Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
het is een waardeloze situatie die helaas heel vaak voorkomt.098 schreef:Dat heb ik mijn vriend ook al gezegd.
Verkoop het maar weer terug, beginnen wij wel ergens op nieuw.
ik vind het helemaal niet erg als schoonvader nog advies geeft en soms mee helpt.
Maar hij moet ons wel ons eigen ding laten doen, en standaart opleggen zoals hij vind dat het moet.
Maar dat krijg je dus niet aan zijn verstand.
Ben benieuwd naar de psycholoog volgende week.
Hoop dat ik zo wat meer rust krijg.
Wij zijn jaren verder, maar gelukkig heeft mijn man voor mij gekozen! En verjaardagen... die komen we nu gewoon door
Zelfs de pakjes stro... 'ja, maar dat is toch logisch'?? Nee, als ik ze weg wil geven, moet ik weten of dat mag
098 schreef:D-Day vandaag, zit nu in de wachtkamer.
Vriend merkte op dat het wel beter ging.
Heb 'm verteld dat dat niet vreemd was, vaders in het ziekenhuis geeft mij weer ruimte tot ademen.
Hij is overigens weer thuis, maar nog niet echt op stal.
Stiekem hoop ik dat het zo blijft, maar ik weet dat het ijdele hoop is.
Edit: via uitzendbureau wel een tijdelijke baan voor minimaal 6 weken gevonden. Van hier uit hoop ik verder te kunnen zoeken naar een andere baan.
