Jolien_x schreef:Majabeestje schreef:Herkenbaar verhaal!
Wij hebben ook een pauze gehad, dat is inmiddels alweer bijna 15 jaar geleden.. Ook wij gingen direct vanuit thuis samenwonen en liepen ook vast in de communicatie. We zijn een paar keer (!) uit elkaar geweest en na veel verdriet en elkaar toch missen na een lannnggg gesprek weer bij elkaar gekomen. We hebben afgesproken altijd met elkaar te praten, sowieso elke week een avond met elkaar te gaan zitten en te praten. Wat gaat er goed, wat niet, wat zit je dwars, wat vind je leuk. Klinkt suf maar het werkt erg goed. Nu hebben we dat vaste moment niet meer nodig, hebben beide geleerd dingen uit te spreken en aan te voelen. Inmiddels getrouwd en 2 kinderen verder en kan me geen betere vent (en relatie) wensen
Morgen spreek ik hem weer in 'real life' en wilde ik dat ook gaan voorstellen. Dan eerst maar planmatig. We weten allebei dondersgoed dat we beter moeten communiceren, maar hoe kom je daarachter dat je dat moest als je beide in je 1e echte relatie zit. Voor een volgende keer weet ik nu wel waar ik op letten moet. Dus in dat opzicht hebben we beiden veel geleerd door deze pauze in te lassen en hopen dat we vandaaruit onze basis kunnen versterken en er weer voor te kunnen gaan. (Het klinkt wel mooi haha, nu nog waarmaken)
Ik denk dat dat prima kan. Mits je dat beide ook wil. Dat is het enige wat belangrijk is, beide het gevoel hebben dit aan te willen pakken. Samen. Dan komt het wel goed. Maar dat cliché klopt gewoon, je moet er aan werken. En wat bij ons ook wel een fijn besef was: dit probleem ga je gewoon weer tegenkomen in een eventuele volgende relatie. Dus je kan wel uit elkaar gaan als je wel gek op elkaar bent, je gaat het hoe dan ook weer tegenkomen. Het gaf ons een heel prettig gevoel, beseffen dat we het gewoon altijd met elkaar gaan oplossen en niet meer uit elkaar gaan, die afspraak hadden we gemaakt. Gaf zoveel rust.[/quote]
Dankjewel voor je verhaal. Dat geeft mij weer positieve energie dat het wel goed kan gaan na een pauze!


