Wat komen hier machtige verhalen voorbij!

Ik stap zelf al een tijdje niet meer, maar met Nieuwjaar gebeurde er wel iets vaags.
Ik liep naar de bar, bestel iets en naast me staat/zit een blonde gast. Echt zo'n boer/keet-ganger
Hij begint een gesprek waarin ie er zeker van is dat ik uit Wommels kom. Ik vertellen dat ik daar niet vandaar kom, 'nee jij woont echt in Wommels hoor meisje!' . Nou goed, 'ik ga wel verhuizen'. Hij helemaal blij, krijg een drankje van hem. Ik zag mijn vriend al naar ons kijken, maar ik moest zo lachen om hoe ie alles zei dat ik niet weg wilde lopen

. Vervolgens vraagt ie hoe ik heet en antwoord dan voor me 'Jij bent rixt!' . Ik probeer ook dat weer te ontkennen maar dat lukt niet 'want jij bent echt rixt want ik herken jou nog'. Ik had die jongen nog nooit gezien, maartoch.
Vervolgens, uurtje of 5/6, wij komen die kroeg uit, komt die gast me achterna, grijpt me bij mijn middel en draait me om 'Vanavond ben je toch echt mijn rixt!

'. Ik had het niet meer

. Weer probeer ik hem uit te leggen dat ik niet Rixt ben en niet in Wommels woon, waarna hij plotseling een moment van helderheid krijgt, tranen in zijn ogen krijgt en vraagt 'Wil je dan vanavond Rixt zijn?' . Maar daar kon ik geen antwoord op geven omdat mijn vriend er inmiddels genoeg van had

, terwijl ik het vreselijk grappig vond.
Nu nog steeds als mijn vriend mijn middel grijpt zeg ik graag 'Ik ben Rixt'. En dan wordt ie boos
