En ohja ik sta soms ook in de weg,als mensen iets aan het wegvegen of aan het schoonmaken staan sta ik dan precies op het punt waar ze het moeten schoonmaken
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Dreamybol schreef:Ik heb ooit een docent tussen de deur geslagen. Mens stuurde me eruit en ik had niet door dat ze achter me aankwam. Is nooit meer goed gekomen tussen haar en mij...![]()


Plien91 schreef:Oh hier nog zo'n lomp figuur. Ik zie deurposten soms niet, dan knal ik er vol tegenaan met mijn schouder. En ik loop altijd heel snel door dus dan gaat het ook niet zachtjes
Op het werk weten ze inmiddels ook dat als er iets stuk is, het bijna altijd mijn schuld is.
Scheur in de plastic maatbeker? - Plien liet 'm vallen.
Scheur in het glazen tussenwandje van de bakkerij? - Plien stootte er tegenaan tijdens het schoonmaken.
Vastgeplakte doekjes aan de deuren van de vriezer? - Plien wilde de bevroren deur schoonmaken met een vochtig vaatdoekje. Maar ik was niet de collega die de vloer van de inloopvriezer heeft gedweild!
Waarom staat die la op het aanrecht? - Plien deed 'm te hard dicht en toen ging het rolsysteem kapot.
Thuis valt het nog re-de-lijk mee. Laat zelden servies kapotvallen. Je kan alleen altijd perfect zien waar ik heb gegeten, dan ligt er om de plek waar het bord stond, nog een extra cirkel met kruimels.
Klijntje schreef:Ik neem altijd overal de kortste weg... Dwz ik scheer rakelings langs muren, meubels enz, en blijf dus regelmatig met een heup of knie ergens achter hangen. Ik heb ook altijd blauwe plekken waarvan ik niet weet hoe ze er gekomen zijn...
Ik stond bij ouders van vriendinnetjes bekend als dat meisje wat alles stukmaakt, ik hoefde maar iets op te tillen of het lag al uit elkaar, 'kan dit los?' ehh ja nu wel
Mijn stomste actie tnt was wel deze:
ik was hoogzwanger en alleen thuis. Er lag sneeuw en ik moest iets buiten in de kliko gaan gooien. Ik liep op sloffen en kon daarmee natuurlijk niet naar buiten, maar om nou helemaal schoenen aan te doen was ook weer zoveel werk voor zo'n klein klusje...
Dus, wat was mijn briljante plan: met slof en al, één voor mijn poezelige pootje veel te grote werkschoen van vriendlief aandoen en daarmee door de sneeuw naar de kliko hinkelen.
Dat was op zich natuurlijk al een recipe for disaster, maar het ging goed! Tot ik op de terugweg de drempel weer tegenkwam, en nu een grote hinkel omhóóg moest maken, om weer binnen te komen. Veel-te-grote-schoen hinkelde niet helemaal met voet mee, en dus lag ik ineens gestrekt in het halletje op mijn bolle buik, met scheenbeen zeer pijnlijk over het scherpe randje van de drempel gedrapeerd...
Baby heeft er gelukkig niks aan overgehouden
hoi schreef:Dreamybol schreef:Ik heb ooit een docent tussen de deur geslagen. Mens stuurde me eruit en ik had niet door dat ze achter me aankwam. Is nooit meer goed gekomen tussen haar en mij...![]()
Die docent zou je dan ook nooit meer tegen willen komen
Heb zelf ook les gegeven en snap nog steeds niet waarom ze er eerst iemand uitstuurt om er dan achteraan te gaan.
Heb zelf ook les gegeven en snap nog steeds niet waarom ze er eerst iemand uitstuurt om er dan achteraan te gaan.

)
Lente schreef:Oh ik bedenk me ineens mijn grootste blooper ooit...
Als ik een tasje aan mijn stuur hing sloeg ik die altijd één keer om m'n bel heen om te voorkomen dat hij heen en weer ging schommelen en tussen m'n spaken belandde. Op zich best slim
Maar op een bepaald moment stap ik op mijn fiets en vergeet ik dat. Tasje begint te schommelen, bijna tussen m'n spaken. Dus ik sla hem al fietsend om m'n bel. Lukte niet helemaal goed, hij zat onhandig... Dus ik -nog steeds fietsend- met m'n rechterhand er óók aan trekken...
Dus mijn stuur klapt om (logisch als je met twee handen aan één kant aan het trekken bent)
En ik vlieg over m'n stuur heen en beland récht met m'n smoel op straat. Ik had een schaafwond over m'n voorhoofd, neus en kin en m'n linkerarm was blauw maar vreemd genoeg stonden al m'n tanden nog recht en had ik niks gebroken
en zijn je botten waarschijnlijk ook onbreekbaar
xMarloes schreef:Ja, ben soms ook aardig onhandig en voel me soms echt blond.
Dat ik later denk; hoe kon ik dat zeggen of hoe kon ik dat zo doen
Maar kan er gelukkig kan ik er vaak zelf wel om lachen
Zo riep ik een keer; PAS OP DAAR LIGT HONDENPOEP.
en wie trapte er in? Juist ja, ik
hoi schreef:zwieke schreef:Ik ben met fluostiften bezig nu, kijk ik naar mijn handen - precies een kleurboekOh en blijkbaar zit mijn gezicht ook al vol
Je gezicht is geen papier.