Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-08-19 11:17

Geplaatst: 19-08-19 11:17

Peppertree schreef:
Is er iemand ook zelf wel eens aan de kant gezet?

Zeker ja. Meestal ghosten ze dan. Ik heb liever dat ze zeggen wat er mis is,dan weet ik dat en kan er wat van leren. Maar erg vind ik het niet als iemand niet meer wil,want een vriendschap moet van 2 kanten komen en voor allebei leuk zijn.

**Geplaatst**: 19-08-19 11:29

Geplaatst: 19-08-19 11:29

Even puur op de openingspost en een paar reacties eronder, maar stel:
Goede jeugdvrienden, T en R. Worden volwassen, en indd. Het contact komt altijd van R af, nooit van T.
In dit geval blijk T een milde vorm van Asperger te hebben. Je merkt verder niks aan hem, maar dit is een (van de) eigenschap(pen) die er gewoon niet in zit.

R vraagt (nu toevallig bij familie) na hoe dit komt, krijgt uitleg. Weet hoe het zit, even gecommuniceerd en 'probleem' opgelost.
Geen kwade wil, maar sommige mensen hebben gewoon het onvermogen om...
Dus puur even als voorbeeld hè, je kan er toch over praten?

**Geplaatst**: 19-08-19 11:45

Geplaatst: 19-08-19 11:45

Wanneer je het prima vind om niks te laten horen ‘omdat je hoofd er niet naar stond’, toen ik appte dat er een tumor verwijdert was bij mijn vader.
Terwijl je zelf een joekel van een tumor gehad hebt en weet hoe we er mee zaten.
Oh en de deur plat lopen, tot je een vriendin krijgt en dan niet meer komen en berichten niet meer langer maken dan vier woorden.
Ik heb het nog besproken, hij was inderdaad een eikel geweest en we zouden uit eten gaan.
Nooit gebeurt, en ik hoor nog steeds niks meer dan vier woorden, en enkel als ík wat stuur. :evaw:

**Geplaatst**: 19-08-19 12:04

Re: Wanneer is een vriendschap klaar voor jou?

Geplaatst: 19-08-19 12:04

Ik heb vooral jouw verhaal gelezen en ik denk dat jouw vriendin ergens mee zit (niet ten opzichte van jou, hoor). Misschien iets in haar eigen relatie, of familie of omstandigheden etc. Ik heb vaak gemerkt dat mensen die in de puree zitten of ongelukkig zijn zich heel erg afsluiten voor anderen. Kennelijk is ze sowieso al niet zo makkelijk in contacten; waarschijnlijk een grote behoefte aan privacy en misschien ook gebrek aan inlevingsvermogen, al kan dat ook door haar eigen situatie komen.

Vriendschappen bloeden daardoor weleens dood, maar dat is bij jou dankzij jouw inzet nog niet gebeurd.
Ook al gaat het nu beter... misschien iets om even over na te denken.

**Geplaatst**: 19-08-19 13:26

Geplaatst: 19-08-19 13:26

Peppertree schreef:
Is er iemand ook zelf wel eens aan de kant gezet?

Soort van. Er werd door een deel van de groep al een tijdje duidelijk gemaakt dat ik ze mij er niet bij hoefden te hebben, dus toen ben ik zelf maar uit de groepsapp gestapt. Wel jammer dat het deel waar niks mee aan de hand was (en me zelfs vertelde dat die anderen me idd niet meer hoefden!) me toen ook maar direct als een baksteen lieten vallen.

**Geplaatst**: 19-08-19 14:01

Geplaatst: 19-08-19 14:01

0Lunerancea0 schreef:
Peppertree schreef:
Is er iemand ook zelf wel eens aan de kant gezet?

Soort van. Er werd door een deel van de groep al een tijdje duidelijk gemaakt dat ik ze mij er niet bij hoefden te hebben, dus toen ben ik zelf maar uit de groepsapp gestapt. Wel jammer dat het deel waar niks mee aan de hand was (en me zelfs vertelde dat die anderen me idd niet meer hoefden!) me toen ook maar direct als een baksteen lieten vallen.

Dat is een soort kuddegedrag.

**Geplaatst**: 19-08-19 14:03

Geplaatst: 19-08-19 14:03

‘ Fijn’ dat ik niet de enige ben die het is overkomen. Het is nu een aantal jaar terug en ik heb heter nog steeds wel eens moeilijk mee. Voel ook soms wat schaamte als ik eraan denk. Vooral omdat het niet doodgebloed is maar ik echt gewoon gedumpt ben.

Ik denk omdat ik het niet wilde laten doodbloeden, diegene zat in een moeilijke periode en ik wilde er graag voor haar zijn. Gek is dat, echt als liefdesverdriet maar dan erger.

**Geplaatst**: 19-08-19 17:20

Geplaatst: 19-08-19 17:20

Relaxed schreef:
En hoe ver gaan jullie hierin met familie?
Net de zoveelste aanvaring met mijn zusje.. Haar negatieve houding, vooroordeel over alles en iedereen, mijn vriendinnen afzeiken, nooit eens interesse tonen.. Ben er zo klaar mee..

Hoe vaak zie je je zusje? Spreken jullie dan apart af of altijd samen met andere mensen?

Mijn ervaring is dat het wel helpt als je elkaar wat minder ziet. Ik zie mijn ouders en jongere zusje nu ook een pak minder. Soms maar één keer in de maand. Soms eens twee keer in de maand, maar vaak kunnen er wat maanden tussenzitten. Vooral met mijn moeder heeft het veel opgelost, minder discussie/ruzie. Tussen mij en mijn zusje gaat het ook beter. En als ik hun dan wel zie is het een pak gezelliger, maar het moet voor mij zeker niet meer.

Ook had ik bijvoorbeeld een tante waar het minder mee leek te klikken. Ofja, het was wel duidelijk dat ze mij niet echt mocht (hoorde ik ook van anderen) en ik haar ook niet zo.

Totdat ze mij eens 'verplicht' weg moest brengen. Zo'n 45 minuten samen, alleen in de auto met haar. Mijn nicht wenste me nog veel succes. :')

Bleek het uiteindelijk toch wel nog goed tussen ons te klikken.

Hadden gewoon nooit eerder de kans gehad om echt met elkaar te praten zonder dat er andere mensen bij waren. Nu voelt het ook al een stuk beter aan tussen ons.

Maar als je elkaar al weinig ziet en het blijft nog zo... Zou het voor mij persoonlijk niet veel uitmaken dat het familie is. Heb je er al eens een fatsoenlijk gesprek met haar over gehad?

**Geplaatst**: 19-08-19 17:32

Geplaatst: 19-08-19 17:32

Ja de meeste ergernis ontstaat bij mij in de familieapp, dan ben ik enthousiast over iets en reageert zij weer negatief. We zien elkaar 1x per maand ongeveer en dat is met mijn ouders meestal. Soms tussendoor nog eens..
Ik denk dat die familieapp en minder afspreken al werkt idd

Facebook heb ik haar al veel langer ontvolgd.

**Geplaatst**: 19-08-19 18:27

Geplaatst: 19-08-19 18:27

.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 02-02-23 11:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-08-19 18:40

Geplaatst: 19-08-19 18:40

.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 02-02-23 11:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-08-19 07:34

Geplaatst: 20-08-19 07:34

DeMolenhoek schreef:
Wat Jesito zegt. Als er 1 opmerking is waar ik altijd laaiend over wordt is het: Maar het is toch jou familie/moeder/vader/zus/... Als zij mij niet gelukkig maken gaan ze er uit. Ik heb ze -tig kansen gegeven. Maar uiteindelijk komt het altijd op hetzelfde neer: Als zij van mij kunnen profiteren dan hoor of zie ik ze. Anders antwoorden ze zelfs niet als ik een bericht stuur.

Inderdaad, ik pik misschien iets langer iets teveel maar dan is het ook klaar en met klaar bedoel ik klaar.
Zo hebben wij geen contact meer met schoonvader.
Altijd maar zijn zin doordrijven en niet willen inzien dat wij eigen keuzes maken.
Mij vooral de schuld geven van alles wat fout gaat tussen hem en zijn zoon.
Hierdoor hebben we helaas ook geen contact meer met mijn schoonzusje, dat vind ik wel jammer. Maar het contact is nooit heel close geweest.

**Geplaatst**: 20-08-19 09:52

Geplaatst: 20-08-19 09:52

Ik schrik er nogal van, als mensen (verschillende reacties ook) aangeven, dat het wel klaar is als contact opnemen altijd maar van 1 kant komt.
Terwijl er redenen kunnen zijn dat diegene geen contact zoekt, dus dit was zomaar een praktijkvoorbeeld. (Kom als verpleegkundige wel eens wat tegen) en het hoeft ook niet zo'n diagnose te zijn, maar burn-out o.i.d bijvoorbeeld kunnen iedereen overkomen.

Want ik verwacht dat de achterliggende gedachte dan is: 'Als het hem/haar niet boeit of hij/zij geen moeite investeert, waarom zou ik dan wel?'
(Of is daar een andere achterliggende gedachte?)
Maar in mijn ervaring (een enkele dubbele agenda daargelaten) hebben mensen altijd een reden voor hun gedrag, en zijn die beweegredenen meestal niet slecht.

Dus ik bedoel niet per se het onvermogen om te communiceren an sich, maar meer het onvermogen (welke reden dan ook) om die eerste stap te zetten. Hetzij dat iemand dat niet in zich heeft, of dat de situatie/gemoedstoestand van diegene het niet toelaat. En dát kan iedereen overkomen, je weet niet altijd alles van iemand.

Maar ik begrijp dat er in jouw geval nog meer speelt TS (wat uit de OP niet zo duidelijk werd) en denk dat daar na 7 pagina's al het meeste over gezegd is.
Wat wel blijft, is als je goed contact had. Het karakter van een persoon verandert meestal niet zomaar (de initiële reden van een vriendschap) de energie wel en communiceren is dan key.

**Geplaatst**: 20-08-19 09:55

Geplaatst: 20-08-19 09:55

Ik was er vooral klaar mee toen ik de persoon was die altijd met het initiatief moest komen om wat te plannen (waren met 3 meiden), maar dat ze onderling zonder mij gingen barbecueën, verjaardagen vierden etc.
Als je dat terugziet op social media steekt dat enorm en toen heb ik voor mijzelf de stekker eruit getrokken.

Nomineer dit bericht ×