Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-01-14 13:27

Geplaatst: 17-01-14 13:27

little_king schreef:
Nee op je 30 ben je er nog niet van af, dan heb je nog die hardnekkige bemoeihals dat de klok nu wel erg hard tikt.

Oh

oliebol! Nouja, ik trek me er nu al weinig van aan, ik hoop alleen een leuke vent te vinden die er net zo over denkt als ik, dat zou de boel wel wat makkelijker maken

**Geplaatst**: 17-01-14 13:28

Geplaatst: 17-01-14 13:28

Hahaha Storrum, nou dat vraag ik me ook af!!!

Ik zelf ben als ik terug kijk en hoor, best een lieve en brave puber geweest. Mijn vriend idem.
Zullen wij dan juist een extreme puber krijgen?

Die zo losgeslagen is als bij bijv. verhalen in de tv serie "van god los"

**Geplaatst**: 17-01-14 13:31

Geplaatst: 17-01-14 13:31

VivaLaVida schreef:
Vind wel data als je er zo over denkt, je er iets aan moet doen. En ja dat kan...daarom vroeg ik waar het probleem ligt.

Wat wil je er aan doen, ze terug steken?
Als de kinderen er niet onder lijden zie ik het probleem niet.

Dat ze het niet opnieuw zou doen en het zwaar vindt maakt haar nog geen slechte moeder.

Ik lees dit topic met interesse hoewel ik nooit kinderen gewilt heb, er nooit mee om gekunt heb en hopelijk ook nooit kinderen zal gaan willen gezien zwangerschap eigenlijk niet het beste idé is.
Ik las iemand die door ziek zijn van gedachten veranderd was, maar mijn wens om kindervrij te blijven is juist versterkt door mijn ziek zijn.

Zo zie je maar hoe mensen verschillen..

**Geplaatst**: 17-01-14 13:32

Geplaatst: 17-01-14 13:32

Ik denk dat het een gevoel is..., tenminste zo ging dat hier, er waren flink wat redenen om (nog) niet aan kinderen te beginnen, nieuwe baan, nog een studie, promotie, jong paard aan het starten etc.
Maar die zullen er altijd zijn, denk ik, want een zwangerschap alleen al brengt toch wat beperkingen mee op een gegeven moment en ook een kind vergt planning en maakt je wat beperkter.
Hier tóch moeder geworden en ik heb altijd gezegd dat ik nu ik moeder ben, de vrouwen die er bewust voor kiezen om geen moeder te worden, nog beter begrijp, want het is toch een hele verandering, maar zelf vind ik het geweldig, ik heb ook mezelf veel beter leren kennen en dan niet alleen mijn goede kanten, hahahaha. Onze dochter is inmiddels 9 en ik rijd zelf idd niet meer zo veel, maar dochter daarvoor des te meer en daar kunnen we geweldig van genieten. Ik kan me nou echt niet voorstellen hoe het zou zijn als ik geen moeder zou zijn, vind het heel intiem en gezellig, al word ik ook af en toe gillend gek van d'r

.

Hier wel een tijd getwijfeld over een tweede, maar hier uiteindelijk niet voor gekozen, dat riep heel wat vragen op, want blijkbaar dacht iedereen dat er hier een groot gezin zou komen, wat je je daar allemaal over aan moet horen 8)7

van sommigen, maar dat was snel over, want mijn antwoord is: "bij ons was de eerste meteen goed

"

Kortom: ik denk dat je het wel weet als het zover is, dat je weliswaar de redenen om het niet te doen nog in je hoofd hebt zitten, maar dat je tóch denkt: "en nu gaan we er voor".

**Geplaatst**: 17-01-14 13:37

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 13:37

Adawi bank zijn is heel normaal,dat is met elke keuze denk ik wel van wat als, maar juist als je die drempel over gaat dan denk je erna, wow heb ik het toch even gedaan... Het is nooit makkelijk zo'n grote keuze,en twijfel zal er altijd zijn. Ik zeg altijd, perfecte ouders bestaan niet, niemand is perfect,maar je kan er wel al het mogelijke aan doen wat je kan om het zo goed mogelijk te maken.

**Geplaatst**: 17-01-14 13:38

Geplaatst: 17-01-14 13:38

1 kind, ja dat is ook zoiets onbegrijpelijks

Vriendinnetje van mij hebben dat ook.
1 kind paste volledig in het budget zonder dat ze daar echt wat voor hoefde te laten. Ze leven lekker relaxed, kunnen op vakantie, spulletjes kopen zonder 3 jaar krom te liggen.
Dus hun kozen 1 kindje.
Maar dat mag in deze maatschappij ook niet.
En er is geen vriendelijker socialer kind als die van hun, niet te kort gekomen zonder broer of zusje.

**Geplaatst**: 17-01-14 13:39

Geplaatst: 17-01-14 13:39

Nu ben ik 40 jaar jong en nog altijd blij met de beslissing die ik, als ik me kan herinneren, al op m'n achtste jaar maakte. Geen kinderen. Nooit.

En mén, wat geniet ik van mijn leven elke dag! Precies wat TS zegt in haar beginpost.

Gelukkig ook het biologische 'tikken' gehoord of gedachtes van eigen babies bij het zien van babies van vriendinnen. Jij liever dan ik, dacht ik altijd

Er zijn er gelukkig zat en er komen er behoorlijk wat bij elke dag. Één meer of minder zal echt niet uitmaken... Tenzij je de nieuwe Hitler op de wereld zet *sarcastisch, tis vrijdag*

Kortom, je mag Godzijdank zelf beslissen!

**Geplaatst**: 17-01-14 13:40

Geplaatst: 17-01-14 13:40

Avaluna: blij dat ik dezelfde mening eens hoor, want als ik mensen vertel dat ik een wel prima vindt, dan hoor je een hoop ongeloof en moeten er per definitie nog 2 volgen. Ik wil mijn kind wel alle nodige kunnen bieden en niet heel erg moeten inperken omdat. er nog 2 achteraan komen, zoals studie, hobby,... dan hoor je algauw termen als verwend, een is geen,.... maar het is toch zoals je ze opvoedt. 3 zegt mij echt niets, eentje of max 2.

Ik denk dat niemand zich hoeft te verantwoorden, of je er wil of geen. Zolang je er maar gewoon over nagedacht hebt en het een bewuste keuze is.

**Geplaatst**: 17-01-14 13:44

Geplaatst: 17-01-14 13:44

Caesar schreef:
Tja en dan vooral de angst dat je een huilbaby krijgt... Ai...

Met huilbaby's is meestal wat mis, hoor. Ze janken niet zonder reden.

Zo dacht men er vroeger over..

Ik erger mij trouwens meer aan de ouders die gelijk hun hele leven (en dat van iedereen erom heen) wil aan laten passen aan baby. Met eten ook. Dát MOET met de feestdagen om 5 uur, want om half zeven gaat baby slapen. Als je wat wil afspreken dan moet je je aan hen aanpassen want 'ja maar wij zitten met x'.

Angela schreef:
Sammie schreef:
haha dat verzakte lichaam krijg je op een gegeven moment toch wel

Jeps, het komt vanzelf een keer... maar na de bevalling kun je echt in no-time weer in een bikini verschijnen (als je dat daarvoor ook kon ). Ik ben in mijn zwangerschap 30 kilo aangekomen, en dat was er met een paar maanden allemaal weer af.

Ik ken er toch een aantal waarbij die 15-30 kg bleef zitten of zelfs vermeerdere naar 50 kg. Moet er wel bij zeggen dat dit ook niet echt sporttypes van nature waren. Denk dat je toch grotendeels zelf in de hand heb door idd trainen en op je voeding letten

**Geplaatst**: 17-01-14 13:46

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 13:46

Ja dat vind ik ook frustrerend. Dat alles in het leven ineens om het kind draait. Begrijp me niet verkeerd: ik snap dat je kind ontzettend belangrijk is dat jij daar altijd rekening mee moet houden en dat je er heel erg veel van houdt, maar pffff. Ik word zo moe van al die babyfoto's op Facebook, het kan me werkelijk geen ruk schelen of je kind spaghetti in zijn haar heeft gesmeerd of niet :')

Ik zeg er nooit wat van, want ze lijken altijd zo gelukkig en het is niet aardig om te zeggen "rot op met je kinderfoto's!", maar soms verwijder ik ze stiekem als vriend of zorg ik ervoor dat ik hun updates niet meer hoef te zien.

**Geplaatst**: 17-01-14 13:47

Geplaatst: 17-01-14 13:47

YellowGray schreef:
Ja dat vind ik ook frustrerend. Dat alles in het leven ineens om het kind draait. Begrijp me niet verkeerd: ik snap dat je kind ontzettend belangrijk is dat jij daar altijd rekening mee moet houden en dat je er heel erg veel van houdt, maar pffff. Ik word zo moe van al die babyfoto's op Facebook, het kan me werkelijk geen ruk schelen of je kind spaghetti in zijn haar heeft gesmeerd of niet
Ik zeg er nooit wat van, want ze lijken altijd zo gelukkig en het is niet aardig om te zeggen "rot op met je kinderfoto's!", maar soms verwijder ik ze stiekem als vriend of zorg ik ervoor dat ik hun updates niet meer hoef te zien.

je moet gewoon heel veel foto's van je dieren plaatsen

**Geplaatst**: 17-01-14 13:48

Geplaatst: 17-01-14 13:48

geerke schreef:
YellowGray schreef:
Ja dat vind ik ook frustrerend. Dat alles in het leven ineens om het kind draait. Begrijp me niet verkeerd: ik snap dat je kind ontzettend belangrijk is dat jij daar altijd rekening mee moet houden en dat je er heel erg veel van houdt, maar pffff. Ik word zo moe van al die babyfoto's op Facebook, het kan me werkelijk geen ruk schelen of je kind spaghetti in zijn haar heeft gesmeerd of niet
Ik zeg er nooit wat van, want ze lijken altijd zo gelukkig en het is niet aardig om te zeggen "rot op met je kinderfoto's!", maar soms verwijder ik ze stiekem als vriend of zorg ik ervoor dat ik hun updates niet meer hoef te zien.

je moet gewoon heel veel foto's van je dieren plaatsen

Met spaghetti in het haar

**Geplaatst**: 17-01-14 13:49

Geplaatst: 17-01-14 13:49

geerke schreef:
YellowGray schreef:
Ja dat vind ik ook frustrerend. Dat alles in het leven ineens om het kind draait. Begrijp me niet verkeerd: ik snap dat je kind ontzettend belangrijk is dat jij daar altijd rekening mee moet houden en dat je er heel erg veel van houdt, maar pffff. Ik word zo moe van al die babyfoto's op Facebook, het kan me werkelijk geen ruk schelen of je kind spaghetti in zijn haar heeft gesmeerd of niet
Ik zeg er nooit wat van, want ze lijken altijd zo gelukkig en het is niet aardig om te zeggen "rot op met je kinderfoto's!", maar soms verwijder ik ze stiekem als vriend of zorg ik ervoor dat ik hun updates niet meer hoef te zien.

je moet gewoon heel veel foto's van je dieren plaatsen

Hahaha ja gewoon terugspammen. "Dit is mijn hamster met zn eerste poepluier, dit is zijn eerste bordje pap, hier zijn mijn hamster en ik aan het spelen, hier zegt hij voor het eerst 'mama'"

**Geplaatst**: 17-01-14 13:50

Geplaatst: 17-01-14 13:50

Waarom kinderen, heel eerlijk, geen idee. En toch begint langzaamaan elke vezel in mijn lijf te schreeuwen dat ik kinderen wil. Dit had ik eigenlijk nooit tot ik mijn man leerde kennen. Sterker nog toen wilde ik geen kinderen. Wat moet je er mee, ik was toch ook gelukkig zonder. En ja dat was ik ook en nu nog steeds. Toch geloof ik dat een of meerdere kindjes ons geluk nog completer zullen maken.

Op het moment is de timing echter zeer slecht (net geëmigreerd en wij wonen zelf nog in een stacaravan) dus mijn hormonen zullen nog even moeten wachten maar eerlijk is eerlijk dat gevoel negeren/parkeren word steeds lastiger.

**Geplaatst**: 17-01-14 13:51

Geplaatst: 17-01-14 13:51

Zo heb ik iemand laatst met zn eigen woorden om z'n oren geslingerd. Die was 2 jaar geleden op een babyverjaardag en zat steen en been te klagen over de volwassenen die allemaal met de kinderen bezig waren en er geen stom woord uit kwam. Nu was ik laatst bij een verjaardag van hen, 1 peuter die niet luisterden en alle volwassenen waren met dat kind bezig. Laatst de verjaardag van hun eerste die 1 werd. Ik vond er geen hol aan. Zat zeker 15 man in huis, op een gegeven moment zaten we met z'n drieen op de bank en de rest was met de kinderen bezig. Toen heb ik later maar even duidelijk gemaakt dat ik er zo geen hol aan vond en persoon zelf voorheen ook niet en als dat volgend jaar weer zo is dan komen we wel als de kids op bed liggen. Als je kinderen wil prima, maar het leven bestaat wel uit iets meer.

En idd op FB zie ik ook berichten voorbij komen over baby's eerste diarree... TMI!

**Geplaatst**: 17-01-14 13:56

Geplaatst: 17-01-14 13:56

Sammie schreef:
Zo heb ik iemand laatst met zn eigen woorden om z'n oren geslingerd. Die was 2 jaar geleden op een babyverjaardag en zat steen en been te klagen over de volwassenen die allemaal met de kinderen bezig waren en er geen stom woord uit kwam. Nu was ik laatst bij een verjaardag van hen, 1 peuter die niet luisterden en alle volwassenen waren met dat kind bezig. Laatst de verjaardag van hun eerste die 1 werd. Ik vond er geen hol aan. Zat zeker 15 man in huis, op een gegeven moment zaten we met z'n drieen op de bank en de rest was met de kinderen bezig. Toen heb ik later maar even duidelijk gemaakt dat ik er zo geen hol aan vond en persoon zelf voorheen ook niet en als dat volgend jaar weer zo is dan komen we wel als de kids op bed liggen. Als je kinderen wil prima, maar het leven bestaat wel uit iets meer.

En idd op FB zie ik ook berichten voorbij komen over baby's eerste diarree... TMI!

**Geplaatst**: 17-01-14 14:08

Geplaatst: 17-01-14 14:08

Moet zeggen dat ik afspreken zonder kind ook heel fijn vind. Puur alleen omdat je dan echt met iemand goed kunt praten.
Dat doe ik ook regelmatig met vriendinnen. Dan effe samen de stad in en eten en kletsen.
het is zo belangrijk om ook af te spreken als je kind er niet bij is (op bed ligt of bij de oppas is thuis)
Anders blijf je zo in je kinderwereld. En dat vind ik zelf niet prettig.

**Geplaatst**: 17-01-14 14:09

Geplaatst: 17-01-14 14:09

little_king schreef:
1 kind, ja dat is ook zoiets onbegrijpelijks
Vriendinnetje van mij hebben dat ook.
1 kind paste volledig in het budget zonder dat ze daar echt wat voor hoefde te laten. Ze leven lekker relaxed, kunnen op vakantie, spulletjes kopen zonder 3 jaar krom te liggen.
Dus hun kozen 1 kindje.
Maar dat mag in deze maatschappij ook niet.
En er is geen vriendelijker socialer kind als die van hun, niet te kort gekomen zonder broer of zusje.

Dat is iets waar wij ook mee te maken hebben.
1 kind en men wacht op de tweede :-)

**Geplaatst**: 17-01-14 14:13

Geplaatst: 17-01-14 14:13

Vriendin van mij haar dochtertje is nu een half jaar. En ze wil het kind bij voorkeur altijd mee, want zij kan haar kind beter troosten dan papa.

**Geplaatst**: 17-01-14 14:18

Geplaatst: 17-01-14 14:18

Alleen het zwanger zijn en de eerste 4 jaren van een kind lijken me geweldig....daarna kan ik me moeilijk voorstellen of het wel allemaal zo leuk is...

**Geplaatst**: 17-01-14 14:23

Geplaatst: 17-01-14 14:23

Kinderen, tja, het met momenten is het zwaar om moeders te zijn. Een fultime baan, dag en nacht moet je klaarstaan. Soms halen ze het bloed vanonder mijn nagels en vraag ik mij af waar ik aan begonnen ben, maar als ze dan met die kraaloogjes sorry komen zeggen met een dikke kus en knuffel, voel ik mij ontzettend rijk. Mijn zoontjes (1 en 2 jaar oud) zijn zwak van gezondheid, een flinke eigen wil en sinds de komst van mijn stoefzoontje (3 jaar oud en een slechte opvoeding gehad) heeft de oudste zijn slechte manieren overgenomen, maar iedere stap die ze vooruit zetten stroomt mijn hart over van trots.

Het is niet altijd rozengeur en manenschijn, maar rijk dat ik mij voel. Liefde die ik voel, missen dat ik ze doe als ze een dagje weg zijn en ondanks dat ik 's avonds blij ben dat ze op bed liggen en mijn vriend en ik weer even tijd hebben voor elkaar, kijk ik uit naar het moment dat ze de volgende dag weer wakker zijn.

Uitgezakt ben ik niet. Aan mijn figuur is niet te zien dat ik kinderen heb, enkel de striemen verraden het. Afgeploetert ben ik ook niet en mijn schoonmoeder is altijd blij als ze op mag passen en bied dit zelf ook aan zodat ik wat tijd voor mezelf heb.

Moest ik het opnieuw mogen doen, dan zou ik weer aan kinderen beginnen, het is zo'n vereiking van je leven :+:

**Geplaatst**: 17-01-14 14:25

Geplaatst: 17-01-14 14:25

Winged schreef:
Vriendin van mij haar dochtertje is nu een half jaar. En ze wil het kind bij voorkeur altijd mee, want zij kan haar kind beter troosten dan papa.

Oeps.........

Zal je gebeuren als vader zijnde!

**Geplaatst**: 17-01-14 14:27

Geplaatst: 17-01-14 14:27

Sammie schreef:
En idd op FB zie ik ook berichten voorbij komen over baby's eerste diarree... TMI!

Die zou ik meteen "ontvrienden"

**Geplaatst**: 17-01-14 14:28

Geplaatst: 17-01-14 14:28

TuttiFrutti_ schreef:
Alleen het zwanger zijn en de eerste 4 jaren van een kind lijken me geweldig....daarna kan ik me moeilijk voorstellen of het wel allemaal zo leuk is...

Ik zie bij mijn vriendin nu ook een scháttig kereltje van bijna een jaar oud. Dottig en leuk en blij en koetiekoetie.

Maar dan denk ik: deze wordt ook 15 en 16. Pubertijd. Vreselijk lijkt me dat. Zeker als ik dan weer de hedendaagse school/scooterjeugd in de stad zie hangen.

En dan is de kinderwens weer *poef* verdwenen.

**Geplaatst**: 17-01-14 14:50

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 14:50

Huilbabies bestaan niet, babies die huilen wel

Nomineer dit bericht ×