Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Foaly schreef:Joh, praat TS ff een schuldcomplex aan zeg... zelfs al zou hij het gevoel hebben dat alles van zijn kant moest komen, dan zeg je dat toch? Dan hoef je nog niet voor botte boer te spelen en banketstaaf appjes te sturen?
jessdaniels schreef:Foaly schreef:Joh, praat TS ff een schuldcomplex aan zeg... zelfs al zou hij het gevoel hebben dat alles van zijn kant moest komen, dan zeg je dat toch? Dan hoef je nog niet voor botte boer te spelen en banketstaaf appjes te sturen?
Nouja, ik snap ook wel een beetje dat een appje met de tekst "hoe is het nou alleen" nogal verkeerd over kan komen op die jongen...
Haalt niet weg dat hij het enorm gemeen heeft aangepakt! En ik leef zeker met je mee TS, een break-up is nou eenmaal vreselijk. Ik zou toch lekker tijd voor jezelf nemen en hem lekker in zijn sop gaar laten koken
inochiyo schreef:niet veralgemenen aub.
ik voelde me echt als die rechtse. al ben ik nog steeds niet bij het laatste blokje
Ik kan heel goed begrijpen dat het op deze manier heel moeilijk is om het een plekje te geven en voor jezelf te kunnen afsluiten. Ook kan ik hem niet echt begrijpen, dat hij de keuze wel maakt maar vervolgens niet eerlijk genoeg is om te vertellen waarom. Na een relatie van 3 jaar zou je verwachten dat dat toch wel het minste is waar je recht op zou hebben
misschien is het het beste om het nu even te laten voor wat het is, hoe moeilijk het ook is. Door hoop te blijven houden of hem te blijven vragen om antwoorden, terwijl hij die duidelijk niet wil geven, schiet je op dit moment niks op en jij verdient beter dan dit. Probeer afleiding te zoeken bij je vrienden, leuke dingen in te plannen en je even te richten op jezelf weer gelukkig maken, en wie weet kan je altijd in een later stadium nog een keer met hem proberen te praten als het allemaal wat meer gezakt is. Heel veel sterkte in ieder geval met deze situatie! kimberlyve schreef:Ooh jongens. Ik ga vanavond mij bed halen... iets waar ik heel erg tegenop zit omdat het dan toch wel echt definitief is... (denk ik) iemand nog tips over way ik moet zeggen of gewoon niks zeggen. Mijn ouders gaan sowieso mee. En ik weet bijna zeker dat zijn moeder er ook is. Iets waar ik niet op zit te wachten.