Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
)
Totdat mijn ma me vertelde dat het gewoon een man met een opgeplakte baard was.. Het jaar erna was ik dat alweer vergeten, maar ben er nooit meer bang voor geweest.. Als je een kind maar uitlegt wat het is en dat ze er niet bang voor hoeven te zijn dan wordt het al snel heel normaal. 8nnemiek schreef:Natasja, hoe verklaar je het verhaal van rumay dan bijvoorbeeld?
Natuurlijk probeert het menselijk brein zaken aan te vullen, en kan een vage schim worden aangezien voor een geest.. Maar er zijn genoeg mensen, en vooral kinderen, die echt duidelijke mensen zien. Ik heb vroeger geesten of iets dergelijks gezien toen mijn moeder me in bed legde, nog voordat ik sliep, dus dat was 100% zeker geen droom of hallucinatie. En het waren ook geen vage schimmen, want ik kon ze duidelijk beschrijven.
Natuurlijk zijn er mensen die dit wetenschappelijk willen verklaren en daar boeken over schrijven, maar veel dingen kunnen ook door die mensen niet worden verklaard (al zetten ze dat natuurlijk niet in hun boek)
Ook zoals de kat van TS, hoe verklaar je dat die het ook zag?
cherell0 schreef:geloof me die verhalen zijn er echt wel .
maar je hebt gelijk , dit gaat over het zoontje van TS ...
en wat ik al eerder zij het is en blijft een ja/nee discussie .
ieder zijn meug , mij maakt het niet uit of je geloofd of niet (en mij voor gek verklaren kan ik om lachen)
hey TS ik vroeg me af , je andere kindje ziet die het ook of voelt o.i.d. ?
NatasjavE schreef:Het verhaal van Rumay heb ik niet gezien. Ik weet ook niet of ik er een verklaring voor kan geven maar een neuroloog waarschijnlijk wel.
8nnemiek schreef:NatasjavE schreef:Het verhaal van Rumay heb ik niet gezien. Ik weet ook niet of ik er een verklaring voor kan geven maar een neuroloog waarschijnlijk wel.
Een paar pagina's eerder in het topic: rumay @ [LZP] mijn zoontje slaapt slecht (ziet iemand)
En ik ken de discovery specials en documentaires en een aantal boeken over de werking van het brein en het vermogen om zaken aan te vullen en onbewust uit het geheugen te halen.. hartstikke interessant! ..maar nog steeds zijn verhalen als die hierboven niet te verklaren. Ook heel interessant! Ik ben heel vrij opgevoed.. mijn vader gelooft in niks en alles wordt afgedaan als 'zit in je hoofd' en mijn moeder is best open-minded en gelooft wel in geesten. Dus ik ben zelf heel kritisch, niet alleen naar het bovennatuurlijke maar ook naar het wetenschappelijke. Ik weet dus dat er een boel kwakzalvers zijn, en de meeste tv-mediums kan ik niet serieus nemen.. maar toch twijfel ik over het bestaan van geesten, omdat sommige dingen echt niet verklaard kunnen worden, onder andere wat ik zelf heb gezien, en wat mijn opa heeft gezien.
cherell0 schreef:maar hij zwaait wel naar een bewuste plek ... dus ik weet niet of het los staat ?
als hij nou overal naar zou zwaaien (bijv. van de wc duur tot de deur mat tot een vaas op de tafel) ...
maar goed dat zit tussen me oren heb ik mezelf gezegt.
cherell0 schreef:ik zou graag eens bij jou op visite komen![]()
jammer dat je niet in de buurt woont .
maar de persoon op de slaap kamer zou zomaar bijv. een opa kunnen zijn .
dat voelt voor jou dan als vertrouwde energie dus veilig .
en een zolder heeft sowieso een negatieve invloed (dit is meestal wel psychische) .
een zolder of kelder is vaak een zeer geslote ruimte die ook erg donker kan zijn .
niet ingericht als echt een leef ruimte .
En als ik ergens bang voor ben..
Gini schreef:Het verhaal van Rumay hangt van zovele factoren af. Heeft het kindje dat allemaal in 1 gesprek gezegd? Mijn teddybeer had ook wel eens buikpijn. En dan moest die echt verzorgd worden. Als een kind een denkbeeldig vriendje heeft kan het dus zijn dat die vroeg of laat zogezegd buikpijn heeft. Misschien had het kind op die dag zelf ook wat last van krampen. Het zijn de volwassenen die dan zoveel mogelijk linken proberen te leggen. Dat buikpijn één van de meest voorkomende pijnen is, wordt dan gemakshalve even vergeten.
De fantasie van kinderen is iets moois. Gini schreef:Het verhaal van Rumay hangt van zovele factoren af. Heeft het kindje dat allemaal in 1 gesprek gezegd? Mijn teddybeer had ook wel eens buikpijn. En dan moest die echt verzorgd worden. Als een kind een denkbeeldig vriendje heeft kan het dus zijn dat die vroeg of laat zogezegd buikpijn heeft. Misschien had het kind op die dag zelf ook wat last van krampen. Het zijn de volwassenen die dan zoveel mogelijk linken proberen te leggen. Dat buikpijn één van de meest voorkomende pijnen is, wordt dan gemakshalve even vergeten.

Nu doet hij dat niet meer.
Maar ja dat was snachts dus dat zou eerder een droom geweest kunnen zijn. Ik 'zag' ze ook wel vaker dan een keer. Gini schreef:Waarschijnlijk heeft het kind in zijn spel tientallen dingen gezegd over zijn denkbeeldige vriendinnetje, natuurlijk filteren volwassen alleen de dingen eruit die kloppen met het echte meisje.
Kijk bv. zo. Als ik nu zou zeggen dat ik in een welbepaald huis een blond meisje met twee vlechtjes en een bloemetjesjurk aan zie, dan zal er altijd wel iemand zijn die een blond meisje kende die daar woonde, of die daar in de buurt woonde, vaak kwam spelen of iets anders. In acht genomen dat ieder meisje vroeg of laat in haar leven twee vlechtjes heeft en een bloemetjesjurk draagt, is de kans groot dat ik net iemand beschreven heb die daadwerkelijk bestaan heeft.
De buikpijn heb ik al uitgelegd. Buikpijn komt vaak voor. Als je aan het spelen bent met poppen en je speelt dat er eentje ziek wordt, als kind is dat dan altijd buikpijn. Ziek = buikpijn. Buikpijn is ook het symptoom van duizend en 1 andere ziekten. Het zijn weer de volwassenen die het dus linken aan het nierfalen. Waarom heeft het jongetje niet gezegd: misselijkheid, braken, verminderde eetlust, gewichtsverlies? Allemaal symptomen van nierfalen.
En tenslotte is er wel een groot fenomeen waar ik hartstikke fel in geloof en dat is...toeval. Ja, het kan zo zijn dat net toevallig dat ene jongetje een beschrijving kon geven van dat ene meisje. Er zijn zes miljard mensen op de wereld, af en toe zal er dan wel iets gebeuren waarbij je denkt "sjips, dat klopt nog ook".
Laura_Zodine schreef:Ik zou vooral niet zelf in geesten beginnen te geloven en met salie enzo aan de gang gaan.. Dan geef je je zoon echt iets om bang te zijn.