vuurneon schreef:Een miskraam ligt natuurlijk weer anders en het verlies baggetaliseren vind ik niet kunnen. Nee het had inderdaad niet zo mogen zijn, maar het is niet aan mij om te benadrukken dat het ook zo is en een beetje extra zout in de wond te strooien door iets compleet ongepast te zeggen. Dan blijf ik liever neutraal en wat voorzichtiger en laat het gesprek leiden door de ander. Als die zelf zegt 'het is maar goed dat het nu is gebeurt' dan ga ik daarop in. Maar ik begin er zelf niet over.
Dit dus...
Ik lees echt enorm veel reacties... Ik had ook flink wat pb's met vragen en verhalen...
Vooral even reageren op de vraag van meerdere mensen met: wat wil je dan wél horen...?
Dat is een goede vraag.... Het is lastig, want er is niks wat je wil horen dat het verlies van je kindje rechtvaardigt....
Want op dat moment bestaat er geen reden wat het maar ''oke'' maakt dat dit kindje niet mocht zijn.
Ik ben het dan ook met veel van Shadow0 haar opmerkingen eens.
Zoals eerder gezegd is het voor een ander, die hier niet mee te maken heeft gehad, heel lastig om hierop te reageren.
Maar inderdaad de veelgenoemde: ''Wat vreselijk voor jullie, heel veel sterkte'' is toch echt wel voldoende als je niet weet wat je moet zeggen.
Of het daadwerkelijk benoemen dat je niet weet wat je moet zeggen.
De blokkade die opspeelt, die iemand noemde, herken ik wel een beetje... Ik weet ook niet goed wat ik moet zeggen als er iemand overlijdt, als er een dier is overleden of iets met dood of ziekte. Het blijft gewoon iets heel lastigs...
Maar de opmerking die ik dus te horen kreeg met: ''We hebben je vriend al geprobeerd uit te leggen afgelopen zaterdag dat het helemaal niet vanzelfsprekend is dat het goed gaat, zo zie je maar'' vind ik dus echt totaal niet getuigen van empathie.
Want de uitleg was gegeven voor de echo.... als je dan nog even een: ''Told ya so'' opmerking er tegenaan gooit, een uurtje na het foute nieuws, dan ben je gewoon een mafkees.
Om nog even te benadrukken dat ik wel degelijk kan relativeren na een tijdje, maar als je dat net te horen hebt gekregen dan voel je maar één emotie en dat is verdriet...
met complete moordneigingen erbij.
Ja en nu nog blijven he...
.

dat zijn vragen voor een specialist. Maar het zal vast meetbaar zijn gezien een aantal aandoeningen en ziekten waarbij het specifiek benoemd wordt.