Maar zoveel had ik er nooit gewild , altijd zwanger.
Wij zeiden altijd: Ons mam is net een bus, altijd vol.
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Reusje0504 schreef:Voor de mensen die 1 kind ideaal vinden of zelf enig kind zijn;
Wat vinden jullie ervan als beide ouders zijn overleden en er dus geen familie overblijft? Of in de volwassen periode van je leven (geen neefjes, nichtjes, of iemand om zorgen over je ouders mee te delen?)
Gewoon uit interesse
Reusje0504 schreef:Voor de mensen die 1 kind ideaal vinden of zelf enig kind zijn;
Wat vinden jullie ervan als beide ouders zijn overleden en er dus geen familie overblijft? Of in de volwassen periode van je leven (geen neefjes, nichtjes, of iemand om zorgen over je ouders mee te delen?)
Gewoon uit interesse
Reusje0504 schreef:Voor de mensen die 1 kind ideaal vinden of zelf enig kind zijn;
Wat vinden jullie ervan als beide ouders zijn overleden en er dus geen familie overblijft? Of in de volwassen periode van je leven (geen neefjes, nichtjes, of iemand om zorgen over je ouders mee te delen?)
Gewoon uit interesse
denisewinter schreef:Heb idd ook altijd gezegd zolang het maar geen tweeling is . Toen ik het hoorde kon ik ook echt wel huilen. Maar nu dat ik eraan gewent ben vind ik het leuk hoor. Ben in 1 keer klaar. Helaas geen meisje wat ik ook gehoopt had maar ben net zo blij met 2 jongen. Zolang het maar gezond is. Dat is het aller belangrijkste. Is al een geschenk uit de hemel als je der 1 krijgt.
Fair schreef:1.. Ik wil als ik een kind krijg, mij 100% kunnen focussen op 1 kind en die zo goed mogelijk will n kunnen begeleiden, opvoeden en liefde geven.
Eventueel als het kind minimaal 6 is een 2e.. Dan Heeft het kind een fijne begeleiding gehad in de eerste levensjaren. Plus als ze 6 zijn, dan begrijpen ze het idee 'broertje en zusje' veel beter. Zo leert het kind ook goed om te gaan met een broertje en zusje, het verzorgen etc.
Daarnaast is het 1e kind wat ouder, gaat al naar school etc. Daardoor kan ik me weer beter focussen op het 2e kind.
door het leeftijdsverschil ontstaat er een veel fijnere broer/zus verhouding. Minder ruzie en meer op elkaar passen. Ik vind het ook gewoon belangerijk dat ik een kind optimaal de aandacht kan geven dat het nodig heeft, en dat ik geen steken laat vallen omdat ik bijvoorbeeld geen tijd heb of omdat ik mijn aandacht moet verdelen.
Deze keuze is gebasseerd op dat ik zelf een oudere broer heb en dat veel fijner vind. Daarnaast heb ik mijzelf beter kunnen ontwikkelen omdat ik inderdaad optimaal de aandacht kreeg.
)
verootjoo schreef:denisewinter schreef:Heb idd ook altijd gezegd zolang het maar geen tweeling is . Toen ik het hoorde kon ik ook echt wel huilen. Maar nu dat ik eraan gewent ben vind ik het leuk hoor. Ben in 1 keer klaar. Helaas geen meisje wat ik ook gehoopt had maar ben net zo blij met 2 jongen. Zolang het maar gezond is. Dat is het aller belangrijkste. Is al een geschenk uit de hemel als je der 1 krijgt.
Lijkt mij ook wel, maar als je hoort wát er allemaal fout kan gaan... Gedeelde navelstreng/placenta waardoor er een overlijd of dat je een bijzonder spannende ingreep moet ondergaan, een te veel voeding/ander te weinig, grotere kans op vroeggeboorte, kindjes op de nicu, eentje overleden.... Pffff mij te stressvol een tweelingzwangerschap. Maar zo mooi als het allemaal goed gaat
sorry dat wist ik niet
wilde je niet bang maken

Reusje0504 schreef:Voor de mensen die 1 kind ideaal vinden of zelf enig kind zijn;
Wat vinden jullie ervan als beide ouders zijn overleden en er dus geen familie overblijft? Of in de volwassen periode van je leven (geen neefjes, nichtjes, of iemand om zorgen over je ouders mee te delen?)
Gewoon uit interesse




kan zo lief alleen spelen , maar ook samen met andere kindjes is geen probleem ( ze gaat almsinds ze 10 wk is 1 dag in de week naar het agrarisch kinderdagverblijf ) en ook bij ons in het dorp zijn veel kindjes en die zijn ook helemaal gek van haar... Ze is dus nooit " alleen "