Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-10-14 20:10

Geplaatst: 09-10-14 20:10

8 is nog wel een beetje jong vind ik.

Vanaf een jaar of 9 is dit een heel leuk boek om samen met haar te lezen:

http://www.bol.com/nl/p/ben-jij-ook-op- ... 011542562/

http://www.bol.com/nl/p/ben-jij-ook-op-mij/666765880/

**Geplaatst**: 09-10-14 20:11

Geplaatst: 09-10-14 20:11

Cassagrande schreef:
Nou toevallig was er vandaag een goed moment, zo tussen neus en lippen door hahaha. Het ging erover waar ze het met vriendinnetjes allemaal over had en toen begon ze te grinniken. Toen heb ik gevraagd of ze wist wat ongesteldheid was maar daar had ze nog niets van gehoord. Heb dus jullie verhalen erbij genomen en in jip en janneke taal verteld hoe dat gaat en wat ze kan verwachten. Ze wil hier over nadenken en vroeg dat als ze vragen erover had ze die dan mocht stellen.

Kijk, volgens mij kon het niet veel beter zijn gegaan dan dat, toch? +:)+

Vuurneon, geen kritiek maar oprechte nieuwsgierigheid. Je moet op een of andere manier toch hebben opgepikt dat dat iets was om je voor te "schamen"? Voor zo ver ik weet worden mensen niet met die kennis/instincten geboren, eerder het tegendeel. Als je riep dat je niet wilde weten hoe babys gemaakt werden, dan moet je haast ergens wel geweten hebben waar dat ongeveer mee te maken had.
Als je niet wil vertellen hoe of wat, alle begrip voor, maar ik probeer me er iets bij voor te stellen. Ik kan me op geen enkele manier inbeelden dat de natuurlijke nieuwsgierigheid van kinderen zonder enige aanleiding selectief is.

**Geplaatst**: 09-10-14 20:16

Geplaatst: 09-10-14 20:16

kinderen kunnen ook uit zichzelf gewoon preuts zijn. Kinderen zijn geen ongeschreven blad, maar hebben al gewoon hun eigen karaktereigenschappen. De ander loopt tot in zn pubertijd naakt in huis rond, de ander wil op z'n vijfde al alleen naar de wc en in de badkamer wezen. En heb je alles er tussen in. Oppikken dat je je ervoor moet schamen vind ik dan een ernstig vooroordeel. Zo moeilijk is het toch niet om te begrijpen dat ieder kind anders is en dat er ook gewoon kinderen zijn die er niks over willen weten (iig niet van pa en ma). De een zeurt de oren van je kop, de ander stopt vingers in de zijne. Soit. Gelukkig maar, toch.

Zou zou saai worden als ze allemaal t zelfde zouden zijn.

**Geplaatst**: 09-10-14 20:27

Geplaatst: 09-10-14 20:27

Ik was vroeger gewoon erg verlegen en keek de kat uit de boom, dus op de een of andere manier vond ik het gewoon niet prettig. Mijn privé was privé (mijn broer heeft dat ook heel sterk, daarin waren wij hetzelfde, hij had dat ook al als kind en itt mij heeft hij het nog wel en ik een stuk minder). En ik was zeer onderzoekend dus ik had zelf allang door hoe kindertjes werden gemaakt incl foto's (tja, mijn broer was ook maar een puber dus als goede zus ging ik op onderzoek in zijn kamer. Hij had bijna altijd de deur op slot dus er moest wel iets spannends te vinden zijn. Nou dat spannende seks boek met standjes had ik gevonden hoor _O-

was geen vunzig boekje hoor haha maar gewoon een boek over de standjes incl 1 foto per standje en ik kon al vroeg lezen dus ehm tja :')

) dus hoe beeldend wil je het hebben als kind?

1+1 was 2 en toen kwam het besef hoe ik was gemaakt en wat mijn ouders hadden gedaan en toen was de deur potdicht van mijn kant

ongesteldheid vond ik iets schaamtevol, maar dat kwam ook echt puur vanuit mijzelf, ik vond het gewoon onprettig om er ook maar iets over te horen. Behalve met vriendinnen dan.

**Geplaatst**: 09-10-14 20:31

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 20:31

Oeps, iets te beeldend dus inderdaad

**Geplaatst**: 09-10-14 20:37

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 20:37

Te vroeg dingen (te) weten (komen) is dus ook gewoon niet altijd goed.

**Geplaatst**: 09-10-14 20:49

Geplaatst: 09-10-14 20:49

Sammie schreef:
Te vroeg dingen (te) weten (komen) is dus ook gewoon niet altijd goed.

Denk dat het hier vooral gaat over het feit dat vuurneon een voor haar leeftijd veel te expliciet antwoord kreeg op een vraag die ze in de eerste plaats niet eens had gesteld (een ongestelde vraag dus

). Ik ben het met je eens dat dat niet goed is inderdaad. Maar dat is gewoon een heel andere situatie dan weigeren om een vraag te beantwoorden waar een kind wel mee zit

**Geplaatst**: 09-10-14 20:57

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 20:57

Een te onderzoekend kind is niet altijd even handig nee, want ik was inderdaad niet bewust op zoek maar gewoon aan het spelen in de kamer van mijn broer en ja hij had het echt goed verstopt maar ik was iets beter in vinden. Nou ja, was wel gelijk duidelijk en ik al mijn vragen die ik ooit zou kunnen hebben erover waren beantwoord iig

'Zoekt en gij zult vinden'

**Geplaatst**: 09-10-14 20:58

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 20:58

Heb je dan je broer minimaal met een schuldgevoel voor de rest van zn leven opgezadeld?

**Geplaatst**: 09-10-14 20:59

Geplaatst: 09-10-14 20:59

bakkabouter schreef:
Maar dat is gewoon een heel andere situatie dan weigeren om een vraag te beantwoorden waar een kind wel mee zit

Dat was volgens mij in dit topic het hele issue niet eens

**Geplaatst**: 09-10-14 21:00

Geplaatst: 09-10-14 21:00

Haha mijn moeder ging mij zo rustig van alles uitleggen over het vrouwenlichaam en ook het woord ongesteld kwam ter sprake. Dus ik dacht, nou oke prima!
Tot mijn moeder als afsluiter van het verhaal zei: dus nu niet schrikken als je een keer bloed in je onderbroekje vind hè!

Nou ik schrok me dood! Wat? Bloed? Waar? Hoezo dan? Whaha dat deel van het vrouwenlichaam was mijn moeder dus vergeten.

Oh en ik moet echt nog iets vertellen! In groep vijf had mijn vriendinnetje een klokhuisuitzending gezien over de puberteit alleen die had ze niet helemaal begrepen... Ze ging mij dus even in een kwartiertje pauze uitleggen wat er ging gebeuren: je kreeg op een gegeven moment een paar eitjes, iedere maand, en dan als er dan een man bij je in de buurt was dan kon hij met die eitjes een kindje maken. Ook had ze bedacht dat IK van ons twee sowieso de eerste zou zijn die als eerste in de puberteit zou komen. Dus vroeg ze me of ik het haar wel zou vertellen als de eitjes kwamen, want dat leek haar zo'n schattig idee.
Arme ik.. ik durfde niet eens mee naar de wc omdat ik bang was dat er een ei uit zou komen...

Laatst bijgewerkt door X_Linz_X op 09-10-14 21:01, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-10-14 21:00

Geplaatst: 09-10-14 21:00

Sammie schreef:
Dat was volgens mij in dit topic het hele issue niet eens

Daar heb je dan ook weer een punt... I rest my case

**Geplaatst**: 09-10-14 21:02

Geplaatst: 09-10-14 21:02

Ik weet niet meer hoe of wanneer het mij verteld werd. Maar het heeft wel wat stress bezorgd het hele ongesteld worden! Was 16 toen ik het voor het eerst werd, als ik 17 zou zijn en het gebeurde nog niet zou ik bij de HA langs moeten gaan voor onderzoek.

Dus we hebben het gevierd

Mijn ouders hebben me ziek gemeld, we hebben een taart gekocht en een cadeautje en natuurlijk.. maandverband. Was een klein feestje want ik was maar al te blij dat ik niet langs de dokter hoefde te gaan om mijn 'doos' te laten nakijken... dat is toch je grootste angst als tiener!

Wat ik er mee wil zeggen, je kunt niet te vroeg zijn... ik las 8 en dacht "jeetje, das wel heel vroeg!" maar bedacht me dat ik gewoon erg laat was.

**Geplaatst**: 09-10-14 21:04

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 09-10-14 21:04

Ik vind het toch wel stoer dan er dames zijn die het leuk vinden om het te vieren

**Geplaatst**: 09-10-14 21:11

Geplaatst: 09-10-14 21:11

Gewoon vertellen of inderdaad wat andere doen een boekje laten lezen of iets dergelijks.
Ik werd het toen ik ongeveer 11 was. Had niks door en zat gewoon een boek te lezen tot mijn opa het door had, dat werd best een ongemakkelijke situatie op mijn moeders verjaardag terwijl ik niet echt wist wat er was. Verder nooit erg gevonden dat ik er weinig van wist, maar wel erg blij dat het niet op school gebeurde. Ik kon gelukkig thuis schine kleren pakken en klaar(had een witte broek aan die dag)

Liever die ongemakkelijke situatie voorkomen door alsvast over hoe en wat te vertellen.

**Geplaatst**: 09-10-14 21:19

Geplaatst: 09-10-14 21:19

Wel.. Je kunt er dood aan gaan. Een tante van een oude jeugdvriend werd ook niet ongesteld, maar die is ook niet ouder geworden dan iets van 17 jaar. En dat had dus met elkaar te maken. Dus (in die tijd) snap ik wel dat je 't wel even viert als je 't wel wordt. Vroeger had 't sowieso een andere betekenis dan nu. Even heel plat gezegd, maar je doel in je leven was trouwen en kinderen baren. En in sommige culturen ben je vanaf die leeftijd ook gewoon huwbaar.

**Geplaatst**: 10-10-14 07:51

Geplaatst: 10-10-14 07:51

Sammie schreef:
Even heel plat gezegd, maar je doel in je leven was trouwen en kinderen baren. En in sommige culturen ben je vanaf die leeftijd ook gewoon huwbaar.

Hm ja dat vind ik nog steeds een zieke gedachte eigenlijk. Hoe kan je nou een kind van 10 uithuwelijken en een kind laten krijgen?

**Geplaatst**: 10-10-14 08:53

Geplaatst: 10-10-14 08:53

vuurneon schreef:
Ik was vroeger gewoon erg verlegen en keek de kat uit de boom, dus op de een of andere manier vond ik het gewoon niet prettig. Mijn privé was privé (mijn broer heeft dat ook heel sterk, daarin waren wij hetzelfde, hij had dat ook al als kind en itt mij heeft hij het nog wel en ik een stuk minder). En ik was zeer onderzoekend dus ik had zelf allang door hoe kindertjes werden gemaakt incl foto's (tja, mijn broer was ook maar een puber dus als goede zus ging ik op onderzoek in zijn kamer. Hij had bijna altijd de deur op slot dus er moest wel iets spannends te vinden zijn. Nou dat spannende seks boek met standjes had ik gevonden hoor was geen vunzig boekje hoor haha maar gewoon een boek over de standjes incl 1 foto per standje en ik kon al vroeg lezen dus ehm tja ) dus hoe beeldend wil je het hebben als kind?

Wat vervelend als dat je overkomt! Tegenwoordig hoeven kinderen niet eens meer te zoeken op de kamer van hun broer. Er is internet. -O-

Citaat:
1+1 was 2 en toen kwam het besef hoe ik was gemaakt en wat mijn ouders hadden gedaan en toen was de deur potdicht van mijn kant ongesteldheid vond ik iets schaamtevol, maar dat kwam ook echt puur vanuit mijzelf, ik vond het gewoon onprettig om er ook maar iets over te horen. Behalve met vriendinnen dan

Maar je wist dus blijkbaar wel al wat ongesteldheid was op 8/9jarige leeftijd. Klopt dat? En vind je het dan achteraf bekeken erg dat je dat toen al wist?
Had je bijvoorbeeld achteraf bekeken liever gehoord dat ongesteldheid bestond op (bijvoorbeeld) je 12e, 13e of later?
Hoe wil jij het aanpakken met jouw toekomstige kinderen?

**Geplaatst**: 10-10-14 11:57

Geplaatst: 10-10-14 11:57

Ik heb alleen de openingspost gelezen.

Ik heb 2 meiden van 6 en 8 jaar. Zij weten beiden al dat als ze ''groot'' zijn ze 1 x in de maand bloed krijgen. Ik doe er niet geheimzinnig over. De tampons liggen op het zicht in de Wc en toen ze er naar vroegen heb ik het in jip en janneke taal uitgelegd. Ik heb verteld dat er elke maand een eitje rijp wordt en als het niet bevrucht wordt, het eitje eruit komt met wat bloed erbij. papa heeft zaadjes. mama heeft eitjes. Ik heb niet verteld hoe deze bij elkaar komen. :')

. Dit zal wel de volgende stap worden.. Een vrouw heeft 3 gaatjes. 1 gaatje om te poepen, 1 om te plassen en 1 waar babietjes uitkomen. Het bloed komt uit het gaatje waar babietjes uitkomen. Dit verhaal werd gewoon door de meiden geaccepteerd. ZE vroegen ook niet echt verder.

**Geplaatst**: 10-10-14 12:11

Geplaatst: 10-10-14 12:11

safina schreef:
Maar je wist dus blijkbaar wel al wat ongesteldheid was op 8/9jarige leeftijd. Klopt dat? En vind je het dan achteraf bekeken erg dat je dat toen al wist?
Had je bijvoorbeeld achteraf bekeken liever gehoord dat ongesteldheid bestond op (bijvoorbeeld) je 12e, 13e of later?
Hoe wil jij het aanpakken met jouw toekomstige kinderen?

Ik wist het omdat ik ben opgegroeid met een zus in de puberteit, die was al ongesteld voordat ik überhaupt geboren was en zij sprak overal makkelijk over; van vriendjes tot maandverband. Ik ontkwam er niet aan

. Had ik het later willen weten? Hmmm nee. Ik zou mij daardoor evengoed hebben geschaamd en het ongemakkelijk hebben gevonden omdat ik gewoon echt preuts was (echt een heel ander kind daarin dan mijn zus). Maar ik denk dat ik er anders ook wel vroeg achter was gekomen omdat ik erg onderzoekend was en biologie heel interessant vond. Maar ik was meer een kind die er liever zelf achter kwam door zelf onderzoek te doen dan het voorgekauwd werd.
Hoe ik het zelf zou aanpakken? Geen idee. Ligt puur aan het kind. Als het kind op mij lijkt, dan zorg ik liever voor interessante biologie boeken over hoe het lichaam werkt, maar lijkt het kind op mijn man dan kauw ik de informatie voor.

Maar ik zal wel als het een meisje is, de dameshygiene producten klaar leggen. Want dat miste ik wel toen ik ongesteld was; mijn zus was allang uit huis, mijn moeder na mijn geboorte direct in de overgang omdat ze na mijn geboorte werd 'leeggehaald' (ik ben een medisch wonder :Y)

) dus er lag niets klaar. De stap om dan naar je vader te gaan om het te vragen is heel groot en voor mij te groot. Zelf kopen vond ik nog erger. Maar uiteindelijk moest het wel natuurlijk en tja, dan kom je er ook achter dat pa niet bijt :Y)

**Geplaatst**: 10-10-14 12:58

Geplaatst: 10-10-14 12:58

vuurneon schreef:
Ik wist het omdat ik ben opgegroeid met een zus in de puberteit, die was al ongesteld voordat ik überhaupt geboren was en zij sprak overal makkelijk over; van vriendjes tot maandverband. Ik ontkwam er niet aan . Had ik het later willen weten? Hmmm nee. Ik zou mij daardoor evengoed hebben geschaamd en het ongemakkelijk hebben gevonden omdat ik gewoon echt preuts was (echt een heel ander kind daarin dan mijn zus). Maar ik denk dat ik er anders ook wel vroeg achter was gekomen omdat ik erg onderzoekend was en biologie heel interessant vond. Maar ik was meer een kind die er liever zelf achter kwam door zelf onderzoek te doen dan het voorgekauwd werd.
Hoe ik het zelf zou aanpakken? Geen idee. Ligt puur aan het kind. Als het kind op mij lijkt, dan zorg ik liever voor interessante biologie boeken over hoe het lichaam werkt, maar lijkt het kind op mijn man dan kauw ik de informatie voor.

Dus als ik het goed begrijp is jouw boodschap: "zorg dat ze het op tijd weten en pas de manier waarop je daarvoor zorgt aan bij het betreffende kind."
Klopt dat?
Zo ja, dan kan ik me daar helemaal in vinden. Ik hoop dat ouders waarvan het kind het onderwerp "ongesteldheid" uit de weg lijkt te gaan, het niet verschuiven naar de puberteit, wanneer het vaak nog lastiger is erover te praten en het ook nog te laat kan zijn. En dat ze in plaats van zich af te vragen óf hun kind er rond 9 jaar al iets over moet weten, bedenken wát hun kind moet weten en nagaan welke manier het beste past bij hun kind.

Ik ben wel nieuwsgierig waarom je maandverband aan je pa gevraagd hebt. Ik regelde die dingen altijd met mijn moeder. Ook niet leuk als je pubert, maar ze wist tenminste uit eigen ervaring hoe ongesteld zijn
is. Hoe was dat bij jou vroeger?

**Geplaatst**: 10-10-14 13:09

Geplaatst: 10-10-14 13:09

Mijn moeder deed nooit boodschappen, mijn vader wel en er lag altijd een boodschappen briefje op tafel waar je wat op kon zetten en de avond voordat hij boodschappen ging doen vroeg hij altijd; 'heb je nog wensen?'. Dus toen ik het eerst niet hardop durfde te zeggen, schreef ik het gewoon op het briefje en verscheen het een dag later keurig op de trap. Het werd ook niet persoonlijk overhandigd gelukkig

Motto thuis was; heb je iets nodig, vraag het aan je vader; hij doet de boodschappen :Y)

**Geplaatst**: 10-10-14 14:40

Geplaatst: 10-10-14 14:40

vuurneon schreef:

Mijn moeder deed nooit boodschappen, mijn vader wel en er lag altijd een boodschappen briefje op tafel waar je wat op kon zetten en de avond voordat hij boodschappen ging doen vroeg hij altijd; 'heb je nog wensen?'. Dus toen ik het eerst niet hardop durfde te zeggen, schreef ik het gewoon op het briefje en verscheen het een dag later keurig op de trap. Het werd ook niet persoonlijk overhandigd gelukkig
Motto thuis was; heb je iets nodig, vraag het aan je vader; hij doet de boodschappen

Aha, vandaar! 8)7

Bij ons deed mijn moeder altijd de boodschappen. Daarin waren mijn ouders nog niet zo mee met hun tijd.

**Geplaatst**: 10-10-14 17:07

Geplaatst: 10-10-14 17:07

Cassagrande schreef:
SharonIndezz schreef:
Ik wist al vrij snel wat het allemaal betekende...

Zo heb ik eens kei hard door een supermarkt geroepen bij het maandverbandjes schap maaaammm bloeit jouw muis weer

sorry moet hier echt van lachen.

Nou toevallig was er vandaag een goed moment, zo tussen neus en lippen door hahaha. Het ging erover waar ze het met vriendinnetjes allemaal over had en toen begon ze te grinniken. Toen heb ik gevraagd of ze wist wat ongesteldheid was maar daar had ze nog niets van gehoord. Heb dus jullie verhalen erbij genomen en in jip en janneke taal verteld hoe dat gaat en wat ze kan verwachten. Ze wil hier over nadenken en vroeg dat als ze vragen erover had ze die dan mocht stellen.

''Nee, sorry, daar heb ik geen zin in hoor''

**Geplaatst**: 10-10-14 17:15

Re: Hoe vertel ik mijn dochter van 8 over ongesteldheid

Geplaatst: 10-10-14 17:15

@Maartje1990, hoe bedoel je dat? Lijkt me logisch dat kinderen het eerst laten bezinken en er later op terug kunnen komen?

Nomineer dit bericht ×