weggaan is er misschien weer ruimte voor de liefde voor je man?

Succes in ieder geval!

Dat wou ik ook zeggen! bijzondere man heb je. die zijn eigen gevoel aan de kant zet voor jou (want als ie van je houdt doet het hem absoluut pijn dat jij nu ook een ander leuk vind en zal ie misschien ook gekwetst zijn)

**Geplaatst**: 09-07-15 12:59

Geplaatst: 09-07-15 12:59

Moeilijk is het he TS? Je niet op je plek voelen, maar eigenlijk ook niet weg willen.
Uit jouw verhaal komt naar voren dat je aandacht/liefde te kort komt en tevens wat verveling in je dagen.
Dat eerste kun je alleen oplossen door je man te vertellen dat je dit mist en hoe dat er in jouw ogen uit ziet. Bv een spontaan smsje met een lieve tekst, een avondje filmmet kaarsjes en een snackje, een middagje zonder kids een duinwandeling maken, maar vooral dagelijks een knuffel (eens vlug, anders uitgebreid)
Aan je verveling geeft je momenteel een verkeerde invulling. Je laat het bepalen door een ander, maar niet door jouw eigen ik. Zoek allereerst eens voor een paar uur een baantje, zo kom je weer gezellig onder de mensen en daar wordt je al blijer van. Ga eens kijken naar een hobby of wat anders leuks om een paar uren per week mee te vullen en ga eens uit met vriendinnen, of op visite, of dagjes weg. Kortom vul je dagen in voor jezelf en pas met een ander als er nog tijd overblijft.
Ga lekker terug naar huis meis en laat je man je helpen met het vinden van deze dingen en daarmee ook jouzelf. Hij zal vast ook open staan voor verbeteringen die jullie weer op weg helpen.
Je zal het iig niet bij N vinden, want verandering van kerel lost jouw problemen met je eigen ik niet op. Succes ermee

**Geplaatst**: 09-07-15 13:32

Geplaatst: 09-07-15 13:32

Mendel schreef:
Ik zie dat je al schrijft dat de kinderen N kennen en hij goed met honden om kan gaan, dat hij er twee kinderen bij krijgt. Zo werkt het niet meid. Je beschrijft het zo romantisch. Die kinderen zijn van jouw man, niet van N.

Inderdaad, zou N jouw kinderen ook willen als hij jou er niet bij kreeg TS? Natuurlijk zegt hij dat hij jouw kinderen ook wil want hij wil JOU en jij geeft hem het idee dat hij een goede kans maakt.

Statistisch gezien zijn kinderen namelijk veel en veel slechter af bij iemand anders dan hun vader:
http://drphil.com/articles/article/727

**Geplaatst**: 09-07-15 13:37

Geplaatst: 09-07-15 13:37

Ik vraag me af wat jij doet naast het opvoeden en zorgen voor jullie kinderen? In je OP vertel je over je eigen bedrijfje. Haal je daar geen voldoening uit? Het lijkt me toch dat als je ergens een bedrijfje in begint dat dat je passie is. Het lijkt wel alsof jouw hele bestaan/geluk valt of staat bij het hebben van een man. En dat komt behoorlijk "clingy" over.

Daarnaast erger ik me vreselijk aan het gewijs naar je man. Ik kan me niet voorstellen dat hij geen enkele positieve eigenschap heeft. Je bent niet voor niets ooit met hem getrouwd. Praten jullie er nooit over waarom hij chagrijnig of depressief is? Daar kan je samen wat aan veranderen. Dat hij chagrijnig thuis komt van zijn werk hoeft niet te betekenen dat dit komt door zijn werk, misschien heeft hij wel helemaal geen zin om naar huis te gaan. Ik kan me dat best voorstellen als hij weet dat jij 's avonds lekker de bloemetjes weer gaat buiten zetten en hij de zorg voor jullie kinderen op zich moet nemen nadat hij al een dag heel hard gewerkt heeft. En dan ook nog eens met een andere man

Ik vind dat je het je man verschuldigd bent om op z'n minst eens goed met elkaar te praten over wat er nou zo mis zit in jullie relatie. Of je dan wel of niet uit elkaar gaat maakt niet uit, maar dit zo door laten zieken heeft helemaal geen zin.

**Geplaatst**: 09-07-15 18:40

Geplaatst: 09-07-15 18:40

Op de suggestie dat je even op jezelf moet gaan wonen, hoor ik alleen 'maar dit' en 'maar dat'. Er is volgens jou geen andere optie dan bij N. slapen. Er zijn wel andere opties, maar op dit moment kies jij voor de makkelijkste weg. Overdag pas je op je kinderen en 's avonds slaap je bij N. Lekker makkelijk, dan hoef jij niet voor jezelf te zorgen.

Als ik dit lees wordt het gewoon tijd dat jij een tijdje op eigen benen gaat staan in plaats van iedereen voor jou te laten zorgen. Om even lucht te krijgen kun je ook kamer huren voor de avonduren in plaats van N. te gaan. Je zult vast een goedkope kamer vinden voor 200 euro per maand. En op dat te kunnen betalen kun je in de avonduren eventueel zelf gaan werken (horeca bijvoorbeeld), maar houd op met dat vluchtgedrag wat je nu vertoont. Het is belangrijk dat je N. even een paar maanden niet ziet en dingen voor je op een rijtje gaat zetten, voor jou en je kinderen. Als je over die paar maanden zeker weet dat je naar N. wil, dan zet je de scheiding in gang. Ga je een huurhuis voor jou en je kinderen opzoeken, maar trek je niet meteen bij N. in. Het wordt tijd dat je eerst zelf volwassen wordt en voor jezelf leert zorgen en niet je problemen door je man en N. laat oplossen.

**Geplaatst**: 09-07-15 20:19

Geplaatst: 09-07-15 20:19

slimmerik schreef:
Mooi bij N. blijven en daar wachten op O. Die wellicht nog spannender is. Maar pas op: het alfabet gaat tot Z.

$_/-\o_$

**Geplaatst**: 10-07-15 11:39

Geplaatst: 10-07-15 11:39

Ts,

Ik ben in juni 2013 weggegaan bij mijn toenmalige man, na een relatie van 11 jaar. Getrouwd, huis samen, paarden aan huis, hond en katten. Gelukkig geen kinderen. Ik was ook verliefd geworden op iemand anders...Ik zie mezelf nog zitten in de keuken, kijkend naar de buren. Een koppel waar het al een hele tijd slecht ging. Bleven bij elkaar omdat ze beiden niet alleen wilden zijn, hadden een huis samen. En opeens was daar een kind en was het geen koppel meer, maar een papa en een mama. Toen dacht ik: dit is mijn toekomst, en dat wil ik niet!

Ik ben veroordeeld geweest, zelfs door mijn eigen familie, heel wat vrienden kwijt geraakt. Om nog maar te zwijgen van de financiële kant van de hele scheiding. En die man waar ik op verliefd was? Die heeft mij laten vallen als een baksteen...

Daar zat ik dan, alleen in een armzalig huurhuis, paarden gelukkig meeverhuisd, 1 kat mee. Mijn lieve hond achtergelaten. Ik was mijn stabiele leven kwijt. Nog een paar vrienden, geen geld en that's it! En iedereen koos zijn kant, want ik had hem verlaten voor een andere man. ocharme! Een maand lang heb ik thuisgezeten met burn-out, maar nooit heb ik gedacht om terug te gaan.

Ik ben beginnen nadenken en wat bleek? Die verliefdheid op die andere persoon, was gewoon de druppel die de emmer liet overlopen. Er was veeeeeel meer aan de hand dan wat het voor de buitenwereld allemaal leek. En verdomme, ondanks alles was bij hem weggaan de beste beslissing OOIT geweest. Daarom, ga bij jezelf te raad, wat is de reden waarom je verliefd wordt op een ander? Vaak is het niet enkel een tekort aan aandacht... Ik heb niet alles gelezen, maar in mijn geval ging mijn ex ook veranderen hoor.. Twee weken heeft hij het volgehouden. Iedereen raadde mij aan om in relatietherapie te gaan. Hebben we ook gedaan. Twee keer, tot de therapeut zei: ik snap jouw beslissing om weg te gaan.

Nu gaat het pakken beter met mij. Ik heb nadien een relatie gehad met een man die mij echt waardeerde, die voor mij door het vuur ging. Ik heb nieuwe vrienden leren maken. Mijn familie heeft ook ingezien dat ik er nu veel gelukkiger bij loop.
Dus ja, kies voor jezelf zou ik zeggen. Je kan met je kop tegen de muur lopen, maar at least you tried!

Pb mij maar mocht je meer willen weten. Er liep hier op bokt een topic over mijn situatie.

**Geplaatst**: 10-07-15 12:19

Geplaatst: 10-07-15 12:19

Mendel schreef:
Wat je nu doet is niet goed. Voor niemand.

Nee?
Waarom niet?

Monogamie werkt niet voor iedereen. Ook niet serieel en nog minder sexclusief monogaam.

Ik $_/-\o_$ alle betrokkenen voor de bereidheid om vóór elkaar te zijn; elaak geluk te gunnen en compromissen te sluiten met de normen en waardes van ... ja van wat of wie eigenlijk?

Er is naast sexclusieve monagmie een wéreld aan andere relatiemogelijkheden welke allemaal net zo goed/slecht zijn.
De crux is dat de betrokkenen er weloverwogen, bewust voor kiezen. Dat is imo bij sexclusieve monogamie zelden het geval.
Ook is het heel normaal dat je op meer personen verliefd wordt/bent, van meer dan één persoon houdt. Dat is met een lief niet anders dan met kinderen. Het is alleen maar in de normen van onze westerse samenleving zo dat we evenveel van twee of meer kinderen houden als hoog goed zien maar van meer dan één lief houden onmogelijk achten, zelfs verachten.
Vergeet dat allemaal gewoon; je hoéft NIET te kiezen; er ís meer

Wat dat meer ook inhoudt; het is voor een grote kans van slagen van cruciaal belang dat er een minimum aan stabiliteit kan zijn en dat alle betrokken er meer baat dan ´kosten´ bij heben.
Deel van de baat kan een goed stabiel thuis voor kinderen zijn.

Ik ben nu >15 jaar in een niet starre relatie en wat het wél is, is in de loop van de jaren anders geweest, veranderd. Tijd en ervaring zijn niet statisch. Wijzelf en onze behoeftes dus evenmin. Onze relatie heeft daarmee gelijke tred gehouden.
De vaste waarde is dat we een stabiel thuis voor onze zoon bieden en vóór elkaar zijn, compersie kennen.

Sinds zo´n anderhalf jaar leven we een ´stabiele´ combi van niet sexclusief monogaam, polyamoor en sexclusief monogaam.
Tussen aanhalingstekens omdat het leven zelf bestaat uit zelforganiseren op de rand van chaos en de chaos om ons heen verandert continue en snel.
Hoewel het momenteel een win-win-win is met droom-aspecten en de wens dat het stabiel is, is het niet alléén een droom. Het is niet ideaal, heeft eigen nadelen, vraagt flexibiliteit en wil. Ook met alle goede wil van de wereld kan je niet in de toekomst kijken en is verandering een zekerheid. Dit laatste maakt dat je de zekerheid hebt dat je zelf en jouw lief/lieven ook moet/-en veranderen om in de veranderde situatie samen gelukkig te kunnen zijn bij/met elkaar.

Nogmaals er is geen beste of enige hoogste goed in deze, in relaties.
Het belangrijkste is dat alle betrokkenen in openheid integer eerlijk naar elkaar zijn. Dan hebben ze allemaal een keuze.
Behandel elkaar met respect, wees vóór elkaar. Verbrandt verder nooit alle bruggen achter je en laat ook voor de anderen deuren op.
Je weet niet wat je niet weet en verandering is de enige zekerheid.

Veel succes +:)+

**Geplaatst**: 10-07-15 12:23

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 12:23

Dit heeft helemaal niks te maken met open relaties of monogamie maar met een TS die nodig in therapie moet om aan zichzelf te werken.

**Geplaatst**: 10-07-15 12:23

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 12:23

Inderdaad....zucht

**Geplaatst**: 10-07-15 12:32

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 12:32

TS geeft aan te twijfelen in haar huidige situatie. En is daarover eerlijk naar haar man toe. Ze zullen zichzelf moeten bedenken wat de beste oplossing is. In goed overleg.

Wil iemand dan uitleggen waarom ze daarvoor in therapie zou moeten? Twijfelen betekend namelijk niet dat ze therapie nodig heeft.

**Geplaatst**: 10-07-15 12:34

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 12:34

Nee want dan zouden ze allemaal in therapie moeten. Lees alleen de topic titel aan en haar berichten, ze geeft aan dat ze met zichzelf worstelt. Daarvoor moet ze in therapie. Je kan op duizend mannen verliefd worden en relaties mee hebben, je als konijn in de slaapkamer gedragen, de eerste vrouw met meerdere mannen worden, maar daar wordt je niet gelukkig van als je niet van jezelf houdt en niet gelukkig bent met jezelf. Dat straalt ze in al haar berichten tot nu toe uit.

En geen vent die haar daar mee kan helpen behalve als die therapeut/psycholoog is.

**Geplaatst**: 10-07-15 12:40

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 12:40

Als iemand daarvoor al naar een therapeut moet....

Ik geloof in het zelf oplossen. Het verhaal van Espiga hierboven is imo realistisch en die is er ook uitgekomen. Zonder spectaculaire therapie-sessies.
Als TS en haar man er samen uitkomen (op welke manier dan ook) kunnen ze een nieuw leven beginnen of dingen afsluiten.
Zeer grote kans dat het daarna beter gaat met beide partijen

**Geplaatst**: 10-07-15 12:43

Geplaatst: 10-07-15 12:43

Palmera schreef:
Als iemand daarvoor al naar een therapeut moet....

Ik geloof in het zelf oplossen. Het verhaal van Espiga hierboven is imo realistisch en die is er ook uitgekomen. Zonder spectaculaire therapie-sessies.
Als TS en haar man er samen uitkomen (op welke manier dan ook) kunnen ze een nieuw leven beginnen of dingen afsluiten.
Zeer grote kans dat het daarna beter gaat met beide partijen

Als het zodanig je leven gaat beheersen dat je op bokt een topic moet openen over het feit dat je 's nachts bij een andere man slaapt dan de man waarmee je getrouwd bent en dat je het allemaal niet meer weet, ja dan is het tijd voor therapie. Iemand die TS helpt aan haar eigenwaarde te werken zodat ze leert dat je het geluk niet bij een ander vindt, want dat is hier imo aan de hand.

**Geplaatst**: 10-07-15 12:47

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 12:47

Je hoeft niet gelijk bij een psychiater op de bank te liggen?!

Je kan ook een therapie volgen voor zelfbewustzijn, ontplooiing.
Voelen wat je echt voelt, bekijken waar je staat en waar je heen wilt.
Gelukkig worden met jezelf en daar vanuit goede keuzes kunnen maken.
Wat mis ik om volledig gelukkig te kunnen zijn...

**Geplaatst**: 10-07-15 12:48

Geplaatst: 10-07-15 12:48

Als dat de maatstaf voor therapie is....

**Geplaatst**: 10-07-15 12:49

Geplaatst: 10-07-15 12:49

Brainless schreef:
Je hoeft niet gelijk bij een psychiater op de bank te liggen?!

Je kan ook een therapie volgen voor zelfbewustzijn, ontplooiing.
Voelen wat je echt voelt, bekijken waar je staat en waar je heen wilt.
Gelukkig worden met jezelf en daar vanuit goede keuzes kunnen maken.
Wat mis ik om volledig gelukkig te kunnen zijn...

Precies wat ik dus bedoelde. Iemand die je handvatten geeft en je begeleidt daarin. Brainless beschrijft precies wat ik niet kon verwoorden.

Prima hoor Palmera.

**Geplaatst**: 10-07-15 12:58

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 12:58

Therapie is gewoon 'aan jezelf werken' en dat kan bij een therapeut, bij een coach, maar ook door tijd voor jezelf te nemen, te praten met mensen, dingen onder ogen te gaan zien, etc.

**Geplaatst**: 10-07-15 13:02

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 13:02

Jammer dit er inmiddels 8 pagina's bestaan en TS niet meer van zich laat horen.

Haar dagindeling heeft volgens mij genoeg ruimte om te reageren.

Ben wel benieuwd namelijk of de goed bedoelde adviezen ergens gebleven zijn....

**Geplaatst**: 10-07-15 13:11

Geplaatst: 10-07-15 13:11

Edit: verkeerd gelezen

Laatst bijgewerkt door Cayenne op 10-07-15 13:17, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-07-15 13:14

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 13:14

3e zin: Ze heeft geen kinderen Cayenne

**Geplaatst**: 10-07-15 13:15

Geplaatst: 10-07-15 13:15

Ze schrijft over het kind van de buren, zelf had ze geen kind....

**Geplaatst**: 10-07-15 13:17

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 13:17

Ik zag het idd, aangepast!

Thanks!

**Geplaatst**: 10-07-15 13:23

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 10-07-15 13:23

Dit klinkt als de scheiding van mijn ouders. Mijn moeder is verliefd geworden op een andere man en is daar ook direct vanuit 'ons huis' bij gaan wonen. Nu.. jaren later.. geloof ik niet dat het allemaal zo'n rozengeur en maneschijn is als wat ze toen voor ogen had

. Meer details vind ik niet per sé nodig op het internet.. maar verhalen als deze maken mij echt kotsmisselijk

Denk goed na wat je je man en je kinderen aan doet door zo egoïstisch te zijn.

Nomineer dit bericht ×