Bokt.nl

**Geplaatst**: 30-07-19 18:02

Geplaatst: 30-07-19 18:02

xPabloBokt schreef:
Sorry Gillbo, ik ga nu even heel bot zijn maar wat deze "vader" zijn dochter heeft aangedaan is simpelweg inexcusabel. Hij heeft haar 10 jaar lang haar leven onthouden, haar vastgehouden, klein gehouden en beperkt in haar ontwikkeling. Ze heeft geen HBO diploma. Hij heeft haar jarenlang gemanipuleerd voor zijn eigen gewin. Geen enkele vorm van verdriet, verlies of rouw weegt daar tegenop.

TS hoeft zich dan i.m.o. ook op geen enkele manier schuldig te voelen jegens haar vader. Hij heeft haar laten zakken, zoals de rest van haar familie haar ook heeft laten zakken. Een ouderrol moet NOOIT op een kind terecht komen. Of hij/zij nou 16 is of 27.

Dit is geen steun zoeken meer. Dit is misbruik maken van de situatie ten koste van zijn eigen vlees en bloed. TS heeft elke reden en recht om hieruit te stappen zoals dat voor HAAR het beste werkt. Niet voor hem. Ze heeft al 10 jaar alles voor hem opgegeven. Het is nu tijd voor haar toekomst.

Als ik fel ben, sorry. Maar mijn vader is gediagnosticeerd narcist (ja, door een psychiater) en ik weet hoeveel pijn die mensen je kunnen doen. Ik heb al jaren geen contact meer met mijn vader en het is een van de zwaarste lasten die ik van mijn schouders heb kunnen laten vallen. Ik heb er tot op de dag van vandaag geen spijt van.

Dit!

Ik wil je veel sterkte wensen, en hopelijk ben je daar snel weg. op naar je eigen vrijheid!

**Geplaatst**: 30-07-19 18:04

Geplaatst: 30-07-19 18:04

Gillbo schreef:
Deze man zit diep in zijn verdriet en dan is het toch niet gek dat hij steun zoekt van zijn dochter?

Steun zoeken is prima. Maar wat TS omschrijft is emotionele mishandeling. En dat is niet oke.

Gillbo schreef:
Waarom alle banden verbreken?

Omdat een mens niet kan helen zolang je in de situatie zit. Omdat dit een patroon is wat al 12 jaar aan de gang is, is het niet redelijk te verwachten dat de vader daar plotseling mee ophoudt.

Voor een structurele gedragsverandering zijn zelfinzicht, verantwoordelijkheid nemen voor je eigen daden, en een besef van schuld en schade bij het slachtoffer nodig. Deze dingen zijn niet aanwezig, en dus is er geen enkele reden om aan te nemen dat de manipulatie en emotionele mishandeling zullen stoppen.

Zolang TS nog niet in therapie is geweest, en zelf duidelijke grenzen heeft leren bepalen en bewaken, zal zij gevoelig blijven voor de manipulaties van haar vader, en daarom is het verstandiger haar niet in een kwetsbare positie te brengen. Dat houdt praktisch in dat alle banden verbroken worden.

Gillbo schreef:
Ik vind het nogal wat om hem te omschrijven als "die man" het is wel haar vader.

Dat is niet mijn omschrijving.

Gillbo schreef:
Die zijn verdriet en rouw misschien op een vreemde manier verwerkt maar wie weet wel hoe hij of zijn zal reageren als dat je overkomt.

Punt 1: het gaat er niet om hoe jij of ik of wie dan ook zou reageren. Het gaat erom hoe deze man reageert. Hoe de buurman zou reageren doet simpelweg niet ter zake.
Punt 2: Verdriet en rouw zijn simpelweg nooit een excuus voor emotionele mishandeling. Een slechte jeugd is dat niet, slecht contact met zijn eigen vader is dat niet, het sjaaltje van zijn moeder is dat niet, de stenen op straat zijn dat niet. Ik denk dat je het punt snapt.
Punt 3: het is geen vreemde manier. Het is een criminele manier. Emotionele mishandeling is een misdaad, en strafbaar met gevangenisstraf.

Gillbo schreef:
Juist door afspraken te maken stel je grenzen maar kom je hem ook te gemoed. Wanneer je geen structurele afspraak heb bestaat juist te de kans dat hij dagelijks op de stoep staat want hij weet niet waar hij aan toen is.

Dat probleem heb je niet wanneer je alle banden verbreekt. Plus dat dit veel zwaarder is voor TS, zij moet dan keer op keer de grens weer aangeven, en bewaken, terwijl hij op haar schuldgevoel speelt. Dat is een veel te zware emotionele belasting, die haar actief zal hinderen in haar verwerkingsproces.

Gillbo schreef:
Maar zoals ik al eerder zei; bespreek dit ook eens met je huisarts, ook hij kan je helpen want een rouwproces is niet iets wat zomaar is opgelost

Ik ga absoluut mee in het advies naar de huisarts te gaan, maar mijn reden is een andere. Het probleem van haar vader is niet waarom ze naar de huisarts moet, jaren van emotionele mishandeling zijn dat wel. Het is wijs om een verwijzing te vragen naar een goede therapeut, die verstand heeft van traumabehandeling.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:09

Geplaatst: 30-07-19 18:09

xPabloBokt schreef:
Sorry Gillbo, ik ga nu even heel bot zijn maar wat deze "vader" zijn dochter heeft aangedaan is simpelweg inexcusabel. Hij heeft haar 10 jaar lang haar leven onthouden, haar vastgehouden, klein gehouden en beperkt in haar ontwikkeling. Ze heeft geen HBO diploma. Hij heeft haar jarenlang gemanipuleerd voor zijn eigen gewin. Geen enkele vorm van verdriet, verlies of rouw weegt daar tegenop.

TS hoeft zich dan i.m.o. ook op geen enkele manier schuldig te voelen jegens haar vader. Hij heeft haar laten zakken, zoals de rest van haar familie haar ook heeft laten zakken. Een ouderrol moet NOOIT op een kind terecht komen. Of hij/zij nou 16 is of 27.

Dit is geen steun zoeken meer. Dit is misbruik maken van de situatie ten koste van zijn eigen vlees en bloed. TS heeft elke reden en recht om hieruit te stappen zoals dat voor HAAR het beste werkt. Niet voor hem. Ze heeft al 10 jaar alles voor hem opgegeven. Het is nu tijd voor haar toekomst.

Als ik fel ben, sorry. Maar mijn vader is gediagnosticeerd narcist (ja, door een psychiater) en ik weet hoeveel pijn die mensen je kunnen doen. Ik heb al jaren geen contact meer met mijn vader en het is een van de zwaarste lasten die ik van mijn schouders heb kunnen laten vallen. Ik heb er tot op de dag van vandaag geen spijt van.

Klopt. Maar TS ( en dan praat ik niet over toen ze 16 was) heeft het ook laten gebeuren.
Niet dat dat ik niet snap dat het heel
Lastig is om daar uit te komen.
Maar op je 27ste nog zo klein gehouden worden. Ben je zelf ook bij.

Edit. Overigens heb ik wel begrip voor TS. Het zal ongetwijfeld echt een hele zware stap zijn die je moet zetten. Daarvoor moet je sterk in je schoenen staan. Maar ook mensen die sterk in hun schoenen staan moeten zich zelf af en een schop onder hun eigen kont geven om die stap toch te nemen.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:14

Geplaatst: 30-07-19 18:14

Mocht je het vertellen en meteen willen vertrekken, is het denk ik slim om minimaal 2 extra mensen bij je te hebben. Een iemand die je vader kan toe spreken als hij tegen je in gaat of je tegen wil houden of agressief wordt. En één iemand die jou kan steunen en mee kan nemen. Het zal emotioneel ook niet makkelijk voor je zijn.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:16

Geplaatst: 30-07-19 18:16

Gillbo, je schrijft dat hij wel haar vader is. Zij is ook zijn dochter en je bloedeigen kind als meid gebruiken is niet ok. Ik lees weinig vaderlijk gedrag, eerder gedrag van iemand die bediend wil worden en het verlies van zijn vrouw als excuus gebruikt om zijn kind mentaal te mogen terroriseren. TS heeft alle recht om afstand te nemen die voor haar nodig is om een gelukkiger leven te hebben.

Daantjuh, TS is die stap toch aan het zetten? Ik denk dat de impact van opgroeien in een gezin als dit niet te onderschatten valt. Want het gedragspatroon van beide zal niet plots toen gevormd zijn. Het gaat ook om een ouder-kindrelatie terwijl de moeder overleden is. Dat is ontzettend ontzettend moeilijk. Zeker als dochter, want je rolmodel is er niet meer. Van wie heeft TS moeten leren om voor zichzelf op te komen?

Het gaat niet om schuld of om fout of om het zelf hebben laten gebeuren. Het gaat erom dat ze haar leven nu in handen neemt en verantwoordelijkheid neemt voor haar eigen geluk.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:16

Geplaatst: 30-07-19 18:16

Citaat:
Klopt. Maar TS ( en dan praat ik niet over toen ze 16 was) heeft het ook laten gebeuren.
Niet dat dat ik niet snap dat het heel
Lastig is om daar uit te komen.
Maar op je 27ste nog zo klein gehouden worden. Ben je zelf ook bij.
Meld dit bericht

Ik vind dit een hele enge uitspraak.

Mijn vermoeden is dat de thuis situatie ook niet goed was toen moeder nog leefde en TS gewoon weg niet beter weet. Daar groei je mee op en je weet niet beter.
Ook is te lezen hoe de familie reageert op haar wanneer haar moeder overleed. Ze kreeg nergens steun.
Wellicht ziet ze het nu pas in nu haar vriend in haar leven is.

Het is gewoon een hele trieste zaak en het leven van TS heeft een behoorlijke deuk opgelopen zo.
Ik hoop vooral dat ze de kracht vind om echt voor haar zelf te kiezen en haar nare familie achter te laten.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:17

Geplaatst: 30-07-19 18:17

Lindsey_99 schreef:
Dat is toch simpel op te lossen. In het begin zal hij vast wel wat proberen, maar zelf strak zijn, helder en je niet schuldig voelen is beter.

Leuk in theorie, maar niet uitvoerbaar wanneer je 12 jaar lang slachtoffer bent geweest van manipulatie en je grenzen zo ongeveer uitgewist zijn. Sorry, maar dit is niet realistisch.

Lindsey_99 schreef:
Je kunt hem toch niet de toegang ontzeggen of een contactverbod geven.

Ik zie niet in waarom dat niet kan.

Lindsey_99 schreef:
Voor hem is het ook wennen en aanpassen aan de nieuwe situatie. Hij zal een eigen leven weer moeten oppakken, maar dan los van die van zijn (te) zorgzame dochter.

Maar dat is zijn eigen probleem, niet dat van zijn dochter. Hij is een volwassen man, dat kan hij prima zelf.

daantjuhhh schreef:
Klopt. Maar TS ( en dan praat ik niet over toen ze 16 was) heeft het ook laten gebeuren.
Niet dat dat ik niet snap dat het heel
Lastig is om daar uit te komen.
Maar op je 27ste nog zo klein gehouden worden. Ben je zelf ook bij.

Nah, dat is veel te simplistisch. Iemand die jarenlang op die manier behandeld wordt, is een vorm van gehersenspoeld, en het is bijna onmogelijk om je daar ten eerste bewust van te worden (daarom blijven mishandelde vrouwen ook zo lang vaak, afgezien van dat het financieel onmogelijk wordt gemaakt, ze enorm geisoleerd worden van de wereld om zich heen, beseffen heel veel niet dat het mishandeling is, door eerder genoemde hersenspoeling).

Je kunt echt serieus niet van iemand in die situatie dat die persoon van de een op de andere dag zegt: en nu pil ik het het meer. Ik denk dat mensen echt de emotionele impact ervan onderschatten, de angst, het schuldgevoel en de schaamte zijn enorm.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:25

Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga

Geplaatst: 30-07-19 18:25

Ik zeg ook dat ik echt wel begrip heb voor TS.
Ik kan heel goed begrijpen dat het een hele lastige stap is.
Maar ze zal m toch echt zelf moeten zetten.
Niemand kan dat voor haar doen.

Ik veroordeel TS nergens. Ik zeg ook echt niet dat zij schuldig is. Maar ergens moet zij zelf het stoppen met het laten gebeuren.

Haar vader zal het niet doen.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:28

Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga

Geplaatst: 30-07-19 18:28

Maar...dat doet ze toch?

**Geplaatst**: 30-07-19 18:28

Geplaatst: 30-07-19 18:28

daantjuhhh schreef:
Klopt. Maar TS ( en dan praat ik niet over toen ze 16 was) heeft het ook laten gebeuren.
Niet dat dat ik niet snap dat het heel
Lastig is om daar uit te komen.
Maar op je 27ste nog zo klein gehouden worden. Ben je zelf ook bij.

Edit. Overigens heb ik wel begrip voor TS. Het zal ongetwijfeld echt een hele zware stap zijn die je moet zetten. Daarvoor moet je sterk in je schoenen staan. Maar ook mensen die sterk in hun schoenen staan moeten zich zelf af en een schop onder hun eigen kont geven om die stap toch te nemen.

Ik ga even tot tien tellen tot ik antwoord geef....

Je groeit hiermee op. Je weet niet anders en denkt dat het allemaal zo hoort. Iets wat niet normaal is is normaal geworden.
Op een gegeven moment komen er twijfels. In dit geval, net als destijds in mijn situatie, door een vriend komt er twijfel of het allemaal wel zo normaal is.
Dan komt de stap dat je uit huis gaat en duurt het nog weer een poos voordat je tot het eigen inzicht komt dat er meer dingen niet klopten.
Maar dan ben je er nog niet want de loyaliteit richting ouders/ouder is groot, ook op volwassen leeftijd.
Zo groot dat alle banden definitief verbreken heel veel moed, een paar keer zeer pijnlijk je neus stoten betekent.
En daarna gaan nog meer puzzelstukjes in elkaar vallen wat nóg meer niet klopte aan de situatie.
Pas dan kom je ook op het punt dat je kan gaan zeggen het is goed zo.
Ik ben nu sinds circa een jaar op dit punt en ik ben al 40 jaar maar dit soort uitspraken doen mij nog steeds zeer.

Edit aanvulling;
De kans is groot vanwege deze anders denkende familie en vader dat ook in dit gezin dingen zijn gebeurd die niet echt onder de noemer normaal vallen.
En ik hoop dat TS verdere ellende in de toekomst bespaard blijft...

**Geplaatst**: 30-07-19 18:38

Geplaatst: 30-07-19 18:38

Maar dat is toch ook wat ik zeg.

Jullie lezen niet goed of snappen mij niet of ik leg het niet goed uit.

Ik heb ongeveer in het zelfde schuitje gezeten als TS.
Ik zeg dat ik begrip heb.
Het sluipt er in. Voor je het weet ben je 35 en leef je nog zo.

En ik kan het weten...

Blijkbaar komt het anders over dan ik bedoel

Dus laat maar.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:41

Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga

Geplaatst: 30-07-19 18:41

Ik denk dat het anders overkomt dan jij bedoelt idd, Daan

**Geplaatst**: 30-07-19 18:42

Geplaatst: 30-07-19 18:42

daantjuhhh schreef:
Maar dat is toch ook wat ik zeg.

Jullie lezen niet goed of snappen mij niet of ik leg het niet goed uit.

Ik heb ongeveer in het zelfde schuitje gezeten als TS.
Ik zeg dat ik begrip heb.
Het sluipt er in. Voor je het weet ben je 35 en leef je nog zo.

En ik kan het weten...

Blijkbaar komt het anders over dan ik bedoel

Dus laat maar.

Wat jij denk ik bedoelt want we waren bijna tegelijkertijd met plaatsen is dat TS nu op het moment is gekomen om in te zien dat de situatie niet normaal is. Hetgeen wat hierna nog komt zal ze haar grenzen moeten leren aangeven ?

**Geplaatst**: 30-07-19 18:43

Geplaatst: 30-07-19 18:43

Ik snap wel wat je wilt zeggen hoor.
Er zijn inmiddels zoveel posts waarbij men er vanuit gaat dat de vader een soort bloeddorstig monster is dat meteen op TS los gaat als ze een keer niet kookt.

TS heeft op die vragen echter totaal niet geantwoord. Het kan ook zijn dat het eigenlijk allemaal uiteindelijk meevalt als TS een hand krijgt van iemand die haar helpt om assertief te worden ten opzichte van haar vader om de situatie te kunnen ontgroeien.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:49

Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga

Geplaatst: 30-07-19 18:49

Bloeddorstig zal ik niet zeggen, maar hij heeft zijn kind veel schade toegebracht, al is het maar door zijn rol als vader niet op te nemen toen TS haar moeder verloor. En daarna. En niemand heeft het recht om dat te minimaliseren of misplaatst te relativeren.

(Als het genuanceerder zou zijn, zo veel te beter voor TS. Maar daar ga ik niet vanuit. Uit loyaliteit hebben kinderen eerder de neiging om dingen zelf trouwens minder erg voor te stellen dan dat de feiten zijn.)

**Geplaatst**: 30-07-19 18:50

Geplaatst: 30-07-19 18:50

TS, het is ook helemaal niet erg om kleine stapjes te nemen als dat beter voor je voelt. Na tien jaar scheur je jezelf niet zomaar even uit een situatie. Slaap een nachtje bij je vriend, boek een vakantie.. je vader hoeft het niet leuk te vinden he? Bouw je eigen leven stapje voor stapje op en excuseer je er niet voor richting je vader (daarmee erken je eigenlijk dat je iets fout doet). Hoe moeilijk ook, geef aan dat dit is wat je wilt, dat dat niks met jouw liefde voor hem te maken heeft en dat je veel voor hem over hebt (je kan verwijzen naar voorgaande jaren) maar dat het nu tijd voor je is om aan je eigen leven te gaan bouwen. En ook belangrijk, moedig hem aan hetzelfde te doen!

**Geplaatst**: 30-07-19 18:52

Geplaatst: 30-07-19 18:52

Het hoeft helemaal niet gerelativeerd te worden. Het is niet ineens minder erg voor TS wat ze beleefd heeft als het wellicht uiteindelijk net zo goed minder heftig kan verlopen zonder straatverbod en weet ik veel wat.
Ik vind het hier wel erg ver gaan op het moment, alsof hij het geweer al klaar heeft liggen.

Het zou helpen om te weten wat voor reactie de vader daadwerkelijk geeft als TS een keer te laat is. Klaagt hij dan hardop of pakt hij zijn riem?

Dat TS een oneerlijke tijd gehad heeft staat daar los van want dat is gewoon zo. Die vader had er voor haar moeten zijn ipv omgekeerd.

**Geplaatst**: 30-07-19 18:59

Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga

Geplaatst: 30-07-19 18:59

De vraag is of je dat moet willen uittesten, denk ik dan. Maar ik ben het met je eens dat we niet van elke (schijnbare) narcist ook een moordenaar moeten maken.

Elk mens heeft de behoefte om gezien en gehoord te worden. En elk gedrag komt voort uit een positieve intentie voor zichzelf. Dus ook die vader heeft ergens een diepe laag van gevoel. Het is en blijft een mens met recht op geluk. Maar ook hij is zelf verantwoordelijk daarvoor.

**Geplaatst**: 30-07-19 19:00

Geplaatst: 30-07-19 19:00

Sizzle schreef:
Ik snap wel wat je wilt zeggen hoor.
Er zijn inmiddels zoveel posts waarbij men er vanuit gaat dat de vader een soort bloeddorstig monster is dat meteen op TS los gaat als ze een keer niet kookt.

TS heeft op die vragen echter totaal niet geantwoord. Het kan ook zijn dat het eigenlijk allemaal uiteindelijk meevalt als TS een hand krijgt van iemand die haar helpt om assertief te worden ten opzichte van haar vader om de situatie te kunnen ontgroeien.

Ik denk dat de mensen die hier zo reageren zelf weten wat voor schade dit kan aanrichten. Geestelijke mishandeling is net zo erg als fysieke mishandeling.. En ik vind als ik TS haar verhaal zo lees dat de tekenen van (iig) geestelijke mishandeling overduidelijk zijn. Ze is vanaf het moment dat haar moeder overleed het hulpje van haar vader geworden.. Ik zeg met opzet niet de vrouw van want ik vind het ook niet normaal als een man dit allemaal van zijn vrouw zou eisen dus er gaat gewoon iets heel erg mis in zijn denkwijze en daar ga je samen niet meer uitkomen zonder het echt te laten stoppen. En de enige manier om het echt te laten stoppen en weer tijd voor jezelf te krijgen is vertrekken.. Meer afstand, meer rust en meer ruimte om je te beseffen wat er allemaal gebeurd is.

**Geplaatst**: 30-07-19 19:08

Geplaatst: 30-07-19 19:08

Sommige mensen die heel dwingend en manipulatief overkomen vallen soms echt volledig van hun voetstuk als ze wel echte tegenspraak krijgen. Daarom is een afstand diagnose van de huisarts ook gevaarlijk. Het kan ook een zelfversterkende uit de hand gelopen machtssituatie zijn en stort de vader juist totaal in als hij dat zelf in ziet. (wat het NIET minder erg maakt!)

Ik zou liever zien dat iemand uit de mentale hulpsector hier bij komt kijken ipv blind adviezen te roepen.

Ik weet wat een echte narcist kan doen overigens (ken er 1 die nu in de gevangenis zit wegens poging tot doodslag), dus ik probeer niets goed te praten of te relativeren. Echter is het ook niet ok om TS angsten aan te praten zodat te straks wellicht onterrecht angstig is.

**Geplaatst**: 30-07-19 19:20

Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga

Geplaatst: 30-07-19 19:20

Dat schreef ik ook in één van mijn eerdere reacties: welk etiket we ook plakken op de vader, eigenlijk is dat voor TS en dit topic niet zo relevant. Zij heeft verantwoordelijkheid over zichzelf en is in geen geval verplicht om ook maar enige verantwoordelijkheid over hem te nemen. Het gaat hier om haar proces om los te komen van een ongewenste situatie en om een gedragspatroon om te zetten in voor zichzelf gewenst gedrag.

Angst aanpraten is niet nodig. Maar velen willen haar goedbedoeld waarschuwen voor een niet te voorspellen reactie. Ze moet daar rekening mee houden, een plan voor hebben, maar het mag haar geenzins belemmeren om door te zetten.

**Geplaatst**: 30-07-19 19:23

Geplaatst: 30-07-19 19:23

Sizzle schreef:
Sommige mensen die heel dwingend en manipulatief overkomen vallen soms echt volledig van hun voetstuk als ze wel echte tegenspraak krijgen. Daarom is een afstand diagnose van de huisarts ook gevaarlijk. Het kan ook een zelfversterkende uit de hand gelopen machtssituatie zijn en stort de vader juist totaal in als hij dat zelf in ziet. (wat het NIET minder erg maakt!)

Ik zou liever zien dat iemand uit de mentale hulpsector hier bij komt kijken ipv blind adviezen te roepen.

Ik weet wat een echte narcist kan doen overigens (ken er 1 die nu in de gevangenis zit wegens poging tot doodslag), dus ik probeer niets goed te praten of te relativeren. Echter is het ook niet ok om TS angsten aan te praten zodat te straks wellicht onterrecht angstig is.

Gedeeltelijk met je eens maar ik denk dat het probleem hier ook deels ligt bij de omgeving.
Als haar vader klaagt bij anderen in de familie en dan zijn gelijk krijgt zal hij minder snel inzien dat het idd niet normaal is.. Zoals ik het lees is het niet alleen de vader maar geeft de omgeving ook aan dat zij dingen moet.

**Geplaatst**: 30-07-19 19:27

Geplaatst: 30-07-19 19:27

Dan zijn we het eigenlijk allemaal eens

Niet voor niets was mijn eerste vraag in dit topic hoe hij dan daadwerkelijk reageerd, het moet natuurlijk wel veilig zijn.

Wellicht weet TS het ook echt niet.

**Geplaatst**: 30-07-19 19:30

Geplaatst: 30-07-19 19:30

Lindsey_99 schreef:
Avalanche81 schreef:
...hij een vaste dag bij jou en je vriend kan komen eten. En dat je hem uiteraard regelmatig zult bellen etc.
----------------
Nee, nee, nee niet doen!!!!

Dat is toch simpel op te lossen. In het begin zal hij vast wel wat proberen, maar zelf strak zijn, helder en je niet schuldig voelen is beter.
Telefoon niet opnemen, zeggen dat je op het punt staat weg te gaan als hij te vaak komt naar de zin, of niet thuis zijn. Daar ben je zelf bij. Je kunt hem toch niet de toegang ontzeggen of een contactverbod geven. Voor hem is het ook wennen en aanpassen aan de nieuwe situatie. Hij zal een eigen leven weer moeten oppakken, maar dan los van die van zijn (te) zorgzame dochter.

Ik zou ook echt hééééél hard aanraden om vader (voorlopig) NIET naar het nieuwe huis te laten komen!
Dat het maar even heel duidelijk is dat hij daar niks te zoeken heeft voordat hij zich daar verder wil laten verzorgen. Iemand die al zo duidelijk heeft laten merken geen goed gevoel voor grenzen te hebben die moet je imo echt heel duidelijk buiten de deur houden zodat jouw huis ook echt JOUW huis blijft.

Na een paar jaar zou je het wellicht wel eens voorzichtig kunnen proberen maar ik zou er héél voorzichtig mee zijn. Gewoon niet daar naartoe laten komen is het meest duidelijk om je eigen grenzen te beschermen

Want voor je het weet denkt hij dat hij een andere dag toch ook wel kan komen en breidt het zich weer steeds verder uit :oo

**Geplaatst**: 30-07-19 19:32

Geplaatst: 30-07-19 19:32

Citaat:
Sorry voor het lange verhaal lieve bokkers, maar hebben jullie tips over hoe ik het toch kan aanpakken? En ook mijn excuses voor als het lijkt alsof ik overdrijf en ondankbaar ben, maar ik ben niet altijd even goed in het uitdrukken hoe ik me voel.

Groetjes,
Morrow_Less

De beginpost gelezen en daarna niets meer.

Mijn advies→ Lees het boek van "Jan Storms Destructieve relaties op de schop. Psychopathie herkennen en hanteren". Wellicht dat je er erg veel van herkent :(:)

. Als dit zo is, dan krijg je duidelijk handreikingen hoe je jouw probleem kunt aanpakken.
KNuffel en sterkte! Als er sprake is van psychopathie bij je vader, dan kan niemand van Bokt je hiermee helpen.

Wel Jan Storms die een prachtig boek heeft geschreven, enorm veel verhalen heeft over de vorm van psychopathie waar veel mensen nog nooit van gehoord hebben (we kennen alleen de psychopaat met geweld, moorden verkrachtingen etc). Hij heeft veel ervaring met dit onderwerp → gespecialiseerd door ontmoetingen met zijn cliënten en ook met psychopaten. Hij heeft dit hele ziekte beeld haarscherp uit de doeken gedaan in allerlei vormen en facetten. Een echte eye-opener, want dit beeld wordt zelden door de omgeving herkent. Maar wel door de mensen die slachtoffer zijn hiervan als ze dit boek lezen.

Dit boek heeft al heel veel mensen wakker geschud en doordat hij ook aangeeft hoe daarmee om te gaan, hebben al veel mensen zich bevrijd uit een destructief leven.

Meid, je bent de moeite waard. Ga ervoor. Ik kan me vergissen, maar misschien weet je niet wat je leest en herken je heel erg veel en voel je jezelf heel bevrijd daarna. Want als dit waar is, ben jij kei gezond en je vader heel heel erg ziek.
Houd het boek weg bij je vader en praat er vooralsnog helemaal niet over.

Mocht ik me vergissen, dan sorry voor deze tip.

Nomineer dit bericht ×