Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-01-14 13:27

Geplaatst: 16-01-14 13:27

Ik ben ook een jonge mama.
Heb mijn opleiding goed afgerond en hoop later nog verder te leren.
Mijn 1e kindje kreeg ik op mijn 21e en de tweede toen ik 24 was.
Als ik een jaar of 30 ben kan ik echt nog wel gaan werken.
Maar het werk wat ik wil gaan doen doen veel meiden van 20 niet dus verwacht er niet veel problemen mee.
Kids krijgen was een grotere droom dan carriere.

Ik ben op het moment thuis mama en we leven gewoon erg zuinig

Laatst bijgewerkt door blokje op 16-01-14 13:36, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 13:31

Geplaatst: 16-01-14 13:31

Quellian schreef:
Wacht maar tot het droppie er is

Kan goed zijn dat ik ook een watje wordt hoor

Het mooie is dat ik nu de 'luxe' heb om dat even rustig kan uitproberen. Ik ben 1 maand voor de uitgerekende datum mijn baan kwijt geraakt (contract niet meer verlengt) en kan dus even rustig zien waar ik na de 14 weken verlof allemaal op ga solliciteren of dat ik misschien als ZZPer verder ga (dat deed ik eigenlijk al in het weekend naast mijn baan).

Ik vond carriere altijd heel belangrijk en wilde ook graag hoogleraar worden aan een grote uni. Een paar jaar geleden is dat gevoel afgezwakt en nu wil ik eigenlijk gewoon nog een respectabele baan met doorgroei opties maar niet meer perse het maximum bereiken. Dat heet voor mij geen carriere, ongeacht het aantal uren.

Daarom was mijn mijn vraag aan TS: Wat versta JIJ onder carriere.

Ik ben dolblij dat ik niet jong moeder ben geworden. Ik heb veel gegeven voor het werk, met veel voldoening. Nu ik die voldoening minder begon te voelen is de keuze voor een gezin veel bewuster

Voorheen zou ik wellicht een behoorlijk egoistische moeder zijn geweest.

Laatst bijgewerkt door Mungbean op 16-01-14 13:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 13:31

Geplaatst: 16-01-14 13:31

Anoeska schreef:
chanel1985 schreef:
Dat is natuurlijk bij ieder mens afhankelijk, ik zou er niet moeten aan denken om 50 uur per week te werken, 40 vind ik al veel, zelfs zonder kinderen.
Maar dat ligt dan weer in mijn mijn denkkader, ik ben niet zo carriëre gericht, ik wil op het einde van mijn leven niet mijmeren dat ik alleen maar gewerkt heb. Mijn moeder is heel jong gestorven, en sindsdien heb ik een andere kijk op het leven, ik werk om te kunnen leven maar ik leef niet om te werken. Heb daardoor ook nog maar 1 jaar full time gewerkt, de rest rond 30 uur. Om voldoende tijd te hebben voor andere dingen, want later is er soms niet meer.
Ik wil ook werk waar ik om dat uur gedaan heb en dat ik thuis niets meer hoef te doen, en dus 100 procent op mijn gezin kan focussen

Mijn moeder was ook huisvrouw, mijn vader ging werken. Ik heb nooit in de opvang gezeten, naschoolse opvang ook niet, wel ben ik altijd blijven in eten.

Maar nu doe je alsof werken een noodzakelijk kwaad is, en je niet van je leven kan genieten als je veel werkt. Ik denk dat ik op dit moment op mijn gelukkigst ben als ik een crisis op kantoor aan het oplossen ben. Ik moet dan tot het uiterste gebruik maken van mijn capaciteiten, mensen bereid vinden om mee te helpen, regelen, organiseren.

Ik besef me ook dat er mensen heel gelukkig worden als ze de hele dag met een kopje soep op een kind zitten te wachten tot die uit school komt, maar dat ben ik niet.

Daarmee dat ik in mijn reactie ook begin met dat dat voor iedereen anders is, ieder heeft zijn eigen referentiekader.
Mijn gevoel is zo, dat van jouw is anders, dat van iemand anders is weer anders.

**Geplaatst**: 16-01-14 13:32

Geplaatst: 16-01-14 13:32

trouwens ik lees hier helemaal niets over maar;,
het is natuurlijk niet gezegd dat je GEZOND uit een zwangerschap komt , of erger een ongezond kind krijgt
ook dingen om over na te denken mischien, want dan kan het zomaar zijn dat je helemaal niets meer kunt/kan

**Geplaatst**: 16-01-14 13:32

Geplaatst: 16-01-14 13:32

Laat ik voorop stellen dat ik nooit een carrière heb geambieerd en door mijn achtergrond jaren thuis heb gezeten.
Ik ben op dit moment zwanger van ons eerste kind en heb vroeger altijd geroepen dat ik de eerste jaren thuis wilde zijn.
Tot ik vorig jaar een leuke baan kreeg en dacht, hé wacht even ben ik wel een leuke moeder als ik de hele dag thuis moet zitten.
Ik werkte part-time en zou mijn uren zelf in kunnen delen (wel tussen 08.00 en 16.30) dus wel redelijk flexibel.
Tot ik ging rekenen en het bleek dat ik aan reiskosten en opvangkosten dusdanig veel kwijt was dat ik hooguit 100 euro per maand over hield.
En dat is voor mij dus echt geen optie, dan ga ik liever helemaal niet werken.
Toevallig is mijn tijdelijke contract ook niet verlengd en ik voel me daar nu eigenlijk wel heel fijn bij.

Onlangs is gebleken dat ik jaren flink onder mijn niveau heb gewerkt en ik eigenlijk veel meer zou kunnen bereiken.
Daar worstel ik nu nog een beetje mee, HBO of WO onderwijs kost veel tijd (en geld) en verdient al helemaal niets eigenlijk kan het niet uit maar de uitdaging trekt me wel.
Toch kies ik er nu voor om gewoon thuis te blijven, mijn vriend verdient net iets boven minimumloon, maar we zullen prima rond kunnen komen.
Het is niet luxe maar geen gestress en gevlieg naar opvang, oma die een hele andere denkwijze heeft over opvoeden en gedoe als je een keertje wat later vrij bent of je kind ineens ziek blijkt te zijn.
Laat mij maar kneuterig thuis zitten met mijn kind(eren), op dit moment kan ik daar al heel erg naar uitkijken.

Ik las een tijd terug dit stuk: http://www.nu.nl/werk-en-prive/2478536/ ... -kind.html dat is toch iets wat ik dan heel sneu vindt voor de kinderen.

**Geplaatst**: 16-01-14 13:35

Geplaatst: 16-01-14 13:35

zonnebloem18 schreef:
Ik las een tijd terug dit stuk: http://www.nu.nl/werk-en-prive/2478536/ ... -kind.html dat is toch iets wat ik dan heel sneu vindt voor de kinderen.

Pff schrik daar ook wel van...
Ik ben 24/7 thuis bij de kids.
Zou opzich best 1,5 dag willen werken max 2 maar echt niet meer.
Vind het belangrijk dat ouders bij hun kids zijn. Of het nou papa of mama is dat maakt me dan weer niet uit.

**Geplaatst**: 16-01-14 13:36

Geplaatst: 16-01-14 13:36

Brainless schreef:
@Anoeska
De definitie van carrière is: maatschappelijke positie.
Dat heeft niets te maken met hoeveel uur je werkt en/of hoe hoog je op maatschappelijke de ladder staat.

zo zie ik het ook ongeveer, en dan ook nog wel met doorgroei mogelijkheden erbij die je aanpakt.
en dat kan ook in minder uur dan 40(+) imo.

**Geplaatst**: 16-01-14 13:39

Geplaatst: 16-01-14 13:39

blokje schreef:
Ik ben 24/7 thuis bij de kids.

Even off-topic, maar was 'kids' niet een van de meest gehate woorden van 2013 ?
Volgens mij stond die bovenaan in de 'weg met dat woord' verkiezing 2013

**Geplaatst**: 16-01-14 13:39

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 13:39

haha. ff verbeteren dan.
Ik ben 24/7 thuis bij mijn zoontjes

**Geplaatst**: 16-01-14 13:40

Geplaatst: 16-01-14 13:40

Goh dan heeft mijn man geen carrière.
Op een gegeven moment zit je toch aan je top? Dus dan stopt je carrière en heb je een gewone baan?
Ondanks dat je dan 60uur per week werkt, je altijd bereikbaar moet zijn en ook je vakantie moet verzetten.

**Geplaatst**: 16-01-14 13:43

Geplaatst: 16-01-14 13:43

Brainless schreef:
Goh dan heeft mijn man geen carrière.
Op een gegeven moment zit je toch aan je top? Dus dan stopt je carrière en heb je een gewone baan?
Ondanks dat je dan 60uur per week werkt, je altijd bereikbaar moet zijn en ook je vakantie moet verzetten.

ja klopt, en dan behoud je je carriere. als je het hebt over carriere maken vind ik wel dat je doorgroeimogelijkheden moet hebben (horizontaal of verticaal).

maar dit is mijn mening he, geen feit

**Geplaatst**: 16-01-14 13:44

Geplaatst: 16-01-14 13:44

Vjestagirl schreef:
Ik vind dat als je echt een goede moeder wilt zijn, je er moet zijn voor je kinderen. Dat betekend bij ze thuis blijven tot ze naar school gaan als ze 4 zijn, en dan 's morgens aanwezig zijn om ze weg te brengen, 's middags om ze op te halen, spelletjes te doen en ze mee te nemen naar een bibliotheek, bos of speeltuin. Dat je thuis bent om lekker verse maaltijden te koken. Dat ze niet naar een oppas of kinderdagopvang hoeven.

Dus ja, ik denk dat ik in jouw geval 1 van de 2 dromen in de ijskast zou zetten...

Mee eens. Ik vind het altijd zo sneu dat de kinderen altijd naar een opvang adres moet en altijd oppassers hebben 4 a 5 dagen in de week.

Dan vraag ik me af........ als je er geen tijd voor hebt en het voor een groot deel uitbesteed, waarom dan kinderen willen hebben?

Je hebt er niet zoveel aan de eerste jaren van hun leven en mis je een hoop dingen.

Dan kan je in dit geval beter een part-time baan hebben, dan mis je niet teveel, tot ze op 4 jarig leeftijd naar school gaan.

Maar ik begrijp het wel hoor, want de hypotheken moeten ook betaald worden.

Het is en blijft lastig iets.

Laatst bijgewerkt door Ragdollcat op 16-01-14 13:48, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 13:48

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 13:48

Maar waren de oudere generaties waar de kinderen deel waren van het huishouden en de moeders ook echt geen tijd hadden voor een kopje thee dan ook slechte moeders?
Nog iets eerder in de geschiedenis werkte iedereen gewoon op het land, kinderen moesten zichzelf maar vermaken.

Er is eigenlijk echt maar 1 generatie geweest die zich dat vrij algemeen kon veroorloven. Dat is de generatie van onze ouders. Dat als ideaal beeld nastreven in een economie die niet meer hetzelfde is, vind ik ook wat naief. In iedergeval is dat voor velen niet weggelegd.

**Geplaatst**: 16-01-14 13:48

Geplaatst: 16-01-14 13:48

Het gaat mijns insziens om de tijd die je doorbrengt met je kinderen, en dat gaat over kwaliteit (echt aanwezig zijn, luisteren, niet ondertussen andere dingen doen) maar het gaat toch ook echt om kwantiteit. Ik heb zelf 2 kinderen (3 en 6 jaar), ik werkte altijd 32 uur, maar toen de tweede geboren werd, kwam ik er achter dat dat niet meer haalbaar was, al had ik dat van tevoren niet voorzien! Ik denk dat een planning maken rondom dit onderwerp eigenlijk niet haalbaar is, een zwangerschap, bevalling, baby laten zich nou eenmaal niet plannen!! Momenteel werk ik 36 uur, omdat mijn man geen werk heeft op dit moment. Ik merk dat ik daar nu ook wel van geniet, meer op het werk zijn, ik merk dat ik nu makkelijker ' carriere' kan maken en vind mijn loonstrookje ook prettig:-) Persoonlijk vind ik ook een groot verschil tussen de baby-dreumes-peuterleeftijd of de kleuterleeftijd en ouder, mijn kinderen hebben nog steeds mijn zorg een aandacht nodig, maar ik kan zelf weer doorslapen, ze zijn minder vaak ziek en de zorg is minder intensief. Mijn conclusie is dat er eigenlijk geen algemene conclusie te trekken is! Kijk naar de behoeften van je kind, die van jezelf en van je partner!

**Geplaatst**: 16-01-14 13:50

Geplaatst: 16-01-14 13:50

missanita84 schreef:
trouwens ik lees hier helemaal niets over maar;,
het is natuurlijk niet gezegd dat je GEZOND uit een zwangerschap komt , of erger een ongezond kind krijgt
ook dingen om over na te denken mischien, want dan kan het zomaar zijn dat je helemaal niets meer kunt/kan

Dan lees je niet goed, dat is al een aantal keer aangestipt.

**Geplaatst**: 16-01-14 13:53

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 13:53

En bovendien kun je niet altijd rekening houden met het ergste. Je kunt ook morgen van je paard vallen en een dwarsleasie hebben. Als je dat soort dingen continue in je planning moet meenemen kom je nergens.
ALs 'iets' je overkomt moet er hoe dan ook altijd een wending aan je leven gegeven worden. Dat is niet specifiek voor kinderen.

**Geplaatst**: 16-01-14 13:54

Geplaatst: 16-01-14 13:54

Vroeger was er meer regelmaat (en ook geen mogelijkheden...).

Mijn opa (88 jaar... nog van voor de elektriciteit), vertelde al dat vroeger alles op de klok ging.
Om 5 uur eruit, dieren voeren, 7 uur ontbijten, 10 uur koffie, 12 uur warme hap, 15 uur thee (daar gruwelt hij nog van... maar drinkt het wel) 17:00 brood, 20:00 pap.
Die momenten waren de (boeren)families bij elkaar, en ook op het land namen ze tijd om even samen te zitten om wat te drinken (koude sterke thee) met een boterham.
Gezinnen waren veel meer bij elkaar dan tegenwoordig.
Komt ook omdat iedereen meer van elkaar afhankelijk was natuurlijk.

**Geplaatst**: 16-01-14 14:02

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 14:02

Mijn ouders waren vanaf mijn zevende ALTIJD thuis en ik kan je vertellen dat ik echt wel jaloers was op de mensen die zo nu en dan alleen thuis mochten zijn

Ik werk zelf nu ook meer dan een fulltime en vaak onregelmatig en mijn vriend werkt ook fulltime. Ik heb kinderen bewust nog even op de lange baan geschoven (ben nu bijna 26) omdat ik eerst zeker wilt weten dat ik mijn plek op de arbeidsmarkt gevonden heb en ook eerst een financiele buffer wil hebben. Ik zou bij god niet weten hoe ik het nu zou moeten managen om een kind te hebben. Als de tijd daar is weet ik wel zeker dat ik (en evt mijn vriend) minder ga werken maar ga wel uit van 3 dagen kdv/opa en oma en ze dan wel weer voor het avondeten thuis hebben

**Geplaatst**: 16-01-14 14:03

Geplaatst: 16-01-14 14:03

Mijn grootouders hadden vroeger kindermeisjes

Het was in die kringen een trend om je kinderen een paar keer per dag te zien en verder niet te veel met de opvoeding te bemoeien. Afschuwelijk lijkt me.

**Geplaatst**: 16-01-14 14:06

Geplaatst: 16-01-14 14:06

lieveli schreef:
Mijn grootouders hadden vroeger kindermeisjes Het was in die kringen een trend om je kinderen een paar keer per dag te zien en verder niet te veel met de opvoeding te bemoeien. Afschuwelijk lijkt me.

pff nee dat lijkt me ook niets. laatst nog een boek gelezen waar dan ook normaal was.
Kinderen kwamen pas uit bed als het kindermeisje er was en gingen ook op bed als het kindermeisje weg ging.
Ouders waren nooit alleen met de kinderen. Sommige ouders gingen snachts ook echt niet naar hun baby, dreumes, peuter of oudere kind toe.

**Geplaatst**: 16-01-14 14:10

Geplaatst: 16-01-14 14:10

Haha kindermeisje... Ideaal! Drillen die kinderen!

Ik weet niet of het al ter sprake is gekomen maar is er niet ook een verschil tussen welke vooropleiding je gehad hebt?
Ik zelf heb bv een bachelor +master van vijf jaar en een twee-jarige master-na-master achter de rug en op mijn 26e dus eindelijk echt afgestudeerd. Ik zou het niet kunnen verkroppen als ik over een jaar een kleine krijg en daardoor 7 jaar studeren (met bijkomende kostprijs, bijna geen inkomsten, veeeeel moeite) de deur uit gooi om bij de kleine te zijn. En dat staat dan eigenlijk los van of ik het goed of slecht voor de kleine vind, het is puur om mijn ego. Ik denk dat ik daar makkelijker mee om zou kunnen gaan als ik bvb een korte praktische opleiding had gedaan... Voelen meer mensen dit zo?

( om discussie te voorkomen: ik heb het dan echt niet over verschil intelligentie ofzo)

**Geplaatst**: 16-01-14 14:14

Geplaatst: 16-01-14 14:14

En wat als je als huismoeder plots met 2 kids op straat komt te staan? Partner die je buiten zet of erger, je woont feitelijk samen maar behalve erkenning van de kids niks geregistreerd als partnerschap en hij komt te overlijden en blijkt door onze prachtige papiermolens dat je amper op wat recht hebt. Wat dan? Een baan vinden doe je niet altijd 1-2-3, je moet nog steeds eerst een maand zonder geld zien door te komen eer je je eerste loon krijgt, -tig dingen regelen voor je kinderen (vind maar eens voltijds opvang van de ene dag op de andere) en ga zo maar door.

Dan nog zo'n heikel punt: je wil huismoeder worden, maar hebt iets specifiek gestudeerd (in mijn geval verpleegkunde). Vanaf je zwangerschap voltijds thuis zitten tot ukkie naar school kan is erg mooi, maar in die 4 jaar is er waarschijnlijk wel erg veel verandert in die job. Wetenschap staat niet stil, dus jouw job ook niet! Heb je 2 kleintjes tegelijk, dan zit je waarschijnlijk meer dan die 4 jaar fulltime thuis als je echt huismama wil zijn tot ze naar school gaan. Stel jezelf dan ook eens de vraag: HOE kan ik mezelf dan promoten bij mijn (nieuwe) werkgever? Je kennis is waarschijnlijk al veroudert, je ervaring is met wat pech ook niet meer relevant, je hebt meer dan genoeg concurrentie van net afgestudeerden die wél mee zijn met de nieuwe technieken en werkmethodes en behandelingen. De materialen veranderen, werkprotocollen, specialisaties, behandelingen... Daar zit ik ook echt niet op te wachten, risico is erg groot dat je gewoon amper nog aan de bak komt. Omdat je niet meer mee bent met je beroep.

Alleen al daarom denk ik dat heel wat vrouwen er ook voor kiezen om te blijven werken en geen nee zeggen tegen een carrière. Soms is er ook geen keuze en denkt de werkgever "wie niet mee evolueert gaat eruit" en dan moet je zelf maar zien dat je het redt met je kinderen en gezin. In sommige sectoren die zo redeneren is er ook niet bepaald een joboverschot en als je dan moet wedijveren met jonge, gemotiveerde snaken zonder kids kan je het wel vergeten tenzij je of fenomenaal goed bent, of een goeie werkgever treft.

**Geplaatst**: 16-01-14 14:18

Geplaatst: 16-01-14 14:18

Lieveli, Wat te denken van een 'min' zoals je die vroeger had.
De betergestelde vrouwen lieten destijds echt niet zelf zo'n baby aan hun tiet zuigen

Het er altijd moeten zijn is iets heel recents, dus om nou te stellen dat het de perfecte situatie is is ook een beetje overdreven. Al die andere generaties zijn ook niet zwaar depressief geworden.

De 6 daagse werk/school week ik ook helemaal niet zo lang geleden afgeschaft.

Ik zie ook wel voordelen van KDV kinderen. Ze zijn vaak veel makkelijker tijdens een visite of iets dergelijks. En doen doorgaans minder spastisch als iemand anders eventjes op moet letten en mama even uit zicht is. Als ik zie hoe verlegen ik en vele van mijn vriendinnetjes waren, dat was ook niet al te best

Je moet als ouders niet enkel egoistische keuzes maken, maar een beetje flexibiliteit hebben kinderen heus wel.

**Geplaatst**: 16-01-14 14:22

Geplaatst: 16-01-14 14:22

Maar hoeveel tijd heb je dan nog voor je kinderen als je 5 dagen in de week minimaal 8 uur werkt.
Als je daarnaast ook nog tijd nodig hebt voor,vrienden,familie,sporten,hobby,huishouden en tijd om te blijven werken aan je relatie met je partner.
Ik weet niet hoor,ik heb maar 24 uur in een dag zitten.

**Geplaatst**: 16-01-14 14:26

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 14:26

@Sizzle
Verlegen zijn heeft ook heel veel met karakter te maken hoor.
Tot mijn 6de was mijn moeder wel veel thuis en ik was absoluut niet een stil meisje.
En dat zie ik ook terug in mijn 3de die heel veel op mij lijkt.
Die was als baby al heel makkelijk, sliep amper en wilde alles zien en meemaken.

Nomineer dit bericht ×