Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-04-13 12:03

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 27-04-13 12:03

Vaker dan 1x in de twee dagen vrijen heeft voor de bevruchting geen zin. Sperma blijft in het vrouwelijk lichaam namelijk 48 uur in leven.

**Geplaatst**: 27-04-13 12:23

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 27-04-13 12:23

Als t zo makkelijk was.. vanwaar nog jaren in de boeken duiken

**Geplaatst**: 27-04-13 12:31

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 27-04-13 12:31

ik ben denk de grootste kinder hater op de wereld(nu denken jullie vast dat ik een moordenaar ben, maar nee ik kijk ze alleen boos aan als ze huilen in mijn buurt)
alleen.. begint dit gevoel minder te worden.. wat ik echt zwaar beangstigend vind!
ik roep al mijn hele leven dat ik NOOIT moeder word en dat mn vriend maar iemand anders moet zoeken.. maargoed.. ik vind andermans kinderen meestal toch vies en lelijk(oeps) zeker als er van die snotters hangen, aahhh bahh!! en toch heb ik soms kriebels.. ja hoe kan dit zal je denken, ja dat denk ik ook?!?! ik vind het verschrikkelijk hahahaha

**Geplaatst**: 27-04-13 12:49

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 27-04-13 12:49

Beetje herkenbaar, niet dat ik bij iedere baby of peuter die ik tegen kom denk: 'Die wil ik ook.' Maar het beeld wat ik van mijn toekomst heb is het laatste jaar veranderd. Zou ik eerst een avonturier worden met neefjes en nichtjes a la Bilbo Baggins (

), denk ik nu ach een huisje boompje beestje situatie is ook wel leuk.

**Geplaatst**: 27-04-13 13:20

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 27-04-13 13:20

Helemaal niet herkenbaar. Er zijn ook veel in mijn directe omgeving zwanger, maar ik moet er nog niet aan dénken! Ik wil graag de eerst komende 10 jaar genieten van de vrijheid die ik nu heb.

**Geplaatst**: 27-04-13 13:26

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 27-04-13 13:26

Nu ik zwanger ben moet ik zeggen dat ik die schattig kindjes in de stad nog schattiger vind.
Meisjes in hun zomerjurkjes met een tutu en van die roze tasjes.

Jongetje met een batman pakje aan en een grote knuffel die hij overal mee naar toe sleept

**Geplaatst**: 27-04-13 13:41

Geplaatst: 27-04-13 13:41

Nanno_123 schreef:
ik ben denk de grootste kinder hater op de wereld(nu denken jullie vast dat ik een moordenaar ben, maar nee ik kijk ze alleen boos aan als ze huilen in mijn buurt)
alleen.. begint dit gevoel minder te worden.. wat ik echt zwaar beangstigend vind!
ik roep al mijn hele leven dat ik NOOIT moeder word en dat mn vriend maar iemand anders moet zoeken.. maargoed.. ik vind andermans kinderen meestal toch vies en lelijk(oeps) zeker als er van die snotters hangen, aahhh bahh!! en toch heb ik soms kriebels.. ja hoe kan dit zal je denken, ja dat denk ik ook?!?! ik vind het verschrikkelijk hahahaha

hahaha dat had ik dus ook... kreeg de juiste man... en de kriebels kwamen toch... ben erg happy met mn kleine meid nu bijna 4 jaar oud, en ik inmiddels weduwe, maar ik ben nog steeds niet die moeder die op het schoolplein bij de anderen gaat staan keuvelen over de kids en de was etc... ik vind nog steeds niks aan de kids van een ander, alleen de mijne is quite, maar ook n monstertje, maar toch quite en de enige leuke..

ik moet er niet aan denken om er nog 1 bij te krijgen, en kan de mijne dan ook wel groot kijken... hahaha nu mag ze eindelijk naar de basisschool, en krijg ik hiep hiep hoera weer tijd om te gaan paardrijden enz... nu moet ik er ook bij zeggen dat ik haar 24/7 heb vanaf de geboorte, en dus geen oma of tante heb waar ik dr af en toe n uurtje of n dagje kan dumpen... want dat zou t wel vele malen makkelijker maken...

**Geplaatst**: 27-04-13 13:45

Geplaatst: 27-04-13 13:45

eline_di schreef:
Vaker dan 1x in de twee dagen vrijen heeft voor de bevruchting geen zin. Sperma blijft in het vrouwelijk lichaam namelijk 48 uur in leven.

tsja... dat zegt de wetenschap... toch is het in mijn omgeving in de praktijk wel anders gebleken, stellen die niet zwanger raakten met de om de dag vrijen, die op mijn aanraden iedere dag gingen vrijen werden plots wel zwanger... wie zal t zeggen hoe dat kan dan? 2 stellen waren zelfs met ivf bezig, en ook dat lukte niet... gewoon iedere dag ff vrijen, tis lekker en je wordt dan blijkbaar wel zwanger...

**Geplaatst**: 27-04-13 13:50

Geplaatst: 27-04-13 13:50

enomis123 schreef:
Nanno_123 schreef:
ik ben denk de grootste kinder hater op de wereld(nu denken jullie vast dat ik een moordenaar ben, maar nee ik kijk ze alleen boos aan als ze huilen in mijn buurt)
alleen.. begint dit gevoel minder te worden.. wat ik echt zwaar beangstigend vind!
ik roep al mijn hele leven dat ik NOOIT moeder word en dat mn vriend maar iemand anders moet zoeken.. maargoed.. ik vind andermans kinderen meestal toch vies en lelijk(oeps) zeker als er van die snotters hangen, aahhh bahh!! en toch heb ik soms kriebels.. ja hoe kan dit zal je denken, ja dat denk ik ook?!?! ik vind het verschrikkelijk hahahaha

hahaha dat had ik dus ook... kreeg de juiste man... en de kriebels kwamen toch... ben erg happy met mn kleine meid nu bijna 4 jaar oud, en ik inmiddels weduwe, maar ik ben nog steeds niet die moeder die op het schoolplein bij de anderen gaat staan keuvelen over de kids en de was etc... ik vind nog steeds niks aan de kids van een ander, alleen de mijne is quite, maar ook n monstertje, maar toch quite en de enige leuke.. ik moet er niet aan denken om er nog 1 bij te krijgen, en kan de mijne dan ook wel groot kijken... hahaha nu mag ze eindelijk naar de basisschool, en krijg ik hiep hiep hoera weer tijd om te gaan paardrijden enz... nu moet ik er ook bij zeggen dat ik haar 24/7 heb vanaf de geboorte, en dus geen oma of tante heb waar ik dr af en toe n uurtje of n dagje kan dumpen... want dat zou t wel vele malen makkelijker maken...

pff jeetje, weduwe zo jong en zo'n klein jong kind.. dat was ook wel even wat anders dan je toekomstplannen..
snap dat je nu kan genieten van wat meer vrijheid! respect hoor!!

**Geplaatst**: 27-04-13 13:58

Geplaatst: 27-04-13 13:58

Een persoon weet het beter dan een groep wetenschappers die jaren studie, onderzoek en overleg plegen om tot een conclussie te komen dat eigenlijk flauwekul is. Afgaand op de ervaring van 1 persoon verdient dan de voorkeur? Dan gaan we voorbij aan toevalligheden en standaarden die uit de onderzoeken, gebaseerd op steekproeven die groot genoeg zijn om een populatie te vertegenwoordigen.

**Geplaatst**: 28-04-13 17:44

Geplaatst: 28-04-13 17:44

Ik denk dat die discussie over wel niet zwanger kunnen worden hier niet past.. misschien daar zelf een topic over openen?

Ik moet wel lachen om mensen hier. Heel vaak toch de vrouwen die dan schreeuwen als ze wat jonger zijn néé wil geen kids en dan toch wel te maken krijgen met de eierstokken die rammelen. Hilarisch.

Ik denk dat iedereen gewoon lekker eerlijk tegen zichzelf moet zijn. Ik dacht het ook en toen ik toch zwanger was (oeps) dacht ik er ineens toch anders over. Geen moment gedacht om het weg te halen.

**Geplaatst**: 28-04-13 19:20

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 28-04-13 19:20

Meld zich nog 1. Heb vriendinnen die kinderen hebben, en sinds ik alles voor elkaar heb begint het te kriebelen. Ben 26, woon samen met mijn vriend in een koophuis, en hebben allebei vast werk, hij fulltime ik voor 26 uur. Mijn vriend is 2 jaar jonger.
Van de week er toevallig over gehad. Ik heb sinds kort andere medicijnen, die tijdens de zwangerschap mogen (ben hartpatient).

**Geplaatst**: 28-04-13 19:32

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 28-04-13 19:32

Vandaag met mijn vriend ivm koopzondag wezen winkelen. Bij een etalage hadden ze inieminie kleertjes. Ik stond al te zwijmelen en m'n vriend dacht serieus dat ik hem iets probeerde te vertellen :')

Nee, ik ben echt niet zwanger

**Geplaatst**: 28-04-13 23:43

Geplaatst: 28-04-13 23:43

Tjik! Tssss ik rammel heus niet....

*kuch*

O:)

**Geplaatst**: 29-04-13 08:10

Geplaatst: 29-04-13 08:10

Voor diegene die er over twijfelen: ik wil wel graag kinderen, maar ik heb géén zin om alles te laten vallen en opzij te zetten. Ik wil ook nog een paar dingen kunnen blijven doen die ik leuk vind en 1 hoofditem daarvan is paardrijden of met mijn paarden bezig zijn.

Het stoort me alleen best wel dat mijn vriend er niet bij stilstaat dat zijn job niet onmiddellijk het meest praktische is in dat geval. Zou ook niet willen dat hij die job opgeeft ofzo, die is hem op het lijf geschreven. Het is alleen... ik moet dan 6 maanden/jaar alles gewoon volledig zelf doen. Geen man overboord, maar ik krijg er van zijn kant weinig begrip voor. Hij vindt het ergens maar normaal dat ik dan gewoon alles aanpas voor kindlief. Het komt er bij hem ook erg droog uit "dan verkoop je de paarden maar en koop je later een nieuwe" of "als je geen goede uren kan krijgen ivm oppas, dan stop je maar paar jaar met werken". Hijzelf zal zijn job niet aanpassen, dat vraag ik ook niet maar ik wil dan ook niet dat ik alles mag oplossen.

Partner in het buitenland + job met erg onregelmatige uren= een hel voor planning. Naar wat ik al overdacht heb lijkt de kans erg klein dat ons kindje dan regelmaat zou krijgen. Heb gewoon geen zin om die uk de hele tijd door onze jobs te moeten rondzeulen naar de crèche, dan bij zijn ouders, dan een keer naar mijn moeder, dan een keer bij mama thuis, dan weer zus en dan weer zo.

**Geplaatst**: 29-04-13 08:14

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 29-04-13 08:14

Ik geef je groot gelijk hoor Varekaj! Kinderen krijg je sàmen, dus dat vereist offers van béide partners.

**Geplaatst**: 29-04-13 08:26

Geplaatst: 29-04-13 08:26

GH meld zich! Bij mij rammelen ze ook heel hard, alleen werk ik de hele dag al met baby's en dan moet ik als ik thuis kom weer verder gaan.. Mijn vriend (september mijn man) werkt als vrachtwagenchauffeur en is nooit voor 10 uur thuis. Hij zal er haast niets van mee maken en dat wil ik niet. Ik wil het samen en niet alleen..

Helaas dus.

**Geplaatst**: 29-04-13 08:36

Geplaatst: 29-04-13 08:36

Wil eigenlijk ook wel weten hoe de dames dat doen waarvan de partner vaak weg is voor werk. Vriendlief is steeds 6 weken weg en dan 6 weken 24/7 thuis in verlof. Je kan echter niet even bij een kinderopvang gaan aankloppen met de melding dat kindlief 6 weken komt en dan 6 weken niet (of minder). Tel daar dan de rare uren van een verpleegkundige nog eens bij en het feit dat die mensen ook graag op tijd een schema maken voor hun personeel... En zijn werkperiodes durven wel eens uitlopen of net ingekort worden op het laatste moment, daar sta je dan.
Lijkt me zo'n zonde dat kindlief papa al zo vaak zal moeten missen, dan de onregelmatige tijden van mama (al kan ik daar wel een mouw aan passen denk ik) en als papa dan wél thuis is, moet hij het kind ook missen omdat die dan alsnog naar de crèche moet.

Misschien dat er wat te regelen is dat kindlief in die periodes dan maar halve dagen gaat, maar daar heb ik sterk mijn twijfels over.

De wil is er wel, of het ook praktisch haalbaar is én gezond, dat is wat anders.

**Geplaatst**: 29-04-13 08:40

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 29-04-13 08:40

Wat ik hier erg in lees is dat sommige mensen wel heel graag kinderen willen maar daar eigenlijk niet hun leven op aan willen passen. Ik persoonlijk denk dat dat niet reëel is. Een kind heeft nu eenmaal een enorme impact op je leven en daar zal je je leven op moeten inrichten. Ik begrijp dat je wil dat je partner ook concessies doet maar in het ene beroep gaat dat nu eenmaal makkelijker als in het andere. Vergeet niet dat als je als vrouw stopt met / om minder gaat werken dit ook een enorme impact heeft op de man. Van hem zijn ineens 2 andere wezens afhankelijk. Ik denk dat je dit ook niet moet onderschatten.

**Geplaatst**: 29-04-13 09:02

Geplaatst: 29-04-13 09:02

Daar heeft hij absoluut geen problemen mee, ik wel. Ik voel me niet graag financieel afhankelijk en als het ooit op zijn werk misgaat dan staan we nergens. Plus dat ik geen betaalde studie op de hogeschool doe op kosten van mijn werkgever om dan later er niks mee te doen en huisvrouw te worden.

Dingen inleveren en aanpassen is normaal als je aan kinderen begint. Ik vind het echter niet kunnen dat hij niks moet inleveren maar ik zou dan én minder moeten werken (of volledig stoppen) én de hele zorg alleen doen én alles praktisch rond zien te krijgen én mijn enige hobby stopzetten. Kan wel een stuk op familie terugvallen maar ik wil niet dat wij aan kinderen beginnen en zij er dan voor moeten opdraaien. Ik ben geen uitgaander of feestvierder, hij houdt daarentegen wel van een flinke pint drinken met vrienden. Hij zit steeds 6 weken 24/7 op zee met alleen mannen, geen alcohol aan boord. Geen haar op mijn hoofd die eraan moet denken dat hij bij thuisperiodes dan een weekend thuis gaat blijven voor de uk of dat hij zijn trainingen van de basketploeg (2x/week + 1x wedstrijd in het weekend) laat vallen. Hij heeft daar echt nood aan na zo'n werkperiode. Begrijp ik volledig, maar is het dan wel realistisch om een kind te overwegen?

Onze jobs zijn helemaal geen evidente combinatie en dat lijkt hij soms te vergeten.

**Geplaatst**: 29-04-13 09:08

Geplaatst: 29-04-13 09:08

Varekaj schreef:
Wil eigenlijk ook wel weten hoe de dames dat doen waarvan de partner vaak weg is voor werk. Vriendlief is steeds 6 weken weg en dan 6 weken 24/7 thuis in verlof. Je kan echter niet even bij een kinderopvang gaan aankloppen met de melding dat kindlief 6 weken komt en dan 6 weken niet (of minder). Tel daar dan de rare uren van een verpleegkundige nog eens bij en het feit dat die mensen ook graag op tijd een schema maken voor hun personeel... En zijn werkperiodes durven wel eens uitlopen of net ingekort worden op het laatste moment, daar sta je dan.
Lijkt me zo'n zonde dat kindlief papa al zo vaak zal moeten missen, dan de onregelmatige tijden van mama (al kan ik daar wel een mouw aan passen denk ik) en als papa dan wél thuis is, moet hij het kind ook missen omdat die dan alsnog naar de crèche moet.

Misschien dat er wat te regelen is dat kindlief in die periodes dan maar halve dagen gaat, maar daar heb ik sterk mijn twijfels over.

De wil is er wel, of het ook praktisch haalbaar is én gezond, dat is wat anders.

Bij een gastouder is vaak wel het een en ander te regelen hoor. Die zijn wat flexibeler dan een crèche. Misschien zou je daar eens naar kunnen kijken?

**Geplaatst**: 29-04-13 09:22

Geplaatst: 29-04-13 09:22

Er zijn wel ziekenhuizen waar ook opvang wordt aangeboden bij dagdiensten (van 6u tot 18u bijvoorbeeld) voor kinderen tot 3 jaar, dus kleuterschool. Vaak is er ook dagopvang voorzien tijdens de schoolvakantie tot 12 jaar op die plaatsen. Alleen zijn dat meestal nu net de ziekenhuizen waar ik niet bepaald sta te springen om aan de slag te gaan.
Zelf werk ik normaal in een ziekenhuis in onze hoofdstad, op 500m van mijn werk is een Nederlandstalige school voor lager onderwijs. Ideaal zou je denken, ware het niet dat vriendlief wil dat ukkie naar de kleuterschool op 50m van huis gaat én dat ik een kind van 6 jaar niet alle dagen 1u per trein en metro mee wil slepen of in de auto. Daarnaast is zijn er in het dorp ook alweer 2 lagere scholen. Ik kan in principe wel dichter bij huis werk zoeken maar waar ik nu werk mag ik helemaal niet klagen over het loon, fijne collega's, mijn moeder werkt er ook nog paar jaar én ik maak er meer kans op een fijne job met best interessante uren. Net omdat ik binnen dat ziekenhuis best een mooie naam heb opgebouwd door hard werken en ik weet ook dat dat gewoon handig uitkomt als ik dan voor zo'n gewilde positie ga solliciteren.

Mijn instructie is kleuterjuf, ken haar al jaren intussen en ze werkt per toeval in een kleuterschooltje in hetzelfde dorp maar 2km verderop. Vriend was er niet over te spreken dat ik bedacht dat kindlief ook wel daarheen kon, bij juf Christa. 2km verderop naar school als er eentje is op 50m? Geen sprake van... Over dat soort domme dingen vallen we dus.

**Geplaatst**: 29-04-13 09:24

Geplaatst: 29-04-13 09:24

Hier ook hele erge kinderjeuk, ook pas gekomen sinds ik mijn vent leerde kennen.
We hadden alles op orde, allebei een goede baan, koophuis, auto, alles in orde dus.
Besloten om december te stoppen met de pil, afgelopen december dus. Helaas in mijn stopweek werd er bij mij op het werk gereorganiseerd en was ik een van de vele die boventallig werd.
Toen kwam het dilemma, toch blijven stoppen met de pil of na de stopweek weer een strip slikken.
Uiteindelijk toch gestopt, want tja alles was onzeker, we konden best nog wachten tot ik weer werk zou hebben, maar stel dat je dan een half jaar of jaar contract krijgt en dan zwanger raakt voor dat contract verlengd zou moeten worden, dan is het toch makkelijker om je er weer uit te schoppen en zit je in hetzelfde schuitje.
Of misschien duurt het nog wel een jaar voor ik weer aan de bak kon.
En wie weet raak ik niet zomaar zwanger.
Al die dingen speelde mee, waardoor we gewoon zoiets hadden, weg met die pillen, we zien wel.
Nu bijna 6 maanden verder, nog geen cyclus op gang gekomen, nog geen werk, maar dus ook voorlopig nog niet zwanger.
Wel bij de gyn geweest, want ik had voor ik aan de pil ging ook problemen met mijn cyclus dus wilde graag weten of alles wel goed was, of dat ik misschien pcos had, want dan kan het lastig worden. Maar gelukkig alles is goed, alleen mijn eierstokken moeten nog wakker worden. Ben dus nog aan het ontpillen.

Ondertussen natuurlijk wel aan het solliciteren enzo, maar goed nog geen zicht op werk.
Ben nu ik weet dat ik zo lang al aan het ontpillen ben wel blij dat we gewoon besloten hebben te stoppen, anders zit je als je dan denkt van nu kan het wel, met hetzelfde gedoe, dat je dus makkelijk een jaar nodig kan hebben om al die hormonen van de pil uit je lijf te hebben.

**Geplaatst**: 29-04-13 09:30

Geplaatst: 29-04-13 09:30

Solo-ouder meldt zich : de vader van mijn dochter woont in het buitenland. Ik voed haar dus alleen op en enkel tijdens schoolvakanties kan dochterlief naar papa op bezoek (waarbij ik altijd moet meereizen, ze is nog te jong om alleen te gaan).
Het is geen aanrader : je staat altijd alleen in voor de zorg voor je kind, idem met verantwoordelijkheid over alles en nog wat. Je kan de leuke momenten nooit delen, enzovoort enzoverder.
Eigen vrije tijd kan je op je buik schrijven : overdag werken, 's avonds snel wat huishoudklusjes en tegen dan ben je te moe om nog wat "me-time" te gaan inplannen.
In de paardrijden-praktijk : ik ben gestopt met rijden toen ik 4 maanden zwanger was en af mijn nukkige merrie donderde (zomer 2004) en pas recent (januari 2013) rijd ik terug met enige regelmaat. Het enige wat ik in die jaren gereden heb, zijn wandelingen aan zee of Belgische Ardennen.
Ik heb nooit enig nut gezien in absoluut willen paardrijden en daarvoor mijn kind bij babysits te droppen. Tevens kon ik me geen gebroken armen of benen veroorloven, als alleenstaande, met een baby-peuter-kleuter.
Nu lukt dat wel. Dochter is in enige mate toch al zelfredzaam en kan mij een handje helpen moest ik wat voorhebben. Bovendien kan ik haar met een gerust hart laten spelen met de kinderen van de pensionhouder terwijl ik m'n paard betuttel of rijles heb.
Qua werk : ik ben zelfstandige, heb geen vaste werkuren, maar heb dus eigenlijk ook nooit 'gedaan'. Ook zaterdag ga ik naar kantoor. Dit is wel in de achtertuin van mijn ouders, zodat mijn kind vanaf geboorte steeds bij mij kon blijven (of bij mijn moeder in huis). Ik heb nooit opvang of iets dergelijks moeten regelen, da's wel een belangrijk voordeel.

**Geplaatst**: 29-04-13 09:32

Geplaatst: 29-04-13 09:32

Kinderen zijn aardig flexibel hoor. Argumenten als dan ziet ie zn vader zo weinig en dat is zielig. Kind weet niet beter en wordt heus geen halve psychoot later vanwege dat feit. Soms moet je roeien met de riemen die je hebt.

Nomineer dit bericht ×