Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-10-16 15:12

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 15:12

@Superpony
Mijn moeder (73 jaar), gaat altijd 1 dag met kerst eten koken en uitdelen bij AHA (inloophuis voor dak en thuislozen) in Amsterdam.
Zij gaat sowieso elke donderdag vanuit Veenendaal naar Amsterdam om daar te helpen.
Dat ziet zij als haar roeping en zij vindt het belangrijk om juist met kerst dat te doen.

**Geplaatst**: 13-10-16 15:28

Geplaatst: 13-10-16 15:28

Vrijwilligerswerk doe ik door het jaar heen ook, niet alleen met kerst. Dat vind ik jammer. Wel krijgen sommige mensen die het minder goed hebben en van wie ik dat weet, van mij een kerstpakketje om de kerst wat feestelijker te kunnen vieren.

**Geplaatst**: 13-10-16 16:22

Geplaatst: 13-10-16 16:22

Even alles terug gelezen, maar ik kan me het verhaal van het dopen van het kleinkind van superpony wel voorstellen, dat zij daar niet bij aanwezig zou willen zijn.

Ik heb familie gehad (aangetrouwd) die Jehova's getuigen waren. Die ging ik echt niet uitnodigen voor mijn verjaardag, en ook niet bij mijn doopdienst. Ik zou niet willen dat er mensen bij een doopdienst zijn omdat ze zich verplicht voelen, en zich ondertussen ontzettend ongemakkelijk voelen.

**Geplaatst**: 13-10-16 16:45

Geplaatst: 13-10-16 16:45

Superpony: ik kan alleen maar denken 'wat een hypocriete boel...'

**Geplaatst**: 13-10-16 18:17

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 18:17

Maar pinto, dat is toch gewoon aan die mensen zelf om te bepalen of ze zich 'verplicht' voelen of niet?
Ik heb ook echt niets met het geloof, maar ik ga wel naar dopen van de neefjes/nichtjes etc. Het is voor hun belangrijk en ze vinden het fijn als de hele familie daarbij aanwezig is. Kleine moeite voor mij en groot plezier voor hun

Superpony, ik bedoel het niet als aanval, maar je komt zo ontzettend boos over op me. Vind je ook dat je zoon het je 'door de strot douwt' als ze vragen of je naar de kerk komt voor een doop etc.?
En voor diegenen die om wat voor reden dan ook geen voet binnen een kerk wil zetten…als er iemand overlijdt die je goed kent en waar een herdenking voor gehouden wordt, ben je dan ook zo principieel en ga je geen afscheid nemen?

**Geplaatst**: 13-10-16 19:00

Geplaatst: 13-10-16 19:00

IN bepaalde regio's in Friesland vind je bijna alleen maar stallen waar je op zondag niet mag komen. Maar korting op stalgeld krijg je niet. En als je 5 dagen in de week werkt, dan mag je toch wel 2 dagen in het weekend met je paard op wedstrijd? Als je op zo'n stal gaat staan vergooi je meer dan 50% van je rijtijd en wedstrijdtijd. Beetje zonde dan en niet eerlijk tegenover het paard.

Ik ben christelijk opgevoed en heb zelfs belijdenis gedaan. Ik had op dat moment dus verkering met een jongen die ook naar de kerk ging. Maar ja, toen dat dus uitging wegens gezeik over paardrijden op zondag ging ik helemaal niet meer naar de kerk. Mijn ouders vonden dat niet leuk, daar is echt ruzie om geweest, ook over dat paardrijden op zondag trouwens. Nou, dat moet ik toch echt zelf weten.
Een jaar of 2 later kwam ik bij mijn paard vandaan en liep een shetlandpony los over straat. Ik wist van wie die pony was en ben even langs de mensen gereden en heb gezegd stap maar in de auto, dan breng ik je er naartoe en kun je lopend weer terug (km of 2 v an de stal). Dus die vrouw stapt in en begint direct tegen mij: ja, ik ben je wijkouderling en eigenlijk moeten we eens praten, je komt nooit meer in de kerk. PARDON? Hoe haal je het in je hoofd om als ik iemand help over zoiets te beginnen? Ik heb haar bij de pony uitgezet (die liep daar gelukkig nog) en ben weggereden en heb thuis op de envelop van de jaarlijkse 'vrijwillige' bijdrage geschreven: Schrijf maar maar uit, ik kom toch niet meer in de kerk en je zegt een sportvereniging ook op als de interesse weg is. Heb die envelop zo afgegeven aan degene die hem kwam ophalen. Volgens anderen werd er daarna afgekondigd: 'Vertrokken uit onze gemeente met belijdenisattest, blabla'. Maar er werd geen kerkgemeente genoemd waar ik naartoe gegaan was, dus iedereen wist de waarheid. Er zijn mensen geweest die dat een schande vonden.
In mijn ogen geloof je thuis en niet in de kerk.
Wat mijn oma altijd zei: 2 geloven op 1 kussen, daar slaapt de duivel tussen.
De uitspraak blijft erg goed.

**Geplaatst**: 13-10-16 20:09

Geplaatst: 13-10-16 20:09

Ik ben niet gelovig opgevoed.. Mijn ouders zijn beiden in de kerk opgevoed.. Mijn vriend is ook in de kerk opgevoed.. Toen we samen ging wonen wilde hij m'n kids meenemen naar de kerk.. Dit mocht van mij, mits ze dit zelf ook wilden.. En uiteraard met de mededeling erbij dat zijn schoonzus zich uit de buurt van mijn kids zou houden tijdens de dienst.. Hij is nooit geweest.. Heel af en toe heeft hij de behoefte wel om te gaan.. Ik zal hem hierin nooit tegenhouden.. Ik kom wel in zijn kerk met begrafenissen.. Echter ben ik ook 1 keer geweest toen zijn broer en schoonzus zoveel jaar getrouwd waren.. Na de dienst vroeg zijn broer hoe ik het vond.. Dus heb eerlijk antwoord gegeven en gezegd dat ik het lang vond duren.. Krijg ik de wind van voren dat ik respectloos ben en dat dat ding wat ik om m'n nek had hangen (boeddha) dat, dat helemaal nergens op sloeg.. Dus heb hem heel rustig gevraagd wie er nu respectloos was.. Ik was tenslotte niet degene die zijn geloof of hem aanviel.. Ik gaf slechts eerlijk antwoord.. Dit was 1 van de vele negatieve ervaringen die ik heb met christelijke mensen.. Een vriendin van m'n moeder is van de zwarte kousenkerk, maar kijkt naar de mens en accepteert iedereen zoals die is.. Dit is 1 van de weinige goede waar ik m'n hele leven mee te maken heb gehad.. Moslims idem trouwens..

Moraal van dit verhaal.. Zolang je elkaar in de waarde laat en respect hebt voor wat de ander gelooft.. Is een relatie tussen een ongelovige en een gelovige mogelijk..

Edit: typo

Laatst bijgewerkt door rainbow8 op 13-10-16 20:38, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-10-16 20:25

Geplaatst: 13-10-16 20:25

Maar daar verwar je imo twee dingen. Die negatieve ervaring met je vriend komt niet vanuit het geloof. Vanuit het geloof wordt je namelijk gevraagd respectvol naar iedereen te zijn. Maar we zijn allemaal mensen, die allemaal wel eens fout zitten, ook christenen. Fouten maken is menselijk. Dat je christelijk bent betekend niet dat je nooit meer wat verkeerd doet. Niet om
zijn reactie goed te praten, maar je linkt het nu aan zijn geloof, terwijl dat helemaal niet is waar zijn reactie vandaan komt.

Negatieve ervaringen met mensen heb je overal, dat is niet geloofsafhankelijk. Hoewel het gelovigen zwaarder aangerekend lijkt te worden?

**Geplaatst**: 13-10-16 20:37

Geplaatst: 13-10-16 20:37

Ik heb geen negatieve ervaringen met m'n vriend.. Wel met zijn familie.. Die veroordeeld me, omdat ik niet geloof.. Althans, niet wat zij geloven.. En de andere ervaringen waren met hele andere mensen.. Toen ik zwanger was van m'n dochter hebben ze behoorlijk wat bijbels aan me opgedrongen.. Omdat ik m'n kind anders zou opvoeden zonder liefde.. Dit onder andere.. Vooral het stukje gij zult niet oordelen hebben ze denk ik overgeslagen.. Dit over de mensen waar ik negatieve ervaringen mee heb en die naar de kerk gaan..

**Geplaatst**: 13-10-16 21:35

Geplaatst: 13-10-16 21:35

Ayasha schreef:
Superpony: ik kan alleen maar denken 'wat een hypocriete boel...'

Wij? Je denkt maar hoor. Lekker makkelijk zo oordelen op internet zonder je in een ander te verplaatsen of begrip te hebben voor een ander zijn mening.

Wel meteen een goed voorbeeld. Als je niks met de kerk te maken wil hebben en daar eerlijk over bent, mag dat niet. Ik leef in een vrij land en mag dus een vrije mening hebben.

Het zou toch te gek zijn, dat ik wel rekening moet houden met gelovigen, hun met respect behandel en zij mij niet.

Toevallig na aanleiding van dit topic een goed gesprek gehad met onze zoon en alles is voorbij gekomen. Was een keurig gesprek waarin onze mening gerespecteerd werd en hij kon uitten waar hij het wel of niet mee eens is en bang voor is om evt tegenaan te lopen.

Als voorbeeld hebben wij aangegeven wat voor ons moeilijk zou zijn. Bij zaken zoals wel of niet trouwen in de kerk, dopen van kinderen etc, heb je altijd 2 partijen die het niet geheel eens zullen zijn. Er zal altijd 1 familie gekwetst worden met het wel of niet naar de kerk gaan.
Het is belangrijk dat we daar samen uit gaan komen en naar beide kanten geluisterd gaat worden.

Zo moeilijk als wij het vinden dat hij soms mee gaat naar de kerk uit beleefdheid, zou het voor hun heel moeilijk zijn geweest als dochterlief met een moslim thuis was gekomen. Op den duur misschien wel geaccepteerd, maar niet van harte in eerste instantie. ( En ja!! als er ergens vreselijk gediscrimineerd wordt, is het wel hier op de veluwe )

Christenen hebben ook hun bezwaren tegen dingen, net als wij. Daarom is het een niet slechter of beter dan de ander.

Mensen die geloven, moeten ook begrijpen dat anderen totaal niet geloven en een andere denk en gevoels wijze hebben. Ook al is dat moeilijk voor te stellen.

**Geplaatst**: 13-10-16 22:35

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 22:35

Mwa, ik woon net niet op de Veluwe, wel midden op de bible belt maar ik heb toch niet echt de indruk dat er hier meer gediscrimineerd wordt dan in de randstad

er wonen hier ook niet veel moslims die gediscrimineerd kunnen worden.

**Geplaatst**: 13-10-16 23:12

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 13-10-16 23:12

Er wordt behoorlijk gediscrimineerd.

Onze zoon is 19 en geboren in Almere, dus was van alles gewend. In het Noorden in ons dorp daar, met overwegend hollandse kinderen, schrok hij al van wat er gezegd werd over buitenlanders. Hij kreeg daar in eerste instantie meer van mee. Mijn man is licht getint en wij zijn amsterdammers. Hij is via zijn werk, daar aan werk gekomen, maar die twijfelden behoorlijk aan hem en is hem ook gezegd.

Hier wordt er flink gediscrimineerd uit vooral vooroordelen. Op de middelbare school waren er weinig kinderen met aan andere afkomst. In Harderwijk bijvoorbeeld wel en je wil niet weten wat daarover gezegd wordt.

Speelt bij voetbal ook behoorlijk als ze tegen een team spelen uit een andere plaats waar buitenlandse jongens in spelen.

Sowieso is hier boodschappen doen, winkelen etc echt anders. Al voor ik iets zeg, en je dus iets hoort, merk ik dat al. Mentaliteit is compleet anders.

Wij hebben zelf een zaak gehad in een grote straat in Amsterdam. Deze was er al voor mijn geboorte, dus ik weet niet beter.
OOk daar wordt gediscrimineerd, maar meer door de problemen met bepaalde groepen, met name jongeren, die daarna over 1 kam geschoren worden. Wij zaten niet ver van de diamantbuurt en daar was het een tijd lang echt vreselijk. Vooral ouderen hebben erg moeten wennen.
Wel zijn in de steden zoals Amsterdam en Almere gemengde relaties al heel normaal.

Natuurlijk zijn er hier en daar bezwaren. Vaak roepen vaders; als mn dochter maar niet met een moslim thuiskomt. Maar komt dochterlief thuis met een leuke jongen, zeggen ze; Ja, maar X is een lieve jongen. Zo gaat dat.

Ik merk hier ook wel dat ze veel vooroordelen hebben en ik vermoed toch een beetje uit angst. Zowel in ons kleine dorp in het Noorden als hier, heb ik mensen gesproken die echt niet graag buiten hun dorp komen en een grote stad zoals Amsterdam eng vinden.

**Geplaatst**: 14-10-16 00:14

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 14-10-16 00:14

Superpony: lees mijn berichten in dit topic eens terug en laat me dan weten of je je reactie naar mij graag wil aanpassen.....

**Geplaatst**: 14-10-16 00:40

Geplaatst: 14-10-16 00:40

Ayasha schreef:
Superpony: lees mijn berichten in dit topic eens terug en laat me dan weten of je je reactie naar mij graag wil aanpassen.....

Het was me onduidelijk. Als ik het moet lezen als dat het een hypocriete boel is, die ik beschrijf, neem ik naar jou mijn woorden terug.

Was ook alleen een vraag en als je het naar mij bedoelde een reactie daarop.

Excuses, dan is het een misverstand en begrijpen we elkaar.

**Geplaatst**: 14-10-16 07:43

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 14-10-16 07:43

Ik woon ook tussen de zwarte kousen en heb zelf niks met de kerk. Maar ze zijn zo hypocriet, banketstaaf alles recht wat krom is.
Wel een dingetje bij hun: ze werken wel hard. Ze zorgen er wel voor dat wat ze willen het bij elkaar verdienen. Of zou het dan toch god zijn die hun hier een beetje helpt.....

Nee grapje, er zitten ook gezellige tussen maar het gros is behoorlijk schijnheilig.

Al zou ik als ik moeder ben wel opzij zetten als m'n kleinkind gedoopt zou worden. (Even een kanttekening dat ik zelf gedoopt ben, maar we zijn er allemaal vrij in wat we wel of niet met het geloof doen). Het belangrijkste voor mij zou zijn dat mijn kind gelukkig is met zijn of haar gezinnetje. Dan zijn dat soort dingen de laatste dingen waar ik me druk om maak.
Ik zou me veel drukker maken als het een meisje wordt dat ze constant in rok moet lopen. En die nog lekker omhoog waait als ze aan het fietsen en schommelen zijn. Dat is een dingetje wat ik echt vrouwonvriendelijk vindt.. en dat vind ik lastiger te accepteren dan het dopen of trouwen in een kerk.

**Geplaatst**: 14-10-16 09:51

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 14-10-16 09:51

Ik vind dat er ook heel veel praktische verschillen zijn tussen gelovigen en ongelovigen.Ik ben heel conservatief Rooms-Katholiek en dan zijn sex buiten het huwelijk en ongehuwd samenwonen verboden.Terwijl deze zaken momenteel wel gemeengoed zijn in de rest van de samenleving.Althans hier in Nederland,sinds de uitvinding van de anticonceptiepil. Die ook verboden is voor conservatieve Katholieken.Ook abortus en euthanasie,allemaal strikt verboden! Dus als je je aan de regels van je geloof wilt houden dan gaat dat bijna niet als je een niet-gelovige of anders-gelovige partner hebt.

**Geplaatst**: 14-10-16 10:25

Geplaatst: 14-10-16 10:25

Mavelle schreef:
Maar daar verwar je imo twee dingen. Die negatieve ervaring met je vriend komt niet vanuit het geloof. Vanuit het geloof wordt je namelijk gevraagd respectvol naar iedereen te zijn. Maar we zijn allemaal mensen, die allemaal wel eens fout zitten, ook christenen. Fouten maken is menselijk. Dat je christelijk bent betekend niet dat je nooit meer wat verkeerd doet. Niet om
zijn reactie goed te praten, maar je linkt het nu aan zijn geloof, terwijl dat helemaal niet is waar zijn reactie vandaan komt.

Negatieve ervaringen met mensen heb je overal, dat is niet geloofsafhankelijk. Hoewel het gelovigen zwaarder aangerekend lijkt te worden?

Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik heb meerdere situaties meegemaakt waarin het tegengestelde waar is. Zo waren mijn vroegere buren aangesloten bij een streng gelovige kerk, maar toen zij zelf open stonden voor andermans opvattingen werd dat direct in de kiem gesmoord. Zij hadden hun kinderen naar een openbare school laten gaan, waar onder andere Sinterklaas en kerst gevierd werd. Daar mochten de kinderen niet aan meedoen, sterker nog: ze werden doodgezwegen toen ze dat wel deden.
Een eigen situatie had ik, toen ik bij mijn vorige baas op zondag werkte. Ik reed regelmatig langs de kerk en groette dagelijks de mensen daar. Maar de mensen op zondag keken me kwaad aan en draaiden met een ruk hun hoofd om, alsof ik iets heel ernstigs deed. En zo zijn er meer situaties. Een kennisje van me is streng gelovig en probeert me telkens over te halen mee te gaan naar de kerk. Ik ben er één keer geweest, om te zien hoe het eraan toegaat en een gefundeerde mening te kunnen vormen en voor haar. Sindsdien blijft ze me tussen neus en lippen doorvragen of ik naar de kerk blijf komen (en dat ik vooral de Alpha-cursus moet gaan doen), ondanks dat ik haar in een heel respectvolle en vriendelijke mail (mondeling drong het niet door) heb uitgelegd dat het niet bij mij past. Ik heb ook uitgelegd dat ik nog steeds overtuigd buitenkerkelijk ben en dat ik mij met de natuur verbonden voel. Haar man laat mij in mijn waarde, hij respecteert mijn keuze (lijkt het), hoewel hij het gesprek wel altijd richting de kerk weet te draaien (ongeacht waar we het over hebben). Ik overtuig haar ook niet om te stoppen bij de kerk, dus waarom blijft zij mij dan wel continu vragen om diensten bij te wonen? Niet omdat ze alleen is, want ze heeft heel veel lieve mensen om haar heen en haar man en kinderen zijn er ook altijd bij. Als ik een gesprek met haar voer, dan draait het negen van de tien keer uit op het godsdienstige. Ik luister daar dan gewoon naar, omdat het haar beleving is. Maar andersom heeft ze nog nooit iets van mij 'gewoon' aangehoord, maar altijd de draai weer naar de kerk gegeven.
Mijn oma was na het overlijden van haar man overgehaald door een vriendin om naar de kerk te gaan. Eerst gezellig op de koffie, maar daarna werd ze helemaal ingepalmd en erger nog: het ging nergens anders meer over. Uit respect voor mijn oma hoorde ik die verhalen keer op keer aan, de gezellige oma-gesprekken waren er niet meer. Het werden steeds zwaardere en ernstigere gesprekken. Je zag de glans uit haar ogen verdwijnen en het plezier in het leven - zoals ze dat daarvoor had - was weg. Alles draaide om die kerk en ze werd in mijn beleving totaal gehersenspoeld. Zo jammer! Als ik dan het gesprek wilde terughalen naar hoe we voor die tijd deden (lachen, grapjes maken, filosoferen over van alles, etc.), dan werd daar gewoon overheen gepraat met kerkelijke zaken. Ik merkte aan alles dat ze er moeite mee had, maar ze kon er niet meer weg. Ze was bang.
Ook op straat kom je regelmatig groepjes gelovigen tegen die je willen overtuigen om in hun god te geloven. Ondanks dat ik aangeef geen interesse te hebben, blijven ze volhouden. Ik vind dat neigen naar een sektarisch gebeuren. Geloof komt mijns inziens uit jezelf en moet je niet opgedrongen worden, want dat is alles behalve respectvol naar anderen zijn.

**Geplaatst**: 14-10-16 10:31

Geplaatst: 14-10-16 10:31

anjali schreef:
Ik vind dat er ook heel veel praktische verschillen zijn tussen gelovigen en ongelovigen.Ik ben heel conservatief Rooms-Katholiek en dan zijn sex buiten het huwelijk en ongehuwd samenwonen verboden.Terwijl deze zaken momenteel wel gemeengoed zijn in de rest van de samenleving.Althans hier in Nederland,sinds de uitvinding van de anticonceptiepil. Die ook verboden is voor conservatieve Katholieken.Ook abortus en euthanasie,allemaal strikt verboden! Dus als je je aan de regels van je geloof wilt houden dan gaat dat bijna niet als je een niet-gelovige of anders-gelovige partner hebt.

Dat was vóór de anticonceptiepil niet anders.

Het is waar, dat het lastiger wordt zonder pil, maar in de middeleeuwen waren er al manieren om (stiekeme) abortus te plegen. De vroedvrouwen in die tijd hadden niet alleen de taak om baby's geboren te laten worden, maar hielpen in sommige gevallen ook om de zwangerschap af te breken.
De familie van een oud-collega van mij was streng gelovig en zij was verplicht zich aan de regels te houden (geen seks voor het huwelijk). Zij kon mij vertellen dat zij niet als maagd het huwelijk in zou gaan. Het is net als met kinderen: hoe meer je verbiedt, hoe interessanter het wordt om het wel te doen.

**Geplaatst**: 14-10-16 10:42

Re: Relatie tussen christelijke en ongelovige

Geplaatst: 14-10-16 10:42

Ik zie allemaal voorbeelden voorbij komen van extreme gevallen, dat is niet representatief voor alle gelovige mensen gelukkig. Alhoewel ik me voor kan stellen wanneer je midden in de bible belt woont en zelfs pissig aangekeken wordt als je op zondag langs de kerk rijdt, je gaat denken dat het overal zo is. Als ik hier achter op het erf ga staan heb ik uitzicht op maar liefst 3 kerken in een omgeving van 5 km, toch zit ik hier niet tussen extremisten en is het hier gemoedelijk en over het algemeen erg gezellig

Ik voel me als ongelovige ook totaal niet buitengesloten oid en men doet ook geen enkele poging om mij te brainwashen.

**Geplaatst**: 14-10-16 10:59

Geplaatst: 14-10-16 10:59

Ik woon in de Randstad en deze situaties betroffen verschillende religies op verschillende plekken. In willekeurige volgorde:

- Jehova
- Pinkstergemeente
- Doopsgezinden
- Katholiek (Gregoriaans)
- Christelijk

En er schoot me nog een situatie van mijn huidige werk te binnen. Een jochie wilde een prentenboek van Hekselientje lenen, maar de juf griste hem behoorlijk hard uit zijn hand. Ze had moeite om vriendelijk te blijven: "Dát..." en toen ze mij zag kijken, op iets vriendelijkere toon "... nemen we dit keer niet mee. Misschien een volgende keer." (Christelijke school)
Terwijl ik onlangs ook bij een openbare school stond en een jochie zei: "Wij hebben een nieuw kindje in de klas. Hij doet aan de Islam*, dus ik wil graag een boekje daarvan lenen. Dan weet ik wat dat is."
Zo kan het dus ook.

* Ik heb achteraf even gegrinnikt, want de kinderen spreken iets wel vaker op hun eigen logische manier uit.

Aanvulling: een vorige baas van me was ook religieus, maar heeft het er nooit over gehad. Hij vloekte soms ook en liet iedereen in zijn waarde. Dus ik heb gelukkig ook een goede ervaring.

**Geplaatst**: 14-10-16 11:02

Geplaatst: 14-10-16 11:02

superpony schreef:
Ayasha schreef:
Superpony: lees mijn berichten in dit topic eens terug en laat me dan weten of je je reactie naar mij graag wil aanpassen.....

Het was me onduidelijk. Als ik het moet lezen als dat het een hypocriete boel is, die ik beschrijf, neem ik naar jou mijn woorden terug.

Was ook alleen een vraag en als je het naar mij bedoelde een reactie daarop.

Excuses, dan is het een misverstand en begrijpen we elkaar.

Ik vind hetgeen in jouw bericht staat hypocriet in die zin: Ze werken wel op zondag maar niemand mag het weten. :roll:

En als het voor hun oogst is, dan werken ze ook.... Dus zoveel vertrouwen is er dan ook weer niet in god....
Dat bedoelde ik met hypocriete boel.

Zou niks voor mij zijn om daar te wonen.

Onze buren hier zijn voor zover ik weet niet streng gelovig maar ze houden wel rust op zondag. Ja kijk, wij zijn een huis aan het verbouwen. We doen dan wel de klussen die niet te zeer storen overigens. Zodat zij ook rustig in hun tuin kunnen zitten als ze willen maar dat lijkt me sowieso normaal, dat je zorgt dat je buren ook eens rust hebben. :')

Maar we gaan niet de hele dag niksen omdat zij rust willen houden...

**Geplaatst**: 14-10-16 11:25

Geplaatst: 14-10-16 11:25

Met een extremistisch gelovige zou ik ook niet samen kunnen leven. De meeste christenen (buiten de bijbelbelt) zijn niet zo extremistisch gelukkig en daar kan ik het als ongelovige prima mee vinden.

Je moet mij niet willen bekeren of afkeuren dat ik op zondag ook leuke dingen wil gaan doen inderdaad, want dan respecteer je mijn mening dus ook niet. Andersom ga ik ook niet proberen om iemand te veranderen die graag naar de kerk wil, zondagsrust wil houden en wil bidden voor het eten en hieraan steun ondervind.

Ik ben zelf redelijk vrij opgevoed en heb kennis gemaakt met het geloof (als in wel eens mee geweest naar de kerk en de Bijbelverhalen gelezen), maar mocht hierin zelf bepalen wat ik ermee deed en wat ik ervan vond. Heb hierover veel gesprekken gevoerd met mijn ouders. Als puber merkte ik dat ik meer had met de evolutietheorie van Darwin dan met het scheppingsverhaal en heb ik de kerk definitief uitgezwaaid.

Ik moet altijd wel grinniken om het 'geen seks voor het huwelijk'. Ik ken verhalen over mijn grootouders generatie (dus geboren in de jaren '20) van jongeren die ineens met een smoes naar de andere kant van het land verhuisden om daar te bevallen en eventueel een tante komt opdraven als 'moeder van de baby zijnde' of 'moetjes' met 8 maanden na het ja-woord een 'te vroeg geboren' kind. Alles om voor de dorpsgenoten maar te verdoezelen dat het heilige kroost toch niet zo heilig is. :')

Nomineer dit bericht ×