Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-06-15 17:34

Geplaatst: 11-06-15 17:34

martine0503 schreef:
Tjongejonge nu snap ik waarom er zoveel mensen single zijn. Knokken voor je relatie schijnt gewoon weg niet meer te kunnen want dan wordt je bestempeld als iemand zonder eigenwaarde. Relaties zijn geen wegwerpartikelen. Ik heb gezien bij relaties in dit soort gevallen Die er sterker uit zijn gekomen Dan daarvoor. Ik zal wel een ouderwetse trut zijn maar ik ben nog wel samen met mijn man na bijna 18 jaar. Ook met pieken en dalen. Of ben ik nu ook een zielig geval?

TS. Ik hoop dat jullie eruit komen en dat jullie een gelukkige toekomst tegemoet gaan samen of als dat toch niet gaat apart van elkaar.

Ik ben nu 16 jaar samen met mijn man, maar... hij heeft mij nooit geflikt wat de vriend van TS haar wel geflikt heeft, binnen een jaar.
Want liegen (meerdere malen), vreemdgaan met als excuus dat zíj onvoldoende aandacht voor hem had, vind ik niet te verteren. Want in plaats van liegen en vreemdgaan, had hij dat haar ook gewoon kunnen zéggen.
Verder las ik ook nog ergens dat hij kenmerken heeft van borderline. Nou, ik geef het je te doen om daar mee samen te leven -O-

**Geplaatst**: 11-06-15 18:21

Geplaatst: 11-06-15 18:21

Om een relatie te laten slagen is er wel een stevige basis nodig.
Zonder die basis is het lastig de eventuele zware stormen te weerstaan.

TS wil vechten voor deze relatie. Dat is haar goed recht.
De toekomst zal leren of de relatie stand zal houden.

**Geplaatst**: 11-06-15 18:37

Geplaatst: 11-06-15 18:37

martine0503 schreef:
Tjongejonge nu snap ik waarom er zoveel mensen single zijn. Knokken voor je relatie schijnt gewoon weg niet meer te kunnen want dan wordt je bestempeld als iemand zonder eigenwaarde. Relaties zijn geen wegwerpartikelen. Ik heb gezien bij relaties in dit soort gevallen Die er sterker uit zijn gekomen Dan daarvoor. Ik zal wel een ouderwetse trut zijn maar ik ben nog wel samen met mijn man na bijna 18 jaar. Ook met pieken en dalen. Of ben ik nu ook een zielig geval?

TS. Ik hoop dat jullie eruit komen en dat jullie een gelukkige toekomst tegemoet gaan samen of als dat toch niet gaat apart van elkaar.

Ik denk dat de dames in dit topic 'weggaan' gewoon als optie geven om TS te beschermen. Niemand verdient het om voorgelogen en in de zeik genomen te worden. Helemaal in de situatie van TS en als het (zoals ik het begrijp) na meerdere malen nog niet werkt, is het misschien maar beter om gewoon 'lekker' weg te gaan.

**Geplaatst**: 11-06-15 18:43

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 11-06-15 18:43

Martine, dat is hier toch totaal niet het geval? De vriend van TS loopt veelvoudig te liegen en te bedriegen, dat vind ik geen "verkeerd zittende scheet" als ik heel eerlijk ben..

**Geplaatst**: 11-06-15 20:33

Geplaatst: 11-06-15 20:33

luuntje schreef:
Om een relatie te laten slagen is er wel een stevige basis nodig.
Zonder die basis is het lastig de eventuele zware stormen te weerstaan.

TS wil vechten voor deze relatie. Dat is haar goed recht.
De toekomst zal leren of de relatie stand zal houden.

Precies.
Anders gedoemd tot mislukken.

Als je man binnen een jaar al steeds dreigt met de auto nemen en niet meer teug komen..

Sorry hoor.. Dat noem ik gewoon geen goede liefdevolle basis.
Daar wil je jouw 18 jaar samenzijn mee gaan evenaren? Lijkt me lastig.

Vervolgens gooit TS het ook flink op zichzelf omdat ze zich nooit hartstochtelijk aan z'n voeten gegooid heeft wanneer hij weer stond de drammen als een klein kind om nu écht niet meer terug te komen!! Kom op zeg..

Dat gaat een therapie en kunstmatige relatie worden.

Prima als je daar gelukkig van wordt.. Maar liefde kan zo mooi zijn. Een relatie is al geven en nemen en werken en schipperen met een intense liefde en klik als basis.
Let dan wel: zonder al die rare fratsen en vreemd gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-15 11:24

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-15 11:24

Ik lees hier hele tegenstrijdige berichten en begrijp heel goed wat er gezegd wordt. Ik ben alleen niet zo heel goed om iets op papier te zetten. Of in dit geval hier te typen.
Mijn vriend zegt dat er niks gebeurd is daar en dat hij wel met zijn hoofd bij mij zat. Ik ga uit van het ergste wat daar gebeurd kan zijn en dat wil ik mij achter me laten. Ik heb hem wel heel duidelijk gemaakt dat ik dit natuurlijk niet nog eens ga pikken. Vreemdgaan is voor mij echt not done en ook al zou het nu gebeurd zijn, wil ik er toch aan werken. Er is wel degelijk passie en liefde tussen ons. We hebben alles alleen te snel gedaan, mede door de zwangerschap. We hebben allebei heel duidelijk signalen aan elkaar afgegeven maar luisterde niet naar elkaar of wisten niet meer de cirkel te doorbreken. Ik heb veel gemaakt en daardoor me ook echt opgesteld naar hem dat ik hem niet nodig had, bang om te laten zien wat ik echt voor hem voelde. Iemand zei dat je alleen ook gelukkig moet zijn en met iemand erbij alleen maar gelukkiger. Dit is precies hoe ik ook denk. En ook al is dat de afgelopen tijd misschien niet zo geweest, heeft hij me ook heel vaak laten zien dat hij me wel gelukkig kan maken, dat iemand wel echt van me kan houden en om me kan geven. En dit heeft ons wel weer meer naar elkaar toe getrokken. Het is wel erg drastisch geweest en hij heeft daarin ook zeker een verkeerde keuze gemaakt. Maar het heeft wel onze ogen geopend en onze diepste gevoelens en verlangens naar boven gebracht. Ik wil mijn kop niet meer in het zand steken. Dat liefde iets moois maar ook zo breekbaar kan zijn zie ik wel in mijn kinderen. En dat moet ik ook toelaten van mijn partner. En ik zie nu dat hij echt heel veel om mij geeft. Dat heeft hij eerder laten zien, maar ik voel het nu ook. Ik heb altijd mezelf willen beschermen tegen mensen die weleens van me zouden kunnen houden en erger nog, dat ik me kwetsbaar op zou stellen. Want dan zou ik pijn gedaan kunnen worden. Maar daardoor ben ik nu pijn gedaan. We zijn nu duidelijk geweest in wat we van elkaar willen en dat is aandacht en liefde en tijd voor elkaar. Blijkt het toch niet te gaan of maakt hij eens zo'n misstap dan kies ik voor mezelf en dan is het duidelijk dat hij niet de juiste partner is voor mij. En dan ga ik samen met mijn kids verder.

**Geplaatst**: 12-06-15 12:24

Geplaatst: 12-06-15 12:24

TS, jouw leven, jouw keuze.
Vanachter het scherm kan niemand jullie situatie beoordelen. Het leven nog een kans geven, is een keuze. Dat er een risico op teleurstelling in zit, geldt voor iedere keuze.

**Geplaatst**: 12-06-15 12:51

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 12-06-15 12:51

Ik vind het knap van je dat je er nog voor gaat vechten. En tuurlijk zitten er aan een verhaal 2 kanten. Maar vreemdgaan (en imo is dat niet alleen je piemel ergens insteken) is vaak een terugkerend iets. Je kunt geluk hebben dat het nooit meer gebeurd, maar vaak is het zo dat de 2e en verdere keren vreemdgaan steeds makkelijker gaan.
Ik wil je heel veel succes en sterkte wensen met de keuze die je gemaakt hebt, want die respecteer ik oprecht. Ik hoop alleen dat je niet opnieuw gekwetst wordt

**Geplaatst**: 12-06-15 13:23

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 12-06-15 13:23

Als jij niet het voorbeeld bent voor je kinderen en je leven niet rigoureus omgooit worden deze kinderen ook onstabiele volwassenen met ongezonde relaties incl geweld,schelden, kinderen zonder fatsoenlijke basis.

Alleen jij kan dit stoppen en vanaf moment nu het goede voorbeeld gaan geven. En ga alsjeblieft in therapie voor je keuze voor foute,onstabiele en (verbaal)agressieve kerels. Het is nl zwaar ongezond.

**Geplaatst**: 12-06-15 14:12

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 12-06-15 14:12

Ik weet het niet... Als ik mijn vriend een poosje wat minder aandacht geeft dan vraagt hij gewoon van joh ik wil dit weekend samen wat leuks gaan doen, heb je een idee? Of hij koopt gewoon kaartjes voor de bios en neemt me mee.

Da's een normale, gezonde reactie. Wat jouw vent heeft gedaan niet.

**Geplaatst**: 12-06-15 15:28

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst: 12-06-15 15:28

Je zegt dat je je niet kwetsbaar opstelde, bang om gekwetst te worden. Maar ik zie dat niet terug, ik zie in jouw verhalen een vrouw terug die zich afhankelijk opstelde en daarmee makkelijk bespeeld kon worden en juist heel kwetsbaar was. Ik hoop dat jullie niet alleen samen hulp zoeken, maar ook jij alleen. T is namelijk heel lastig om die sterke vrouw te worden. Een ander kun je niet veranderen, maar als jij jezelf kan veranderen kun je daarmee ook de relatie veranderen.

**Geplaatst**: 12-06-15 15:47

Geplaatst: 12-06-15 15:47

@ gypsy en vuurneon: helemaal mee eens!

Sterker nog, een vraag vanuit hem: "moppie je lijkt je af te sluiten ?" Is ook heel normaal.

Jij haalt nu alle verantwoordelijkheid op je schouders én zijn problemen.
Maar TS, je vriend is volwassen en verantwoordelijk voor zichzelf en zijn manko's.

Dat staat lijnrecht op; jij gaf mij minder aandacht dus ik doe net alsof ik weg ga en deze noodkreet met die andere vrouw was nodig.

Hallo!!!!?

Blijf is ff bij jezelf meneer!
En TS: Vervolgens betrek je het nog grotendeels op jezelf ook...

Een relatie is het fijnst wanneer het een veilige basis heeft.
"De relatie" an sich bij manko's ter discussie stellen (auto pakken bijv met de boodschap nu ga ik bij je weg) is in mijn ogen het ergste verraad.

Die intense dingen die missen in de kern van jullie relatie.. Das heftig hoor.
Dat is echt niet "miscommunicatie".

Wanneer je vriend communiceren moeilijk vind had hij kunnen zeggen: ik heb het moeilijk en heb een autoritje nodig voor mijzelf, dan kan ik daarna beter met je praten. Dat hij dan gaat auto rijden prima toch. Dat is echt heel wat anders. Een wereld van verschil met de Posts van TS in dit topic.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-15 17:05

Re: Welkom in mijn leed.....

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-15 17:05

@hananas Tuurlijk neem ik niet álle schuld op me. En hij heeft me echt heel vaak gevraagd wat er was en wat er in me omging. Ik ben echt nooit afhankelijk van hem geweest. Tot het moment dat hij daar zat, toen kwam er een moment van zwakte, het besef dat ik echt heel veel om hem geef en het nog niet op wou geven. We zijn vanochtend al bij de praktijk ondersteuner geweest en een goed gesprek gehad. Ook heb ik zelf bij een psycholoog gelopen en cognitieve gedragstherapie gehad. Dit heeft me echt wel op een andere manier laten denken. Psycholoog heeft het afgesloten omdat ik heel goed inzicht in mezelf heb. Alleen het uitwerken gaat niet even makkelijk altijd. Toen ik mijn huidige vriend leerde kennen heb ik echt wel in een achtbaan van emoties gezeten en te hard voor mezelf geweest om het gevoel wat ik voelde toe te laten. Daar wil ik natuurlijk zijn actie niet mee goed praten, absoluut niet. Hij had dit nooit mogen doen en in de toekomst mag het ook echt niet meer gebeuren. Dat verdien ik niet en het is idd geen goed voorbeeld voor mijn kinderen. Hij heeft fouten gemaakt en ik ook en we hebben een les geleerd. En als we werken aan onze relatie kunnen we best nog eens een gelukkig stel worden. En zo niet hebben we het geprobeerd.

Nomineer dit bericht ×