Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-04-13 14:04

Geplaatst: 10-04-13 14:04

Je moet oppassen dat je er niet teveel druk achter gaat leggen. (Ik ben dan misschien wel wat jonger maar heb ervaring aan de kant van je man

)
Mijn vriend probeerde elke keer op een quasi grappige manier mij toch over te halen tot seks als ik geen zin had. (Vooral als ik ongesteld was

)
Ik begon me daar heel erg tegen af te zetten en had bij voorbaat al geen zin meer als ik in bed stapte of 's ochtends wakker werd. En het is niet dat ik nou zo'n laag libido heb, als dit er niet tussen in had gestaan was het waarschijnlijk gewoon 'normaal' geweest, maar door die druk en elke keer de discussie was ik het zat. Nou weet ik niet of je er vaak om 'zeurt' (om het maar even zo te noemen), maar dit werkt (iig bij mij) dus echt averechts!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-04-13 14:06

Geplaatst door de TopicStarter : 10-04-13 14:06

Jannepauli schreef:
Of de relatie tussen jou en je vriend echt wel zo goed is als je zegt.. ik kan dat van buitenaf niet beoordelen. Opmerkelijk vind ik wel een zinnetje in je laatste post:
"....maar er was toen een andere behoefte (genegenheid, geborgenheid, vriendschap) die ik toen ook niet kreeg en vandaar dat ik toen 'hem ook maar geen seks gaf' juist omdat we in een moeilijke periode zaten.." - dat vind ik niet bepaald een kenmerk van een goede relatie, meer van dwingelandij "als jij mij niet geeft wat ik wil, geef ik jou ook niks'..

Als je waarde hecht aan je huidige relatie, dan zou ik eerst maar eens beginnen om echte hulp te zoeken bij dit probleem. Je hart luchten op een paardenforum is voor even leuk en wellicht ontmoet je wat herkenning, maar het gaat tenslotte om jou en je vriend en niemand hier kan doorzien hoe en of jouw eenzijdige verhaal klopt. Misschien moet je de relatie goed laten doorlichten door een therapeut - en ook jezelf onder de loep nemen en onder begeleiding met elkaar praten.. Verschillen in seks-drive bestaan uiteraard, maar de vraag kan ook zijn of daar hier sprake van is. Wie weet ben je wel op zoek naar hele andere dingen en vertaal je dat zelf naar een behoefte aan seks, en evengoed kan dat mindere libido van jouw vriend ook wel hele andere oorzaken hebben.
Als je een aantal zaken helder hebt, kun je aan oplossingen werken, of afspraken maken hoe jullie hiermee verder willen.
Zonder te weten waar de kernen liggen, kun je wel vluchten ( of uitwijken zo je wilt) in een 'open relatie' , maar voor je het weet zit je met nog veel grotere problemen.

Ik zou jullie aanraden dit op een wat professioneler niveau te tillen.

Ja die zin is eigenlijk een beetje verkeerd verwoord. Ik bedoelde eigenlijk dat het toen niet zo goed zat tussen ons omdat ik na de dood van mn moeder niet echt bij hem terecht kon. Ik vond dat ik niet genoeg aandacht en genegenheid kreeg omdat hij met andere dingen bezig was. Ik had daar toen wel behoefte aan. het feit dat er toen geen seks was, is meer een gevolg daarvan, niet dat ik hem geen seks gaf in ruil daarvoor of als beloning

**Geplaatst**: 10-04-13 14:55

Geplaatst: 10-04-13 14:55

Citaat:
Ik vond dat ik niet genoeg aandacht en genegenheid kreeg omdat hij met andere dingen bezig was. Ik had daar toen wel behoefte aan

Tja, het feit dat jullie blijkbaar toch ook in vriendschappelijke zin niet helemaal op een lijn zitten, geeft te denken. Jij had hulp of troost nodig en hij kon je dat niet voldoende geven in jouw ogen. Natuurlijk hoop je dat je bij zo'n nare gebeurtenis steun kunt vinden bij je partner, maar dat gebeurt lang niet altijd. Mensen reageren nu eenmaal anders en om 'gevoel' dan nog maar te zwijgen. Het versterkt alleen maar mijn gedachte dat het goed zou zijn als jullie hulp zouden inschakelen om de essentiële zaken en ook de verwachtingen in en van jullie relatie eens goed op een rij te krijgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-06-13 12:36

Geplaatst door de TopicStarter : 06-06-13 12:36

Ik wil graag even een update geven:

Ik ben namelijk helemaal niet zeker of ik nog verder wil. Ik ben er mij ondertussen ook bewust van geworden dat het tekort aan seks niet de enige reden is. Er is zijn te grote afhankelijkheid van zijn ouders (hij is 32 maar belt nog dagelijks met zn moeder, zijn vader komt elke dag langs om in de tuin te werken of om wat klusjes te doen) en het feit dat ik voor quasi alles alleen sta wat betreft het huishouden. Daarnaast mis ik spanning in mijn leven. Cliché ik weet het, maar toch. Niet enkel op seksueel vlak, maar gewoon in alles. ik heb het gevoel dat ik in een vroege midlife crisis zit ofzo. Wil ik dit wel de rest van mijn leven? alleen maar werken aan het huis, hunkeren naar een weekendje weg? Ieder weekend op bezoek bij oma of ouders?
Wat betreft de seks. Ik heb hem meerdere keren aangegeven dat ik meer wil. en ja ik heb nog initiatief genomen maar ik werd gewoon aan de kant geschoven. Ik heb sinds een paar maanden contact met een andere man, enkel virtueel. Ik heb dit ook aan mijn man verteld dat we virtueel wel dingen doen. Hij was hier niet eens kwaad voor. Ik ben over alles eerlijk geweest, ook dat ik gevoelens voor die andere man begon te krijgen. Maar ik kan hem niet uit mijn hoofd zetten. Ik voelde me wel heel opgelucht dat ik het heb verteld aan hem, want ik ben tenslotte wel virtueel vreemd gegaan.
Ik merk wel dat mijn man twee dagen na ons gesprek geprobeerd heeft mij wat meer aandacht te schenken, maar het heeft dus maar een paar dagen geduurd. Hij vervalt zo snel in zijn oude patroon: videospelletjes, zijn ouders helpen, tv kijken tot een gat in de nacht en dan komen slapen,...

Ik weet echt niet of ik dit kan nog lang kan volhouden zo. het feit dat ik verliefd geworden ben op een ander maakt het natuurlijk niet makkelijker en ik ben bang dat ik hierdoor alleen maar slechte dingen van mijn man kan zien. Ik heb het zelf al met mijn vader erover gehad, dus dat betekent toch wel dat ik hier serieus mee zit. En ja, ik ben er mij bewust van dat het gras aan de andere kant altijd groener lijkt. Sorry dat ik dit topic opnieuw open, maar ik wou het gewoon even van mij afschrijven. Ik denk dat ik mijn man wel graag zie, maar we leven gewoon als twee goede vrienden bij elkaar. Ik dacht altijd (net zoals ik in de openingspost heb geschreven) dat ik wilde oud worden met hem, maar nu weet ik het echt niet meer.

**Geplaatst**: 06-06-13 13:39

Geplaatst: 06-06-13 13:39

Wat bindt je nog met hem?
En waar ben je bij hem op gevallen?

Wees bewust dat je eigen weg kiezen geen zonde is.
Soms moet je in het diepe springen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-06-13 14:22

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-06-13 14:22

Wat mij bindt: we hebben samen een huis en een hele hoop dieren. Daarnaast ook alleen maar gemeenschappelijke vrienden. ik zal altijd de slechte zijn als ik hem in de steek laat want niemand zal dit ooit zien aankomen (naar de buitenwereld zijn wij een goed koppel want hij is o zo'n goeie jongen).

Ik ben op hem gevallen omdat hij mij een gevoel van geborgenheid gaf, wat ik daarvoor niet had.

**Geplaatst**: 06-06-13 14:29

Geplaatst: 06-06-13 14:29

espiga1984 schreef:
Ik wil graag even een update geven:

Ik ben namelijk helemaal niet zeker of ik nog verder wil. Ik ben er mij ondertussen ook bewust van geworden dat het tekort aan seks niet de enige reden is. Er is zijn te grote afhankelijkheid van zijn ouders (hij is 32 maar belt nog dagelijks met zn moeder, zijn vader komt elke dag langs om in de tuin te werken of om wat klusjes te doen) en het feit dat ik voor quasi alles alleen sta wat betreft het huishouden. Daarnaast mis ik spanning in mijn leven. Cliché ik weet het, maar toch. Niet enkel op seksueel vlak, maar gewoon in alles. ik heb het gevoel dat ik in een vroege midlife crisis zit ofzo. Wil ik dit wel de rest van mijn leven? alleen maar werken aan het huis, hunkeren naar een weekendje weg? Ieder weekend op bezoek bij oma of ouders?
Wat betreft de seks. Ik heb hem meerdere keren aangegeven dat ik meer wil. en ja ik heb nog initiatief genomen maar ik werd gewoon aan de kant geschoven. Ik heb sinds een paar maanden contact met een andere man, enkel virtueel. Ik heb dit ook aan mijn man verteld dat we virtueel wel dingen doen. Hij was hier niet eens kwaad voor. Ik ben over alles eerlijk geweest, ook dat ik gevoelens voor die andere man begon te krijgen. Maar ik kan hem niet uit mijn hoofd zetten. Ik voelde me wel heel opgelucht dat ik het heb verteld aan hem, want ik ben tenslotte wel virtueel vreemd gegaan.
Ik merk wel dat mijn man twee dagen na ons gesprek geprobeerd heeft mij wat meer aandacht te schenken, maar het heeft dus maar een paar dagen geduurd. Hij vervalt zo snel in zijn oude patroon: videospelletjes, zijn ouders helpen, tv kijken tot een gat in de nacht en dan komen slapen,...

Ik weet echt niet of ik dit kan nog lang kan volhouden zo. het feit dat ik verliefd geworden ben op een ander maakt het natuurlijk niet makkelijker en ik ben bang dat ik hierdoor alleen maar slechte dingen van mijn man kan zien. Ik heb het zelf al met mijn vader erover gehad, dus dat betekent toch wel dat ik hier serieus mee zit. En ja, ik ben er mij bewust van dat het gras aan de andere kant altijd groener lijkt. Sorry dat ik dit topic opnieuw open, maar ik wou het gewoon even van mij afschrijven. Ik denk dat ik mijn man wel graag zie, maar we leven gewoon als twee goede vrienden bij elkaar. Ik dacht altijd (net zoals ik in de openingspost heb geschreven) dat ik wilde oud worden met hem, maar nu weet ik het echt niet meer.

Ik heb eventjes vetgedruk waar ik op aansloeg

Na een relatie van 14 jaar ben ik bij mijn ex weggegaan. Van mijn 18e tot mijn 32e samen geweest. De laatste jaren was het van zijn kant uit alleen maar gamen, slapen en eten. Ook enorm aan ouders hangend, liefts nog elk jaar samen op vakantie etc.

Wij hadden (gelukkig) geen koophuis, wel dieren.
En ik heb ALLES achtergelaten behalve mijn kleren en ben gegaan. Zomaar ineens gekozen voor wat IK wilde. mijn eigen gevoel en hart achteraan.

Dus ik weet een klein beetje wat er in je om moet gaan. Niet vergeten dat je met jezelf oud moet worden, TS. Jij en niemand anders kan ervoor zorgen dat je gelukkig wordt/bent.

Zet 'm op, en geniet van je leven

**Geplaatst**: 06-06-13 15:54

Geplaatst: 06-06-13 15:54

espiga1984 schreef:
Wat mij bindt: we hebben samen een huis en een hele hoop dieren. Daarnaast ook alleen maar gemeenschappelijke vrienden. ik zal altijd de slechte zijn als ik hem in de steek laat want niemand zal dit ooit zien aankomen (naar de buitenwereld zijn wij een goed koppel want hij is o zo'n goeie jongen).

Ik ben op hem gevallen omdat hij mij een gevoel van geborgenheid gaf, wat ik daarvoor niet had.

Die dieren maken het inderdaad best moeilijk. Wie gaat ze houden en kan je ze alleen aan bvb ?
Weet je vrienden maak je snel weer opnieuw hoor. Je leert door je hobby wel nieuwe mensen kennen en mischien zal er uit jullie gezamelijke vriendengroep wel een persoon zijn die het voor jou opneemt en waar je nog steeds welkom bent.
Ik was in het begin wat hard tegen jou omdat ik het vreemdgaan niet kon goedkeuren en de reden die je toen aangaf. Nu met de update die je plaatste vind ik het veel makkelijker om te verstaan en hoop ik ergens dat je de moed vindt om hem te verlaten en gelukkig te worden.

**Geplaatst**: 06-06-13 16:08

Geplaatst: 06-06-13 16:08

Oké.. Dus ik lees alleen maar ongemakkelijke randvoorwaarden...
- samen een huis
- samen dieren
- samen vrienden..

Lees ik nergens iets persoonlijks van hem wat jou bindt aan hem..
Dit gaat echter over jouw omgeving.
Je huis en haard verlaten is lastig, maar hoe zie jij je diep in je hart over 5 jaar?

Laatst bijgewerkt door Hannanas op 06-06-13 16:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-06-13 16:10

Geplaatst: 06-06-13 16:10

[/quote]

Die dieren maken het inderdaad best moeilijk. Wie gaat ze houden en kan je ze alleen aan bvb ?
Weet je vrienden maak je snel weer opnieuw hoor. Je leert door je hobby wel nieuwe mensen kennen en mischien zal er uit jullie gezamelijke vriendengroep wel een persoon zijn die het voor jou opneemt en waar je nog steeds welkom bent.
Ik was in het begin wat hard tegen jou omdat ik het vreemdgaan niet kon goedkeuren en de reden die je toen aangaf. Nu met de update die je plaatste vind ik het veel makkelijker om te verstaan en hoop ik ergens dat je de moed vindt om hem te verlaten en gelukkig te worden.[/quote]

DAT vind ik nou nog eens een fijne post...!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-06-13 16:16

Geplaatst door de TopicStarter : 06-06-13 16:16

De paarden hou ik sowieso die staan ook op mijn naam. Ik zou voor hen op zoek gaan naar een weide die ik kan huren. Hond staat ook op mijn naam maar die is meer aan hem gehecht. Katten neem ik er ook wel bij. Kippen en schapen zeggen mij niks.
Ik weet nu al dat hij teruggaat naar zijn ouders. Zijn zus ( 30 jaar) is sinds een half jaar uit elkaar met haar vriend na 3 jaar. ik weet er het fijne niet van maar hij had het wel uitgemaakt omdat hij het 'saai' vond en volgens mij ook omdat zij net zoveel aan haar ouders hangt als mijn man. Zij woont nu terug thuis, eten wordt voor haar gemaakt, betaalt niks, doet niks in het huishouden maar die ouders hemelen haar zooooo op want het is toch zo erg voor hun dochter.
ik weet dat ik veel mensen ga kwetsen, vooral mijn schoonouders. Het zijn op zich heel goede mensen en zoals ik al zei, ze komen ons veel helpen. maar te veel is te veel. ik heb twee jaar geleden al eens zo'n harde ruzie gemaakt over het feit dat zij altijd bij ons komen 'helpen' (1 à 2 uur per dag wat komen klooien, ondertussen weer heel mijn huis onder de voet lopen terwijl ik nogal op netheid gesteld ben, onaangekondigd wanneer ik bv net onder de douche kom ofzo staan ze opeens in de living,....) maar ze kunnen hun kinderen gewoon NIET loslaten! En het komt van beide kanten want hij kan hen ook niet loslaten.

**Geplaatst**: 06-06-13 17:31

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 06-06-13 17:31

Hmm ik denk dat je de keuze al gemaakt hebt. Zal niet makkelijk worden. Maar volgens mij wel een opluchting. Veel sterkte toegewenst

**Geplaatst**: 06-06-13 17:57

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 06-06-13 17:57

Inderdaad, het lijkt alsof je de keuze al hebt gemaakt. Ik denk dat het voor jou het beste is, want zo word je sowieso niet gelukkig meer. Sterkte!

**Geplaatst**: 06-06-13 18:22

Geplaatst: 06-06-13 18:22

Mijn man en ik zijn inmiddels 12 jaar samen, en wij waren ook in alles elkaars "eerste". Inmiddels hebben wij 4 kinderen, en een open relatie.
Niet zo zeer om de frequentie van de seks, maar omdat ik hele andere behoeftes heb en hij daar absoluut niets mee kan en zich daar ook niet prettig bij voelt. Wij hebben hier geen problemen mee, ook niet terwijl in de praktijk ik degene ben die het meest buiten de deur "slaapt"

Onze kinderen merken hier overigens niets van, zal ook nooit iemand mee naar huis nemen.

**Geplaatst**: 06-06-13 18:28

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 06-06-13 18:28

Ts, aangezien je alles hebt overdacht en blijkbaar je keuze hebt gemaakt, heel veel geluk in je verdere leven. Dit soort gebeurtenissen zijn nooit leuk maar soms erg noodzakelijk.

**Geplaatst**: 07-06-13 00:32

Geplaatst: 07-06-13 00:32

espiga1984 schreef:
Wat mij bindt: we hebben samen een huis en een hele hoop dieren. Daarnaast ook alleen maar gemeenschappelijke vrienden. ik zal altijd de slechte zijn als ik hem in de steek laat want niemand zal dit ooit zien aankomen (naar de buitenwereld zijn wij een goed koppel want hij is o zo'n goeie jongen).

Ik ben op hem gevallen omdat hij mij een gevoel van geborgenheid gaf, wat ik daarvoor niet had.

Ik denk dat je hier jezelf al antwoord geeft. Sterkte TS.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-13 13:53

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-13 13:53

Bedankt voor de steun.
Ik ben er nog niet helemaal over uit hoe ik het allemaal ga aanpakken. Ik voel dat mn man wel zijn best doet, maar eergisteren hadden we weer zo'n onnozele discussie: de paarden staan bij ons thuis en nu had mijn schoonvader die dus iedere dag bij ons is, het idee om gras te zaaien in de paddock. Ik zei dat ik dat niet wilde omdat de paarden graag in het zand liggen en omdat het goed is dat ze verschillende plekken ondergrond hebben. Dus ja, weer de bom gebarsten want ik weet het weer allemaal beter, terwijl zijn vader toch komt helpen en blablabla...

ik ben momenteel een lijstje aan het maken van positieve en negatieve dingen maar helaas kom ik aan bijna geen positieve dingen meer. Dit wordt gewoon zo moeilijk en soms denk ik echt dat we het nog maar even moeten proberen maar dan 5 minuten later zie ik tegen alles zo op. Dan zie ik bijvoorbeeld onze buren met hun twee jarig dochtertje en dan denk ik gewoon dat ik dat echt NIET zie zitten op dit moment...Morgen gaan we weer langs bij zijn oma, samen met zijn ouders en zus. Weeral datzelfde clubje, weeral saai, altijd opletten voor wat je zegt. Ik wil gewoon vrij zijn. Dit vreet zo veel van mijn energie. Ben ik zo abnormaal dat ik dat gemakkelijke leventje huis, kinderen, familie, werk,... niet zie zitten?

Ik heb ondertussen ook even met een collega gepraat die voorstelde dat ik echt een aantal maanden weg ga bij hem om alles op een rijtje te zetten, maar dan denk ik weer aan de praktische kant met het huis en de dieren. Het beste zou zijn dat hij gewoon een tijdje het huis uit gaat, maar hoe pak ik dat aan? Ik ben het tenslotte die niet meer verder wil.

Dan is er ook nog die andere man. hij maakt me zoooo gelukkig. ik loop constant met een smile op mn gezicht. Hij heeft een hele nieuwe wereld voor me open gemaakt. Ik heb zo veel gemist in die 10 jaar relatie met mijn man....Maar hij wil niet dat ik mijn man verlaat voor hem, omdat hij zichzelf dat nooit zou kunnen vergeven. Hij zegt dat ik nog moet proberen maar ik voel dat hij het ook lastig heeft met het feit dat ik getrouwd ben. Maar ik weet niet hoe lang ik het nog kan volhouden om niet mijn koffers te pakken en naar hem te vertrekken. Ik denk echt constant aan hem en dat is niet eerlijk tegenover mijn man, dus ik weet dat ik hier iets aan moet doen....

**Geplaatst**: 14-06-13 13:59

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 14-06-13 13:59

*stille meelezer*

Je zit echt in een lastige situatie.. naar alles wat je hierboven gezegd hebt lijkt het me vrij duidelijk dat je collega je zo'n slecht advies nog niet gegeven heeft. Als die andere man je zó gelukkig maakt en je je duidelijk anders voelt bij je man, moet er echt snel iets gaan gebeuren. Je moet eerlijk zijn naar je man, maar vooral naar jezelf, ben je gelukkig als je bij je man blijft?

**Geplaatst**: 14-06-13 14:06

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 14-06-13 14:06

Die andere man ken je alleen van de leuke dingen dus dat zegt niets.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-13 14:06

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-13 14:06

Momenteel ben ik niet gelukkig bij mn man, maar ik ben bang dat ik een verkeerde keuze maak omdat ik nu verliefd ben. Ik probeer terug te denken aan de momenten waar ik wel gelukkig was bij hem, en die momenten waren er uiteindelijk ook. Maar als ik naar de toekomst kijk: constant zijn familie die zich met ons moeit, altijd aan het huis bezig zijn, nooit eens crazy kunnen doen, kinderen krijgen,... dan heb ik zo veel schrik...

Was er maar een simpele oplossing want nu heb ik het gevoel dat ik beide mannen kwets en mezelf maak ik er ook niet gelukkig mee.

Gelukkig bestaat dit nog zodat ik mn hart kan luchten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-13 14:08

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-13 14:08

kohtje schreef:
Die andere man ken je alleen van de leuke dingen dus dat zegt niets.

Ja dat is waar, al weet ik wel wat ik er aan heb (ik weet bijvoorbeeld dat hij jaloers is, dat hij ook wel snel op zijn tenen getrapt is, dat hij totaal het tegenovergestelde is als mijn man). Maar juist die dingen trekken mij ook aan bij hem. Juist omdat hij zo'n uitgesproken karakter heeft, zowel positief als negatief

**Geplaatst**: 14-06-13 14:11

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 14-06-13 14:11

Ben je niet bang dat dat alleen is omdat hij je iets anders biedt dan je nu hebt?

**Geplaatst**: 14-06-13 14:14

Geplaatst: 14-06-13 14:14

En die man wil ook echt iets met je? (wat je op noemt zouden voor mij genoeg reden zijn om nooit wat met deze man te beginnen)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-13 14:17

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-13 14:17

Wel, zo dacht ik er in het begin ook over. Ik vertelde hem dat ik voor 90 procent gelukkig was in mijn huwelijk, maar dat ik dus 10 procent miste. Hij zou dan voor de 10 procent zorgen (we spelen dus virtueel wat spelletjes, maar ik zal hier verder niet over uitbreiden :-)

). Maar na 3 maand is er veel meer dan de 10 procent, we praten echt over alles, niet enkel seks. En ik bedenk me steeds meer dat het tekort aan seks niet het enige probleem is, en dat ik dus misschien niet eerlijk was tegenover mezelf over die 90 procent
(snappen jullie nog?)

**Geplaatst**: 14-06-13 14:19

Geplaatst: 14-06-13 14:19

Denk even diep na in jezelf, ik heb dit ooit ook eens gehad ik wist niet of ik nog samen wilde zijn en was verliefd op een ander. Ik heb toen een heel goede vriendin gehad die mij zo ineens vroeg:
stel dat je op dit moment op een plaats stond en er 2 bruggen waren, de een leid naar je man en de ander naar je crush. Choose one and leave the other behind, wat zou je dan doen? ik weet dat het niet zo simpel gaat. maar bij mij hielp het op dat moment.

Wat kohtje ook zegt, ik zou niet naar de crush gaan met zulke karakter trekjes, en de nieuwschierig heid naar wat anders was bij ook heel groot, maar niet doorslaggevend.

Nomineer dit bericht ×