Marcella_e schreef:Iedereen is wel eens onzeker.
Verder zou ik mij pas druk gaan maken als een eventuele relatie stiekem contact met andere vrouwen zou hebben. Indien er open en eerlijk over gepraat wordt. Geen probleem. Een beetje vertrouwen in je eigen relatie en een stukje en open en eerlijk lijkt mij juist erg prettig.
Precies, open en eerlijkheid.
Met laatste ex ben ik gaan twijfelen toen hij dingen ging verbergen. Kreeg een berichtje van iemand en klikte dit zo snel weg (hij liet mij een foto zien). Ging al prut hoor, dus gelukkig ook nu zo'n 6 weken van verlost 
bromfiets schreef:Hij is soms wel onzeker, maar dan niet vanwege andere mannen, maar omdat hij denkt dat hij niet goed genoeg is.
Heb ik er al 2 van gehad...
Kreeg altijd, 'ik ben niet goed genoeg voor je' (achteraf gezien waren ze het ook niet en had ik ze eerder moeten dumpen beide.. Maar goed, is niet anders
)
_Naomii_ schreef:Ik ben vreselijk onzeker! Ben niet perse jaloers maar vooral onzeker over mij zelf..
Dat watsapp is niks waard!! je kan iedereen controleren op laatst geziende tijd en je weet precies wanneer iemand online is etc. Ik praat vooral over mezelf, dat ik mezelf echt knetter gek kan maken.. Heeft ie het al gelezen? hm waarom nog geen reactie..
Waar ik vooral last van heb is dat ik ga twijfelen of hij mij wel leuk vind.. ik ben altijd opzoek naar bevestiging..
Dat ken ik
Heel stom!
Complimentjes krijg ik zat, kan soms daar juist heel verlegen van worden. Controleren doe ik niet zo via Whatsapp maar wel het idee van: waarom krijg ik nou niets terug 
Mijn eerste vriendje heeft mijn vertrouwen diep de grond in gestampt, langzaamaan komt dat wel weer goed. En betreft gesprekken met andere meid, ze doen maar. En als ze beter kunnen krijgen, vooral gaan! Hoe rot dat op dat moment ook zou zijn. 2,5 maand geleden had ik ook niet gedacht dat ik het uit zou maken met (nu) ex. Hij begon over dat hij wilde kappen, liet me nog een keer stikken terwijl we afgesproken hadden en toen was ik degene die na 3 weken elkaar niet gezien te hebben bedacht had dat dit niet meer ging werken. Toen was het boekje dicht na bijna 3,5 jaar. Maar in die 3 weken heb ik hem weinig gemist eigenlijk.
Daarnaast vind ik vriendschappen man-vrouw moeilijk. Jongens die ik net leer kennen willen wel een vriendschap in de hoop dat ze wat met me aan kunnen gaan wat meer betekend. Uiteindelijk is dit wel over en ontstaat er een gewone vriendschap. Toch blijf ik op mijn hoede. Ben zelf ook niet iemand die, als ik bezet ben, met een jongen bv. naar de bios gaat. Past niet bij mijn eigen principes. Met een groep even de stad in wat drinken vind ik weer wat anders. Maar 1 op 1 vind ik ergens wel vreemd. Kan aan mij liggen, zou een eventuele partner er behoefte aan hebben? Dan zie ik het dan wel weer. Ligt er ook aan hoe het gehele vertrouwen is.
In heel veel man-vrouw vriendschappen is er vaak wel 1 met gevoel voor meer, en de ander niet. Ik zou dat zelf absoluut niet willen, maar heb het al heel vaak meegemaakt en nu nog steeds. Vaste vriendengroep weinig last meer van, durf ik tegen te zeggen dat ze op moeten rotten en handen thuis moeten houden.
MarjanB schreef:Er is een boekje, de ideale vrouw is een bitch! Ik heb dat boekje thuis en heb zo enorm gelachen over oplossingen van bepaalde problemen.
Samenvatting (bol.com)
De ideale vrouw is een bitch! onthult vanuit een uniek perspectief waarom mannen vallen op sterke vrouwen die voor zichzelf opkomen. Waarom is een bitch zoveel aantrekkelijker voor mannen dan een vrouw die altijd ja en amen zegt en zichzelf opoffert?
De ideale vrouw is een bitch! geeft fascinerende antwoorden op vragen die elke vrouw zich stelt. Waarom zijn mannen bijvoorbeeld zo romantisch in het begin en verandert dit later? Dit boek helpt je jezelf te leren kennen, te staan voor wie je bent en dit toe te passen in je relatie met mannen.
Geniaal!
Volgende maand moet ik die hebben (dan is mijn stufi weer gestort
)
Fiebie schreef:De één na de ander daten biedt ook geen vastigheid en heeft nu ik er langer over nadenk ook een andere reden. Namelijk gewoon de aandacht....
Later besef ik me dan dat ik dat voor even leuk vind, maar eigenlijk behoefte heb of een vaste relatie, of helemaal niks.....

Maar goed, dan is aandacht een tijdelijke remedie voor je onzekerheid.....
Jammer dat het tijdelijk is
Maar Kirs, je bent een lekker wijf en je hebt een leuke kop
_Naomii_ schreef:Poeh jouw reactie komt even bij me binnen zeg.. Je beschrijft echt op elk woord exact na hoe het voor me voelt..
Ik krijg zo vaak van mensen te horen meid laat je kwetsbaarheid toch eens zien, dan kunnen we je der bij helpen.. En kruip niet in jezelf op het moment dat je het even moeilijk hebt.. Ik ben altijd op zoek naar bevestiging van andere, dat ik iets goed doe, dat ze me leuk vinden, ik vind het fijn als mensen om me moeten lachen dat is voor een bevestiging dat ze me leuk vinden ofzo.. Waar ik het meest bang voor ben, is de mensen/dingen kwijt te raken die me het meest dierbaar zijn.. zo kan ik me dus best aan iemand vast klampen.. zo durfde ik me eerst niet zo toe te geven dat ik verliefd op iemand was.. ik heb er een tijdje om heen gedraaid voordat ik het pas aan hem vertelde.. puur omdat ik te bang was om gekwetst te worden.. en waar ik bang voor was gebeurde.. we hadden het onwijs leuk. en ineens zette hij er een punt achter.. ik begin dan zo vreselijk aan mezelf te twijfelen.. en ga mezelf van alles aan praten.. terwijl hij zegt het ligt niet aan jou want ik vind je fantastisch.. ik wil gewoon dat ik kan zeggen ik ben naomi en ik ben zoals ik ben en je neemt me maar zoals ik ben!!
Ik kan me in veel dingen van jou wel weer vinden. Dat vastklampen aan iemand, terwijl ik nu meer zoiets heb, ik wil me niet te snel binden, ik ben wat afwachtender geworden. Wil het geen bindingsangst noemen, maar de vorige 2 keren is het zo mis gegaan. Heb me te afhankelijk gemaakt van ze, ze wisten dat ze me konden manipuleren en dat ik beïnvloedbaar ben/was. heb me dus gigantisch laten beinvloeden, om laten praten bij ze te blijven. En te snel een relatie aangegaan. Kende ze nog niet eens en had al een relatie met ze (de een 14 dagen, de ander 9 dagen
) Vooral nummer 2 heeft zich eerste 2 weken anders voorgedaan. Toen 'had' hij mij eenmaal en is erg anders gaan doen. Dat is ook nooit veranderd 
Ik leer ondertussen wel mijn onzekerheden te uiten, voor mijn eigen gevoel. Maar voel me in ieder geval geen kneusje meer zoals vroeger 
Dik gedrukte stukje ken ik
Kort geleden nog, al was dit niet tegen de persoon in kwestie. Word ik nu nog lekker om uitgelachen
Tegen die persoon ook niet zo snel gezegd dat ik hem wel leuk vond/vind. Bang om afgewezen te worden? Al is het niet iets heel geks om te zeggen dat je iemand wel leuk vind. Tegen anderen zeg ik: 'doe nou maar'. En zelf zit ik te miepen.