Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-09-15 14:29

Geplaatst: 08-09-15 14:29

Ik heb vanaf mijn 14e gewerkt, ben nu dus 28 en woon nog thuis. Pas afgestudeerd, heb nu een baan. Zit op ongeveer 2500 bruto.

Mijn ouders zitten er niet mee dat ik thuis woon, m'n broertje van 25 woont ook nog thuis. We hebben een groot huis, niemand loopt elkaar in de weg. Ik kook regelmatig, draag m'n steentje bij. Hoef overigens geen kostgeld te betalen. Sterker nog, mijn zorgverzekering en telefoonrekening werden tot vorig jaar nog door mijn ouders betaald. Toen heb ik dat zelf overgenomen, vond dat het nu wel een keer kon.

M'n zusje is op haar 20e het huis uit gegaan. Ook helemaal prima!

Ik zit er niet mee hoor.

*edit*
Ik kan dus prima koken, wassen, het huishouden doen, etc. Eigenlijk regel ik alles thuis wat betreft techniek, abonnementen, etc.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:29

Geplaatst: 08-09-15 14:29

Mwah, een deel zal inderdaad luiheid zijn. M'n tante kan echt niet koken, ondanks dat ze twee kinderen heeft, m'n oom kookte altijd dus het hoefde ook niet echt. Maar ja, nu zijn ze gescheiden en heft ze ineens een probleem, ze is in de 40 en echt al jaren niet in de buurt van een keuken geweest :')

Een meisje waarmee ik op school heb gezeten plaatste een foto van pasta in een pan (zonder water) op Facebook en vroeg waarom het niet gaar werd. Ze meende het ook echt.

De overhemden van m'n vriend moeten gestreken worden maar dat doet 'ie uiteraard zelf. En dan alleen de voorkant en dan houdt hij de hele dag z'n jasje aan, ook als het bloedheet is

Toppunt van lui. Ik strijk alleen als de kleren die ik aan wil nog niet 100% droog zijn.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:35

Geplaatst: 08-09-15 14:35

Heeft voor mij ook heel lang geduurd voordat ik door had waarom mijn aardappels niet goed gaarden, ik dacht dat het op dezelfde manier moest als pasta: eerst water koken, dan erin pleuren :')

Koken is iig niet mijn talent hahaha

**Geplaatst**: 08-09-15 14:39

Geplaatst: 08-09-15 14:39

Ik kook tegenwoordig beter dan m'n moeder..

''Mam, hamburgers hoeven geen uur te sudderen. Kijk, op de verpakking staat 8 minuten bakken.'' :')

**Geplaatst**: 08-09-15 14:41

Geplaatst: 08-09-15 14:41

Mioux schreef:
@shenavallie hier was het ook normaal eigenlijk, zo van als je op jezelf komt betaal je ook huur. Hier konden mijn ouders beide werkend wel betalen ,maar was hier meer principe. Ging niet eens om hoog bedrag destijds, maar meer dat je ook meebetaalde. (vaak kreeg je dat weer terug als pa of ma of beide weer eens wat gehaald hadden voor je of zeiden bestel maar kleding van dat bedrag betalen wij haha)

Herkenbaar!

**Geplaatst**: 08-09-15 14:43

Geplaatst: 08-09-15 14:43

Dreamy schreef:
Ik moest, zodra ik een baan had, kostgeld betalen. Nu ik een fijne baan heb, betaal ik ook rond de 250,- kostgeld en dat vind ik zeker niet meer dan normaal! Ik vraag mijn moeder ook nooit om geld. Paardlief en alles wat erbij komt kijken betaal ik zelf en heb dan ook van tevoren voor een mooie spaarpot gezorgd zodat ik financieel niet van haar (of een ander) afhankelijk hoef te zijn.

Ik vind dat ik qua financieen best goed bezig ben. Ik schaam me er echter wel voor dat ik nooit écht heb leren koken of wassen/strijken (af en toe wel simpele gerechtjes gemaakt of simpele wasjes)..
Mijn moeder doet dat liever zelf, net als de rest van het huishouden. Ik doe uiteraard wel zelf mijn kamer

Koken zou ik best willen doen, maar ik werk onregelmatig dus ik eet 5 van de 7 dagen op werk of iets simpels na een nachtdienst zodat ik m'n bed snel in kan. (En dan slaap ik dus rond etenstijd)

Er zijn (hier althans) meerdere "kookscholen", waar je in een middag of avond een leuke maaltijd leert maken. En anders is 24 Kitchen ook heel leuk om te kijken! +:)+

**Geplaatst**: 08-09-15 14:43

Geplaatst: 08-09-15 14:43

Ik maak allemaal van die gerechten die we thuis altijd aten, en dan moet ik m'n moeder appen om te vragen wat ze er precies allemaal in deed :')

Ik app m'n moeder eigenlijk altijd als ik iets in huis niet weet, zo zelfstandig ben ik dus :')

Ik wist ook niet hoe je rijst moest koken want m'n moeder deed dat altijd in de stoomoven en die had ik niet. Oeps.

Ik kook beter dan m'n vader en die kan best heel goed koken! Hij doet altijd olijfolie in het water voor de pasta. M'n vriend ook trouwens. Het klinkt heel stom maar ik kan daar echt slecht tegen, m'n vader doet het ook als ik aan het koken ben :')

"Pap, heb je weer olijfolie in het water gegooid?" "... Nee..." "Het is olie. Ik kan het zien drijven. Ik heb het niet gedaan. Je hebt olie in het water gedaan?" "Ja dat is lekker" :')

**Geplaatst**: 08-09-15 14:46

Geplaatst: 08-09-15 14:46

miccamaaike schreef:
Ik ben op mijn 18e uit huis gegaan, mijn vriend pas op zijn 24e.
Ik heb een hele leuke studententijd gehad, terwijl mijn vriend zijn studententijd heel anders heeft ervaren. Die wilde gewoon zo snel mogelijk klaar zijn met zijn studie en ging dus op zijn 21e aan t werk. Hebben toevallig dezelfde studie gedaan, allebei in dezelfde periode, maar hebben elkaar pas daarna leren kennen. Is maar goed ook, want ik leerde hem kennen toen hij al wel op zichzelf woonde, anders was dat voor mij echt een gigantische afknapper geweest

Ik denk dat iedereen prima voor zichzelf kan kiezen. Ik ben blij dat ik jong het huis uit ging, zou ook echt niet thuis meer hoeven wonen. Kan t overigens prima vinden met mijn ouders.

Wat ik hier wel veel zie zijn meiden met paarden en dat het door het paard heel lastig is om op jezelf te gaan. Ik denk ook dat in je eentje met een paard en huis best wel lastig kan zijn financieel gezien. Persoonlijk zou ik t andersom doen, eerst op mezelf en als er financieel ruimte is, dan pas een paard erbij. Maar goed als dat paard er al jaren is is dat misschien lastig.

Wil overigens niemand voor t hoofd stoten, want iedereen moet gewoon lekker doen wat goed voelt.

Mijn man was 21 toen hij pas op zichzelf ging en kwam van het ene gespreide bed in het andere. Het leek af en toe wel of ik een volwassen kind in huis had, dat ik nog van alles moest leren. Het werd altijd voor hem gedaan. Dat heeft hij - zij het dat het wat geduld van mijn kant vergde - uiteindelijk wel geleerd. In dat opzicht ben ik best een harde, maar dat ben ik voor mijzelf ook.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:48

Geplaatst: 08-09-15 14:48

Janine1990 schreef:
Eulogy schreef:
Oh, het zal vast ook van de persoon afhangen hoor, maar in mijn omgeving zie ik eigenlijk alleen mensen van in de 20 die niks sparen en al hun geld uitgeven omdat ze toch geen vaste lasten hebben. Die bovendien ook niet weten dat een huis niet vanzelf schoon blijft, borden niet vanzelf worden afgewassen en je kleren zichzelf niet wassen Heb het helaas deze week nog ondervonden, toen er twee vrienden op ons huis en de kat pasten toen mijn vriend en ik op vakantie waren en wij zondagavond thuis kwamen in een bende.

Ja, dat vind ik een behoorlijk kwalijke zaak, maar als het bij jou anders is, dan is dat toch prima? Ik zou het alleen niet kunnen.

Ik wil niet weten in wat voor omgeving jij woont
Dat vind ik inderdaad heel ernstig...
Maar hoe weet jij dat ze niets sparen? Kan je op hun bankrekening kijken?

Overigens kende ik wel iemand die niet wist hoe hij moest afwassen. Afschuwelijk ranzig... Bah... Ben er ook nooit weer thuis geweest... Dan denk ik: Koop op z'n minst een kleine vaatwasser. Zo duur zijn die kleintjes niet en je bent toch maar alleen.

Maar ik snap ook niet dat mensen alleen thuis blijven als hun ouders op vakantie zijn en er een puinhoop van maken. Een puinhoop heb ik van mijn kamer, maar niet van het huis...

Een nicht van mij was pas halverwege 30 toen ze op zichzelf ging en die maakte er ook een puinhoop van. Het was dat haar vriend haar een beetje wegwijs maakte. Zij paste eens op ons huis toen ze nog bij haar ouders woonde: op de laatste dag moest haar moeder nog helpen om ons huis schoon en aan kant te maken, want ze zag zelf niet wat voor bende ze ervan had gemaakt.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:49

Geplaatst: 08-09-15 14:49

Eulogy schreef:
Mwah, een deel zal inderdaad luiheid zijn. M'n tante kan echt niet koken, ondanks dat ze twee kinderen heeft, m'n oom kookte altijd dus het hoefde ook niet echt. Maar ja, nu zijn ze gescheiden en heft ze ineens een probleem, ze is in de 40 en echt al jaren niet in de buurt van een keuken geweest
Een meisje waarmee ik op school heb gezeten plaatste een foto van pasta in een pan (zonder water) op Facebook en vroeg waarom het niet gaar werd. Ze meende het ook echt.

De overhemden van m'n vriend moeten gestreken worden maar dat doet 'ie uiteraard zelf. En dan alleen de voorkant en dan houdt hij de hele dag z'n jasje aan, ook als het bloedheet is Toppunt van lui. Ik strijk alleen als de kleren die ik aan wil nog niet 100% droog zijn.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:50

Geplaatst: 08-09-15 14:50

Eulogy schreef:
Ik maak allemaal van die gerechten die we thuis altijd aten, en dan moet ik m'n moeder appen om te vragen wat ze er precies allemaal in deed Ik app m'n moeder eigenlijk altijd als ik iets in huis niet weet, zo zelfstandig ben ik dus
Ik wist ook niet hoe je rijst moest koken want m'n moeder deed dat altijd in de stoomoven en die had ik niet. Oeps.

Ik kook beter dan m'n vader en die kan best heel goed koken! Hij doet altijd olijfolie in het water voor de pasta. M'n vriend ook trouwens. Het klinkt heel stom maar ik kan daar echt slecht tegen, m'n vader doet het ook als ik aan het koken ben "Pap, heb je weer olijfolie in het water gegooid?" "... Nee..." "Het is olie. Ik kan het zien drijven. Ik heb het niet gedaan. Je hebt olie in het water gedaan?" "Ja dat is lekker"

Oh, dat doe ik ook standaard: olijfolie of zonnebloemolie, een scheutje.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:51

Geplaatst: 08-09-15 14:51

Ja hoor, hier ook!
24, wel al 4,5 jaar een relatie maar woon nog lekker thuis.

Net een paard gekocht, dus samenwonen kan nog wel 2 a 3 jaartjes wachten

**Geplaatst**: 08-09-15 14:52

Geplaatst: 08-09-15 14:52

ReJo schreef:
Ja hoor, hier ook!
24, wel al 4,5 jaar een relatie maar woon nog lekker thuis.

Net een paard gekocht, dus samenwonen kan nog wel 2 a 3 jaartjes wachten

Als die laatste zin door je ouders is bedacht, denk ik: oké, dat is hun keuze.
Als die laatste zin door jou zelf is bedacht, denk ik: oké, dit is het nummer van de woningbouwvereniging.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:55

Geplaatst: 08-09-15 14:55

Eulogy schreef:
Ik snap ook niet dat er mensen zijn die niet eens een ei kunnen bakken

Hahaha laat mij een hele maaltijd probleemloos bereiden, maar een spiegelei...nee dat loopt nog altijd af op een drama hoor :')

. Maar de rest gaat wel, en ik kook wel graag dus dan ga je vanzelf dingen doen. Zoals iemand eerder opmerkte: Google is my best friend (of soms ook wel eens mijn moeder). Bv, ik wist niet hoe lang broccoli nodig had om gaar te worden. Even gegoogled en ik wist het. Kan je peterselie nu wel of niet in de vriezer bewaren? Google weet het. Mocht ik onderbroeken nu op 60 graden doen? Allemaal makkelijk te vinden als ik mijn moeder niet wil storen. Als je wil heb je alle dingen vlug geleerd.

Shenaville, dat had ik dus ook bij mijn ex. Die meende ook dat ik alles voor hem moest doen in het huishouden. Was ook zo thuis opgevoed dat mama het allemaal wel deed. Kreeg hem dat ook niet aan zijn verstand.
Nu heb ik een vriend die geleerd heeft dat huishouden een taak is die je met twee doet. En wàt een verademing! Zonder het te zeggen doet hij dingen, als hij me bezig ziet met de was opplooien of de afwas komt hij spontaan helpen. Echt heerlijk :+:

. En nochtans was het mijn ex die thuis altijd heeft moeten bijdragen in het kostgeld.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:57

Geplaatst: 08-09-15 14:57

23 is toch heel jong om uit huis te gaan? In mijn omgeving dan toch. Dan kom je net van school in veel gevallen, hebt nog geen kans gehad om met werken een mooie spaarpot op te bouwen. Ik ben zelf op mijn 23ste het huis uit gegaan, ik had toen werk gevonden dat te ver was van mijn ouderlijk huis, en ben dan sneller dan gepland gaan samenwonen met mijn vriend. Mijn ouders waren uiteraard akkoord, maar hadden het er stiekem best moeilijk mee.

Op mijn 25ste was die relatie afgelopen, en ik ben toen terug thuis gaan wonen. Mijn ouders vonden dat geen enkel probleem, ze vonden het juist leuk om mij terug in huis te hebben. Ik heb nooit kostgeld moeten betalen, en heb toen echt veel gespaard. Ik kan mij voorstellen dat als ik het geld door ramen en deuren gegooid zou hebben, ze wel kostengeld gevraagd zouden hebben. Ik zou persoonlijk ook niet tot mijn 30 thuis gewoond willen hebben, maar als andere mensen dat wel willen, en hun ouders vinden dat ok, is het toch goed?

Ik heb trouwens thuis zelfs nooit moeten helpen in het huishouden, eigen kamer opruimen, was in de wasmand, en af en toe mee helpen afwassen was al lang voldoende. En toch was de overstap naar alleen wonen helemaal niet zo groot, ik wist echt wel hoe de wereld draaide, kon goed omgaan met geld. En huishouden doen, tja, in het begin was het wat chaotisch, maar al doende leer je en na een paar weken verliep dat gewoon goed.

Intussen ben ik 32, woon sinds mijn 27ste samen met mijn vriend in een koophuis. Maar eerlijk, moest deze relatie ooit spaak lopen (ik hoop natuurlijk van niet) en mijn ouders hebben nog steeds de plaats en staan er nog steeds voor open, zou ik zeker overwegen om even terug bij hen in te trekken. Niet meer als lange termijnoplossing, maar als het is om even terug op mijn positieven te komen, en te zoeken naar een woning die aan mijn wensen voldoet, zie ik niet in waarom niet.

**Geplaatst**: 08-09-15 14:57

Geplaatst: 08-09-15 14:57

Kwanyin schreef:
Eulogy schreef:
Ik snap ook niet dat er mensen zijn die niet eens een ei kunnen bakken

Hahaha laat mij een hele maaltijd probleemloos bereiden, maar een spiegelei...nee dat loopt nog altijd af op een drama hoor . Maar de rest gaat wel, en ik kook wel graag dus dan ga je vanzelf dingen doen. Zoals iemand eerder opmerkte: Google is my best friend (of soms ook wel eens mijn moeder). Bv, ik wist niet hoe lang broccoli nodig had om gaar te worden. Even gegoogled en ik wist het. Kan je peterselie nu wel of niet in de vriezer bewaren? Google weet het. Mocht ik onderbroeken nu op 60 graden doen? Allemaal makkelijk te vinden als ik mijn moeder niet wil storen. Als je wil heb je alle dingen vlug geleerd.

Shenaville, dat had ik dus ook bij mijn ex. Die meende ook dat ik alles voor hem moest doen in het huishouden. Was ook zo thuis opgevoed dat mama het allemaal wel deed. Kreeg hem dat ook niet aan zijn verstand.
Nu heb ik een vriend die geleerd heeft dat huishouden een taak is die je met twee doet. En wàt een verademing! Zonder het te zeggen doet hij dingen, als hij me bezig ziet met de was opplooien of de afwas komt hij spontaan helpen. Echt heerlijk . En nochtans was het mijn ex die thuis altijd heeft moeten bijdragen in het kostgeld.

Top, dat is erg fijn! Mijn man heeft dat na al die jaren inmiddels ook: ziet hij mij wat doen, gaat hij ook spontaan aan de bak.

En wat betreft jouw ex: die betaalde geen kostgeld, maar het loon van zijn moeder voor al haar harde werken!

**Geplaatst**: 08-09-15 15:00

Geplaatst: 08-09-15 15:00

Ik kan ook geen ei bakken maar wel hele maaltijden :')

**Geplaatst**: 08-09-15 15:03

Geplaatst: 08-09-15 15:03

Cowgirl83 schreef:
23 is toch heel jong om uit huis te gaan? In mijn omgeving dan toch. Dan kom je net van school in veel gevallen, hebt nog geen kans gehad om met werken een mooie spaarpot op te bouwen. Ik ben zelf op mijn 23ste het huis uit gegaan, ik had toen werk gevonden dat te ver was van mijn ouderlijk huis, en ben dan sneller dan gepland gaan samenwonen met mijn vriend. Mijn ouders waren uiteraard akkoord, maar hadden het er stiekem best moeilijk mee.

Op mijn 25ste was die relatie afgelopen, en ik ben toen terug thuis gaan wonen. Mijn ouders vonden dat geen enkel probleem, ze vonden het juist leuk om mij terug in huis te hebben. Ik heb nooit kostgeld moeten betalen, en heb toen echt veel gespaard. Ik kan mij voorstellen dat als ik het geld door ramen en deuren gegooid zou hebben, ze wel kostengeld gevraagd zouden hebben. Ik zou persoonlijk ook niet tot mijn 30 thuis gewoond willen hebben, maar als andere mensen dat wel willen, en hun ouders vinden dat ok, is het toch goed?

Ik heb trouwens thuis zelfs nooit moeten helpen in het huishouden, eigen kamer opruimen, was in de wasmand, en af en toe mee helpen afwassen was al lang voldoende. En toch was de overstap naar alleen wonen helemaal niet zo groot, ik wist echt wel hoe de wereld draaide, kon goed omgaan met geld. En huishouden doen, tja, in het begin was het wat chaotisch, maar al doende leer je en na een paar weken verliep dat gewoon goed.

Intussen ben ik 32, woon sinds mijn 27ste samen met mijn vriend in een koophuis. Maar eerlijk, moest deze relatie ooit spaak lopen (ik hoop natuurlijk van niet) en mijn ouders hebben nog steeds de plaats en staan er nog steeds voor open, zou ik zeker overwegen om even terug bij hen in te trekken. Niet meer als lange termijnoplossing, maar als het is om even terug op mijn positieven te komen, en te zoeken naar een woning die aan mijn wensen voldoet, zie ik niet in waarom niet.

Toen ik met mijn 18e op mijzelf ging (samen)wonen, zat ik ook nog op school (Hoge School). Het was aanpoten voor ons allebei, maar het heeft mij in ieder geval wel sterk gemaakt. Ik weet nu dat ik ook met minder toe kan en van aanpakken weet. Bij mij geen half werk. Uiteraard pak ik hier en daar wel mijn rust (zoals nu even op Bokt), maar daarna is het weer in de benen.
Ik had vroeger geen eisenpakket, iets wat ik bij de huidige jeugd wel tegenkom. Iets moet minimaal dit zijn, dat hebben, etc. Ik zat met alle liefde op een sinaasappelkistje als ik geen stoel had. En behang? Als je een beetje creatief bent, dan kun je met verf een heel eind komen. Een bed had ik niet, wel een matras op de grond en - na wat sparen - kon ik later een bedbodem kopen. Pas in mijn volgende huis kwam er een heus bed. Ik hoefde alles niet nieuw te hebben, was heel dankbaar met tweedehands spulletjes van familie en vrienden. Het is leuker als je steeds wat nieuws kunt kopen, dan dat je alles al hebt. Heb je ook niets meer om te dromen/wensen. Althans, zo heb ik het ervaren. Ik kan nog steeds heel blij worden van een kastje dat iemand eigenlijk wel wil doen. Even schuren, kwastje erover en je hebt een super leuk "nieuw" kastje.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-15 15:04

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-15 15:04

ReJo schreef:
Ja hoor, hier ook!
24, wel al 4,5 jaar een relatie maar woon nog lekker thuis.

Net een paard gekocht, dus samenwonen kan nog wel 2 a 3 jaartjes wachten

Dat zou ik dan weer niet kunnen.

**Geplaatst**: 08-09-15 15:04

Geplaatst: 08-09-15 15:04

Shenavallie schreef:
Top, dat is erg fijn! Mijn man heeft dat na al die jaren inmiddels ook: ziet hij mij wat doen, gaat hij ook spontaan aan de bak.

En wat betreft jouw ex: die betaalde geen kostgeld, maar het loon van zijn moeder voor al haar harde werken!

Haha inderdaad

Om je een voorbeeld te geven: als ik niet tegen mijn ex zei "dat moet gedaan worden", dan werd het niet gedaan. Zo moest ik eens naar een belangrijk examen 's avonds. Thuisgekomen, vlug avondeten gemaakt, moest vlug door dus had alles gewoon laten staan en mijn ex was er nog niet.
Kom ik om 10 uur 's avonds terug. Zie ik hem op de zetel zitten tv-kijken. Heel de keuken nog 1 puinhoop. Zelfs zijn eigen bord nog niet van tafel geruimd, alle pannen stonden er nog inclusief mijn bord. Terwijl hij wist dat ik haast had die dag. Andere dagen deed ik anders altijd de afwas. Wel ik kon ontploffen, zo laat thuiskomen en mijnheer had niet eens de moeite gedaan om het zelfs maar even af te spoelen en aan de kant te zetten, want "ik had toch niet gezegd dat hij dat moest doen, ik had enkel gezegd dat hij zijn eten kon opwarmen?"
Sorry, dat heeft dat niets te maken met niet zelfstandig kunnen zijn, maar het gewoon vertikken -O-

.

**Geplaatst**: 08-09-15 15:08

Geplaatst: 08-09-15 15:08

Janine1990 schreef:
ReJo schreef:
Ja hoor, hier ook!
24, wel al 4,5 jaar een relatie maar woon nog lekker thuis.

Net een paard gekocht, dus samenwonen kan nog wel 2 a 3 jaartjes wachten

Dat zou ik dan weer niet kunnen.

Waarom niet?

**Geplaatst**: 08-09-15 15:10

Geplaatst: 08-09-15 15:10

@ Kwanyin: Er zitten luie varkens tussen, maar in het geval van mijn man bleek het een Asperger-kwaaltje te zijn. Hij zag het gewoon niet (en nog wel eens niet). Het was bij hem gelukkig wel aan te leren, maar voordat ik erachter kwam dat het door Asperger komt hebben er wel wat militaire verorderingen plaatsgevonden. Ik ben van nature echt niet onaardig, maar in die tijd vond ik mijzelf wel eens onaardig. Mijn man haalde dan zijn schouders op en zei hetzelfde als jouw ex: je hebt het niet gevraagd. Ik zei dan wel eens dat ik geen werkgever ben, want om elk klein dingetje te gaan vragen... dan had ik het inmiddels zelf wel gedaan. Nou ja, heel verhaal maar het is uiteindelijk goed gekomen! $*\o/*$ Ben nu mijn zoon nog af en toe aan het klaarstomen voor later, want ik wil geen schoondochter die bij me komt klagen dat ik hem niet zelfstandig heb gemaakt.

**Geplaatst**: 08-09-15 15:14

Geplaatst: 08-09-15 15:14

vuurneon schreef:
Haha ja kookles, kreeg ik ook nog op de middelbare school bij het vak verzorging

(En daarbij niet te vergeten de lessen over hoe je jezelf moest wassen )

Jup

Pannekoeken maar wij kookten wel gewoon aardappels en een half stuk vlees (kader van bezuinigen) met groente , prachtig vond ik het :')

Alleen was ik terrorpuber dus vaak ging ik helemaal in strijdhouding en was ik niet te houden , bak maar pannekoeken mevrouw Bisschop en ik was gewoon even helemaal zen. Gek was ik erop en bakte de pannekoeken van de hemel altijd

, en erna was ik weer helemaal druk en vaak ontplofte ik niet veel later

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-15 15:16

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-15 15:16

ReJo schreef:
Waarom niet?

Gevoelskwestie denk ik. Ik heb het natuurlijk (zoals eerder gezegd) heel gemakkelijk met paarden. Langste periode dat ik paardloos was, was 3 maanden. Omdat ik er even geen zin in had. Maar ze kwamen altijd wel naar me toe en ik zit nu gewoon keihard gebakken. Wel de lusten, niet de lasten. En zekerheid dat dit paard nooit verkocht wordt.

Maar ik weet al een poosje dat ik best graag uit huis wil. Dus ga ik geen uitgaven doen, die mijn wens doen uitstellen. Daarbij zien mijn ouders nu dat ik hard werk voor wat ik wil (uit huis). Een paard aanschaffen past daar totaal niet bij. Dan werk ik niet meer voor dat zo graag gewilde huisje, maar voor een paard. En zit ik nog zeker een paar jaar bij mijn ouders.

**Geplaatst**: 08-09-15 15:32

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 08-09-15 15:32

Aangezien mijn ouders en broertje vaak pas om 5 uur thuis zijn en het wel belangrijk is dat we dan meteen eten, heb ik ook al jaren geleden geleerd om te koken. Nu is het vaak dat ik op zoek ga naar recepten op internet en voorstel om die te maken. Vaak helpt mijn moeder dan wel mee, maar soms maak ik ze dan ook helemaal vind. Vind het stiekem wel leuk, als het maar lekker is. Stiekem wel makkelijk, want ben vorig jaar heerlijk een week alleen thuis geweest toen de rest op vakantie was! Dit jaar zou dat weer zijn (op mijn verzoek O:)

), maar toen kwam mijn broertje thuis te zitten met een gebroken voet... Dus toen had ik mijn paard, het huishouden voor 2 personen, taxi zijn voor mijn broertje en mijn bedrijf bij elkaar. Dat was toch wel heel pittig. Maar alleen thuis zijn is voor mij geen enkel probleem. En heb dan zelfs geen zin om 's avonds maar naar de friettent te gaan.

Nomineer dit bericht ×