Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-02-21 15:16

Geplaatst: 10-02-21 15:16

Shaggy09 schreef:
Ik heb het juist precies de andere kant op, ik krijg paniek omdat ik wanneer het weer kan écht alles wil gaan doen. Ik zit ook in mijn studentenperiode dus opzich ook logisch. Maar ik krijg dus paniek als ik het scenario zie dat weer alles kan maar ik niet met alles mee kan doen, omdat je nou eenmaal niet overal aan kan deelnemen. Ik heb wel last van FOMO wat dat betreft, had ik voor corona al maar de gedachte dat we op een dag weer 'los' mogen maakt dat erger.

TS even terugkomend op jouw verhaal, wat vind jij het meest vervelend dan aan het 'normaal', als je even specifiek wat dingen moet benoemen?

Ik heb inderdaad ook de angst 'die kant op'. Dat iedereen na een jaar JOMO als een gek gaat YOLOen en FOMOen en dat elkaar ook nog eens enorm versterkt.

**Geplaatst**: 10-02-21 15:16

Geplaatst: 10-02-21 15:16

Shiloh schreef:
Ik maak het niet groot. Ik probeer uit te leggen hoe ik het leven ervaar. Ik kies daar niet voor. Het leven is nou eenmaal zo. De samenleving past nou eenmaal beter bij sommige mensen en minder goed bij andere mensen. Ergens super fijn natuurlijk, als je dat niet (kunt) snappen. Wat lijkt me dat heerlijk! Maar ga me dan niet vertellen wat ik wel en niet moet doen en hoe ik me wel of niet moet voelen en al helemaal niet hoe ik het allemaal op moet lossen.

Zie hoeveel moeite het kost om mezelf te mogen zijn en mezelf te mogen uitdrukken? Hoeveel weerstand ik krijg in dit topic? Hoe hard ik ook probeer mezelf uit te leggen? En ik het dan “te ingewikkeld maak” en het “te groot maak”? Nou DAT is dus dood en dood vermoeiend. Dat onbegrip. ALTIJD. (Op een minderheid die het wel erkent en wel zo ervaart na).

In feite is dit halve topic een soort metafoor geworden voor wat ik zo dood vermoeiend vind aan het normale leven.

Sorry TS maar je hebt echt een passief agressieve houding toe naar mij en een stel bokkers die je gewoon willen helpen. Ik denk dat iedereen jou in zekere zin wel snapt, maar het is ook een beetje vechten tegen de bierkaai.

**Geplaatst**: 10-02-21 15:17

Geplaatst: 10-02-21 15:17

Shiloh schreef:
Misschien heb ik een betere metafoor.

In het normale leven heb ik het gevoel dat ik altijd tegen de stroom inzwem. Altijd. Of het nou gaat over grenzen aangeven, vriendschappen onderhouden, balans zoeken tussen willen en kunnen, huishouden doen.

Ik heb vele jaren van zelf analyse achter de rug en ben voor een aantal vriendinnen zelfs hèt grote voorbeeld van schijt hebben en nee zeggen en grens aangeven. Ik weet het allemaal. Ik kan het allemaal. Ik doe het allemaal.

Maar het gaat niet vanzelf.

Het kost veel energie.

Het blijft voelen als zwemmen tegen de stroom in. Ik verzuip niet meer. Ik kom waar ik wil zijn. En die bestemming is die energie ook waard. Ik heb alles gedaan wat ik kan om een uitstekende zwemmer te worden en steeds makkelijker op bestemming te komen. En daarnaast hulpmiddelen aangeschaft waardoor het makkelijker wordt, zoals flippers (schoonmaakster bijvoorbeeld)

Maar die stroom richting, daar heb ik nou eenmaal geen invloed op. Dat moet ik accepteren. Dat is nu eenmaal zo.

Nu voor het eerst ooit, voelt het alsof ik stroom mee heb dat ik kan mee kabbelen op de stroom, een beetje ontspannen watertrappelen is genoeg om te komen waar ik wil. Wát een verademing.

Maar die stroom die gaat weer keren. Daar heb ik geen controle op. Ik ben nog steeds een uitstekende zwemmer. En natuurlijk ik kan heus wel proberen nóg beter te leren zwemmen. En ok, misschien is de stroming straks iets minder sterk. Maar de stroom blijft straks weer tegen en dat besef dat benauwd me wel eens.

Ik vind jouw metaforen boeiend om te lezen. Ik snap wat je bezig houdt en hoe je dat ervaart.
Maar wellicht komt dat mede omdat ik meer mensen ken die, meer of minder, hetzelfde aangeven.

Wat echter meteen in me opkwam toen ik dit las: wat is jouw metafoor van een motorboot?

Past misschien niet helemaal hier, maar ik moest er wel aan denken:
Een oude kennis van me is erg handig. Kan hele mooie dingen maken, beheerst vele technieken.
Hij kreeg nogal eens te horen: ja, maar, jij hebt alle gereedschappen dus kun je ook alles maken.
Hij zag dat anders: ik wil alles kunnen maken, dus ik heb de gereedschappen om dat te doen.

**Geplaatst**: 10-02-21 15:19

Geplaatst: 10-02-21 15:19

Shiloh schreef:
Dieuwke_ schreef:
Ik vind je laatste metafoor heel duidelijk beschreven. Mag ik vragen wat voor dingen van nu je graag zou willen behouden als we ooit weer naar 'normaal' gaan, zoals bijvoorbeeld thuiswerken? En wat voor dingen uit het 'normale leven' zou je absoluut niet meer terug willen hebben? Bijvoorbeeld verplichte verjaardagen?

Ik moest even nadenken hoe deze vraag te beantwoorden. En weet je wat het is. Het zijn geen “dingen” of maatregelen. Het is een bepaalde mentaliteit denk ik.

Hoe het leven nu is ligt mij heel erg goed, en voelt prettig, maar het is een symptoom van een totaal losstaand probleem. Wat écht zou helpen is als de gehele mentaliteit van de samenleving veranderd. Dat mensen écht gaan beseffen dat we allemaal anders zijn en het leven allemaal anders ervaren en vooral ook allemaal op een andere manier goed functioneren. Dat het vanzelf sprekend wordt om rekening te houden met de minderheid van wie dat sociale allemaal niet zo hoeft.

Voorbeeldje: Het zou mooi zijn als naast straks fysiek onderwijs ook digitaal onderwijs zoveel mogelijk doorgezet wordt, zij aan zij. Zodat mensen die met digitaal onderwijs beter kunnen studeren die keuze ook hebben. En voorál dat dat dan vanzelfsprekend is. Dat niemand dat raar vind dat iemand dat wil. Dat je daar niet extra energie hoeft te gaan stoppen om te gaan leuren bij een studiecoach of dat geregeld kan worden. Maar dat die optie er gewoon ís.

Ik heb nog nooit zoveel “conferenties” en meetups “bijgewoond” dan in het afgelopen half jaar. Super leuk, super interessant. Ik heb op een bepaalde manier juist veel méér toegang tot dingen, omdat ik het vanuit huis kan doen. Ineens kan ik wél meedoen, of in ieder geval vaker mee doen. Omdat de drempel veel minder hoog is. Hoe fijn zou het zijn als bij conferenties het bijwonen op afstand gewoon standaard mogelijk is. Omdat men beseft dat daar behoefte aan is.

Dat als je een gevoel probeert uit te spreken die het grooste deel van de mensen niet snapt, dat die groep dan die minderheid niet gaat lopen gaslighten dat het allemaal onzin is en dat je het allemaal zelf kan oplossen en je het allemaal zelf in de hand hebt. Dat we mogen zijn wie we zijn, zonder dat we daar bij elke zucht en stoot dat moeten gaan uitleggen of voor begrip om moeten vragen.

En ja, natuurlijk kunnen we overal schijt aan hebben, maar dan wordt je wereldje wel héél erg klein hoor.

Wat je omschrijft lijkt me zo heerlijk.
Het lijkt me mooi dat er meer ruimte komt voor introverte mensen. Want ik denk ook dat ons leven significant verbeterd is door meer vanuit huis te kunnen doen. Ik ben helemaal opgebloeid.

Edit: sommige mensen hebben de sociale controle nodig denk ik om in het ritme te blijven en productief te zijn, ik totaal niet. Als niemand op me let werk ik nog steeds even hard.
De keuzevrijheid om wel of niet naar kantoor te gaan geeft juist meer ruimte. Dan heb je savonds nog energie over voor een hobby bijvoorbeeld.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 15:27

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 15:27

san4nie schreef:
Ik hoop eigenlijk ook wel dat alles rustig weer opgebouwd wordt en niet van de ene op de andere dag weer moet.
Dan zou ik een paar dagen per week naar stage heen en weer rijden en daar de hele dag tussen de mensen zijn. 1 dag per week naar de uni reizen en met een groep in de collegezaal. Werk zou hetzelfde blijven als nu, maar wel weer meer live vergaderen, waar ik heen moet rijden. Dan in de weekenden regelmatig verjaardagen, feestjes, etc.
Zoveel mensen en zoveel reizen. Wat een prikkels!
Ik mis ook een hoop uitjes, vrienden, gezelligheid, familie en hoop dat zulke dingen snel weer meer kunnen.

Van mij mag er wel een tussenweg komen tussen nu en “vroeger”.

Sommige verjaardagen bijvoorbeeld heb ik niet altijd zin in. Bepaalde mensen zullen dan roepen “grenzen stellen!” Maar in mijn ogen heb je soms te maken met wat sociale verplichtingen, of fatsoen.

Ja, ik hoop ook dat het opgebouwd wordt. Of dat er in ieder geval begrip is dat mensen behoefte hebben aan opbouw. Als je me nu in een druk bezocht concert zou droppen van mijn favoriete artiest zou ik denk ik gillend weg rennen. Of in een overvolle bus stappen. Dat zou me extreem benauwen.

Ik zal écht weer moeten acclimatiseren. Weer moeten aanwennen om onder (groepen) mensen te zijn. Maar ik vrees dus ook voor een soort stormvloed van activiteiten en drukte omdat het eindelijk weer kan. En natuurlijk kan ik daar allemaal nee op zeggen, maar mag dan ook gewoon een keer niet raar gevonden worden?

**Geplaatst**: 10-02-21 15:27

Geplaatst: 10-02-21 15:27

Ik snap heel goed wat je bedoelt shiloh, ik voel dat ook zo. Ja ik zal heel blij zijn als ik weer naar een concert of festival mag, of lekker uit eten. En niet hoef na te denken over knuffelen en nabijheid van de mensen die ik liefheb. Maar verder..

Ik hoop echt dat ik grotendeels mag blijven thuiswerken. Wat een eyeopener was dat zeg, om erachter te komen hoeveel energie kantoor me kostte qua prikkels. Nooit zo van bewust geweest, ik wist dat ik prikkelgevoelig ben maar dat het zo'n enorm verschil maakt qua energie.. Was best confronterend. Ik heb exact hetzelfde ritme thuis als op kantoor, ook geen moeite om thuis die structuur aan te houden. En mijn werk leent zich er goed voor, ik ben ook veel productiever thuis. 1 dag op kantoor en de rest thuis zou voor mij ideaal zijn.

Qua sociale dingen snap ik echt precies wat je bedoelt. Ja je bepaalt zelf wat je doet en wanneer. Maar het voelt toch rot om 'minder sociaal belastbaar' te zijn dan alle andere mensen om je heen. Je grenzen daarin bewaken, terwijl je eigen interne dialoog ook niet optimaal is (want ik voel me toch ergens een beetje een aansteller en vind dat ik dat eigenlijk ook gewoon moet kunnen) kost idd energie en is heel moeilijk uit te leggen aan mensen die dat niet zo ervaren. Eén van m'n vriendinnen ervaart het hetzelfde en onze running gag is dat je ons geen groter plezier doet dan een afspraak met ons af te zeggen :')

Het is niet leuk om jezelf de partypooper te voelen. Zelfs als je je grenzen goed bewaakt, en mensen er niet moeilijk over doen kost het 'prikkelmanagement' energie. Ik vind de meeste verjaardagen enzo echt horreur, die sloeg ik al zoveel mogelijk over maar dat ze nu gewoon niet mogen is gewoon een pluspunt. Je hoeft nu niks af te zeggen of uit te leggen.

En zelfs voor de allerleukste dingen zoals festivals, wat ik zo'n beetje het mooiste vind dat bestaat, heb ik vooraf altijd spanning. Ik ga wel en geniet ook, maar moet daarna echt een paar dagen vrij plannen om te ontprikkelen. Ik moet daarin dus ook selectief plannen. En het is echt niet leuk dat er nu niks kan en ik mis het ook, maar ik heb nu iig geen FOMO :Y)

Kortom, ik herken het 'ojee dalijk gaan we weer terug naar af' gevoel wel. Ik ga echt proberen om bepaalde dingen vast te houden, zoals een (groot) deel thuiswerken. En ik hoop dat we verjaardagen gewoon sowieso afschaffen :))

**Geplaatst**: 10-02-21 15:33

Geplaatst: 10-02-21 15:33

Ik ben ook geen sociaal dier hoor, ik vermaak me prima in mijn eentje.
Vroeger wilde ik alles, zei ik overal ja tegen en wilde ik het ook echt. Ik word deze maand 36 en merk dat ik meer behoefte krijg aan rust en alleen zijn. Soms kom ik mezelf tegen als ik impulsief ja heb gezegd, maar schroom dan ook niet om het weer af te zeggen (tijdig!).

Ik werk gelukkig voor de overheid waar plaats- en tijdonafhankelijk werken de norm is. De crisis heeft het thuiswerken wel een boost gegeven, ik denk dat veel mensen - in in ieder geval - dit wel blijf doen: 2 dagen kazerne, 2 dagen thuis en 3 dagen vrij

Ik maak me meer zorgen om het milieu, de aardbol die we aan het vernietigen zijn. Het plastic overschot, de dieren die er last van hebben... ik hoop dat mensen wat bewuster worden. Niet alleen geven aan een goed doel, maar voor zichzelf ook stappen nemen. Minder vliegreizen, meer lokaal kopen en vaker de fiets pakken. Niet meer voor iedere vergadering samen komen (er zijn echt wel gevallen waarbij dat wel moet hoor), maar vanachter de computer vergaderen. Beter zorgen voor milieu en dier, vaker vegetarisch of vegan kiezen.

**Geplaatst**: 10-02-21 15:34

Geplaatst: 10-02-21 15:34

$*\o/*$ Oh en ik ben vorig jaar in 3 maanden 14 kilo kwijt geraakt door het ontbreken van sociale evenementen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 15:36

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 15:36

Shaggy09 schreef:
Sorry TS maar je hebt echt een passief agressieve houding toe naar mij en een stel bokkers die je gewoon willen helpen. Ik denk dat iedereen jou in zekere zin wel snapt, maar het is ook een beetje vechten tegen de bierkaai.

Misschien omdat ik het zat ben gegaslight te worden dat mijn realiteit niet de waarheid is en dat het vooral mijn eigen schuld is en ik overdrijf en ik het zelf op kan lossen. Nogmaals, ik wíl geen hulp, vooral niet van mensen die het dus écht níet snappen.

Ik denk dus trouwens helemaal niet dat iedereen mij in zeker zin wel snapt. Ik denk dat er een paar zijn die het dus écht helemaal niet (willen?) snappen.

Ik wil met alle liefde mijn best doen uit te leggen hoe ik het ervaar, voor diegene die dat graag willen begrijpen. Die open staan om te proberen te snappen wat de realiteit van een ander is. Om te zien of er meer begrip in de wereld kan komen. Vandaar dat ik toch mijn best doe metaforen te verzinnen en het uit te leggen.

En wat krijg ik dan als “niet banketstaaf bedoelde” reactie? Dat ik overdrijf en het te groot maak. Sorry, maar dat is inderdaad een banketstaaf reactie die je gewoon beter voor je kan houden. Dus misschien maar beter gewoon niet meer reageren en gewoon eens nagaan of ik niet heel klein beetje gewoon een punt heb.

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 10-02-21 15:41, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 15:40

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 15:40

ikke schreef:
Wat echter meteen in me opkwam toen ik dit las: wat is jouw metafoor van een motorboot?

Past misschien niet helemaal hier, maar ik moest er wel aan denken:
Een oude kennis van me is erg handig. Kan hele mooie dingen maken, beheerst vele technieken.
Hij kreeg nogal eens te horen: ja, maar, jij hebt alle gereedschappen dus kun je ook alles maken.
Hij zag dat anders: ik wil alles kunnen maken, dus ik heb de gereedschappen om dat te doen.

Ik weet niet of ik helemaal snap wat je bedoeld, dus als je wilt, hoop ik dat je het verder uit wilt leggen.

In mijn metafoor zou ik een motorboot hetzelfde omschrijven als de flippers. Er zijn manieren om de tocht makkelijker te maken. Er zijn dingen die ík kan doen of aanschaffen (flippers kopen, een wetsuit aantrekken, beter leren zwemmen, een motorboot kopen. Maar ook een motorboot heeft meer moeite om tegen de stroom in te varen dan met de stroom mee.

**Geplaatst**: 10-02-21 15:42

Geplaatst: 10-02-21 15:42

Shiloh schreef:
Vind het zo makkelijk iedereen die zegt “grenzen bewaken”. Ik bewaak mijn grenzen heel goed. Beter dan de meeste mensen waarschijnlijk.

Maar ik vind dat constant afwegen en dat bewaken zelf ontzettend gedoe en stressvol. Dat mis ik dus niet en zie er ontzettend tegenop dat straks wel weer te moeten.

“Geef je uiterlijk voor... aan of je erbij bent” ... ja weet ik veel! Ligt eraan hoe de wind waait die dag. Maar leg dat maar eens uit, mensen willen toch een antwoord. Dat vind ik dus stressvol.

Daarom zei ik al. Ben vooral benieuwd naar mensen die het wel herkennen. Voor de rest “ja leuk, maar niet echt de bedoeling van dit topic”

Ja hoor Jouw post is een feest van herkenning. Ook wat je hier boven zegt.

En het is inderdaad zeker niet zwart wit. Ik kijk ook heel erg uit naar wat allemaal weer kan straks. Maar inderdaad die momenten waarop je denk: oeps, verkeerd ingeschat en geen weg meer terug.
Daar kijk ik ook minder naar uit.

**Geplaatst**: 10-02-21 15:46

Geplaatst: 10-02-21 15:46

Anna_Dani schreef:
$*\o/*$ Oh en ik ben vorig jaar in 3 maanden 14 kilo kwijt geraakt door het ontbreken van sociale evenementen

Ik heb ze gevonden

**Geplaatst**: 10-02-21 15:49

Geplaatst: 10-02-21 15:49

Shiloh schreef:
Karin schreef:
Van wie 'moet' je weer tegen die stroom in?

En wat zou jou kunnen helpen om dat prettiger en gemakkelijker te maken?

Lees nou nog eens opnieuw goed, want je lijkt de metafoor niet te snappen. Die stroom is een metafoor voor “de wereld”, “de samenleving”. “Het leven”. Het is een metafoor op dat waar ik géén invloed heb. Van wie “moet” ik tegen de stroom in? Nou ja, het alternatief is mezelf van kant maken I guess.

Je moest eens weten hoe ik in het verleden heb geworsteld met hetzelfde gevoel.

Dat iemand het niet (meer) zo ervaart als jij, dat wil dan toch niet zeggen dat het 'raar' is zoals jij het ervaart? Volgens mij zeg ik dat ook nergens.

Als jezelf van kant maken voor jou het alternatief niet is, dan zal er toch iets moeten gebeuren om het leven voor jou prettiger en beter leefbaar te maken.

Ik kan ook alleen maar hopen dat de maatschappij verandert en ik hoop het ook met heel mijn hart. Dat je de keus hebt om thuis of op kantoor te werken. Dat je de keus hebt om lessen online of op locatie te volgen. Om maar wat te noemen.

Het heeft alleen geen enkele zin om dat te verwáchten en er doodongelukkig van te worden als dingen niet gebeuren zoals jij ze graag wilt zien. Ja, het zou de wereld zo veel mooier maken. Maar als het niet gebeurt, dan kun je er ook enorm door teleurgesteld worden. Ik blijf erbij dat je het gedrag van anderen niet kunt veranderen. Je kunt wel je eigen gedrag veranderen en je eigen kijk op de wereld, hoe ongelofelijk veel energie dat ook kost. Been there, done that.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 16:00

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 16:00

Ik lees echt dat je je best doet Karin, maar ik denk toch nog steeds de je de metafoor niet begrijpt. Precies, ik kan het gedrag van anderen niet veranderen. Ik kan de samenleving niet veranderen. Ik kan de richting van de stroom niet veranderen. Je vroeg van wie ik tegen de stroom in moet? Nou, daar heb ik dus geen keus in, want het staat voor datgene dat ik níet kan veranderen.

Het enige wat ik kan doen, is ongeacht hoe de stroom staat, het zwemmen me zo min mogelijk kost en zo plezierig mogelijk is (beter leren zwemmen, de juiste materialen aanschaffen etc etc). En dat doe ik dus ook al. En dat lukt dus ook, hoe de stroom ook staat, ik verzuip niet meer. Ooit wel. Nu niet meer. Ik kom waar ik naartoe wil en na een pauze kan ik zelfs ook nog verder.

Maar los van al dat, los van hoe goed ik ook ben in zwemmen.

Stroom mee is gewoon makkelijker dan stroom tegen en het is echt héérlijk om dat eens te mogen ervaren en ik zie op tegen wanneer ik weer tegen de stroom in moet.

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 10-02-21 16:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-02-21 16:02

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 10-02-21 16:02

Dan heb ik mijn best gedaan.

Ik gun jou van harte het gevoel dat je nu hebt en ik hoop voor jou dat het allemaal meevalt als je straks weer tegen de stroom in moet zwemmen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 16:10

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 16:10

Overigens mis ik in dit topic de like knop echt enorm!

Ik vind het heel “fijn” te lezen dat ik niet alleen ben en er veel herkenning is. (Al gun ik het natuurlijk niemand dus eigenlijk is dat ook wel weer gek).

Ook vind ik het heel fijn dat er een aantal zijn die in ieder geval een poging doen het te willen begrijpen

.

Maar om nou overal op te reageren met een smiley en een “ja exact dat” is ook niet helemaal de bedoeling.

. Af en toe lees ik nog weer een stukje terug en doe ik toch mijn best nog inhoudelijk te reageren

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 16:17

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 16:17

kjoetie schreef:
Zelfs als je je grenzen goed bewaakt, en mensen er niet moeilijk over doen kost het 'prikkelmanagement' energie.

Wat zeg je dit mooi!

Prikkelmanagement.

Prachtig woord! Die ga ik erin houden. En inderdaad precies dat. Ik heb geleerd mijn prikkels goed te managen, maar dat gaat zeker niet vanzelf en kost inderdaad energie. Hoe meer prikkels, hoe meer vragen, hoe meer uitnodigingen, hoe meer plannen, hoe meer mogelijkheden, hoe meer afwegingen, hoe meer er gemanaged moet worden en hoe meer energie het kost. Nu er bijna niks te managen valt, voelt het echt als een oase van rust.

Maar linksom of rechtsom, die prikkels gaan er weer komen. En ja, daar heb ik inderdaad een haat/liefde verhouding mee. Ook ik wil écht weer heel graag leuke dingen doen. Maar dat ik er straks weer constant gemanaged moet worden (dingen waar ik wél en keuzes in heb), pfoe, daar zie ik écht tegenop.

**Geplaatst**: 10-02-21 16:17

Geplaatst: 10-02-21 16:17

Shiloh schreef:
Shaggy09 schreef:
Sorry TS maar je hebt echt een passief agressieve houding toe naar mij en een stel bokkers die je gewoon willen helpen. Ik denk dat iedereen jou in zekere zin wel snapt, maar het is ook een beetje vechten tegen de bierkaai.

Misschien omdat ik het zat ben gegaslight te worden dat mijn realiteit niet de waarheid is en dat het vooral mijn eigen schuld is en ik overdrijf en ik het zelf op kan lossen. Nogmaals, ik wíl geen hulp, vooral niet van mensen die het dus écht níet snappen.

Ik denk dus trouwens helemaal niet dat iedereen mij in zeker zin wel snapt. Ik denk dat er een paar zijn die het dus écht helemaal niet (willen?) snappen.

Ik wil met alle liefde mijn best doen uit te leggen hoe ik het ervaar, voor diegene die dat graag willen begrijpen. Die open staan om te proberen te snappen wat de realiteit van een ander is. Om te zien of er meer begrip in de wereld kan komen. Vandaar dat ik toch mijn best doe metaforen te verzinnen en het uit te leggen.

En wat krijg ik dan als “niet banketstaaf bedoelde” reactie? Dat ik overdrijf en het te groot maak. Sorry, maar dat is inderdaad een banketstaaf reactie die je gewoon beter voor je kan houden. Dus misschien maar beter gewoon niet meer reageren en gewoon eens nagaan of ik niet heel klein beetje gewoon een punt heb.

Maar je wordt helemaal niet gegaslight hier? Ik heb niemand horen zeggen dat het jouw eigen schuld is en dat je overdrijft. Dat maak jij er van. Ik vroeg of je het niet groter maakt in je hoofd dan het is, daar bedoelde ik mee dat misschien wat meer relativeren je ook verlichting kan geven. Jij geeft er meteen een hele nare lading aan, het woord overdrijven heb ik niet in de mond genomen want ik snap zeker wel waar je het over hebt. Of je dat nou wilt geloven of niet. Maar wederom lees ik in je post een passief agressieve ondertoon, erg jammer.

**Geplaatst**: 10-02-21 16:21

Geplaatst: 10-02-21 16:21

Je metafoor is spot on TS.

Als je niet tegen de stroom inzwemt, verzuip je.
Je kan je vrienden verliezen, je baan, je famillie en uiteindelijk ook de wil om te leven.
Dáárom heeft TS (en oa ik) het "gevoel" dat we tegen de stroom in "moeten" zwemmen.
(verbeter me aub als ik het verkeerd zeg zo Shiloh)

De "negatieve" reacties hier (ik ben me er van bewust dat ze ongetwijfeld goed bedoeld zijn) is dus precies wat het tegen de stroom inzwemmen zo lastig maakt.
Je verantwoorden, uitleggen zo goed als je kan, en dan nog ongevraagde "hulp" krijgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 16:24

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 16:24

Ik probeer mijn realiteit uit te leggen en de reactie is en geef mijn grenzen aan dat ik geen behoefte heb aan goedbedoelde adviezen (van mensen die het die realiteit dus niet begrijpen):

Shaggy09 schreef:
Ik vroeg of je het niet groter maakt in je hoofd dan het is

Hoe kan dat op een andere manier uitgelegd worden als “klopt jou realiteit wel?”

Citaat:
Gaslighting is een vorm van manipulatie waarbij iemand je aan je eigen waarnemingsvermogen laat twijfelen. Dat kan subtiel zijn. Jij zegt: ‘Je respecteert mijn grenzen nu niet’ en krijgt dan als antwoord: ‘Jij dramatiseert echt álles in je leven zodat het een karikatuur wordt.’

Aka “maak je het in je hoofd niet groter dan het is”....
“Je bent zo aggressief”... “mensen willen je alleen maar helpen"

Verder reageren heeft niet zoveel zin meer geloof ik.

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 10-02-21 16:30, in het totaal 3 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 16:28

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 16:28

Laurora schreef:
Je metafoor is spot on TS.

Als je niet tegen de stroom inzwemt, verzuip je.
Je kan je vrienden verliezen, je baan, je famillie en uiteindelijk ook de wil om te leven.
Dáárom heeft TS (en oa ik) het "gevoel" dat we tegen de stroom in "moeten" zwemmen.
(verbeter me aub als ik het verkeerd zeg zo Shiloh)

De "negatieve" reacties hier (ik ben me er van bewust dat ze ongetwijfeld goed bedoeld zijn) is dus precies wat het tegen de stroom inzwemmen zo lastig maakt.
Je verantwoorden, uitleggen zo goed als je kan, en dan nog ongevraagde "hulp" krijgen.

Nee exact, je zegt het goed. Overigens, even voor de duidelijkheid, ik ben de laatste jaren echt helemaal niet meer depressief geweest of zo, en absoluut een sterke wil om te leven en zeker geen behoefte mezelf van kant te maken (nooit gehad ook). Helemaal niet zelfs. Ik hoopte daarmee duidelijk te maken dat “tegen de stroom in” geen keuze is. Dat ik uberhaubt wil blijven zwemmen wel.

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 10-02-21 16:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-02-21 16:29

Geplaatst: 10-02-21 16:29

Nee, dat is helemaal niet wat ik zei en daarmee sla ik de spijker op zijn kop want je trekt mijn opmerking enorm uit zijn verband (kun je ook terugkoppelen aan het groter maken dan het is)
Ik heb niet gezegd dat jij het dramatiseert, dat interpreteer jij nu zo.
Ik begrijp dat jij het gevoel hebben tegen de stroom te moeten inzwemmen, in de huidige maatschappij. Het verantwoorden is niet leuk want je wordt door velen niet begrepen.
Máár, je opent een topic op een openbaar forum en wilt vervolgens geen reacties van mensen die hulp proberen te bieden of die het proberen te begrijpen want dan krijg je weer dat gevoel dat je tegen de stroom moet inzwemmen. Dat bedoelde ik met vechten tegen de bierkaai. Neem mensen het ook niet zo kwalijk dat ze je niet meteen begrijpen, want daarmee ga je het echt alleen maar lastiger maken voor jezelf. Dat bedoelde ik ook precies met maak je het niet groter dan het is. De negatieve ondertoon heb je vanaf de beginnende pagina's, zo kun je geen positieve reacties terugverwachten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 16:33

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 16:33

Shaggy09 schreef:
Máár, je opent een topic op een openbaar forum en wilt vervolgens geen reacties van mensen die hulp proberen te bieden of die het proberen te begrijpen want dan krijg je weer dat gevoel dat je tegen de stroom moet inzwemmen.

Ik open een topic voor gelijkgezinden.

Ik geef mijn grens aan dat het het bedoeld is voor gelijkgezinden en geef daarbij extra mijn grens aan dat ik geen behoefte heb aan wellicht goedbedoeld, maar ongewenst en ongevraagd advies.

En het dan gek vinden dat ik het frustrerend vind dat mensen mijn grenzen niet respecteren?

Oh, nee, wacht, ik moet het natuurlijk dood normaal vinden dat mensen grenzen niet respecteren en als ik dat niet doe ben ik aggressief en negatief. Ok. Duidelijk.

**Geplaatst**: 10-02-21 16:36

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 10-02-21 16:36

Maar die grenzen worden gerespecteerd, er wordt enkel hier en daar om verduidelijking gevraagd. Wellicht omdat jouw probleem heel herkenbaar is maar in misschien wat mindere mate.

**Geplaatst**: 10-02-21 16:36

Geplaatst: 10-02-21 16:36

Ik vind het heerlijk dat alle verplichte nummers nu niet zijn.
Geen verplichte kinderverjaardagen, geen familiefeestjes waar ik echt geen zin in heb.

Ik lees hier wat over bewaken grenzen. Ja, dat begrijp ik wel, maar dat lost voor mij niet alles op, want ik geloof niet dat mijn schoonouders het kunnen waarderen als ik niet meer naar de verplichte nummers kom. Sterker nog .. ik verwacht echt wel een drama.

En voor mijn vriend is het natuurlijk niet leuk als hij er alleen naar toe moet, terwijl hij er stiekem ook geen zin in heeft.

Ook kinderverjaardagen hier thuis schrappen is natuurlijk niet leuk t.a.v de kinderen.

Dus grenzen bewaak ik ten dele.
Ga zeer zeker niet naar verjaardagen van kinderen van vrienden en als ik een verjaardag van een vriendin of familielid op een ander tijdstip vieren kan dan op uitnodiging staat, dan zal ik dat zeker doen.
Ben gewoon een beetje conflict vermijdend. Als ik gedoe verwacht, dan kom ik wel even.

Mijn gezondheid is nog nooit zo goed geweest als nu. Scheelt een hoop om geen handen te hoeven schudden of kussen te ontvangen en ook minder stress zal zeker helpen.

Gezellige avonden met vrienden mis ik wel. Of lekker uit eten in een restaurant. Of een keer naar een leuk festival gaan.

Maar, als ik nu te horen zou krijgen dat voor de komende 10 jaar je niet meer dan 2 bezoekers thuis mag ontvangen, dan geloof ik dat ik me daar prima mee red

Nomineer dit bericht ×