bigone schreef:Hou nu ook echt de eer aan jezelf, cadeautjes de prullenbak in, alles blokkeren en verwijderen en doorgaan met je leven. Hij zal echt nog wel weer een keer van gedachten veranderen maar ga er niet op zitten wachten en ga genieten, zonder hem.
Als ik dat had gedaan, dan was ik nu niet samen met mijn fantastische vent.
Kijk TS, volg je hart gewoon. Wat is er nu verkeerd aan liefde een kans te geven? Ja, je hart kan gebroken worden, maar iemand die vanaf dag 1 geen minuut zonder je kan, is ook in staat om je hart te breken. Ondanks alle hordes die mijn vriend en ik hebben moeten nemen en al de pijn en verdriet die ik daardoor gehad heb, zou ik hem voor geen geld ter wereld willen inruilen. Wij zijn absoluut geen klef koppel en zeggen amper dat we mekaar graag zien, maar we zijn echt wel een sterk stel en we voelen ons goed bij mekaar. Je moet gewoon doen wat je gevoel je zegt en trek je daarbij niets aan van datgene wat de maatschappelijke norm zou zijn.
.
) en uiteindelijk kwamen we 15 jaar en 3 kinderen verder. Met hobbels en paniekreacties, maar wel met de intenties om 'iets' met elkaar te hebben.
